Tibetan
ཡན་ལག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གཞན་དག་ན་རེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་རྩིང་བ་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཞིབ་པའི་ཀུན་ནས་སློང་བའི་གནས་སྐབས་ནི་དཔྱོད་པའོ། །རྣམ་པར་མི་གཡེངས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རབ་ཏུ་ཞི་བར་རྒྱུ་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ནང་ཡོངས་སུ་དང་བའོ། །རྫས་གཞན་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་གཞན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སེམས་ལ་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའམ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་བསྒྱུར་བའི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་པར་བསྒྱུར་བའི་མདོ་ལས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དགེ་སློང་གི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་སྐྱེས་པ་ལ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་མ་ལུས་པར་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནས། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། གྲངས་བཞིན་དུ་ བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོའི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་གནས་ཏེ། འདིར་འདིའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་མ་ལུས་པར་འགག་པར་འགྱུར། མ་ལུས་པར་ནུབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་
Chinese
作为支分而安立。其他一些人说，寻（rtog pa）、伺（dpyod pa）和三摩地（ting nge 'dzin）等也不是其他实事，内里完全澄净也不是其他实事。对此，心的语，发起一切的粗猛状态就是寻，细微发起的状态就是伺，不散乱的状态就是三摩地，极度寂静而行的状态就是内里完全澄净。如果没有其他实事，那将如何？对此广说如下：心所是从心而有的，心本身成为心所是不合理的。不仅是其他法，而且心上存在的状态差别也说是心所。这是论典的结论，即寻等不是其他实事，或者说是心的状态差别，是心所。转变经中广说，转变经中说五根是忧根、苦根、喜根、舍根。比丘的忧根生起时，如实了知生起，从这到圆满修成初禅而住之间，忧根全部止息，直到完全灭尽。比丘们，这就是从忧根中必定解脱。同样，苦、不悦意、乐、舍的诸根也广说了，如其数量，修成二禅、三禅和四禅而住。舍根是不作意一切相，以无相心三摩地身证而住，在此，此舍根全部止息，全部隐没，完全穷尽，完全灭尽，这就是从舍根中必定解脱。
English
It is established as a branch. Others say that investigation (rtog pa), analysis (dpyod pa), and samadhi (ting nge 'dzin) are not other entities, and that inner clarity is also not another entity. In this regard, the coarse state of mind's speech, which arouses everything, is investigation, and the subtle state of arousal is analysis. The state of non-distraction is samadhi, and the state of moving in extreme tranquility is complete inner clarity. If there is no other entity, how can it be? This is explained in detail as follows: Mental factors arise from the mind, but it is unreasonable for the mind itself to arise from mental factors. Not only are they other phenomena, but the distinctions of states existing in the mind are also said to be mental factors. This is the conclusion of the treatise, that investigation and so on are not other entities, or that the distinctions of the mind's states are mental factors. It is extensively explained in the Transformation Sutra, which states that the five faculties are the faculty of displeasure, the faculty of suffering, the faculty of pleasure, and the faculty of equanimity. When a monk's faculty of displeasure arises, he knows it as it truly is, and from this point until he dwells having perfected the first dhyana, the faculty of displeasure completely ceases, until it is completely extinguished. Monks, this is the definite liberation from the faculty of displeasure. Similarly, the faculties of suffering, displeasure, pleasure, and equanimity are extensively explained, and in accordance with their number, one dwells having perfected the second, third, and fourth dhyanas. The faculty of equanimity is that, not attending to any signs, one dwells having realized the signless samadhi of mind with the body. Here, this faculty of equanimity completely ceases, completely disappears, is completely exhausted, and is completely extinguished. This is the definite liberation from the faculty of equanimity.
Tibetan
འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་ལས་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་གྱི། བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡན་ལག་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་ལྔ་དང་གཉིས་པའི་གསུམ་དང༌། གསུམ་པའི་ལྔ་དང༌། བཞི་པའི་བཞིའོ། །དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་སྨོས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་རྙོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་སའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་རབ་ཏུ་མ་དང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེས་རྨོངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་བྱས་པ་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་དོ། །དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་གསུམ་པ་ལ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡན་ལག་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བཀག་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བཞི་པ་ལ་དེ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་གསུམ་པ་ཡང་དེ་བཀག་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཉོན་མོངས་པ་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། བཏང་སྙོམས་ཡོངས་དག་པ་མེད་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བས་དེས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གང་དག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དག་ལ་ཡང་དགའ་བ་དང་དད་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དག་ཡན་ལག་ཏུ་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དང་པོ་དང་གསུམ་པ་དག་ནི་ཡན་ལག་བཞི་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དང་བཞི་པ་དག་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་གྱི་ཚུལ་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྨོས་སོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་
Chinese
生起。因此，经中说只有喜才是意乐，而不是乐。如前所说，这些支分，即第一个的五个，第二个的三个，第三个的五个，第四个的四个。说离生喜乐没有，离生即是离生，没有喜乐。为什么呢？因为不是远离烦恼，因为与自地的烦恼相应。如是说，远离欲，远离罪恶不善法。说内心不极清净，对此说明理由，即因为烦恼所染。意思是说，因为其地的烦恼没有完全清净。说被烦恼性的乐遍迷，即因此迷惑，被烦恼性的乐遍迷，没有正念和正知。因为是多善地，所以舍在烦恼性的第三禅中没有，因此它本身是第二支。如果无舍，为何不遮止呢？因为在烦恼性的第四禅中遮止了它，所以理应知道第三禅也遮止了它。 说因为烦恼所染，即因为是行蕴的舍，是多善地，所以没有完全清净的舍，因为烦恼普遍生起，因此遍迷，也没有完全清净的正念。有些人说极调柔的舍是广大的生起。那些认为在烦恼性中也有喜和信和正念和正知是支分的人，按照他们的观点，第一禅和第三禅是四支，第二禅和第四禅是三支。说第三禅是有过失的，用“是”字是为了总摄以前的道理，即也是具有支分的，所以说了“是”字。乐等四者是禅定的过失，即痛苦
English
arise. Therefore, the sutra states that only joy is mental ease, not pleasure. As stated before, these limbs are five for the first, three for the second, five for the third, and four for the fourth. It is said that there is no joy or pleasure born of solitude, solitude is born of solitude, there is no joy or pleasure. Why? Because it is not separated from afflictions, because it corresponds to the afflictions of its own ground. Thus it is said, separated from desires, separated from sinful and unwholesome dharmas. It is said that the inner mind is not completely clear, and the reason is given for this, that it is disturbed by afflictions. The meaning is that the afflictions of that ground are not completely purified. It is said that one is completely deluded by the pleasure of afflictions, that is, because of this delusion, one is completely deluded by the pleasure of afflictions, and there is no mindfulness or awareness. Because it is a ground of many virtues, equanimity is not present in the third affliction, therefore it is the second limb. If there is no equanimity, why is it not prevented? Because it is prevented in the fourth affliction, therefore it should be known that the third is also prevented. It is said that because it is defiled by afflictions, that is, because it is the equanimity of formations, it is a ground of many virtues, so there is no completely pure equanimity, because afflictions arise universally, therefore it is universally deluded, and there is no completely pure mindfulness. Some say that extremely tamed equanimity is a vast arising. According to those who think that joy and faith and mindfulness and awareness are also limbs in afflictions, the first and third dhyanas are four limbs, and the second and fourth dhyanas are three limbs. It is said that the third dhyana is faulty, and the word "is" is used to summarize the previous reasoning, that is, it also has limbs, so the word "is" is said. The four, such as pleasure, are the faults of meditation, that is, suffering.
Tibetan
གྱི་རྒྱུ་ལུས་མ་རུངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་སྔ་མ་གསུམ་པོ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་གཡོ་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་གིས་གཡོ་ལ། གཉིས་པ་དགའ་བས་གཡོ་ཞིང༌། གསུམ་པ་བདེ་བས་གཡོ་བ་དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་དེ་དག་གིས་མི་གཡོ་སྟེ། དཔེར་ན་མར་མེ་རླུང་གིས་མི་གཡོ་བ་དེ་དང་འདྲའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་གསུམ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ན་དྲི་དང་རོ་མེད་པས་སྣ་དང་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་དོ། དེ་དག་ནི་རྟག་ཏུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ན་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རང་གི་ས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །སྤྲུལ་པའི་སེམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ས་གོང་མར་སྐྱེས་པ་ས་འོག་མའི་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་པར་འདོད་པ་དག་ས་འོག་མའི་སྤྲུལ་པའི་སེམས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་རེག་བྱ་ལ་དམིགས་པར་འདོད་ཅིང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་འདོད་པ་དག་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དག་པ་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་བསྡུའོ། །ས་འོག་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔེར་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་ཅི་རིགས་པར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མ་གཏོགས་པར་དག་པ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་འོག་མར་སྐྱེས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་འཆི་འཕོ
Chinese
是因为舍弃了不调顺的身体的缘故。所谓“以寻、伺、喜、乐等”，如前三个禅定被寻等所动摇，即初禅被寻和伺所动摇，二禅被喜所动摇，三禅被乐所动摇，如是四禅不被这些所动摇，譬如灯火不被风所动一样。所谓“第三识聚的乐”，是因为那里没有香和味，所以没有鼻和舌的识。所谓“因为没有其他的识聚”，是因为没有眼等识的缘故。如果那没有，则寻和伺就没有了。因为它们总是与寻和伺相伴随。如果二禅等中有，广说中说，如果二禅等中有色、声、触的生处作为对境，并且有使 识起作用的心，那么，正因为如此，才说了“生于其中的人们”等等。所谓“也不是自己的地”，那么是什么呢？是说他们显现初禅的地。所谓“如化生心”，如生于上地的人们，认为下地的化生是化生，他们显现下地的化生心，同样，生于二禅等，认为以色、声、触为对境，并且认为使识起作用的人们，他们显现初禅地的眼识等，以及使识起作用的。所谓“清净者等”，等字包括了无漏和有烦恼者。所谓“从下地离贪”，例如从欲界离贪，从初禅乃至无所有处离贪，从有顶之间，除了与如理作意相应的分之外，获得三种清净者等。所谓“从下地生”，例如从有顶天死亡。
English
It is because of abandoning the unwholesome body. As for "by investigation and analysis, joy, and bliss, etc.," how the first three dhyanas are shaken by investigation and so on. The first dhyana is shaken by investigation and analysis, the second is shaken by joy, and the third is shaken by bliss. Thus, the fourth dhyana is not shaken by these. For example, it is like a lamp that is not shaken by the wind. The so-called "bliss of the third aggregate of consciousness" is because there is no smell and taste there, so there is no consciousness of nose and tongue. The so-called "because there is no other aggregate of consciousness" is because there is no consciousness of eye, etc. If that is not there, then investigation and analysis are not there. Because they are always accompanied by investigation and analysis. If there are the second dhyana and so on, it is said in detail that if there are the second dhyana and so on, the sense bases of form, sound, and touch are the objects, and there is a mind that causes consciousness to arise, then, precisely because of this, it is said "those born in them" and so on. As for "it is not one's own ground," then what is it? It is said that they manifest the ground of the first dhyana. As for "like a mind of emanation," just as those who are born in a higher ground consider the emanation of the lower ground to be an emanation, they manifest the mind of emanation of the lower ground, similarly, those who are born in the second dhyana and so on, who consider form, sound, and touch to be objects, and who consider causing consciousness to arise, they manifest the eye consciousness and so on of the ground of the first dhyana, and causing consciousness to arise. The word "etc." in "pure ones, etc." includes the undefiled and the afflicted. As for "being detached from desire from the lower ground," for example, being detached from desire from the desire realm, being detached from desire from the first dhyana up to the realm of nothingness, from the peak of existence, except for the part that is in accordance with appropriate attention, like obtaining the three kinds of pure ones, etc. As for "born from the lower ground," for example, dying from the peak of existence.