Tibetan
དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རེག་བྱ་དང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་དགའ་བ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དག་ནི་ཅིག་ཅར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ ཡན་ལག་ལྔར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ལྔ་བསྟན་པ་དང་འགལ་བ་མེད་དེ། སྲིད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པས་སོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ཡང་སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་རིམ་གྱིས་འཇུག་གོ །ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་ལྔ་པོ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཡོད་པས་ཡན་ལག་ལྔ་ཡིན་གྱི། ལྔ་པོ་ཅིག་ཅར་ཡོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའོ། །གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་དག་ཕན་ཚུན་བཅོམ་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་མི་སྲིད་ཅིང༌། རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ས་དང་རྣམ་པ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྟོས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔར་མཛོད་ཀྱི་གནས་གཉིས་པར་རྒྱས་པར་སྨོས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡོད་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་པོ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལས་ཡན་ལག་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་བོར་ནས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་གཉིས་བོར་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གསུམ་བོར་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ན་དགའ་བ་ཡང་མེད་པས་སོ། །ཡན་ལག་བཞི་བོར་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ན་བདེ་བ་ཡང་མེད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་བོར་ནས་བསམ་གཏན་ལྷག་མ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་དག་ཡོད་ཀྱང་ལྔ་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་ཀྱི། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བོར་ནས་བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམ་པར་
Chinese
如果说是因为（经中）说的是具有这些（五支）的缘故。不是的，名为“不是的”的（回答）会详细地出现。因为（经中）是考虑到除了这些之外的所触和身体的识而说的，所以没有矛盾。如果说“因为快乐和喜悦没有同时出现”的话，那么快乐和心里的快乐不是同时存在的，因为身体和心的识两者不是同时产生的缘故。因此，（初禅）不会变成五支。名为“因此不会变成五支”的（提问）。不是的，因为是就存在而说的，所以（五支）的安立没有矛盾，因为是就存在而说的。名为“如同寻和伺”的是，例如寻和伺虽然不是同时产生，但如果就存在而说，就像说“具有寻且具有伺”一样。如果说“是需要成立的”的话，那么寻和伺是次第进入的。不是同时的，即是需要成立的，或者说，五者是以各自的类别而存在，所以是五支，但五者不是同时存在的，这个说法是需要成立的。这是成立的，因为心的粗和细是互相摧伏后产生的，所以不可能同时存在，而且粗和细也是以地和相的差别而成为互相观待的，因此直到有顶之间，寻和伺都会存在，这在之前《俱舍论》的第二品中已经详细地说明过了。因此，初禅中存在的五支，即寻、伺、喜、乐、定，正是从这些中舍弃两支、三支和四支而来的。其中，舍弃两支后安立二禅，因为那里没有寻和伺的缘故。舍弃三支后安立三禅，因为那里也没有喜的缘故。舍弃四支后安立四禅，因为那里也没有乐的缘故。正因为如此，舍弃这些后安立其余的禅定。初禅中虽然有其他的随心生，但只说了五者是支分，而受等则不是。舍弃受等后，安立更高的禅定。
English
If it is said that it is because (the sutra) says that it possesses these (five branches). No, the (answer) called "No" will appear in detail. Because (the sutra) speaks considering the tangible and the body's consciousness other than these, there is no contradiction. If it is said, "Because pleasure and joy do not occur simultaneously," then pleasure and mental pleasure do not exist simultaneously, because the body and mind's consciousness do not arise simultaneously. Therefore, (the first dhyana) will not become five branches. (The question) called "Therefore, it will not become five branches." No, because it is spoken of in terms of existence, there is no contradiction with the establishment of (the five branches), because it is spoken of in terms of existence. What is called "like seeking and examining" is, for example, although seeking and examining do not arise simultaneously, if it is spoken of in terms of existence, it is like saying "possessing seeking and possessing examining." If it is said, "It needs to be established," then seeking and examining enter sequentially. It is not simultaneous, that is, it needs to be established, or rather, the five exist in their respective categories, so they are five branches, but the five do not exist simultaneously, this statement needs to be established. This is established, because the mind's coarseness and subtlety arise after mutually subduing each other, so it is impossible to exist simultaneously, and coarseness and subtlety are also mutually dependent due to the difference in ground and aspect, therefore, seeking and examining will exist up to the peak of existence, which has been explained in detail in the second chapter of the Abhidharmakosha. Therefore, the five branches existing in the first dhyana, namely seeking, examining, joy, pleasure, and concentration, are precisely from these that two, three, and four branches are abandoned. Among them, after abandoning two branches, the second dhyana is established, because there is no seeking and examining there. After abandoning three branches, the third dhyana is established, because there is no joy there either. After abandoning four branches, the fourth dhyana is established, because there is no pleasure there either. Precisely because of this, after abandoning these, the remaining dhyanas are established. Although there are other mental events in the first dhyana, only the five are said to be branches, while feeling and so on are not. After abandoning feeling and so on, higher dhyanas are established.
Tibetan
གཞག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དེ་རྣམས་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་མ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དགོངས་པ་འདི་མི་འདོད་ན་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དག་པས་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྒྱུ་གཞན་སྨྲས་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་དག་ཆེས་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཕན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ལེགས་པར་གནས་ཤིང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཕན་པ་ཡིན་ཡང་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཤད་ཀྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཡན་ལག་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་བོར་ནས་བསམ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་དེ་སྐད་དུ་རྒོལ་བ་ཡོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་པས་དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཆེས་ཕན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཇི་སྙེད་མངོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཁ་ཅིག་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བདེ་བ་རྒན་རབས་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞར་ལ་བྱུང་བས་ཆོག་གོ །རྒྱུད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་འཁྲུག་པས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཞོལ་བར་མ་གྱུར་པ་ལ་རྟོག་པ་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བས་དམིགས་པ་ཆེས་མཉམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་འཁྲུག་པ་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་དང་བར་གནས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། རབ་ཏུ་དང་བ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རབ་ཏུ་དང་བ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་དང་བ་དད་པ་སྟེ། དེ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་དང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ ས་དག་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་སྟེ་དེ་ནི་འདིར་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དད་པ་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཁོ་ན་ལ་
Chinese
安立不是，因为彼等一切存在之故。因此，初禅中未说彼等为支分。又为何之问，是若不欲此意，当说余因之义。若云为利益故者，谓由念等清净故，寻等为利益故，说余因者，谓念与慧等极有利益之故。念与慧如何，寻与伺非如是利益，谓念善安住，及如实知，于慧无怯劣与掉举之故。以何故念与慧二者虽有利益然未说为支分，是故寻等为利益故，未说为初禅之支分，若尔为何耶？为舍二支、三支及四支，而安立二禅等之故也。有谓如是而争者，谓寻与伺二者较念与慧极有利益，何故不说耶？此乃显示自未现证耳。昔日之师者，谓广说者，谓所有现观彼等一切非支分，若尔为何耶？唯有少分心所乃为支分，谓自之安乐，耆宿等受持五支等之故。随带生起即可。谓相续极寂静而转者，谓先由寻与伺之扰乱故，心未投注于所缘，由离寻伺故，所缘极平等而安住，是故由离寻与伺之扰乱故，极调柔而住。分别说部师云：极调柔者是信。谓极调柔即是信故，极调柔是信，彼是为得二禅故，于出离及等持地等生起决定出离之心想，是为此处之内极调柔。是故信是多分善地故，虽一切处皆有，然唯于二禅中。
English
Establishment is not, because all of them exist. Therefore, in the first dhyana, they are not said to be limbs. And the question of why is, if you do not want this meaning, you should state another reason. If it is said to be for the sake of benefit, it is said that because of the purity of mindfulness and so on, investigation and so on are beneficial, and the other reason is stated, that mindfulness and wisdom are extremely beneficial. How are mindfulness and wisdom, investigation and analysis are not as beneficial, because mindfulness is well established, and as it is known, there is no timidity or agitation in wisdom. For what reason, although mindfulness and wisdom are beneficial, they are not said to be limbs, therefore, because investigation and so on are beneficial, they are not said to be limbs of the first dhyana, if so, what is it? It is for the sake of abandoning the two limbs, three limbs, and four limbs, and establishing the second dhyana and so on. Some argue in this way, saying that if investigation and analysis are more beneficial than mindfulness and wisdom, why are they not mentioned? This shows that one has not realized it oneself. The teachers of the past, those who speak extensively, say that all those realizations are not limbs, if so, what is it? Only a small part of mental factors are limbs, because one's own happiness, the elders and others hold the five limbs and so on. It is enough to arise incidentally. It is said that the continuum turns extremely peacefully, that is, because the mind was not focused on the object due to the disturbance of investigation and analysis, by being free from investigation and analysis, the object is extremely equally placed, therefore, by being free from the disturbance of investigation and analysis, it dwells extremely tamely. The Vaibhashikas say: Extreme tameness is faith. Because extreme tameness is faith, extreme tameness is faith, it is for the sake of attaining the second dhyana, and the thought of definitely arising arises in the lands of renunciation and samadhi, this is the inner extreme tameness here. Therefore, faith is a multi-part virtuous ground, so although it exists everywhere, it is only in the second dhyana.