Tibetan
གས་པ་ཡིན་ན། ལྷའི་མིག་གིས་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་འམ། དེ་དང་ལྡན་པར་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། འདིའི་ལན་གྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེས་མི་ཤེས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ཤེ་ན། ལྷའི་མིག་གིས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ལྷག་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །རེ་ཞིག་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་རག་མོད། ཟག་པ་ཟད་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཟག་པ་ཟད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་དག་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི། མིག་དང་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་ནི། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་ལྷག་རྣམས་དགེ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པར་གྲུབ། མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་དག་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་པ་མེད་དོ། །རྟེན་གྱི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། ལྔ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དག་ན། །ཞེས་བྱ་བ་དེར། རྟེན་གྱི་དབང་གིས་བརྟེན་པ་མིག་དང་རྣ་བའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པར་བཤད་དོ། །དེའི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་ པར་ཤེས་པའི་རྟེན་ནོ། །ཡང་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ན་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་དག་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པའི་ས་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་ཡིན་པའི
Chinese
如果是这样，那么天眼如何知道语言和意的不善行，以及善行，或者与此相关的非色蕴的自性呢？为了回答这个问题，就说了“彼不能知”，即天眼不能知。那么什么能知呢？就是“成为神通之境”等等。这个“彼”指的是语言和意的不善行等等，以及行蕴的一部分。而“余者”指的是宿住随念和漏尽神通。暂时来说，宿住随念是缘于色、心和心所生的，所以依赖于四念住的自性。那么漏尽神通如何是念住呢？因为是缘于灭的。如果说是缘于灭的方面，那么就只是法念住；如果是漏尽者的相续方面，那么就是四念住，所以没有矛盾。这些以善等来区分的话，就是：眼耳之神通，未说明，余者善。如果是与眼耳识相应的智慧，那么如何成立在第四禅地？与眼耳识相应的智慧是没有第二禅等地的。“依于所依”等广说，就在“五者皆于四禅中”那里。依于所依，所依的眼耳神通也说是第四禅地。那个所依，就是神通的所依。或者说是依于无间道的力量，也就是说，或者与眼耳识相应的那部分，即使是第一禅地的解脱道智慧的自性，但依于第二禅、第三禅和第四禅地的无间道的力量，也就是第二禅等地的自性，因为那是在第二禅等地的无间道之后产生的。主要指的是神变等善法。
English
If that is the case, then how does the divine eye know the misdeeds of speech and mind, as well as good deeds, or the non-form nature associated with them? To answer this question, it is said, 'That cannot be known by it,' meaning the divine eye cannot know. Then what can know? It is 'becoming the realm of supernormal knowledge,' and so on. This 'that' refers to the misdeeds of speech and mind, and so on, as well as a part of the aggregate of formation. And 'the rest' refers to the recollection of past lives and the supernormal knowledge of the exhaustion of defilements. For the time being, the recollection of past lives is focused on form, mind, and mental events, so it depends on the nature of the four mindfulnesses. Then how is the supernormal knowledge of the exhaustion of defilements mindfulness? Because it is focused on cessation. If it is said to be focused on the aspect of cessation, then it is only the mindfulness of dharma; if it is the aspect of the continuum of the one who has exhausted defilements, then it is the four mindfulnesses, so there is no contradiction. These, when distinguished by goodness, etc., are: The supernormal knowledge of the eye and ear, is not specified, the rest are good. If it is wisdom associated with eye and ear consciousness, then how is it established in the fourth dhyana ground? Wisdom associated with eye and ear consciousness does not have the ground of the second dhyana, etc. 'Depending on the support,' etc., is explained in detail there in 'The five are all in the four dhyanas.' Depending on the support, the supernormal knowledge of the eye and ear, which relies on the support, is also said to be the fourth dhyana ground. That support is the support of supernormal knowledge. Or it is due to the power of the path of no interval, that is, or that part associated with eye and ear consciousness, even if it is the nature of the wisdom of the path of liberation of the first dhyana ground, but depending on the power of the path of no interval of the second, third, and fourth dhyana grounds, it is the nature of the second dhyana ground, etc., because that is produced after the path of no interval of the second dhyana ground, etc. The main thing refers to the good dharmas such as magical powers.