Tibetan
་སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དག་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གཞིའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དག་ན་ཡོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་འཚལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དགུ་དག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེས་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སོང་བའི་སྡོམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པས་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དེས་འཆལ་བའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་རིགས་པར་ཞེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མུ་བཞིའི་རིགས་པ་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་རིགས་ཤེ་ན། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉི་ག་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མུ་དང་པོ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དུ་སྐྱེས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དག་ན་ཡོད་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པའོ། །བཞི་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ངག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་དག་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཞིག་ན། ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་དང་གང་ཡང་མིག་གི་དབང་པོ་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཡིད་དང་དབང་པོའི་སྡོམ་པས་འདི་དག་ནི་གང་
Chinese
以及结合、解脱和殊胜之道等，以及初禅等真实解脱之道中存在的，仅仅是禅定的戒律，而不是断除的戒律。因为它们不舍弃违犯的戒律以及由此而生的烦恼。第二种是，在九种无碍解脱道中，存在着无漏的戒律。这是一种断除的戒律，因为它是为了断除违犯的戒律等。它不是禅定的戒律，因为它是无漏的。第三种是，在无碍解脱道中，存在着有漏的戒律。这既是断除的戒律，因为它们断除了违犯的戒律等，也是禅定的戒律，因为它们是从有漏的定中产生的。第四种是，除了无碍解脱道之外的无漏戒律。这既不是禅定的戒律，因为它是无漏的，也不是断除的戒律，因为它不舍弃违犯的戒律等。“随其所应”的意思是，应当如此理解四句的道理。如何理解呢？即有的是无漏的戒律，但不是断除的戒律；有的是断除的戒律，但不是无漏的戒律；有的是两者都是；有的是两者都不是。第一种情况是，除了无碍解脱道之外的无漏戒律。第二种情况是，在无碍解脱道中产生的禅定戒律。第三种情况是，存在于无碍解脱道中的无漏戒律。第四种情况是，除了无碍解脱道之外的所有禅定戒律。“身之律仪善哉，语之律仪善哉”，在那里，如果知道身体和语言的律仪是非表色法的自性，那么“意之律仪善哉”，以及“守护眼根而住”中所说的意和根的律仪，这些是什么呢？
English
And the paths of union, liberation, and distinction, etc., and what exists in the actual paths of liberation such as the first dhyana, is only the discipline of dhyana, not the discipline of abandonment. Because they do not abandon the violated precepts and the afflictions that arise from them. The second is the discipline of no outflow in the nine unobstructed paths of liberation. This is the discipline of abandonment, because it is for abandoning the violated precepts, etc. It is not the discipline of dhyana, because it is without outflow. The third is what is with outflow in the unobstructed paths of liberation. This is both the discipline of abandonment, because they abandon the violated precepts, etc., and it is also the discipline of dhyana, because they arise from the concentration with outflow. The fourth is the discipline without outflow other than the unobstructed path of liberation. This is neither the discipline of dhyana, because it is without outflow, nor is it the discipline of abandonment, because it does not abandon the violated precepts, etc. The meaning of "as appropriate" is that the reasoning of the four alternatives should be understood in this way. How should it be understood? That is, there are those that are disciplines without outflow but are not disciplines of abandonment; there are those that are disciplines of abandonment but are not disciplines without outflow; there are those that are both; and there are those that are neither. The first case is the discipline without outflow other than the unobstructed path of liberation. The second case is the discipline of dhyana that arises in the unobstructed path of liberation. The third case is the discipline without outflow that exists in the unobstructed paths of liberation. The fourth case is all the disciplines of dhyana other than the unobstructed path of liberation. "The discipline of the body is good, the discipline of speech is good," there, if one knows that the disciplines of body and speech are the nature of non-revealing form, then "the discipline of mind is good," and what is said in "dwelling guarded by the restraint of the eye faculty," what are these disciplines of mind and faculty?
Tibetan
གི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མི་ཤེས་སོ། །ཡང་ཡིད་དང་དབང་པོའི་སྡོམ་པ་གཉིས་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན་ལུང་ལས་ཏེ་འདི་ལྟར་མདོ་ལས་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སྲོལ་གང་དག་ཡོད་དེ་དྲན་པས་ཟློག་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་སྡོམ་པ་བཤད་བྱ་སྟེ། །དེ་ནས་ཤེས་བཞིན་གྱིས་དགག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཡང་ལྷ་ཞིག་གིས་དགེ་སློང་དབང་པོ་ཡུལ་དག་ལ་རྒྱུ་བ་ཞིག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དགེ་སློང་རྨ་འབྱིན་པར་མ་བྱེད་ཅིག་དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་དགག་པར་བྱའོ། །ལྷས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་རྨ་རྫ་མ་ཙམ་བྱུང་ནས་ཅི་ཞིག་གི་ དགག་པར་བྱེད། དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་དགག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །སོ་སོར་ཐར་ནས་ཇི་སྲིད་དུ། །མ་བཏང་བར་རྟག་ད་ལྟར་གྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་བ་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་གྱི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དག་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་ནི་ད་ལྟར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འདས་པ་དག་དང་ལྡན་གྱི། མ་འོངས་པ་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གཏོང་བའི་རྒྱུ་བསླབ་པ་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་འདས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ནི་ད་ལྟར་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིན་ཆད་ནི་མ་བཏང་བར་དུ་དུས་གཉིས་དང་ངོ༌། །བསམ་གཏན་སྡོམ་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་གྱི་ད་ལྟར་བ་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བ་དང་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ལྡན་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་འདས་པ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པས་བསྡུས་པ་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ། དེ་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཐོབ་པ་སྟེ་བཏང་བ་མི་ཐོབ་པའོ། །འཕག
Chinese
卻不知是其自性。又，所謂意與根之律儀二者，是念與正知之自性，此如何得知耶？由聖教而知，如經中云：眼見諸色，然意不轉為悅意，亦不轉為不悅意，具念且具正知，安住於捨。乃至意知諸法之間所說者。又云：此世間中有何習俗，是為念所遮止耶？當說彼之律儀，其後以正知遮止之。如是說。又，一天神對一於諸境中遊行之比丘如是說：比丘！比丘！莫傷（製造創傷），比丘說：天神當遮止。天神說：比丘！僅僅生起微小創傷，以何遮止？比丘說：當以念與正知遮止之。如是說。別解脫律儀乃至未捨棄前，是恆常的現在。就此而言，安住於別解脫律儀，於第一剎那，是與彼現在相應，而非與過去及未來相應。於第二剎那等，是與彼現在及過去相應，而非與未來相應。所謂乃至不捨棄非表色者，是指將要講述的捨棄之因，即由布施學處等。所謂第一剎那之後與過去，是指第一剎那唯與現在相應，之後乃至未捨棄前，則與二時相應。具有等持律儀者，是恆常的。就此而言，獲得等持律儀者，是恆常與過去及未來之非表色相應，而非與現在相應。唯有入定時才與現在相應，因為等持律儀是隨心轉的緣故。若問如何於第一剎那等持律儀與過去相應？因此，廣說彼於第一剎那。除了與決定性分相順的，因為那是在其他生世獲得的，是不會捨棄的。聖
English
Yet, it is not known to be its own nature. Furthermore, how is it known that the discipline of the mind and senses is the nature of mindfulness and awareness? It is known from the scriptures, as it is said in the sutras: "Having seen forms with the eye, the mind does not turn to pleasure, nor does it turn to displeasure. Possessing mindfulness and awareness, one abides in equanimity." And so on, up to "Having known dharmas with the mind." It is also said: "What customs are there in this world that are prevented by mindfulness? The discipline of that should be explained, and then it is prevented by awareness." Thus it is said. Furthermore, a certain deity said to a certain bhikshu who was wandering in the realms of the senses: "Bhikshu, bhikshu, do not inflict wounds!" The bhikshu said: "Deity, it should be prevented." The deity said: "Bhikshu, if only a small wound arises, what is prevented?" The bhikshu said: "It should be prevented by mindfulness and awareness." Thus it is said. From individual liberation until as long as it is not abandoned, it is constant in the present. In this regard, abiding in the discipline of individual liberation, in the first moment, it is in accordance with that very present, but not with the past and future. In the second moment and so on, it is in accordance with that present and the past, but not with the future. "As long as the non-manifesting form is not abandoned" refers to the cause of abandonment that will be explained, such as offering the precepts of learning. "After the first moment, with the past" means that in the first moment, it is only in accordance with the present, and afterwards, until it is not abandoned, it is in accordance with the two times. One who possesses the discipline of meditative concentration is constant. In this regard, one who has obtained the discipline of meditative concentration is constantly in accordance with the non-manifesting form of the past and future, but not with the present. Only when one is in absorption is one in accordance with the present, because the discipline of meditative concentration follows the mind. If one asks how the discipline of meditative concentration is in accordance with the past in the first moment, therefore, it is extensively explained that it is in the first moment. Except for that which is in accordance with the aspect of ascertainment, because that is obtained in other lifetimes and will not be abandoned. Noble.