Tibetan
བྲལ་བས། དེའི་རྒྱུད་ལས་སྐྱེ་བའི་དགེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ད་ལྟར་བའོ། །ད་ལྟར་བ་ནི་རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་ པའི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འགོག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནས་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་དེའི་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་ན་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བཞིན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བཞིན་པ་དང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པ་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁམས་གསུམ་པོ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ནས་འབྱུང་ཞེ་ན། མདོ་དག་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཁམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ཁམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དེ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ། འདོད་ཆགས་ཀུན་ཟད་འདོད་ཆགས་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་པའི་ཁམས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་མ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བའི་གཞི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་འགོག་པའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གང་གིས་ཡིད་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་གིས་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་སྤོང་འགྱུར་བ། ཀུན་གྱི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མུ་བཞི་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ལ། ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། གཉི་ག་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ན་ཡིད་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ངེས་པར་ལས་འཇུག་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཚེས་ཤེས་པ་དང་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་སྟེ། སྔར་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་འབྱུང་བར་ནི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྤོང་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྤོང་ན་གཉི་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡིད་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དག་སྤོང་བ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ན་གཉི་ག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མ་སྟེ། འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་ན་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྔར་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་མུ་དང་པོ་དང་བཞི་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་མི་སྤོང་ན་ཞེས་བསྟན་པ་གང་ཞིག་གང་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཉེ་བར་དགོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ ལས་ཀྱང་རུང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་བདེན་པ་རྣམས་ལྟ་བ་མངོ
Chinese
分离的缘故。从它的相续中产生的善，不会与烦恼的获得同时产生。因此，在无学者的相续中产生的善，即使是世间人，也会被显示为从烦恼的获得中解脱。将要灭尽的是现在的。现在的是衰老和无常的作用所依赖的，称为将要灭尽，因为趋向于现前灭尽的缘故。这个“是”字，是为了必须确定地理解为仅仅是将要灭尽。如果将要灭尽的道不能舍弃它的障碍，那么如何能使正在产生的、正在解脱的和紧接着解脱的成为可能呢？所说的解脱是无为法，指的是摧毁烦恼的无为法。关于三界产生的问题，从哪里产生呢？从经典中产生。显示它的就是“舍弃的界”等，这是广说的。无为法本身称为界。这指的是无为法和三界没有任何差别。因为无为法的解脱本身就是三界，为了显示这个，所以说了“贪欲全部灭尽，远离贪欲”。舍弃三界的贪欲就是远离贪欲的界。关于“除了贪欲之外”，舍弃了除了贪欲之外的三界的一切烦恼，就是舍弃的界。关于“除了烦恼之外”，舍弃了作为普遍结合之基础的三界的一切，就是灭尽的界。所谓“以何物而生厌离”，应理解为以何道。只有对痛苦和集谛的忍和智才会生厌离，因为所缘是厌离之物的缘故。所谓“其他的不是”，指的是对灭谛和道谛的忍和智不是，因为所缘是极度喜悦之物的缘故。所谓“以何舍弃，将离一切贪欲”，指的是以什么舍弃烦恼，指的是以对痛苦、集谛、灭谛和道谛的一切忍和智
English
Because of separation. The virtue that arises from its continuum does not arise simultaneously with the attainment of afflictions. Therefore, the virtue that arises in the continuum of a non-learner, even if it is a worldly person, will be shown to be liberated from the attainment of afflictions. What will cease is the present. The present is what depends on aging and the action of impermanence, and is called what will cease, because it tends towards manifest cessation. The word "is" is for the purpose of having to understand definitively that it is only what will cease. If the path of what will cease does not abandon its obscurations, then how can it be possible for what is arising, what is being liberated, and what is immediately liberated to become possible? What is said to be liberation as unconditioned refers to the unconditioned that destroys afflictions. Regarding the question of the arising of the three realms, from where does it arise? It arises from the sutras. What shows it is "the realm of abandonment," etc., which is spoken of extensively. Unconditioned itself is called realm. This refers to the fact that there is no difference whatsoever between unconditioned and the three realms. Because the liberation of unconditioned itself is the three realms, in order to show this, it is said, "All desire is exhausted, free from desire." Abandoning the desire of the three realms is the realm free from desire. Regarding "other than desire," abandoning all the afflictions of the three realms other than desire is the realm of abandonment. Regarding "other than afflictions," abandoning all of the three realms that are the basis for universal combination is the realm of cessation. What is meant by "by what thing does aversion arise" should be understood as by what path. Only patience and knowledge towards suffering and origination will cause aversion to arise, because the object of focus is the object of aversion. What is meant by "others are not" refers to the fact that patience and knowledge towards cessation and the path are not, because the object of focus is the object of extreme joy. What is meant by "by what is abandoned, will be free from all desire" refers to by what is affliction abandoned, referring to all the patience and knowledge towards suffering, origination, cessation, and the path.
Chinese
如果这样，那就是所谓的四句差别。 怎样呢？ 有的会厌恶，但不会脱离贪欲。 有的会脱离贪欲，但不会厌恶。 有的两者都是。 有的两者都不是。 如果说，对于痛苦和集谛，以忍和智不能断除烦恼，就只是厌恶，那么，如果一定要从事于脱离贪欲，对于痛苦和集谛，以法智和忍不能断除烦恼，因为之前已经断除了。 因为是缘于厌恶的事物，所以就只是会厌恶。 如果以对于灭谛和道谛的忍和智断除烦恼，就只是脱离贪欲，而不是厌恶，因为是缘于极度喜悦的事物。 如果以之前的那些断除烦恼，那就是两者都是，这里所说的之前，就是指对于痛苦和集谛的忍和智。 怎样呢？ 因为是缘于厌恶的事物，所以是厌恶，断除烦恼时，就是脱离贪欲。 如果以之后的那些不能断除烦恼，那就是两者都不是，这里所说的之后，就是指对于灭谛和道谛的忍和智。 如果一定要从欲望中脱离贪欲，那么对于灭谛和道谛，以法智和忍不会厌恶，因为是缘于极度喜悦的事物。 不会脱离贪欲，因为之前已经断除了。 如果说，对于痛苦的真谛等等，以忍和智不能断除见道所断的烦恼，那么，因此才说了“对于那个”等等。 或者，如果说不舍弃第一句和第四句的所有烦恼，那么显示了谁不舍弃烦恼呢？ 对此，详细地解释了“脱离贪欲的人”，说“对于那个”是为了接近意义。 从欲界到无所有处生处之间， 也可以。 如果脱离贪欲的人显现观看真谛。
English
If so, then there are the so-called fourfold distinctions. How so? There are those who become disgusted but do not become detached from desire. There are those who become detached from desire but do not become disgusted. There are those who are both. There are those who are neither. If it is said that with patience and knowledge towards suffering and its origin, the afflictions are not abandoned, then it is only disgust, that is, if one must necessarily engage in detachment from desire, then with knowledge of the Dharma and patience towards suffering and its origin, the afflictions are not abandoned, because they have already been abandoned. Because it is focused on a disgusting object, it is only disgust. If with patience and knowledge towards cessation and the path, the afflictions are abandoned, then it is only detachment from desire, and not disgust, because it is focused on an object of extreme joy. If the afflictions are abandoned by the former, then it is both, the former here referring to patience and knowledge towards suffering and its origin. How so? Because it is focused on a disgusting object, it is disgust, and when the afflictions are abandoned, it is detachment from desire. If the afflictions are not abandoned by the latter, then it is neither, the latter here referring to patience and knowledge towards cessation and the path. If one must necessarily engage in detachment from desire from desire, then with knowledge of the Dharma and patience towards cessation and the path, one will not be disgusted, because it is focused on an object of extreme joy. One will not be detached from desire, because it has already been abandoned. If it is said that with patience and knowledge towards the truth of suffering, etc., the afflictions to be abandoned by the path of seeing are not abandoned, then therefore "towards that" etc. is spoken. Or, if it is said that all the afflictions of the first and fourth categories are not abandoned, then who is shown not to abandon the afflictions? To this, it is explained in detail that "a detached person", saying "towards that" is for approaching the meaning. From the desire realm to the birthplace of nothingness, it can also be. If a person detached from desire manifests the view of the truths.