Tibetan
གཏན་གཉིས་པ་ན་ནི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ན་ནི་དགའ་བ་དང་རྟོག་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མེད་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཡང་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་པར་ན་ཡང༌། དེ་གཉིས་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཡང་དག་བའི་རྟོག་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་ཏེ། དེ་ན་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་སྲིད་པའི་རྩ་མོ་དག་ན་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་མེད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་དད་པའོ། །སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་ལ་འང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་གང་ལས་ཤེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། འདི་ན་སེམས་ཅན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པའོ། །འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་བོ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མང་དུ་བཤད་ལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དག་ཏུ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཆོས་སུ་བཤད་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་པས། འདིར་ གང་ལ་ཆོས་སུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་སོ། །ཆོས་བདེན་གསུམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིར་ཤེས་ནས་དད་པ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་དག་ཡིད་ཆེས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དག་ཁོ་ནས་ཆོས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་ལམ་གྱི་ཆོས་སུ་མ་བཤད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་
Chinese
在第二禅中，因为没有寻伺，所以没有正确的寻伺。在第三禅和第四禅中，说的是除了喜和寻伺之外。因为从中舍离了对喜的贪欲，所以喜不是正等菩提的支分，而且因为没有寻伺，所以也没有正确的寻伺。在禅定中也是，说的是唯独那二者之外，即喜和正确的寻伺二者之外，因为在那里没有它们。在那二者中没有无漏道，因为在欲界和有顶中，因为没有依次安住以及不明显，所以没有无漏道。另一些人说，因为是有顶，所以在那里没有无漏道。以戒律本身为最清净，即是戒律清净，那也是无漏的戒律。所谓因了解而信法，即是通达之后而信。对于佛和法也应如是通达。如果现证苦、集、灭，则会广说。从何法中呢？唯从苦等中。如何呢？这些仅仅是苦等而已，如果确信其中没有众生，那就是因了解而信法。圣者所喜悦的戒律，是具有正语、业边和命的自性，从而获得因了解而信。已经宣说了许多善等法，但在皈依中，唯独涅槃被说成是法，因此产生了疑惑，所以在此询问，您认为什么是法？在法三真实等中，在此，因了解而信者，因为是佛性的自性，所以是具有信心的自性，因此，凡是信受苦等之法者，应当知晓唯有苦、集、灭才是法。所谓是独觉和菩萨的道，为什么不说佛和僧的道之法呢？因为佛和僧的道的体性被安立，所以那些
English
In the second dhyana, because there is no investigation, there is no correct investigation. In the third and fourth dhyanas, it is said that apart from joy and investigation. Because of abandoning attachment to joy from it, joy is not a limb of perfect enlightenment, and because there is no investigation, there is also no correct investigation. Even in meditative absorption, it is said that only those two are excluded, that is, joy and correct investigation are excluded, because they are not there. In those two, there is no path of non-outflow, because in the desire realm and the peak of existence, because there is no sequential abiding and it is not clear, there is no path of non-outflow. Others say that because it is the peak of existence, there is no path of non-outflow there. The most purified thing is morality itself, which is pure morality, and that is also morality without outflows. What is called faith in the Dharma through knowledge is faith after understanding. One should understand the Buddha and the Dharma in the same way. If one directly realizes suffering, its origin, and its cessation, then it will be explained in detail. From which Dharma? Only from suffering and so on. How? These are merely suffering and so on. If one is convinced that there are no sentient beings in this, then that is faith in the Dharma through knowledge. The morality that pleases the noble ones is the nature of right speech, the limit of action, and livelihood, and one obtains faith through knowledge. Many dharmas such as virtue have been taught, but in refuge, only nirvana is taught as the Dharma, so doubts arise, so here it is asked, what do you consider to be the Dharma? In the three truths of Dharma and so on, here, those who have faith through knowledge, because they are the nature of Buddhahood, are the nature of faith, therefore, whoever believes in the dharmas of suffering and so on, should know that only suffering, its origin, and its cessation are the Dharma. What is called the path of solitary Buddhas and Bodhisattvas, why is the Dharma of the path of the Buddha and Sangha not taught? Because the nature of the path of the Buddha and Sangha is established, therefore those
Tibetan
ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ལ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་ཆར་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་ན་ཆོས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བདེན་པ་གསུམ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པའི་གཞིའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དད་པའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཞི་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་ནས་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་ཤེས་ནས་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དད་པས་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང༌། འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅེས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཆོས་མངོན་པ་ལས་གོ་རིམས་བཟློག་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ལངས་ནས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ལངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྨན་པ་དང་སྨིན་དང་ནད་གཡོག་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ནད་པ་ནད་དང་བྲལ་བ་ནི་སྨན་པ་ལས་མཐོང་བ་ཉིད་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་ཉིད་དང་སྨན་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་ཤེས་ནས་དང་པོར་སྨན་པ་ལ་དད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ནི་སྨན་ལ་དད་ལ། དེ་ནས་ནད་གཡོག་ལ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྨན་པ་ ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་སྨན་པ་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ནི་སྨན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ནད་སེལ་བས་ནད་མེད་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྨན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ནི་ནད་གཡོག་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ནད་མེད་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོམས་པ་དང་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་ཕན་ཚུན་རིམ་གྲོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་བས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དག་ལའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་ཏུ་དང་བ་ཡང་དེས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་བའི་ཕྱིར། ཐ་མ་བཞི་པར་བཤད་ཅིང་མཐར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་དང་བར་གྱུར་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་དག་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཞེས་འདོན་ཏེ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཞུགས
Chinese
如果通过了解而生起的信心，是对佛和僧生起的了解后的信心，而不是对法生起的信心。因此，如果完全证悟了四谛，就能获得对法了解后的信心。之所以这样说，是因为如前所述的三谛和道谛的一部分是法。关于“以信心的基础的差别”：通过信心的对境等对境的差别，将信心分为三种，加上持戒的了解后的信心，共有四种。所谓“如实地证悟真谛后产生信任，就是了解后的信心”，意思是，智慧能够如实地证悟，而信心则产生信任。经中不是说“对佛、法、僧生起了解后的信心，以及圣者喜爱的戒律”是这样的顺序吗？为什么在法论中顺序颠倒了呢？因此，为了阐明“如何”而详细地解释。又为何要如此显现呢？因此，说了“因为像是医生、成熟者和侍病者”，病人脱离疾病，是从医生那里看到的，并且知道教典本身和知道必须配药，所以首先对医生有信心。之后是对药有信心，然后是对侍病者有信心，同样，在这里，薄伽梵就像是医生，因为经中说“医生是取出痛苦的无上者”。法是药，因为法是能开示的，并且通过消除烦恼的疾病而获得无病。就像是药。僧伽就像是侍病者，为了获得涅槃的无病，通过劝诫和随顺开示而互相服侍。关于“因为是由心清净所作”：心完全清净是对佛等。为了显示持戒完全清净也是由此所作，所以在最后第四个中宣说并最终显示。这被称为如此完全清净的修行，其他人则读作“完全进入”，如此完全进入。
English
If faith arises from understanding, it is faith arising from understanding of the Buddha and the Sangha, not faith arising from understanding of the Dharma. Therefore, if all four truths are fully realized, one can obtain faith after understanding the Dharma. The reason for saying this is that the three truths and one aspect of the truth of the path, as previously stated, are the Dharma. Regarding "by the difference of the basis of faith": Through the difference of the objects of faith, etc., faith is divided into three types, plus the faith after understanding of discipline, there are four types. The so-called "trusting after realizing the truths as they are is faith after understanding" means that wisdom can realize as it is, and faith produces trust. Doesn't the sutra say, "Faith after understanding arises in the Buddha, Dharma, and Sangha, and the discipline that the noble ones delight in" in that order? Why is the order reversed in the Dharma discourse? Therefore, to clarify "how," it is explained in detail. And why is this manifested in this way? Therefore, it is said, "Because it is like a doctor, a mature person, and a sick attendant," the patient's separation from illness is seen from the doctor, and knowing the scriptures themselves and knowing that medicine must be prescribed, so first have faith in the doctor. After that, there is faith in the medicine, and then there is faith in the sick attendant, similarly, here, the Bhagavan is like a doctor, because the sutra says, "The doctor is the supreme one who takes away suffering." The Dharma is medicine, because the Dharma is what can be revealed, and by eliminating the disease of afflictions, one obtains freedom from disease. It is like medicine. The Sangha is like a sick attendant, in order to obtain the freedom from disease of Nirvana, they serve each other by admonishing and following the teachings. Regarding "because it is done by a pure mind": A completely pure mind is towards the Buddha, etc. In order to show that the complete purity of discipline is also done by this, it is declared in the last fourth and finally shown. This is called such a completely pure practice, others read it as "completely entered," thus completely entered.