Tibetan
འི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་ནི་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ནི་གནས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་གནས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་དཔེར་ན་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་ཁང་པ་རྩེག་མ་འམ་ཁང་པ་རྩེག་མ་ཆེན་པོའི་རྨང་ལ་རྐང་པ་མ་གཞག་པར་རྩིག་པ་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །རྩིག་པ་ལ་མ་གཞག་པར་ཕྱམ་སོ་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །ཕྱམ་སོ་ལ་མ་གཞག་པར་གཡོགས་མ་ལ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁང་བ་རྩེག་མ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཇི་སྐད་ཞུས་པ་དེ་སྐད་དུ་དགེ་སློང་གཅིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཞུས་ཏེ། དཔེའི་ཁྱད་པར་ནི་དགེ་སློང་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་བང་རིམ་བཞི་ཡོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ཐ་མལ་མ་གཟེགས་པར་གཉིས་པ་ལ་གཟེགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་མ་གཟེགས་པར་གསུམ་པ་ནས་བཞི་པ་ལ་གཟེགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་ཞུས་ཏེ། དཔེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དཔེར་ན་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་གདང་བུ་བཞི་པའི་སྐས་ལ། གདང་བུ་ཐ་མ་ལ་རྐང་པས་མ་གཟེགས་པར་གདང་བུ་གཉིས་པ་ལ་གཟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཁང་བཟངས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་གཟེག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན་དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བར་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ དགའ་བོ་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ནི་གནས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་གསུམ་ནི་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནེ་མ་ནུར་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གལ་ཏེ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་མི་འདོད་ན། མདོ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སློབ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ལམ་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ནི་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མི་རིགས་སོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སྡུག་བསྔལ་སྨོས་པས་ཀུན་འབྱུང་ཡང་བཟུང་བ་ལས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པས་འགོག་པ་དང་ལམ་གཉིས་ཀྱང་བཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནི་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་ནེམ་ནུར་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་སྟེ། དཔེར་ན་ཚེ་རིང་བ་དང༌། ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ན་བདེན་པ་གཞན་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་དང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གདོན་མི་ཟ་བར་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ན་སྟེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མདོ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་དག་ནི་ས་དྲུག་གོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་བསམ་གཏན་ས་པའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀྱི་རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་དང་སྒོ་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོམ་རྐུན་དེའི་ཐོབ་པ་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ད་ལྟར་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་སྒོ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ ཡིན་ཏེ། ལྷག་མ་དག་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྔར་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དོན་མེད་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རེ་ཞིག་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
在没有证悟苦谛之前，要证悟灭谛。在没有证悟灭谛之前，要证悟道谛，如果这样说，就应该说不要这样说。为什么呢？在没有证悟苦圣谛之前，证悟集圣谛是不可能的，没有机会的，从“这是不可能的”到“这是不可能的”之间如前所述。到“这是可能的”之间也如前所述。居士，例如，如果有人这样说：我不在楼房或大楼的地基上打桩，而要在墙上打桩。不在墙上打桩，而要在平屋顶上打桩。不在平屋顶上打桩，而要在屋檐上打桩，如果这样说，就应该说不要这样说。那为什么呢？楼房或……（内容省略）。居士，无依施食者如何提问，比丘们也同样提问。例子的不同之处在于，如果某个比丘这样说：我不从四层楼梯的第一层开始，而要从第二层开始。不从第二层开始，而要从第三层到第四层开始，如果这样说，就应该说不要这样说。具寿阿难陀也这样提问。例子的不同之处在于，阿难陀，例如，如果有人这样说：我不在四级楼梯的第一级上用脚踩，而要踩第二级，从“踩”到“登上楼顶”之间，如果这样说，就应该说不要这样说。（内容省略）同样，阿难陀，如果有人这样说：我没有证悟苦圣谛……从“这是不可能的”之间（内容省略）。这三个经就是这些。如果有人对苦没有厌恶……（内容省略），如果不是想要证悟一个真谛，那应该如何引导经呢？佛陀是指无学之法，那些也是道，是道的真实。
English
Without realizing the truth of suffering, one should realize the truth of cessation. Without realizing the truth of cessation, one should realize the truth of the path. If one says this, one should say, "Do not say that." Why? Because without realizing the noble truth of suffering, it is impossible to realize the noble truth of the origin, there is no opportunity. From "This is impossible" to "This is impossible" is as before. Up to "This is possible" is also as before. Householder, for example, if someone says, "I will not put a stake in the foundation of a house or a large building, but I will put it in the wall. I will not put it in the wall, but I will put it on the flat roof. I will not put it on the flat roof, but I will put it on the eaves," if he says this, one should say, "Do not say that." Why? Because a house or... (content omitted). Householder, just as the helpless food-giver asked, so did the monks ask. The difference in the example is that if a monk says, "I will not step on the first step of a four-story staircase, but I will step on the second step. I will not start from the second step, but I will start from the third to the fourth step," if he says this, one should say, "Do not say that." Venerable Ananda also asked in this way. The difference in the example is that, Ananda, for example, if someone says, "I will not step on the first rung of a four-rung ladder with my foot, but I will step on the second rung," from "step" to "climb to the top of the building," if he says this, one should say, "Do not say that." (content omitted) Similarly, Ananda, if someone says, "I have not realized the noble truth of suffering..." from "This is impossible" (content omitted). These are the three sutras. If someone has no aversion to suffering... (content omitted), if one does not want to realize one truth, how should one guide the sutra? Buddha refers to the Dharma of No More Learning, and those are also the path, the truth of the path.
Chinese
如果未现证，则不应于此有疑。另一方面，说痛苦也执持集，说佛也执持灭和道二者，佛是断除和智慧的极度区分之故。于此的疑和犹豫是同义词，譬如长寿和长久住世。因此，仅仅确定痛苦的真谛，也确定其他真谛。不是，因为考虑到不普遍生起和不被魔所食而断除而说的缘故，即考虑到不普遍生起而说的缘故，以及考虑到不被魔所食而断除而说的缘故，如果完全了知痛苦，则不存在疑普遍生起，因为处于大忍位，即获得不生之法性的缘故。彼时也是不被魔所食而断除，因此与经部没有相违。那些是六地，如是之前已说，即没有不能胜任和特别的禅定地之故。如二者的盗贼出来和关门一样，即无间道以断除烦恼盗贼的获得之门而令出来，解脱道则以现在做的门远离获得的门而关门。如果说是第二个无间道，痛苦法智忍的第二个无间道是痛苦类智忍，同样，痛苦类智忍的第二个无间道是集法智忍，其余也应如是说。不会生起于彼对境断除疑的智慧，即对于何者无间道的境所欲的痛苦等。从那会变成什么呢？之后必定不会变成完全了知痛苦，因为彼境之识之前未生之故。彼就近指示也太成为无意义，暂时这是理路。
English
If it is not directly realized, then one should not have doubts about it. On the other hand, mentioning suffering also holds the origin, and mentioning the Buddha also holds the cessation and the path, because the Buddha is the ultimate distinction of abandonment and wisdom. Doubt and hesitation here are synonyms, like longevity and long life. Therefore, only by ascertaining the truth of suffering can other truths also be ascertained. No, because it is said with consideration of not universally arising and abandoning without being devoured by demons, that is, because it is said with consideration of not universally arising, and because it is said with consideration of abandoning without being devoured by demons, if suffering is completely known, then there is no doubt that universally arises, because it is in the state of great forbearance, that is, because the nature of non-arising is obtained. At that time, it is also abandoned without being devoured by demons, therefore there is no contradiction with the sutras. Those are the six grounds, as previously stated, that is, because there is no inability and special meditative ground. Like the thief coming out and closing the door of the two, that is, the uninterrupted path causes the thief of afflictions to come out by cutting off the door of attainment, and the path of liberation closes the door of attainment by separating the door of present action. If it is said to be the second uninterrupted path, the second uninterrupted path of the forbearance of knowing the Dharma of suffering is the forbearance of knowing the subsequent of suffering, and similarly, the second uninterrupted path of the forbearance of knowing the subsequent of suffering is the forbearance of knowing the Dharma of the origin, and the rest should also be said in the same way. The wisdom that abandons doubt will not arise on that object, that is, for whatever object of the uninterrupted path is desired, such as suffering. What will happen from that? Afterwards, it will definitely not become completely knowing suffering, because the consciousness of that object has not arisen before. That close indication would also become meaningless, for now this is the reasoning.
Tibetan
བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་གཉི་ག་ཡང་ཡོད་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ལ། ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞིང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་འཛིན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་དགུ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་འགལ་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་དགུ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་འདོན་ཏོ། །མ་ཡིན་ཏེ་བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པའི་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་བཟོད་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་ལ་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་རིས་ནི་གཙོར་ཤེས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི། རྒྱལ་པོའི་འཁོར་གྱིས་བྱས་པ་ལས་རྒྱལ་པོས་བྱས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མ་མཐོང་བ་རྣམས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལྷག་མ་བཅོ་ལྡན་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་མཐོང་བས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །མཐོང་བ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་དེས་སོ།། མ་མཐོང་བ་དེ་གང་ཞིག་ཅེ་ན། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་བདག་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པས་བཟོད་པ་མ་མཐོང་བ་དེ་དག་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་པའི་ཕྱིར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཀྱི། མ་མཐོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན
Chinese
世尊也说，对于痛苦有法之知，以及对于痛苦有随知。因此，毫无疑问，两者都必须存在。如果说忍辱是为了舍弃烦恼，那么，如果忍辱舍弃烦恼，而智识不能，并且智识仅仅执持对它的分离的获得，那么，这样就与论典中出现的九种遍行相违背。论典中这样说，有九种遍行，即法之知所应舍弃的四种，随知所应舍弃的四种，以及修所应舍弃的。不是的，忍辱是智识的眷属，因此说没有相违。忍辱是智识的眷属，因此，对于忍辱所应舍弃的遍行之类，称为智识所应舍弃的。而修所应舍弃的遍行之类，主要是智识所应舍弃的。对于这一点，举例说，就像国王的眷属所做的事，被称为国王所做的一样。说“为了见到未见之真谛”是指，为了见到那些未见四圣谛的人们，称为见道。除了道之随知之外，其余的十五个刹那都是见道。如何使所见习惯呢？是指，以道之随知的忍辱，对于见道以随知来见，如何使所见习惯呢？说“所见不是所见吗？”是指第十六个刹那。
English
The Blessed One also said that there is knowledge of the Dharma for suffering, and subsequent knowledge for suffering. Therefore, without a doubt, both must exist. If it is said that forbearance is for abandoning afflictions, then, if forbearance abandons afflictions, but knowledge cannot, and knowledge only holds the attainment of its separation, then, this contradicts the nine pervasive connections that appear in the treatise. The treatise says that there are nine pervasive connections, namely, the four that should be abandoned by knowledge of the Dharma, the four that should be abandoned by subsequent knowledge, and those that should be abandoned by cultivation. No, forbearance is the retinue of knowledge, therefore it is said that there is no contradiction. Forbearance is the retinue of knowledge, therefore, for the class of pervasive connections that should be abandoned by forbearance, it is called what should be abandoned by knowledge. And the class of pervasive connections that should be abandoned by cultivation is mainly what should be abandoned by knowledge alone. For this, an example is given, just as what is done by the king's retinue is called what is done by the king. Saying "in order to see the unseen truth" means that in order to see those who have not seen the four noble truths, it is called the path of seeing. Except for the subsequent knowledge of the path, the remaining fifteen moments are the path of seeing. How to make what is seen habitual? It means that with the forbearance of the subsequent knowledge of the path, seeing the path of seeing with subsequent knowledge, how to make what is seen habitual? Saying "Is what is seen not seen?" refers to the sixteenth moment.