Tibetan
འི་བར་དག་གཏོང་གི །གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལྟར་འཆི་བའམ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ས་འདོར་བ་ནི་ས་འཕོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤི་སྟེ་གོང་དུ་འཕོས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་ས་འདོར་བ་ཁོ་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དག་གཏོང་ངོ༌། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རིས་མཐུན་པ་བཏང་བ་ཁོ་ནས་གཏོང་གི་ས་འཕོས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་གང་བའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་དེའི་འོག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དག་གཏོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིས་མཐུན་པ་བཏང་བ་ཁོ་ནས་བཏང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ནི་དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཉེ་བར་སྤེལ་པའི་ཕྱིར་འཆི་བ་ཙམ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་བཏོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་གཞིས་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ནི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བདག་སྐྱེད་པས་ནི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་བྱུང་བ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་བྱུང་བ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བཏང་བ་ཕྱིས་ལེན་པ་ན་སྔོན་གྱི་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དག་རྣམ་པར་ཉམས་པ་ལས་སྔོན་གྱི་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་སྨོས་པ་ནི། མ་འདྲིས་པ་དང་འབད་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་ན་འདྲིས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔོན་བཏང་བ་མི་འཐོབ་བོ། །མཚམས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཚམས་ནི་བར་མཚམས་སོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ན་དེའི་གོང་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཐོབ་ནས་ཉམས་པ་གང་ན་གནས་པ་དེའི་གོང་ནས་སོ། །མེད་ན་ནི་བཞི་ཁོ་ན་ནས་སྐྱེད་པ
Chinese
之间的部分舍弃。其他情况则不是，如异生凡夫如其地而死，或完全退失则不是。所谓舍弃地，是因为转生的缘故，是指死后向上转生，不是因为离贪的缘故。例如从初禅死后转生到二禅等处，那时仅仅舍弃地，才能舍弃与决择分相应的法。异生凡夫仅仅因为舍弃同类才舍弃，不是因为转生的缘故。如果异生凡夫能够获得与决择分相应的法，那么在其后生时，难道不舍弃与决择分相应的法吗？这不是所希望的，因为仅仅因为舍弃同类才舍弃。圣者是因为其善根的相续被见道所增上，所以不是仅仅因为死亡和完全退失而舍弃。实际上会发生“于彼见真谛”的情况。因此，他会在那一生中必定见到真谛，因为没有不能胜任的情况，并且通过殊胜的禅定来增长自己，所以不是在那一生中必定见到真谛。所谓“因为意生分较多”，是指意生分较多的缘故。如别解脱戒一样，例如舍弃别解脱戒后重新受戒时，就像获得先前没有的戒体一样，从决择分相应的法完全退失而获得先前没有的法也是如此。在那上面说明理由是：因为是不熟悉的，并且是需要努力修持的。因为在无始轮回中是不熟悉的，所以不是通过离贪而获得，因为之前没有生起圣道的加行。因为是需要努力修持的，所以不能获得先前舍弃的。如果存在指示界限的事物，那么，界限是中间的间隔。指示它的是从愿中获得智慧。那么就从那之前生起，从获得后退失所住之处的前面生起。如果没有，那么就仅仅从四处生起。
English
The parts in between are discarded. Other situations are not, such as when an ordinary being dies according to their level, or if there is complete deterioration, then it is not. The so-called abandonment of the ground is because of rebirth, which means dying and being reborn upwards, not because of being free from attachment. For example, when dying from the first dhyana and being reborn in the second dhyana, etc., at that time, only by abandoning the ground can one abandon the dharmas that correspond to the determination division. Ordinary beings only abandon by abandoning the same kind, not because of rebirth. If an ordinary being can obtain the dharmas corresponding to the determination division, then when they are born later, do they not abandon the dharmas corresponding to the determination division? This is not what is desired, because they only abandon by abandoning the same kind. Noble beings are not abandoned merely because of death and complete deterioration, because the continuity of their roots of virtue is enhanced by the path of seeing. In reality, the situation of "seeing the truth in that" will occur. Therefore, he will surely see the truths in that lifetime, because there is no situation of being unable to do so, and by increasing himself through excellent samadhi, he will not surely see the truths in that lifetime. The so-called "because the mind-born part is more" means that the mind-born part is more. Like the Pratimoksha vows, for example, when abandoning the Pratimoksha vows and taking them again, just like obtaining a precept body that was not there before, it is the same with completely losing the dharmas corresponding to the determination division and obtaining a dharma that was not there before. The reason for explaining it there is: because it is unfamiliar and needs to be diligently practiced. Because it is unfamiliar in beginningless samsara, it is not obtained through detachment, because the practice of the noble path has not arisen before. Because it needs to be diligently practiced, one cannot obtain what was previously abandoned. If there is something that indicates the boundary, then the boundary is the interval in the middle. What indicates it is obtaining wisdom from aspiration. Then it arises from before that, from the front of the place where one dwells after obtaining and losing it. If not, then it arises only from the four places.