Tibetan
ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོ་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་འདི་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་འདི་ནི་མདོ་ལས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཐལ་མ་ཐག་ཏུ་ནད་མཐོང་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཞེ་ན། ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྨན་པ་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་འོས་ཡིན་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་སྤུ་ལ་བབ་པ་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་གྲངས་སུ་ཡང་འགྲོའོ། །བཞི་པོ་གང་དག་ཅེ་ན། ནད་ལ་མཁས་པ་ཡིན། ནད་ཀྱི་གཞི་ལ་མཁས་པ་ཡིན། ནད་སྤངས་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན། ནད་སྤངས་ནས་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྨན་བ་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པོ་གང་དག་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་འཕངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་འཕེན་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཀྱུས་ས་བསྟན་པའི་རྟ་ཐགས་ཐོགས་མེད་པར་བརྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དཀྱུས་ས་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་བརྒྱུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདེན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་པོ་དེ་དག་གིས་གེགས་མེད་པར་མངོན་པར་རྟོགས་སོ། །མངོན་ པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མངོན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་འདི་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་ཤེ་ན། མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ཟག་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མངོན་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་སྟོན་ལ། ཡང་དག་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་ཅིང༌། རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
从完全的分别念开始，到暖位、顶位、忍位、世间法的最胜位之间，这是抉择的阶段。关于二谛，经中也有阐述。那么，什么是经中所说的呢？就是“刚一触及就见到病患”等广为流传的内容。正如所说，具备四种条件的医生能够取出毒箭，这是国王的职责，也是国王的荣耀，并且也被算作是国王自身的能力。这四种条件是什么呢？就是精通疾病，精通疾病的根源，精通疾病的消除，以及精通疾病消除后不再复发。同样，具备四种条件的如来、阿罗汉、正等觉佛陀，也被称为无上的取出毒箭的医生。这四种条件是什么呢？比丘们，在此，如来、阿罗汉、正等觉佛陀，对于“这是苦，是圣谛”如实了知；“这是苦的集起”；“这是苦的灭尽”；“这是通往苦灭的道路，是圣谛”也如实了知。经中就是这样说的。所谓“先前抛掷的缘故”，意思是由于先前的抛掷。就像指示了跑道的马匹，无碍奔驰一样。意思是，就像指示了跑道的马匹一样，无有阻碍地奔驰，同样，在抉择的阶段，如实见到真谛，不会被其他的分别念所阻碍，从而证悟。所谓证悟，就是现前如实地证悟。那么，又为何仅仅是无漏的呢？如果这样断定这是无漏的，那么，所谓“见”就是无漏的。正因为如此，才说那是趋向于涅槃的如实证悟。所谓“现前”，指示了趋向于涅槃；所谓“如实”，指示了真如的意义；所谓“证悟”，
English
From the beginning of complete conceptualization, up to the stages of warmth, peak, forbearance, and the supreme worldly dharma, this is the stage of discernment. Regarding the two truths, it is also taught in the sutras. So, what is it that is mentioned in the sutras? It is the content that is widely known as "seeing the illness as soon as it touches." As it is said, a doctor with four qualities is fit to remove the poisoned arrow, it is the duty of the king, and it is also counted as the king's own ability. What are these four qualities? It is being skilled in diseases, being skilled in the source of diseases, being skilled in the elimination of diseases, and being skilled in preventing diseases from recurring after they have been eliminated. Similarly, the Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, who possesses four qualities, is also called the unsurpassed doctor who removes the poisoned arrow. What are these four qualities? Monks, here, the Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, truly knows as it is, "This is suffering, the noble truth"; "This is the origin of suffering"; "This is the cessation of suffering"; "This is the path leading to the cessation of suffering, the noble truth." This is how it is said in the sutras. The phrase "because of what was previously thrown" means because of the previous throwing. It is like a horse running unhindered on a track that has been shown. It means that just as a horse runs unhindered on a track that has been shown, similarly, in the stage of discernment, the truths are seen as they are, and one is not hindered by other conceptualizations, and thus one realizes. Realization means to realize manifestly and truly. So, why is it only without outflows? If it is asserted that this is without outflows, then "seeing" is without outflows. Precisely for this reason, it is said that it is the true realization that is directed towards Nirvana. "Manifestly" indicates the direction towards Nirvana; "truly" indicates the meaning of suchness; "realization"
Tibetan
འདིས་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ངེས་པར་འབབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །ཞེས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་པ་རྣམ་པར་ང་བྱེ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྩོམ་པའོ། །འདི་ལས་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མིག་གི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ཡོད་ཀྱི། རྫས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང༌། གཉིས་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་འགལ་བ་མེད་དེ། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་སོ་སོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ནི་རྫས་སུ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་གི་སྒྲས་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་ཞེས་མིང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་ནི་ཕྱི་ན་ཅི་ལོག་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ་ལམ་གྱི་བར་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདི་དག་ཇི་ལྟ་ བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཟིགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའི་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་མཐོང་ལ། ཀུན་འབྱུང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འགོག་པ་མ་ཞི་བ་དང༌། ལམ་ལམ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འཕགས་པས་བདེ་བར་གང་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གཉིས་ནི་འཕགས་པ་རྣམས
Chinese
這顯示了通達。因此，這被稱為趨向於涅槃的真實證悟。這表明證悟是趨向於涅槃，並且是證悟其真實本性。見道不會在獲得涅槃時出錯，因此是趨向於涅槃。正如所說：「它必然會降臨於圓滿菩提。」所謂的「那些成為果的近取蘊」是為了區分苦、集、世間。所謂的「由此而生」的意思是「生」。所謂的「從眼睛的角度來說有區別，但本質上沒有區別」是指，雖然通過在一個事物上建立不同的狀態來建立兩種真理，但沒有不同的事物。顯示為二性並不矛盾，就像知識和見道的證悟被建立為各自獨立的一樣。所謂的「滅和道在本質上也有區別」，「也」字表示從名稱的角度來說，滅和道也有區別。所謂的「如果這些對於一切都是真實的，因為它們沒有顛倒」，意思是說，無論什麼是痛苦的，對於聖者來說是痛苦的，而對於其他人來說，痛苦是顛倒的，直到道也是如此。聖者們如實地看待這些，也就是說，如無常和痛苦等，因此，這些只是聖者的真理，而不是非聖者的真理。為什麼呢？因為他們顛倒地看待事物。他們認為痛苦是真實的，集不是原因，滅沒有平息，道不是道。如何呢？引用了「聖者所說的快樂」等等，因為他們顛倒地看待應該接受的和應該拋棄的。苦和集的真諦是聖者們
English
This shows understanding. Therefore, it is said that it is the correct realization that is directed towards Nirvana. It will be shown that realization is directed towards Nirvana and realizes its very nature. The path of seeing does not err in attaining Nirvana, therefore it is directed towards Nirvana. As it is said, "It will surely descend to perfect enlightenment." The so-called "those aggregates of appropriation that have become fruit" are composed for the purpose of distinguishing suffering, arising, and the world. The so-called "because it arises from this" means "birth." The so-called "there is a distinction from the point of view of the eye, but not in substance" means that although two truths are established by establishing different states in one thing, there are no different things. Showing duality is not contradictory, just as the realization of knowledge and seeing are established as separate. The so-called "cessation and the path also have a distinction in substance," the word "also" means that from the point of view of name, cessation and the path also have a distinction. The so-called "if these are true for all because they are not inverted" means that whatever is suffering is suffering for the noble ones, and for others, suffering is inverted, even up to the path. The noble ones see these as they are, that is, in those forms such as impermanence and suffering. Therefore, these are the truth of the noble ones alone, and not of the non-noble ones. Why? Because they see things in reverse. They see suffering as true, arising as not a cause, cessation as not pacified, and the path as not a path. How so? It is mentioned, "Whatever happiness is spoken of by the noble ones," etc., because they see what should be accepted and what should be abandoned in reverse. The truths of suffering and arising are the noble ones
Tibetan
་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་འཕགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་ནི་དགེ་བའི་འཕགས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚོར་བའི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཡང༌། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བརྗོད་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེ། རང་གི་ངོ་བོས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམས་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དང་བྲལ་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ དང་སྡུག་བསྔལ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ལུས་དང་སེམས་དག་ལ་གནོད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དག་ལས་གཞན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། ཡིད་དུ་འོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་དག་ཡིན་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཚོར་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་དང་དེ་གཉི་ག་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ནི། ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་གང་དག་ནི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །དེའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བའི་དབང་གིས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང
Chinese
是谛实，但那些不是圣者，因为是有漏的缘故。灭谛和道谛二者，是善的圣者和无漏的圣者之门而成为圣者，因此称为圣谛。如果说感受的一部分是痛苦的自性，感受蕴的一部分是痛苦和不悦意的体性，那么又为何色等不是它的自性，却说五取蕴是痛苦呢？痛苦本身有三种，详细解释如下：仅仅是痛苦本身就是苦苦，是说以其自身本性就是痛苦的词语。因变化而痛苦就是坏苦，意思是说不是以其自身本性。行苦就是行苦，是出生的词语。其中，悦意的就是因变苦而痛苦，意思是说，与它们分离，那些没有离贪的人，必定会因产生忧伤等而因变苦而痛苦。不悦意的就是因苦苦而痛苦，意思是说，它们是痛苦的自性和与痛苦相符的自性而痛苦。因为显现而对身体和心产生损害的缘故。那些与它们不同的就是，意思是说，与悦意的和不悦意的不同的，既不是悦意的也不是不悦意的那些，它们是因由因和缘而显现造作的自性而痛苦。如果仅仅是感受是利益和损害以及与二者分离的自性，而成立为悦意等，那么询问色等如何是，悦意的是哪些，这是详细解释。因为它的力量，意思是说，因为快乐等的感受的力量，快乐被体验到等造作，色等也
English
are the truths, but those are not noble ones, because they are tainted. The truths of cessation and path are noble through the gate of virtuous noble ones and untainted noble ones, therefore they are called noble truths. If it is said that one aspect of feeling is the nature of suffering, that one aspect of the aggregate of feeling is the characteristic of suffering and unpleasantness, then why are forms, etc., not of that nature, yet the five aggregates of grasping are called suffering? Suffering itself is threefold, which is explained in detail as follows: Suffering alone being suffering itself is the suffering of suffering, which is the term for suffering by its own nature. Suffering by change is the suffering of change, meaning that it is not by its own nature. The suffering of conditioning is the suffering of conditioning, which is the term for arising. Among them, the pleasant ones are said to suffer from the suffering of change, meaning that those who are not free from attachment due to separation from them will inevitably suffer from the suffering of change due to the arising of sorrow, etc. The unpleasant ones are said to suffer from the suffering of suffering, meaning that they suffer from the nature of suffering and the conformity with suffering. Because manifest harm arises to body and mind. Those other than them are, meaning those other than the pleasant and unpleasant, which are neither pleasant nor unpleasant, suffer from being manifestly conditioned by cause and condition. If only feelings are of the nature of benefit, harm, and separation from both, and are established as pleasant, etc., then the question of how forms, etc., are is explained in detail as what is pleasant. Because of its power, meaning because of the power of feelings such as pleasure, the conditioning of experiencing pleasure, etc., also includes forms, etc.