Tibetan
་ནས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འགྱུར་གྱི། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་རྒྱས་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྐལ་བ་མཉམ་པ་དང་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྔར་སྐྱེས་པ་ལ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དམིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་དམིགས་སོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་ནི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པས་དམིགས་ ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་བཞིས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ལྔ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ན་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་པས་དེ་ལ་དམིགས་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱང་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྔར་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ཁོ་ནས་དམིགས་སོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དགེ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ཡང༌། གལ་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དགེ་བ་འམ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱིས་དམིགས་ན་ནི་དེ་ཡང་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དུ་གཏོགས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཀྱང་དེ་གཉི་ག་ལ་དམིགས་པས་དེ་ཡང་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་སྔར་སྐྱེས་པ་ལ་ཕྱིས་སྐྱེས་པས་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བདེ་བའི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པས་བསྡུས་པ་དག་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དག་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ནའོ། །འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རིགས་བཞི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་ལ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་པ་རིགས་ལྔ་ཅི་རིགས་པར་དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ལམ་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོལ་འདིས་ཏེ། ཕྱོགས་འདིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཕྲ་རྒྱས་དུ་ཞིག་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བ་འོང་བ་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་བསྡུས་པ་རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཅི་རིགས་པར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རིས་གསུམ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དག་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལ་དམིགས
Chinese
从而增长，对于非烦恼者来说，则仅仅通过所缘而增长，而不是通过相应。如欲界中四种行相增长之理已述，色界和无色界中的行相也应如是理解。十二种行相即是指，在欲界中，与同分和不同分之界的一切行相俱行和相应的心，以乐受为所缘，苦和集见所断的先前生起的，苦和集见所断的俱行和非俱行，与集见所断相应，作为所缘。修所断的烦恼者和非烦恼者，以乐受为所缘，则是修所断的烦恼者和非烦恼者作为所缘。道见所断的，则是以道见所断的有漏法作为所缘而缘取。 因此，属于欲界的四种心是缘取所缘的。以乐受为所缘而缘取，在色界中的五种行相也应如是理解。因为那里有五种乐受，缘取它，缘取它的心也变成五种。也就是，对于先前生起的，则仅仅以后来生起的五种行相来缘取。在无色界中，道见所断的行相，与邪见等相应，以乐受为所缘，以及修所断的善法，已经讲述完毕。对此，如果对与邪见等相应的心生起贪执，那么此时，与它相应的以乐受为所缘的心，就是缘取所缘。同样，对于修所断的以乐受为所缘的，如果修所断的善或烦恼缘取，那么这也是以乐受为所缘而缘取所缘。属于苦和集的俱行和相应，也缘取那二者，这也是以乐受为所缘而缘取所缘。
English
and thus it increases. For the non-afflicted, it increases only through the object, not through association. Just as the manner of increase of the four aspects of conduct in the desire realm has been explained, the conduct in the form and formless realms should also be understood accordingly. The twelve aspects themselves refer to the mind that is associated and concurrent with all the realms of equal and unequal share in the desire realm, with happiness as the object, the previously arisen that is abandoned by seeing suffering and origin. The concurrent and non-concurrent that are abandoned by seeing suffering and origin, are associated with what is abandoned by seeing origin, as the object. The afflicted and non-afflicted that are abandoned by cultivation, with happiness as the object, are the afflicted and non-afflicted that are abandoned by cultivation as the object. What is abandoned by seeing the path, is what is abandoned by seeing the path, with contaminated dharmas as the object. Thus, the four minds belonging to the desire realm are the object of the object. By taking happiness as the object, the five aspects of conduct in the form realm should also be understood similarly. Because there are five kinds of happiness there, by taking it as the object, the mind that takes it as the object also becomes five kinds. That is, for what has arisen earlier, it is only the five aspects that arise later that take as the object. In the formless realm, the aspect of what is abandoned by seeing the path, associated with wrong views and so on, with happiness as the object, and the virtuous that is abandoned by cultivation, have been explained. To this, if attachment arises to the mind associated with wrong views and so on, then at that time, the mind associated with it, with happiness as the object, is the object of the object. Similarly, for what is abandoned by cultivation with happiness as the object, if the virtuous or afflicted that is abandoned by cultivation takes as the object, then this is also taking happiness as the object as the object. Belonging to suffering and origin, the concurrent and associated also take those two as the object, and this is also taking happiness as the object as the object.
Chinese
因此，由于这个原因，才说了“在无色界中，行相有两种”。无漏的心，以第三禅的无漏的乐受为对境，先前生起的，后来生起的也以那个为对境，因此，那也是以乐受为对境的对境。其中，所谓“在无色界中，行相”广为生起，是指由周遍和非周遍所摄。其中，非周遍更为增上。周遍的，就是先前所说的那些。除了见道所断之外，欲界中的四种行相，如先前一样，以对境和相应的方式而增长。同样，除了见道所断之外，无色界中的行相，也应知以各自相应的方式，以对境和相应的方式而增长。色界中的行相，以有为法为对境，五种类别各自以对境和相应的方式而增长。所谓“以这种方式”，就是以这种途径，意思是“以这种方式”。此外，还会出现“应当理解”这样的说法。如何理解呢？对于以苦受为对境的识，有多少微细的增长会生起这样的问题，应当进行分析。苦受是欲界中的一种行相，因为是五识聚，所以是修道所断。这些如果简略来说，就是五识的对境，因为是修道所断。欲界中的三种行相，即苦和集见道所断的周遍和相应，以及修道所断，色界中的修道所断，由不可胜伏所摄的粗相等行相，以及无漏的对境。这五种行相，就是以苦为对境的识。其中，各自相应地，欲界中的三种类别，以及色界中的修道所断，以及微细增长的周遍都会增长。以苦受为对境的对境。
English
Therefore, for that reason, it is said, "In the formless realm, there are two aspects of conduct." The undefiled mind, with the undefiled bliss of the third dhyana as its object, the previously arisen, the later arisen also takes that as its object, therefore, that is also the object of the object with bliss as its object. Among them, the so-called "conduct in the formless realm" arises extensively, referring to those included by pervasive and non-pervasive. Among them, the non-pervasive becomes more superior. The pervasive ones are just those previously mentioned. Except for what is abandoned by seeing the cessation, the four types of conduct in the desire realm, like before, increase through the means of having objects and being in accordance. Similarly, except for what is abandoned by seeing the cessation, the conduct in the formless realm should also be understood to increase through the means of having objects and being in accordance, each according to its own nature. The conduct in the form realm, with conditioned phenomena as its object, the five types each increase through the means of having objects and being in accordance. The so-called "by this path" means by this way, meaning "by this direction." Furthermore, there will be the saying "should be understood." How so? Regarding the question of how many subtle increases will arise for the consciousness that takes suffering as its object, one should analyze. Suffering is one aspect of conduct in the desire realm, because it is the five aggregates of consciousness, it is what is abandoned by cultivation. These, if summarized, are the objects of the five consciousnesses, because they are what is abandoned by cultivation. The three aspects of conduct in the desire realm, namely, what is abandoned by seeing suffering and origin, the pervasive and corresponding, and what is abandoned by cultivation, the conduct in the form realm that is abandoned by cultivation, the coarse and other aspects included by the invincible, and the undefiled object. These five aspects are the consciousness that takes suffering as its object. Among them, each according to its own nature, the three categories in the desire realm, and what is abandoned by cultivation in the form realm, and the pervasive of subtle increase will increase. The object of the object with suffering as its object.