Tibetan
་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་བཤད་ལ། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་དང་བདུན་དང༌། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང༌། དེ་དག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཞན་དག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་དང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྒྱད་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རང་གི་ཁམས་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་བསྡུས་པའམ། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིས་བསྡུས་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག་གང་གིས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་འམ། འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག །གང་གི་ཚེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཁམས་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ
Chinese
དེ་དག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་བཤད་ལ། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་བཤད་དོ། །རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་དང་བདུན་དང༌། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་དང༌། དེ་དག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཞན་དག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་དང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྒྱད་དང༌། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཐོབ་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་དག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རང་གི་ཁམས་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་བསྡུས་པའམ། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིས་བསྡུས་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག་གང་གིས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་འམ། འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག །གང་གི་ཚེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཁམས་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ 名为“彼等即是”者，乃将遍行与非遍行及相应者合为一体，宣说为见苦所应断。见集所应断亦与之相同。见灭与道所应断，亦将有漏与无漏之所缘合为一体而宣说。修所应断，亦将有染污与非染污合为一体而宣说。无漏亦将与法及随顺智之品类相合者合为一体而宣说。略言之，所谓苦者，广为生起。如是，见苦与见集所应断，次第为 十种微细随眠与七种微细随眠，以及彼等之俱生、彼等之获得、随行等，并修所应断之四种，以及彼等之俱生、彼等之获得、随行等，以及一切有漏之色，与其它非染污者。如是，见灭所应断为七种微细随眠，以及彼等之俱生，彼等之获得、随行等，见道所应断为八种，以及彼等之俱生，彼等之获得、随行等。如是，于色界与无色界中，亦应如其所应而了知。所谓“自界三者”者，广为生起，谓见苦所应断之法，于欲界中行者，乃见苦所应断之识于欲界中行，及见集所应断之遍行与相应者，及修所应断与非染污者，或为无力所摄，或为禅定之所依所摄之不净等相，或生于色界者，何者以何者于欲界中行之有情之心而观，或于欲界中生起之彼，离贪者，于何时为令于现法中安乐住故，缘于世间道之界性，亦可，于色界中行。
English
That which is called "those themselves" is to combine the pervasive and the non-pervasive and the corresponding ones into one, and it is said to be abandoned by seeing suffering. What should be abandoned by seeing the origin is also the same as that. What should be abandoned by seeing cessation and the path is also said by combining the objects of focus of the contaminated and the uncontaminated into one. What should be abandoned by meditation is also said by combining the afflicted and the non-afflicted into one. The uncontaminated is also said by combining what is in accordance with the aspects of Dharma and subsequent knowledge into one. For a while, what is called suffering arises extensively. In that, what should be abandoned by seeing suffering and seeing the origin are, in order, Ten subtle latent tendencies and seven subtle latent tendencies, and those that arise together with them, the attainment of those, the followers, etc., and the four that should be abandoned by meditation, and those that arise together with them, the attainment of those, the followers, etc., and all contaminated forms, and other non-afflicted ones. Likewise, what should be abandoned by seeing cessation are seven subtle latent tendencies, and those that arise together with them, the attainment of those, the followers, etc., and what should be abandoned by seeing the path are eight, and those that arise together with them, the attainment of those, the followers, etc. Likewise, in the form and formless realms, one should also understand as appropriate. What is called "the three of one's own realm" arises extensively, namely, the Dharma that should be abandoned by seeing suffering, the practitioner in the desire realm is the consciousness that should be abandoned by seeing suffering in the desire realm, and the pervasive and corresponding ones that should be abandoned by seeing the origin, and what should be abandoned by meditation and the non-afflicted, or those included by the powerless, or those with aspects such as impurity included by the basis of meditation, or those born in the form realm, whoever observes the minds of sentient beings who practice desire with whatever, or that born in the desire realm, one who is free from desire, at whatever time, in order to abide in bliss in the present Dharma, focusing on the very nature of the worldly path is also acceptable, practicing in the form realm.
Tibetan
་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དགེ་བ་གཅིག་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་དུ་གཏོགས་པ་ཀུན་དུ་ འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །གཟུགས་སུ་གཏོགས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་ལྔ་དང་ལྔ་པོ་རེ་རེའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཁམས་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་དག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །དེས་ན་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ས་འོག་མ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡོད་དོ། །ཁམས་གོང་མ་པ་གཅིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའོ། །ཁམས་གསུམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དང་སྦྱར་རོ་སྟེ། འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དུ
Chinese
以修习所断之善一法，以及无漏法，是与法智之品类相应的所缘。由见集所断与修习所断之法，也应如是宣说。其中，属于痛苦的遍行且相应之心，是缘于见集所断与修习所断。属于集谛的遍行且相应之心，是缘于见苦所断与修习所断。于修习所断中非为烦恼性者，是缘于见集所断。于修习所断中所有烦恼性与非烦恼性，是缘于修习所断。属于色界与无漏法者，如前所说。如是，于见苦等所断之法，于欲界中所行，是五种心及彼等五种心各自的所缘。所谓的“自界三者，即彼等”，是指如前所说的行相之门，见苦、见集以及修习所断。因此，修习所断是与听闻所生之如理作意相应，以及具有修习所生之寂止等之心。所谓的“下三地，即彼等”，是指欲界中所行的痛苦，以及见集所断之异生性界遍行且相应，以及缘于彼者，修习所断之心，与听闻及思惟所生之善法欲乐相应，且具有如理作意。所谓的“上一界”，是指由无边虚空处之近分所摄，具有粗相等行相。所谓的“无漏法”，是指与随解脱分相应。所谓的“三界者，三种三种”，是指由于时机成熟，应与痛苦，以及见集所断与修习所断等结合，即欲界与色界中所行的痛苦与集谛。
English
A single virtue to be abandoned by meditation, and the undefiled, are the objects that correspond to the aspect of knowing the Dharma. The things to be abandoned by seeing the origin and the things to be abandoned by meditation should also be stated in the same way. Among them, the mind that belongs to suffering, that pervades and is associated with it, is focused on what is to be abandoned by seeing the origin and what is to be abandoned by meditation. The mind that belongs to the origin, that pervades and is associated with it, is focused on what is to be abandoned by seeing suffering and what is to be abandoned by meditation. What is not afflicted in what is to be abandoned by meditation is focused on what is to be abandoned by seeing the origin. All that is afflicted and not afflicted in what is to be abandoned by meditation is focused on what is to be abandoned by meditation. What belongs to the form realm and the undefiled is as before. Thus, the Dharma to be abandoned by seeing suffering and so on, what is practiced in the desire realm is the object of each of the five minds and the five. The so-called "three of one's own realm, that is, those themselves" refers to seeing suffering and the origin through the door of aspects as described above, and what is to be abandoned by meditation. Therefore, what is to be abandoned by meditation is associated with the correct view arising from hearing, and there is a mind of peace and so on arising from meditation. The so-called "three lower grounds, that is, those themselves" refers to the suffering practiced in the desire realm, and the pervasiveness and association of the unequal realm to be abandoned by seeing the origin, and focusing on that, the mind to be abandoned by meditation, associated with the desire for virtuous Dharma arising from hearing and thinking, and having the correct view. The so-called "one upper realm" refers to the aspect of being coarse and so on, gathered by the approximation of the sphere of infinite space. The so-called "undefiled" is in accordance with the aspect of subsequent knowledge. The so-called "three realms, three each" refers to the fact that, because the time is ripe, it should be combined with suffering, and what is to be abandoned by seeing the origin and what is to be abandoned by meditation, that is, the suffering and the origin practiced in the desire realm and the form realm.