English
If not, how should the past sense-sphere of mind be established? Answer: Only the present consciousness exists as the object of reliance for other consciousnesses. The past is not, so there is no fault. Or there are three times. What are they? It should be combined with the tenet called "Sarvāstivāda" (Everything Exists). If it is said that there are three times, then are the past and future established? Therefore, it is said, "Because it has already been said how it exists." Whatever has happened before is the past. Whatever will happen if there is a cause is the future. Whatever has happened and has not perished is the present. If so, how does it have power? It means, how do the past and future afflictions, or the past and future objects, have power? Because the subtle increase of the cause from which it is born exists, it is said to be an affliction. What is born from the past affliction is what is born from it. The cause of the future subtle increase is its cause. It is both born from it and is its cause, so it is the cause of what is born from it. The cause of what is born from it itself is the subtle increase, which is the subtle increase born from its cause. It exists, which is the subtle increase of its cause born from it exists. Because the subtle increase of its cause born from it exists, the past and future afflictions will have power. Because there is a subtle increase of affliction that focuses on it, it is said to be connected with things. It is also focused on it, and it is also an affliction, so it is the affliction focused on it. This "it" should be combined with the past and future. The subtle increase of affliction focused on it is the subtle increase of affliction focused on it. What is that? It is the habit of affliction, which is a synonym for what is called the seed of affliction. The subtle increase of affliction focused on it exists, which is the subtle increase of affliction focused on it exists. Because the subtle increase of affliction focused on it exists, it is connected with things, that is, with form and so on, past and future. The nature of phenomena is indeed profound. That's all.
Tibetan
ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོགས་པས་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཚུལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་སྤྱི་ལ་གཟུགས་འགག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་བྲ་གྱུར་ནས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་ལ། འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་འགག་གོ །དུས་ཀྱང་སྐྱེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་དུས་གཏམ་གཞི་དང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ལས་ཀྱང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་ཁུངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་ཆོས་སྐྱེ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་ཆོས་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་སྤུངས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ ལས་སྐད་ཅིག་མ་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་དུས་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞར་ལ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་ཀུན་གྱིས་ཀུན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ཞར་ལ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དེ་སྤངས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་སྤངས་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་མངོན་པར་འདོད་ལ་བྲལ་བ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ལས་མངོན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ན་དེ་མ་སྤངས་པར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གང་དང་བྲལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །སྤངས་ལ་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་བྱ་སྤངས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དང་པོའི་རྣམ་པ་སྤངས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེས་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཟུང་ངོ༌། །ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་གཉི་ག་གཟུང་ངོ༌། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བསྣན་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བསྡུ་བའི་དོན་དུའོ་ཞེའོ། །ཆོས་བཅུ་དྲུག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་ལྔ་ལྔ་པོ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཀྱང་བཅུ་དྲུག
Chinese
那么诸法的自性本体是深奥的，那不是靠猜测就能理解的，所以不是要通过修行来证实的。为了能够详细了解过去等等的时间，也说了有类别这样的说法，这是有道理的意思。总的来说，色法灭尽，意思是说它现在已经改变，变成了过去。因为趋向于生，所以未来会生起；因为趋向于灭，所以现在会灭尽。时间也会生起，因为它们本身就是时间谈论的基础。从时间中也会生起，意思是说从生源的本体中会生起法。为什么呢？因为未来的法是由许多刹那组成的。说了因为未来的许多刹那堆积的自性中，会生起一些刹那，所以说从时间中也会生起。顺便说一下，所谓“到来”，是指所有剩余的都具备所有。事物是否被舍弃，会详细说明。这里所说的舍弃，是指从获得和分离的角度来理解，而分离是指从舍弃对它的烦恼的角度来理解。如果舍弃了对它的烦恼，它就不会变成未舍弃，因此，暂时详细说明了与什么分离。也有舍弃了但没有与之分离的情况等等。以见道的力量来说，即使舍弃了见道所断的苦，也详细说明了。以修道的力量来说，也说了即使舍弃了最初的相等等。“了知痛苦是生起”这句话，是指对痛苦的法之知和随之而来的知。了知集起也是如此，两者都包括。“也”这个词是增加的意思。其他人说，是收集的意思。所谓十六法，是指所缘，即每个三界都有五种，痛苦和集起以及灭谛和道谛，见道所断，修道所断，以及无漏，总共变成十六种。心也是十六种。
English
So, the intrinsic nature of all phenomena is profound, and it cannot be understood through speculation, so it is not to be proven through practice. In order to understand the specifics of past times, etc., it is also said that there are categories, which means it makes sense. Generally speaking, the cessation of form means that it has now changed and become the past. Because it tends towards arising, the future will arise; because it tends towards ceasing, the present will cease. Time also arises, because they themselves are the basis for discussing time. Things also arise from time, meaning that phenomena arise from the essence of the source. Why? Because future phenomena are composed of many moments. It is said that because some moments arise from the nature of the accumulation of many future moments, it is said that things also arise from time. By the way, the so-called "arrival" refers to all the remaining possessing all. Whether something is abandoned will be explained in detail. Here, abandonment is understood from the perspective of attainment and separation, and separation is understood from the perspective of abandoning afflictions towards it. If afflictions towards it are abandoned, it will not become unabandoned, therefore, it is temporarily explained in detail what is separated from. There are also cases where something is abandoned but not separated from it, and so on. In terms of the power of the path of seeing, even if the suffering to be abandoned by the path of seeing is abandoned, it is explained in detail. In terms of the power of the path of meditation, it is also said that even if the initial appearance is abandoned, and so on. The phrase "knowing suffering is arising" refers to the knowledge of the Dharma of suffering and the subsequent knowledge. Knowing the origin is also the same, both are included. The word "also" means addition. Others say it means collection. The so-called sixteen dharmas refer to the object of focus, that is, each of the three realms has five aspects: suffering, origin, cessation, and path, what is abandoned by the path of seeing, what is abandoned by the path of meditation, and the unpolluted, which becomes sixteen in total. The mind is also sixteen.