Tibetan
ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་དེ་དག་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདས་པ་ལ་ནི་སྔར་མ་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའམ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཉིད་སྔར་ཡོད་པ་འམ་ལྡོག་པ་མེད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཞན་གྱི་རྟེན་གྱི་དངོས་པོས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་མི་འདའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ད་ལྟར་འབྱུང་བ་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་སུ་མི་འགྱུར་ན་ནི་འདས་པ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་མི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འོངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ནི་དུས་རྣམས་སུ་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ནི་མ་འོངས་པ་གཞན་དག་ཡིན་ཞིང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་གཞན་དག་ཡིན་ལ། འདས་པ་གཞན་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདས་པའི་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། འདས་པའི་དུས་སུ་དེའི་མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དྲུག་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། །ཞེས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་ཅར་ཡང་ནང་གི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟེན་པ་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་སྟེ། ལྷག་མ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡུལ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་གི་དམིགས་པར་ངེས་ལ། གལ་ཏེ་ཡུལ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་
Chinese
等等那些就是那些，是意的界。对于过去的识，会变成以前没有生起的意的界，或者眼等等的识的界本身先前存在或者不改变，因为识本身以识的其他的所依之事物安立为意的界。因此，不会超出意的体性。如果不是这样，就会产生“如果不是这样”的说法。如果不是这样会怎么样呢？如果识不变成现在生起和未来的意的界，那么过去也不会变成意的界和眼等等的识。如果这样，意的界就会变成仅仅是过去，这样的说法会详细地出现。如果意的界变成仅仅是过去会怎么样呢？因此，说了“十八界那些”。又为什么那样认为呢？ 因此，说了“如果识是未来的”等等。解释其原因就是：体性在任何时候都不会错乱，也就是说，错乱是其他的未来，其他的现在生起，以及其他的过去。因此，未来的识和现在生起的体性是什么，那就是过去的体性，因为未来的识和现在生起的也安住于意的界的体性，所以在过去的时候，它的体性不会错乱。因此，对于识来说，识的所依的自性并不是所有的时候都有，六者中刚刚过去的，任何识就是意。对于过去者来说，这是明显清楚的。因此，过去、未来和现在生起的六个识界也都是内在的，这样就成立了。“法”的意思是具有所依，一定要理解为仅仅是具有所依，因为会出现剩余的也和它相同。这是具有所依的境的体性。任何境是任何识的对境所决定的，如果识在那个境上生起
English
Those and so forth are those themselves, they are the realm of mind. For past consciousness, it either transforms into the realm of mind that has not arisen before, or the realm of consciousness of the eye and so on itself exists previously or does not change, because consciousness itself establishes the other object of dependence of consciousness as the realm of mind. Therefore, it does not go beyond the nature of mind. If it is not like that, then the saying "if it is not like that" will arise. If it is not like that, what will happen? If consciousness does not become the presently arising and future realm of mind, then the past will also not become the realm of mind and the consciousness of the eye and so on. If that is the case, the realm of mind will become only the past, and such a statement will appear in detail. If the realm of mind becomes only the past, what will happen? Therefore, it is said, "those eighteen realms." Again, why is it thought that way? Therefore, it is said, "If consciousness is future," and so on. The reason for that is explained: the nature is not confused at any time, that is to say, confusion is another future, another presently arising, and another past. Therefore, whatever is the nature of future consciousness and presently arising, that is also the nature of the past, because future consciousness and presently arising also abide in the nature of the realm of mind, so in the past, its nature is not confused. Therefore, for consciousnesses, the nature of the support of consciousness is not always present, among the six, the immediately past, whatever consciousness is, that is mind. For those who have passed, this is clear. Therefore, the six realms of consciousness of the past, future, and present arising are all internal, and thus it is established. The meaning of "dharma" is having dependence, and it must be understood as only having dependence, because it will appear that the remainder are also the same as it. This is the nature of the object of having dependence. Whatever object is determined as the object of any consciousness, if consciousness arises on that object
Tibetan
འམ་ཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་གཟུང་བ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་གཟུང་བ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་ཡོད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡིད་ནི་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་པ་མ་སྐྱེས་པའམ། སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དུས་གསུམ་པ་དང༌། དུས་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །མཐའ་ཡས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བགྲང་ དུ་མེད་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་འདི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ནི་རྟག་ཏུ་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དམིགས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དེའི་དམིགས་པ་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པར་འགལ་བས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། བདག་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་སྟེ། དམིགས་པ་གཅིག་པས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡན་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །སེམས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང་སེམས་གཞན་གྱིས་བདག་མེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་གཅིག་པུས་རང་ཚོགས་ལས། །གཞན་ནི་བདག་མེད་ཉིད་རིག་འབྱུང༌། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་བཞིན་དུ་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། དེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་དང་དེ་དང་མཚུངས་པ་
Chinese
或者，应当加上“遍”。“有生之法”是指与“无生之法”的区别。这样一来，它就成了所取和能取。法界也具有所取和能取的这种性质，因此被称为“有依”。“于何有之识”是指，意是无余所知之境，因为于何意之无边识未生，或不生之三时法界，及无时者，则无有也。“无边”是指不可计数。如何呢？说了“如此”，是“因为什么”之义。因为什么？一切圣者无疑都会生起“一切法无我”之识，因此法界是常时有依的。其所缘也是除了与自性同时生起之外，是指“一切法无我”之识的所缘，也因为执着于自己的自性相违，因此它不执着于自身，即除了自性之外，与之一同生起，即除了以一境性的心所之外，以及因为非常接近，除了具有获得和生起等之外，就是指那些之外的一切法。与心相应且一同生起的，也是被其他心执着为无我的。这样一来，两个刹那的所缘就成了诸法，将要解释说：仅以世俗，从自聚中，他者则生起证悟无我。那么，十八界的一切都是无我之识的境，因此会像法界一样成为有依吗？不会的，因为它们是观待自己的作用而成为有依的，并且安立为与之相同之故。剩余的也是与之相同等，是指，如果确定地认为法就是有依的，那么仅凭这一点，其他的就是有依的和与之相同的
English
Or, "completely" should be added. "Having the nature of arising" means distinguishing it from "having the nature of non-arising." In this way, it becomes the grasped and the grasper. The realm of phenomena also has the nature of being the grasped and the grasper, therefore it is called "with dependence." "In what is there consciousness" means that mind is the object of all knowable things, because in what realm of phenomena of the three times, where the infinite consciousness of mind has not arisen, or will not arise, and what is timeless, then there is nothing. "Infinite" means uncountable. How is it? It is said "like this," which means "because of what." Because of what? All noble beings will undoubtedly give rise to the knowledge that "all phenomena are without self," therefore the realm of phenomena is always with dependence. Its object is also apart from arising simultaneously with its own nature, which means that the object of the knowledge that "all phenomena are without self," also because clinging to one's own nature is contradictory, therefore it does not cling to itself, that is, apart from its own nature, arising together with it, that is, apart from mental factors with one object, and because it is very close, apart from those with attainment and arising, etc., it refers to all phenomena other than those. That which is associated with and arises together with the mind is also grasped as selfless by other minds. In this way, the objects of two moments become all phenomena, and it will be explained that: only by convention, from one's own collection, others arise realizing selflessness. Then, since all eighteen realms are objects of the knowledge of selflessness, will they become dependent like the realm of phenomena? No, because they are dependent in relation to their own function, and because they are established as being the same as it. The remainder is also the same, etc., which means that if it is definitely thought that phenomena are only dependent, then based on this alone, the others are dependent and the same as it.