Tibetan
བྱུང་བ་ནི་ཆོད་པ་མེད་པས་ཉེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཡུལ་རྣམས་ནི་སྔར་སྨོས་སོ། །ཡིད་ནི་ཡུལ་མ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་དག་པས་ཕྱིས་སྨོས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡིད་ནི་ཁ་ཅིག་གི་ཡུལ་ནི་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པ་ནས་ཁ་ཅིག་དུས་གསུམ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པའི་བར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བར་སྨོས་པ་ནི་འདས་པའི་ཡུལ་ཅན་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཡུལ་ཅན་དང༌། ད་ལྟར་བའི་ཡུལ་ཅན་དང༌། དུས་གསུམ་བསྡུས་པའི་ ཡུལ་ཅན་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་དང༌། དུས་གསུམ་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་སྡུད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ད་ལྟར་བའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཤེས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་མ་འོངས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པའམ། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་གོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དུས་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་འགོག་པ་ལ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དུས་གསུམ་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ནི་མ་ངེས་པས་ཕྱིས་བཤད་དོ། །འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་དོན་ཕྱིར་བཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནས་ལྕེའི་དབང་པོ་ལ་ཐུག་པ་སྟེ། རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རེས་འགའ་ནི་འབྱུང་བ་དག་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྲ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་ནའོ། །རེས་འགའ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དག་ཡིན་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་འཇམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ན་རེག་པ་ནའོ། །རེས་འགའ་གཉི་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དག་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་སྐྱེ་བ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ནི་སྔར་ཡིན་ལ། ཡུལ་མ་ངེས་པ་ཅན་ནི་ཕྱི་ནས་སོ། །ལྷག་མ་ཅི་རིགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཅི་རིགས་པར་མིག་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ནི་གཉིས་དང་གཅིག་ནི་གསུམ་དང༌། གཅིག་ནི་གཅིག་པས་སྔར་སྨོས་ཏེ། མིག་དང་རྣ་བ་ནི་ཡུལ་རྒྱང་རིང་བའི་ཕྱིར་གཉིས་པས་དེ་དག་སྔར་སྨོས་སོ། །དེ་གཉིས་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིག་དང༌། རྣ་བ་གཉིས་ལས་ཀྱང་མིག་ནི་ཆེས་རིང་པོ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གསུམ་པས་ཀྱང་སྔར་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུ་ཀླུང་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ཡང་དེའི་སྒྲ་མི་ཐོས་པས་ ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྣ་ནི་ཆེར་མྱུར་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པས་སྔར་སྨོས་ཏེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཟས་ལྕེ་དང་མ་ཕྲད་པ་ཉིད་ཀྱི་དྲི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་ཕྲད་པའི་ཟས་ཀྱི་གོང་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་དྲི་ཁོ་ན་སྣས་འཛིན་ན། སྣ་ཕྲད་ནས་འཛིན་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟས་དང་འདྲེས་པའི་རྫིས་མྱུར་དུ་སྣའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ནི་རྫི་ལ་བརྟེན་པའི་དྲི་ལ་ཟས་ཀྱི་དྲི་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་རིམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གསུམ་ནི་ཕྲེང་བ་ལྟར་གནས་ཀྱང༌། གང་དང་གང་གི་དབང་པོའི་རྟེན་དང་པོ་ན་གནས་པ་དེ་དང་དེ་སྔར་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མིག་གི་རྟེན་ནི་དང་པོ་ན་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་སྨོས་སོ། །ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ལྕེའི་དབང་པོའི་རྟེན་དེའི་འོག་ན་གནས་སོ། །ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་གང་ན་ཡང་གནས་མོད་ཀྱི། འོག་ན་ནི་ཆེས་མང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་གོང་ན་མི་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་གོ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡིད་ནི་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། འདི་དག་རྣམ་པ་དྲུག་ཅར་ཡང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ན་མི་གནས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དབང་དོན་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་ནི་ཁམས་བཅུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་དེར་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་དེར་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་གཅིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་ཀྱི། གཞན་དག་མ་ཡིན། ཡང་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་མིང་གཞན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད་དོ། འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། བཤད་པ།
Chinese
生起是没有间断的，是接近的。因此，由于是境确定之故，所以那些的境是先前所说的。意是境不确定的，名为此者，因此眼等是清净的，所以后来才说。意，有的是以现在的境为境，有的是以三时和非时为境，名为此者，中间所说的是过去的境、未来的境、现在的境、三时总摄的境、非时的境、三时和非时的境总摄。其中有的是现在的境，例如了知他人心识等。有的是过去的境，例如忆念前世的智慧。有的是未来的境，例如想要显现的智慧，或者了知死亡和出生的智慧。有的是三时的境，例如认为一切法都是无常的。有的是无时的境，例如以灭止为所缘。有的是三时和非时的境，例如认为一切法都是无我的，因此意是不确定的，所以后来才说。“从生起转变义故四”，名为此者，是从眼等直到舌根，因为是作为因的色、形色、声音、气味、味道的境之故。身体的境是不确定的。名为此者，有时是诸生起，即在触及坚硬等的时候。有时是从生起转变的，即在触及柔软等的时候。有时是两者，即生起和从生起转变，身体的各种识以所缘生起的时候。因此，境确定的在先，境不确定的在后。剩余的随其应理，名为此者，随其应理，眼等二者是二，一者是三，一者是一，所以先前说，眼和耳是境遥远的缘故，二者所以先前说。那二者之中，名为此者，眼和耳二者之中，眼是最遥远而能见。
English
Arising is close because it is without interruption. Therefore, since it is a definite object, those objects are mentioned earlier. The mind is an indefinite object, called this, therefore the eyes and so on are pure, so it is mentioned later. The mind, some of its objects are present, some are in the three times and non-time, called this, what is said in the middle is the past object, the future object, the present object, the object that includes the three times, the non-time object, and the object that includes the three times and non-time. Some of them are present objects, such as knowing the minds of others. Some are past objects, such as the wisdom of remembering past lives. Some are future objects, such as the wisdom of wanting to manifest, or the wisdom of knowing death and birth. Some are objects of the three times, such as thinking that all dharmas are impermanent. Some are objects of no time, such as focusing on cessation. Some are objects of the three times and non-time, such as thinking that all dharmas are selfless, therefore the mind is indefinite, so it is said later. "Four because of the meaning of transformation from arising," called this, is from the eyes and so on up to the tongue root, because it is the object of form, shape, sound, smell, and taste that are the cause. The object of the body is uncertain. Called this, sometimes it is the elements, that is, when touching hardness and so on. Sometimes it is transformed from arising, that is, when touching softness and so on. Sometimes it is both, that is, arising and transforming from arising, when various consciousnesses of the body arise with an object. Therefore, the definite object is first, and the indefinite object is later. The remainder is as appropriate, called this, as appropriate, the two of the eyes and so on are two, one is three, and one is one, so it is said earlier, the eyes and ears are far away, so the two are said earlier. Among those two, called this, among the two of eyes and ears, the eye is the farthest and can see.
Chinese
因此，不仅用两个，也用三个来先前说明。正因为如此，即使从远处看到河流，也听不到它的声音，这样说了。鼻子为了更快地进入，所以用一个来先前说明。如果问：怎么样说明呢？回答说：因为食物没有接触到舌头就能闻到气味。如果只有鼻子才能闻到不接触的食物团的气味，那么鼻子接触后才能闻到气味这件事就会受到损害，如果这样问。那不是这样的，因为与食物混合的液体会迅速到达鼻子的范围。因为与它同类，所以依赖于液体的气味被称为食物的气味。或者，对于“如何安住的次第”这个问题，虽然三者像念珠一样安住，但是，哪个和哪个的根，哪个先安住，就先说明哪个。正因为如此，广泛地说明了“眼睛的根首先安住”。身体的根安住在舌根的下面。因为身体遍布一切，所以身体的根可以安住在任何地方，但是在下面最多。正因为如此，说了“大多数”，而不是说上面没有安住。如果问：意的根在哪里？因此，说了“意依赖于它们，并且不住于境”，即五种识蕴的特征，以及意识蕴的特征。这六种都是非物质的，所以不住于境。又为什么这样说呢，会详细地说明。仅仅对于那些根和境，称为十二处和十八界。那里，将十个有色处说成是色蕴的自性。在那里，没有详细区分诸法，因此说一切处都是法的自性。因此，“差别义”会详细地说明。如果即使在色的自性上没有差别，也说一个是色处，其他的不是。或者，像声等处一样，为什么不给这个也起其他的名字呢？这有什么原因呢？同样，也应该说“法处”，如果这样问，回答说：
English
Therefore, not only with two, but also with three, it was previously explained. Precisely because of this, even if a river is seen from a distance, its sound cannot be heard, so it was said. The nose, in order to enter more quickly, was previously explained with one. If asked, how is it explained? The answer is: because it smells the odor of food even before it touches the tongue. If only the nose can smell the odor based on a lump of food that is not in contact, then the very fact that the nose can smell after contact would be harmed, if asked like that. That is not the case, because the liquid mixed with the food quickly reaches the realm of the nose. Because it is of the same kind as it, the odor that relies on the liquid is called the odor of food. Or, for the question of "how is the order of abiding," although the three abide like a rosary, whichever and whichever sense faculty's basis abides first, that one is explained first. Precisely because of this, it is extensively explained that "the basis of the eye abides first." The basis of the body abides below the basis of the tongue faculty. Because the body pervades everything, the body faculty can abide anywhere, but it is most abundant below. Precisely because of this, it is said "mostly," not that it does not abide above. If asked, where is the place of the mind faculty? Therefore, it is said, "The mind relies on them, and does not abide in the object," that is, the characteristics of the five aggregates of consciousness, and the characteristics of the aggregate of mind consciousness. All six of these are non-material, so they do not abide in the object. And why is it said again, it will be explained in detail. Only for those sense faculties and objects, they are called the twelve sources and the eighteen realms. There, the ten colored sources are said to be the nature of the form aggregate. There, without distinguishing the dharmas in detail, it is said that all sources are the nature of dharma. Therefore, "the meaning of difference" will be explained in detail. If, even if there is no difference in the nature of form, one is called the form source, but the others are not. Or, like the sound and other sources, why is another name not given to this one as well? What is the reason for this? Similarly, the "dharma source" should also be said, if asked, the answer is: