Tibetan
ཞིག་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། གང་ཟག་གི་གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ས་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་བར་ཡང་བྱེད་ཁོང་ཁྲོ་བར་བྱེད། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་ཡང་བྱེད་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ཇི་སྐད་དུ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ནི་གཉིས་ན་བཅུ་གཉིས་འདོད་འགྲོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཡུལ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་གང་དག་རྗེས་སུ་ཆགས་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་ཡིད་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །ཚོར་བའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་དགེ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ཀྱི་གཏོད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོར་རྟག་ཏུ་ཡོང་པ་དྲུག་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་གི་གཉེན་པོར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདོག་པའི་གནས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའོ། །དྲུག་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡིད་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཡིད་མི་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་འགྱུར་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་གཏོད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དྲན་པ་དང༌། ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཚོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི
Chinese
何为“滋长”之广生？谓有情之色等，若于彼等未离贪欲，则不应于色等之境转近，以彼已断烦恼种子故。如何转近？谓于彼等或生随喜，或生嗔恚，或不作意而舍，故非唯无漏者，如云：“汝之禅定于二，于十二，欲行者。”等所说，有漏者亦非一切。若尔为何？谓一切烦恼，一切烦恼之果，一切随顺烦恼者，是名句。悦意等有二种，谓随喜于意境，或随顺嗔恚等，或不随顺。其中随顺随喜等者，说为转近，余则不然，是故彼等以意境而转近，是为广说。以受之力，随喜等生，故说彼等以境而转近。作意舍是善，故说不作意而舍，谓舍而不造作之义。何为常有六种对治住立？谓何等烦恼之对治常有，决定具有之住立，是瑜伽之差别。彼等六者云何？谓眼见诸色，不转为悦意等，谓不转为悦意，不转为随喜，不转为不悦意，不转为嗔恚，住于舍，谓作意而不造作。具念且具正知，谓与念相应之智慧，寻求对治之。
English
What is the extensive arising of "nourishment"? It means that if sentient beings are not free from desire for forms, etc., then it is not reasonable to turn near to the objects of forms, etc., because they have already cut off the seeds of affliction. How does one turn near? It means that one either generates joy towards them, or generates anger, or abandons them without attention. Therefore, it is not only those without outflows, as it is said, "Your meditation is in two, in twelve, those who desire to go." etc., those with outflows are also not all. If so, what is it? It means all afflictions, the fruits of all afflictions, and those who accord with all afflictions, this is the name. Pleasantness, etc., are of two kinds, namely, rejoicing in mental objects, or according with anger, etc., or not according with them. Among them, those who accord with rejoicing, etc., are said to be turning near, the others are not. Therefore, they turn near with mental objects, this is the extensive explanation. Because of the power of feeling, joy, etc., arise, therefore it is said that they turn near with objects. Intentional equanimity is good, therefore it is said to abandon without attention, meaning to abandon without creating. What is the constant abiding of six antidotes? It means that whatever afflictions have constant antidotes, the abiding that is definitely possessed, is the distinction of yoga. What are those six? It means that the eye sees all forms, and does not turn into pleasantness, etc., meaning it does not turn into pleasantness, does not turn into joy, does not turn into unpleasantness, does not turn into anger, it abides in equanimity, meaning it attends without creating. Possessing mindfulness and possessing correct knowledge, meaning the wisdom that corresponds to mindfulness, seeks the antidote.
Tibetan
་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིད་བདེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །དེའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་ཆོས་ལ་དམིགས་པས་ཡིད་བདེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་དགག་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །དགག་པ་གང་ཞིག་ཅེ་ན། མིག་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་ཆོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མངོན་དུ་བདེ་བའི་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡིད་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྟོན་པའི་བཀའ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་སྟོན་པའི་རྟགས་ཏེ། འདི་དག་གིས་སྟོན་པ་གོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། གཞན་ལ་དེ་དག་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཞེན་པ་ནི་བརྐམ་པ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེན་བ་དང་ཆགས་བ་དང༌། མངོན་བར་ཞེན་པ་དང༌། སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དག་གོ །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འཁོར་བ་འམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་མིག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞེན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་ལ། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཚོར་བ་དྲུག་ལྔ་ནི་ལུས་ཀྱི་འོ་སེམས་ཀྱི་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དགེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ བར་དུ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་གཞི་རྣམས་སོ་ཞེས་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་གསུམ་དང་ལས་གཉིས་སོ། །གཞི་བདུན་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ
Chinese
这是结尾语。如果说眼睛看到形色后，心不快乐等等。那么阿罗汉心不快乐吗？因此，为了说明阿罗汉也有世间的善，因为专注在法上，所以并非没有心乐，才说了这句话。这显然是否定。否定的是什么呢？就是所说的眼睛看到形色后，心不快乐等等。专注在法上，是指听法等等的行为，佛的功德显现，具有安乐的心乐，这不是心随之流动的状态。所谓“导师的三十六句教”，是指导师的特征和导师的标志。意思是说，这些可以理解导师，因为其他人没有能力分辨这些。所谓“依靠执着和依靠出离的差别”，执着是贪婪，实际上是亲近和贪爱，显现执着和渴爱，这些都是不同的名称。出离就是脱离贪欲。从轮回或一切烦恼中出离就是出离。因为导师宣说了这些差别，所以说是为了教导而说的。如经中所说：“依靠眼睛所能认识的形色，会产生心乐，这可以理解为两种方式：依靠执着和依靠出离。”经中详细地阐述了，声音、气味、味道、触觉和法也同样可以理解。不快乐和舍受也是如此。这样，所谓“感受”是存在的支分，指的是从那产生的六种感受，五种是身体的，另一种是心的，从“依靠出离是善”之间详细地阐述了。所谓“烦恼和业的基础”，稳固指的是三种烦恼和两种业。所谓七个基础。所谓烦恼，是指缘起。
English
This is the concluding remark. If it is said that after seeing forms with the eyes, the mind does not become happy, and so on. Then, does an Arhat not become happy? Therefore, to explain that even an Arhat has worldly virtues, because they focus on the Dharma, it is not that they do not have mental happiness, this statement was made. This is clearly a negation. What is being negated? It is what was said, that after seeing forms with the eyes, the mind does not become happy, and so on. "Focusing on the Dharma" refers to the act of listening to the Dharma, etc., the virtues of the Buddha manifest, possessing the happiness of a joyful mind, this is not a state where the mind wanders closely. The so-called "thirty-six teachings of the Teacher" refers to the characteristics of the Teacher and the signs of the Teacher. It means that these can be understood as the Teacher, because others do not have the ability to distinguish these. Regarding the so-called "difference between relying on attachment and relying on renunciation," attachment is greed, actually it is closeness and love, manifest attachment and craving, these are different names. Renunciation is freedom from desire. Renunciation from Samsara or all afflictions is renunciation. Because the Teacher proclaimed these differences, it is said to be for the purpose of teaching. As it is said in the Sutra: "Relying on forms that can be known by the eyes, mental happiness will arise, this can be understood in two ways: relying on attachment and relying on renunciation." The Sutra elaborates in detail, and the same can be understood for sound, smell, taste, touch, and Dharma. Unhappiness and equanimity are also similar. Thus, the so-called "feeling" is a limb of existence, referring to the six feelings that arise from it, five are of the body, and the other is of the mind, from "relying on renunciation is virtue" it is elaborated in detail. The so-called "basis of afflictions and karma," steadfastness refers to the three afflictions and two karmas. The so-called seven bases. The so-called affliction refers to dependent origination.
Tibetan
་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མདོ་རྩོམ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་དང༌། གཞི་འདི་དག་གི་སོ་སོའི་བྱེད་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་ས་བོན་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀླུ་གནས་པའི་སྐྱེ་བའི་མཚོ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ན་ལས་རྣམས་ཉེ་བར་སོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་ངེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ན་འགའ་ཞིག་གི་ཡང་སྐྱེ་བའི་མཚོ་སྐམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བའི་རྒྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདིར་གང་འཆི་དང་སྐྱེ་བ་ཡི། །སྲིད་པའི་བར་དུ་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ནི་འགྲོ་བ་དག་ཏུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཕན་ཆད་འཆི་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་དུས་སྔ་མའི་སྲིད་པའོ། །གང་གི་འོག་ཏུ་སྲིད་པ་བར་མ་འབྱུང་བ་ཐ་མའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་འཆི་བའི་སྲིད་པའོ། །སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན།། །།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དམིགས་ཀྱིས་མ་བྱེད་པས་དྲི་བ་འདི་ཉོན་མོངས་པ་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཅི་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ནམ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རང་གིས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོར་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་སོ། །ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆིག་རྐྱ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། གཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རང་དབང་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆིག་རྐྱ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །མ་རིག་པ་ལས་གཞན་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་
Chinese
为了将（十二缘起支）与生有相连，所以造此经。为了通过外在的例子来展示烦恼、业和基础各自的作用，这里详细地阐述了“烦恼如种子”。烦恼的龙所居住的轮回之海也与之相似，如果存在烦恼，那么业等将会逼近。因此，由于我是从业而生的，如果存在烦恼，那么某些人的轮回之海也不会干涸。对于业来说，也同样要明白，成熟是为了产生（果报），这是近因，烦恼是远因。不会解脱，这是因为阿罗汉也有再次存在的因。这些已经讲述完毕。如何讲述呢？这里，凡是死亡和出生之间的，都发生在有之间。生有是指在众生中连接的刹那。从那以后，除了死亡的刹那之外，其他的都是之前的有。在它之后没有中有的最后的刹那，就是死亡的有。生有是烦恼的。之所以说“生有是烦恼的”，是因为它不是善的，不是无记的，也不是不确定的。因此，说了“唯一”，是为了表明它仅仅是烦恼的。由于没有特指烦恼，所以有这个问题“是哪个烦恼？”，因此说了“所有烦恼”。难道所有的生有都被所有烦恼所染污吗？不是的。那么是什么呢？ 仅仅是自身的烦恼，也就是贪欲、嗔恚、我慢、愚痴、见和怀疑。不是由遍行和独行所能控制的。由于与贪欲等烦恼相应，存在无惭、无愧、昏沉、掉举和睡眠这些遍行，它们不是自主的，因此特别强调了“由独行所能控制的”。除了无明之外，其他的烦恼想要
English
In order to connect the twelve limbs (of dependent origination) with the becoming, the sutra is composed. In order to show the respective functions of afflictions, actions, and basis through external examples, here it is explained in detail that "afflictions are like seeds." The ocean of rebirth where the dragons of afflictions reside is also similar to that. If there are afflictions, then actions and so on will approach. Therefore, since I am born from action, if there are afflictions, then the ocean of rebirth of some will not dry up. For actions, it should also be understood that maturation is for producing (results), which is the proximate cause, and afflictions are the distant cause. There will be no liberation, because even arhats have the cause of existing again. These have been explained. How to explain it? Here, whatever occurs between death and birth occurs in the becoming. The becoming of birth is the moment of connection in beings. From then on, other than the moment of death, the others are the previous becoming. The last moment after which there is no intermediate becoming is the becoming of death. The becoming of birth is afflicted. The reason for saying "the becoming of birth is afflicted" is that it is not virtuous, not obscured, and not indeterminate. Therefore, "only" is said to indicate that it is only afflicted. Since afflictions are not specified, there is the question, "Which affliction?" Therefore, "all afflictions" is said. Are all becomings of birth afflicted by all afflictions? No. Then what is it? Only the afflictions of oneself, namely desire, anger, pride, ignorance, views, and doubt. It is not controlled by pervasive and independent ones. Because they are associated with afflictions such as desire, there are pervasive ones such as shamelessness, lack of embarrassment, lethargy, excitement, and sleep, which are not autonomous, so it is specifically emphasized that "controlled by independent ones." Other than ignorance, other afflictions want