Tibetan
་པའོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ངེས་ལྷན་ཅིག །ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་དང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་པ་འདི་ནི་ཁོ་ན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ཟློས་པའི་དོན་དུ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་ནས་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདིར་ནི་རྟག་པར་རུང་ན། འདི་ལ་ནི་རྟོག་པ་འདི་ཇི་ལྟར་བཏུབ་སྟེ། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ཟློས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ནི་མིག་དང་གཟུགས་དང་ཕྲད་ན་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་ཀྱི། ཟློས་པའི་དོན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་རུང་བ་རྣམས་འདུས་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཅིག་ཅར་དུ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བརྗོད་ན་ནི་ངེས་པར་མ་བཟུང་བར་འགྱུར་ལ། ངེས་པར་མ་བཟུང་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ གཞན་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པ་མ་བཀག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་ཡོད་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ངེས་པར་མ་བཟུང་བས་གཟུགས་ཡོད་ན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཡང་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་པས་དེའི་སྐྱེའི་གཞན་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། གང་སྐྱེས་པས་གང་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཡོད་ན་དེ་འབྱུང་གི་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་གཉིས་བརྗོད་དོ། །མདོ་གཞན་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མ་རིག་པ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཤད་ན་མ་རིག་པ་སྐྱེས་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེའོ། །མ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ན་དེ་དག་འབྱུང་གི་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཡན་ལག་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་དག་འབྱུང་ལ། འདུ་བྱེད་དག་སྐྱེས་པས་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྒྱུད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ལ། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་སྐྱེས་པས་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་རེས་འགའ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་ནི་གང་གི་ཚེ་མ་རིག་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འདུ་བྱེད་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྐྱེ་བ་ནའོ། །བརྒྱུད་པས་ནི་གང་གི་ཚེ་བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བ་སྐྱེ་བ་ན་སྟེ། དེ་ལ་ནི་མ་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་གནས་པའི་མངོན་སུམ་དུ་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་ཀྱིས་གནས་པའམ་ཐོབ་པས་གནས་པའི་བརྒྱུད་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་མ་རིག་པས་འདུ་བྱེད་དག་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ནུས་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ ནི་བརྒྱུད་པས་སོ་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཆད་པ་ནི་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཁོ་ནལ་གཉིས་ཀ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་བཀག་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐྱེས་བས་འདི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒྱུ་རྟག་པ་བཀག་སྟེ། སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་འདི་ལ་ནི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁོ་ནས་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀ་བསལ་ཏེ། རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སུན་འབྱིན་པ་འདི་སླར་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ནི་གང་ལ་ལ་དག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྡུའོ། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྡུའོ། །རྟོག་པ་དེ་བསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགག་པར་རོ། །གང་ཞིག་སྐྱེས་པས་གང་སྐྱེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་སྐྱེས་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེའོ། །དེ་ཉིད་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཡོད་པས་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་གི་བདག་ལ་སོགས་པ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་གཞན་ཡོད་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་སྔ་མ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་དག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཅི་ཞེ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་
Chinese
པའོ། །非色法者，心与心所必俱生，一切有为法之体性，谓之俱生。此分别唯于此，名为。以缘起不违背重复之义故，以及聚集而生不违背故，若缘起于此是常，则于此此分别如何能成立？如眼与色为缘而生眼识，以缘起重复不可能故，以及聚集而生不可能故。于此则理解为眼与色相遇，而非重复之义。亦非理解为可行者聚集而生，那么是什么呢？唯有眼识一时俱生。所谓决定所取之义者，若说任何一者，则变为非决定所取，若非决定所取，则行等，于无明等之外，不遮止为具有我等之缘，譬如若有眼则生眼识，如未决定所取，则理解为若有色则生。故为决定所取之义，亦有若有则生者，彼即已生，故彼之生非他生，何者已生，以何者生，若彼有则彼生，若他有亦非，如是宣说二种差别。为于其他经中，显示二种差别为决定所取之义，故说譬如从他。若有无明等广说，如是说则无明生故诸行生，若唯有无明则彼等生，若他有亦非。如是于他亦当说。又或若有此支则生此，如是广说，若有无明则生诸行，诸行生故又生识，如是显示十二支相续。又或若有前际等广说，若有前际则生现在际，为显示此义故此
English
pa'o. Non-form phenomena are mind and mental factors that necessarily arise together. The nature of all conditioned phenomena is said to be co-arising. This distinction is only in this. Because dependent arising does not contradict the meaning of repetition, and because arising from aggregation does not contradict, if dependent arising is constant here, then how can this distinction be established here? For example, eye consciousness arises dependent on the eye and form, because the repetition of dependent arising is impossible, and because arising from aggregation is impossible. Here, it is understood as the eye and form meeting, not in the sense of repetition. It is also not understood as those that can go arising from aggregation. So what is it? Only eye consciousness arises simultaneously. The meaning of what is necessarily apprehended is that if one says just anything, then it becomes not necessarily apprehended. If it is not necessarily apprehended, then actions and so on, other than ignorance and so on, are not prevented from being the cause of self and so on. For example, if there is an eye, then eye consciousness arises. Just as if it is not necessarily apprehended, it is understood that if there is form, then it arises. Therefore, for the meaning of necessarily apprehending, also if there is, then what arises, that itself has arisen, so its arising is not arising from another. Whatever has arisen, by whatever it arises, if that exists, then that arises, and if another exists, it is not. Thus, two kinds of distinctions are declared. In order to show that the two kinds of distinctions are the meaning of necessarily apprehending in other sutras, it is said, for example, "from another." If there is ignorance, and so on, is explained extensively. If it is said like that, then because ignorance arises, actions arise. If only ignorance exists, then those arise, and if another exists, it is not. Likewise, it should also be said to others. Or, if there is this limb, then this arises, and so on, is explained extensively. If there is ignorance, then actions arise, and because actions arise, consciousness also arises. Thus, the twelve limbs are shown in succession. Or, if there is a prior end, and so on, is explained extensively. If there is a prior end, then the present end arises. In order to show this meaning, this
Chinese
说“此有故此生”。为了显示现在的边生导致未来的边生，所以说了“此生故此生”。或者说，有时会发生这样的情况：暂时显现的是，当无明的后续是烦恼性的行产生的时候。通过传承，当福德和不动摇产生的时候，那时无明不是显现的因的自性。其他人说，业以自己的自性存在是显现的，以习气存在或者以获得存在是通过传承。对于此，无明对行等是显现地起作用的，而对于识等则是通过传承，这样分别解释是与论述相违背的，因为在行中已经显示了两者。说“此有故此生”是为了遮止无因论者，因为无因则无果。说“此生故此生”是为了遮止常因论者，因为只有生者才是因，未生者不是因。对于这种分别念，“此有故此生”是没有意义的。为什么呢？因为“此生故此生”这一句话就排除了两种说法，完全包含了无常因。为了反驳这个驳斥，所以详细地说了“那么对于某些”。“行等”等字中的“等”字包含了识、名和色等。“无明等生”中的“等”字包含了行和识等。为了消除那个分别念，就是为了遮止。所谓“何者生故何者生”就是无明生故行等生。所谓“彼有故此生”就是因为无明本身存在，所以行等产生，如果存在作为所依的我和其他，则不是这样。因此，前面的名相不是没有意义的，同样也应该对其他进行陈述。论师们说等等。什么呢？按照顺序。
English
It is said, "This being, this arises." In order to show that the present extreme birth leads to the future extreme birth, it is said, "This arising, this arises." Or, sometimes it happens that what is temporarily manifest is when afflicted actions arise as a consequence of ignorance. Through tradition, it is when merit and immovability arise, at which time ignorance is not manifestly the nature of the cause. Others say that karma existing by its own nature is manifest, and existing by habit or existing by attainment is through tradition. Regarding this, ignorance manifestly affects actions, etc., but explaining that it affects consciousness, etc., separately through tradition contradicts the discourse, because both are shown only in actions. Saying "This being, this arises" is to prevent those who speak of no cause, because without a cause there is no result. Saying "This arising, this arises" is to prevent those who speak of a permanent cause, because only what arises is a cause, and what has not arisen is not a cause. For this kind of conceptualization, "This being, this arises" is meaningless. Why? Because the statement "This arising, this arises" eliminates both claims and completely encompasses the impermanent cause. In order to refute this refutation, "Then for some" is stated in detail. The word "etc." in "actions, etc." includes consciousness, name, and form, etc. The word "etc." in "ignorance, etc., arising" includes actions and consciousness, etc. To eliminate that conceptualization is to negate it. What is meant by "What arising, what arises" is that actions, etc., arise because ignorance arises. What is meant by "This being, this arises" is that actions, etc., arise because ignorance itself exists, but it is not so if there exists a self or other that serves as a basis. Therefore, the previous term is not meaningless, and it should be stated similarly for others. The teachers say, etc. What? In order.
Tibetan
དུ་སྤངས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གནས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་དཔལ་ལེན་ན་རེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་གཉིས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྒྱུ་ན་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་དང་པོས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱུ་ཉིད་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པར་བསྟན་ཏོ། །འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ནི་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་གནས་པའི་དབང་དུ་མ་མཛད་པའི་ཕྱིར་གནས་པའི་ཚིག་གི་གོ་སྐབས་ཅི་ཞིག་ཡོད། རིམ་པ་མི་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གནས་པའི་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྔར་ནི་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ཕྱིས་ནི་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ཞེས་གནས་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ། གོ་རིམས་ལས་རྒལ་ན་ཡང་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་བརྟན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་མདོའི་དོན་དེ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ་འདི་ཡོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པས་སོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྐད་དུ་བཀའ་སྩལ་པར་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གསུངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་ན་ཕྱིས་རྒྱུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་དག་མཉམ་སྟེ། །སྲང་མདའི་མཐོན་དམན་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གོ་རིམས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་པ་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྔར་འཇིག་པ་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲི་བ་མཛད་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བར་གང་ལས་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་རྒྱུ་འཇིག་པར་འགྱུར
Chinese
为了要知道断除，以及为了要知道生起，为了要开示那，如果不断除无明，就会广说。关于安住和生起等等，导师吉祥慧说，为了按照次第如实地开示安住，以及为了如实地开示生起，所以说了两种名相。为了开示那，说了只要有因的因，就会有果的相续生起。这是用第一种名相开示的。因本身生起，果就会生起，这是用第二种名相开示的。如果作生起的自在，那么，这里比丘们，我要为你们开示缘起，这样广大地作缘起的自在。因为没有作安住的自在，所以安住的词句有什么机会呢？次第不相同，会广说，安住的生起是先行的。因此，先前应该只说此生故彼生，后来就应该用此有故此生来表达安住，或者超越次第也应该表达必要。又说，这是由那位尊者说的。如果经的意义是那样，那么，会广说，此有故，是因为有果。此，是指因，因为没有怀疑，所以不会生起，会那样说，世尊不会说出令人怀疑的话。如果有果，后来因不会坏灭，因为生和灭是相同的，就像天平的高低一样。这样说，是因为承认因和果不是同时的。那样的话，次第是好的，因为坏灭是生起的先行，而且那也是先前开示过的。否则，如果先前开示了坏灭，因此，如果问什么是缘起，回答说，例如此有故此生，从哪里能得出果有因灭呢？
English
In order to know the abandonment, and in order to know the arising, in order to show that, if ignorance is not abandoned, it will be widely explained. Regarding abiding and arising, etc., the teacher Palena said that in order to truly show abiding in order, and in order to truly show arising, two terms were spoken. In order to show that, it is said that as long as there is a cause of cause, there will be a continuous arising of the fruit. This is shown by the first term. Because the cause itself arises, the fruit will arise, which is shown in the second term. If it is made the power of arising, then, here, monks, I will show you dependent arising, thus widely making the power of dependent arising. Since the power of abiding is not made, what opportunity is there for the words of abiding? Different order will be widely explained, the arising of abiding is prior. Therefore, previously only this arising, therefore that arises, should be said, and later this existing, therefore this arises, should be used to express abiding, or even if the order is exceeded, the necessity should be expressed. It is also said that this was said by that venerable one. If the meaning of the sutra is like that, then it will be widely explained, this existing, therefore, is because there is fruit. This refers to the cause, because there is no doubt, so it will not arise, it will be said like that, the Blessed One will not say something that causes doubt. If there is a fruit, the cause will not be destroyed later, because arising and destruction are the same, just like the high and low of a balance. It is said like this because it is admitted that cause and effect are not simultaneous. In that case, the order is good, because destruction is the forerunner of arising, and that was also previously shown. Otherwise, if destruction was previously shown, therefore, if asked what is dependent arising, answering, for example, this existing, therefore this arises, from where can it be concluded that if there is a fruit, the cause will be destroyed?