English
It is in order. Fear is characterized by the apprehension of death and change, and because self-grasping has not been abandoned, they have it. The so-called "uniform perceptions" are those who have perceptions of pleasure, and they dwell in abundant pleasure, so they do not manifest proximity. Among them, in the first dhyana, the so-called "afflicted perception" is because of clinging to non-cause as cause, and it is the same as holding precepts and asceticism as supreme, so it is afflicted. In the second, the so-called "virtuous" is because of the power of absorption, it manifests the difference of feeling. In the third, the so-called "born from Vipaka" is because it corresponds to the pleasure born from Vipaka, otherwise, because the perception of neither suffering nor pleasure arises universally, that also becomes different perceptions. The so-called "three formless realms" are infinite space, infinite consciousness, and nothingness. How does it appear in the Sutra? In the Sutra, it is said that whatever sentient beings completely transcend the perception of form, and think that space is infinite, and having attained the sphere of infinite space, abide there, it is described in detail. In the nature of the three formless realms, there are four aggregates. In the remaining ones (form realm and desire realm), there are five aggregates. Among them, the so-called "having destroyer" means that because this can destroy, it is the destroyer. Consciousness is the destroyer, so it exists in this, so it is having destroyer. Among them, the evil destinies are the destroyer, that is, the feeling of suffering, because it harms the consciousness.
Tibetan
།སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རྒྱུ་བ་གཞན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ན་གནས་པ་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་པར་འགོར་བར་འདོད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྐྱོད་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་དག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་འཇུག་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་སྤྲིན་མེད་དང་བསོད་ནམས་སྐྱེས་དག་ཏུ་ཡང་ངོ༌། །གནས་གཙང་མ་རྣམས་ཀྱང་གནས་གཙང་མ་དང༌། གཟུགས་མེད་པར་འཇུག་པར་འདོད་ལ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡང་འདོད་ཀྱི། དེ་དག་ལ་དེ་ན་གནས་པའི་བློ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྲོག་ཆགས་དག་ནི་ཡུལ་དང་བདེ་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་མི་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་ན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་གྱིས་པའོ། །འདུ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་ཁོ་ན་གསུངས་ཀྱི་ལྷག་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མདོའི་དགོངས་པ་མངོན་ནོ། །སྲིད་རྩེ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དགུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དགུ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གཟུགས་ཅན་ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་རྣམས་དང་ལྷ་ཁ་ཅིག་གོ །འདི་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱས་པར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། ། འདི་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་དགས་ཀུན་དུ་གནས་ཏེ། ངན་སོང་རྣམས་ནི་བཙོན་ར་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཙོན་ར་དག་ཏུ་ནི་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གཞན་དག་གིས་གནས་སུ་འཇུག་གི་དགའ་སྟེ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངན་སོང་དག་ཏུ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་སྲིན་པོ་དག་གིས་གནས་སུ་འཇུག་གི་དགའ་སྟེ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དུ་བགྲངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །གང་ནི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སྲེད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་གྱི་གནས་ལ་དགའ་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་འཆོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལུས་ཁོ་ན་མ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་ཡིན་ནོ། །གནས་མེད་པའི་ཆོས་སྲིད་པ་བར་མ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་མི་གནས་པས་སྲིད་པ་བར་མ་ཡང་སེམས་ཅན
Chinese
所謂“有頂是行相不明顯之故”者，心與心所諸法以其他行相之故，識若安住則有力量，不應作如是說。 假若有人欲使住於此者耽著於第四禪，然有情之意樂能令諸異生入於無想，聖者亦能入於無雲及生福德中。 淨居天等亦欲入於淨居天及無色界，亦欲完全寂滅，然彼等無有住於彼之意念，是故識不住於彼。 又，有情以貪著境界、安樂及想之差別而有三種。 彼中，貪著境界者，謂人及欲界受用之天眾。 貪著安樂者，謂三禪。 貪著想者，謂三無色。 是故唯說彼等，未說其餘，經之意趣如是顯現。 所謂有頂及無想有情，於有情之九處者。 經中云：何為有情之九處？ 有情有色、身異、想異者，亦有，如人及某些天眾。 此是第一有情處。 廣說如經所說。 於此等處，有情皆隨自意而住，惡趣如牢獄。 如於牢獄中，他人不欲而令住，非歡喜而住，如是於惡趣中，業之羅剎不欲而令住，非歡喜而住。 唯有被算為有情之法，方名為有情之處。 何者，乃是因貪著身體而為有情之處，非因喜樂於處所，因有情流蕩於處所，且非唯尋求身體，故為有情之處。 無處之法，即中有，亦非有情所住，故中有亦非有情
English
Regarding "The peak of existence is because the activities are not clear," it is not appropriate to say that because the mind and mental factors have other activities, consciousness abides with strength. If there are those who wish to remain here and linger in the fourth dhyana, nevertheless, those sentient beings who possess the mind that moves sentient beings, ordinary beings are capable of entering into non-perception. The noble ones also enter into cloudless states and those born of merit. The Pure Abodes also wish to enter the Pure Abodes and the Formless Realms, and they also wish to completely pass beyond sorrow. However, they do not have the intention to remain there, therefore, consciousness does not abide there. Furthermore, beings are of three types, distinguished by their delight in objects, pleasure, and perception. Among them, those who delight in objects are humans and the gods who enjoy themselves in the desire realm. Those who delight in pleasure are those in the three dhyanas. Those who delight in perception are those in the three formless realms. Therefore, only those are mentioned, and not the others. The intention of the sutra is thus revealed. Regarding the peak of existence and non-perceptual beings, in the nine abodes of sentient beings, the sutra asks, "What are the nine abodes of sentient beings?" There are sentient beings who are formed, with different bodies and different perceptions, such as humans and some gods. This is the first abode of sentient beings. The explanation is as in the sutra. In these places, sentient beings abide according to their own desires. The lower realms are like prisons. Just as in prisons, others force one to stay against one's will, and one does not stay out of joy, similarly, in the lower realms, the demons of karma force one to stay against one's will, and one does not stay out of joy. Only those phenomena that are counted as sentient beings are called the abodes of sentient beings. It is because of craving for the body that it is the abode of sentient beings, not because of delight in the place. Because sentient beings wander in the places and do not only seek the body, it is the abode of sentient beings. The phenomenon of no abode, the intermediate existence, is also not where sentient beings abide, therefore, the intermediate existence is also not sentient beings.
Tibetan
་གྱི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་འཁོར་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་གྱིས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་དག་ཡིན་ལ། གནས་པར་འདོད་པ་དག་གིས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པས་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པའོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པའོ། །ཉེ་བར་འགྲོ་བས་ན་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉེ་བར་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་གང་ལ་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་ཉེ་བར་རྟོགས་པས་ན་ཉེ་བར་འགྲོ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་རྟོགས་ཤེ་ན། བདག་དང་བདག་གིར་རོ། །འདུ་བྱེད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་བར་དུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་གནས་པ་ནི་སྲིད་པ་སྟེ། འདིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྲིད་པར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་ན་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཟག་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་བཞི། །དེ་དག་ཀྱང་རང་གིས་པ་ཉིད་དེ། ས་རྣམས་ནི་སྲིད་པས་ ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་གཞན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། སྲིད་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་ན་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ལ་སྲིད་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་གཞན་པ་དག་དང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་རང་གིས་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བརླན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གནས་པ་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་པོ་མ་གཏོགས་པར་རོ། །གནས་པ་པོ་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ཞིང་གནས་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲུ་དང་མཉན་པའི་ཚུ
Chinese
不是的。分别说者说，因为轮回各种各样的意义，所以是识住，因为想住者们现前欢喜的缘故，所以是众生住，这是他们的差别安立。识住故于色转近等，识的住是识住。于此，因为识住，所以是识住。因为转近，所以是转近，是识和转近行的意思。色也是它，转近行也是它，是于色转近行。又或者，识住于何处而于色转近行，因为近取，所以是转近行。如何近取呢？即我与我所。于行转近行之间，也应当如是了知。又或者，住是有，因此识也于有不间断地住，所以。它于色转近行，并且于彼现前贪著，所以是于色转近行，如是于其他也应当说。有漏的四蕴，那些也是自性，地等是因为有遍摄故。不是其他地等，其他地的蕴虽然是现前的，但不作识住的事业，因为有周遍行使的自在，所以在彼识极住，因为彼等没有周遍行使的缘故。其他的相续，以及非众生遍计者，虽然是自性，但不是识住。其他说，那些也不是识住，因为于彼识近润增长的缘故。舍弃住者后，即除了住者。住者天授等也是他者，住也是他者，如是世间是可见的，是家等住的意思。行者，是进入的意思。舟和听闻之理。
English
It is not. The Vaibhashikas say that because of the various meanings of samsara, they are abodes of consciousness, and because those who desire to abide are delighted, they are abodes of sentient beings, which is their distinction. Because the abode of consciousness turns near to form, etc., the abode of consciousness is the abode of consciousness. Here, because of the abode of consciousness, it is the abode of consciousness. Because of turning near, it is turning near, which means consciousness and turning near. Form is also it, and turning near is also it, it is turning near to form. Or, where does the abode of consciousness turn near to form, and because of near grasping, it is turning near. How does it grasp near? Namely, self and what belongs to self. Between turning near to action, it should also be understood in the same way. Or, abode is existence, therefore consciousness also abides continuously in existence, therefore. It turns near to form and is attached to it, therefore it is turning near to form, and so it should be said of others. The four aggregates with outflows, those are also self-nature, earth, etc., because they are completely included by existence. It is not other earth, etc., although the aggregates of other earths are manifest, they do not perform the activity of the abode of consciousness, because of the freedom of pervasive practice, therefore consciousness dwells extremely in them, because they do not have pervasive practice. Other continuums, and those who are not sentient beings, although they are self-nature, are not abodes of consciousness. Others say that those are also not abodes of consciousness, because in them the near moisture of consciousness increases. After abandoning the dweller, that is, except for the dweller. The dweller, Devadatta, etc., is also other, and the abode is also other, as such it is seen in the world, it is the meaning of abode such as a house. The goer means entering. The manner of a boat and hearing.