Tibetan
། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བ་སྔ་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་ལ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་མངོན་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་རྫས་གཞན་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན། འདས་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་སྐྱེས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མདོའི་ཚིག་ནི་ཇི་ལྟར་དྲང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྫས་སུ་གྱུར་པར་ཁས་མ་བླངས་པར་འདི་དྲང་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དབང་པོ་ལྔ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དུའོ། །གོམས་པར་བྱས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུའོ། །ལན་མང་དུ་བྱས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་པོས་སྤངས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཟུགས་ལ་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདུན་པ་ནི་འདོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པ་ ཡིན་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྟགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པར་རུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་རྒྱས་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོན་པའི་བྱེ་བྲག་ལའོ། །ཚུལ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་དེ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དགོངས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོན་པའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྤངས་བའི་དགོངས་པ་འཆད་པའོ། །སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མའོ། །སྐྱེ་བ་འདི་ལ་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་འདི་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་ན་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྲེད་པ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྲེད་པ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་དག་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་བ་དག་སྟེ་
Chinese
智慧认为，本来没有产生的事物，产生是不可能的。因此，通过个别分析而产生的止息，本身就不是无常的。而且，由于智慧没有能力做到这一点，所以也是不可能的。如果说只有火的生起才是涅槃，而不是像法相论者所说的那样是另一种事物。如果是这样，那么，过去和现在所产生的痛苦，由于已经产生，所以不可能不产生，那么经文的语句应该如何解释呢？如果不是承认涅槃是一种实体，就无法正确解释这一点，我是这样想的。五根是指信心等等。完全依止是指见道。习惯是指修道。多次串习是指无学道。对于所谓的断除以其为对境的烦恼，是要表明过去和现在所产生的痛苦，实际上并没有被断除。所谓对色法的欲望和贪欲是什么，欲望是指希求，贪欲是指执着。这样，断除了以其为对境的烦恼，就是断除了痛苦。 而且，即使没有认为涅槃是一种实体，也可以断除三时的痛苦。怎么断除呢？通过个别分析的力量，对于过去、未来和现在所产生的痛苦为对境的烦恼，其潜在的增长永远不会产生。其中的“也”字，是指读诵的差别。所谓“道理只有这个”，是指只有断除了以其为对境的烦恼，才是断除了它，因为通过个别分析的力量，对于过去、未来和现在所产生的烦恼为对境的潜在增长，永远不会产生。或者说，“意图是”是指在读诵的差别中，解释了烦恼以其自身性质被断除的意图。前世所产生的，是指前世。今生所产生的，是指今生。这样解释，就能清楚地表明过去和现在所产生的烦恼是刹那性的。这应该如何理解呢？就像经文中说的那样，“对于已经完全实践了贪欲的人”。对于已经完全实践了贪欲的人，就是那些会产生怀疑的人。
English
Wisdom considers it impossible for something that was not originally produced to be produced. Therefore, the cessation that arises from individual analysis is not itself impermanent. Moreover, since wisdom does not have the power to do this, it is also impossible. If it is said that only the arising of fire is nirvana, and not another entity as the Dharma Abhidharma proponents say. If that is the case, then how should the words of the sutras be interpreted, since the past and present sufferings that have arisen, because they have already arisen, cannot not arise? If one does not admit that nirvana is a substance, one cannot correctly interpret this, I think. The five faculties refer to faith and so on. Complete reliance refers to the path of seeing. Habituation refers to the path of meditation. Repeated practice refers to the path of no more learning. Regarding the so-called abandonment of afflictions that take it as their object, it is to show that the past and present sufferings that have arisen are not actually abandoned by their own nature. What is the desire and attachment for form, desire refers to wanting, attachment refers to clinging. Thus, abandoning the afflictions that take it as their object is abandoning suffering. Moreover, even if one does not consider nirvana to be a substance, one can abandon the suffering of the three times. How is it abandoned? Through the power of individual analysis, the potential growth of afflictions that take the past, future, and present sufferings as their object will never arise. The word "also" in it refers to the difference in recitation. The so-called "the only way is this" means that only by abandoning the afflictions that take it as their object is it abandoned, because through the power of individual analysis, the potential growth of afflictions that take the past, future, and present afflictions as their object will never arise. Or, "the intention is" refers to explaining the intention that afflictions are abandoned by their own nature in the difference of recitation. What arises in the previous life refers to the previous life. What arises in this life refers to this life. Explaining it in this way clearly shows that the past and present afflictions that have arisen are momentary. How should this be understood? Just as the sutra says, "For those who have fully practiced desire." Those who have fully practiced desire are those who will have doubts.
Tibetan
གཡོ་བར་གྱུར་པ་དག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡིན་པར་ནི་མི་རུང་ཞེས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བའི་ཚེ་རབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཚེ་རབས་སྔ་མ་པ་དང༌། ཚེ་འདི་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་མཐའ་དག་དང་སྦྱར་གྱི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྲེད་པ་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་དགེ་སློང་དག་ངའོ་སྙམ་པའི་ཡོད་ན་ང་འདི་ལྟ་བུའོ་སྙམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ང་འདི་འདྲའོ་སྙམ་པ་དང༌། ང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང༌། ང་བཟང་ངོ་སྙམ་པ་དང༌། ད་ངན་ནོ་སྙམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང༌། འདི་ལྟ་བུར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང༌། འདི་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང༌། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་འབྱུང་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལ་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། འདི་འདྲ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། དེ་འདྲ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་འོ། །ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་པོ་དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་པ་དང༌། ཚེ་འདི་པ་པས་སོ། །རྒྱུད་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལའོ། །ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་ནུས་པའོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་པོ་དེས་ཀྱང་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་མ་འོངས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པར་བྱས་པ་དེས་འདི་ལ་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་བཞག་ལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་པས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་པ་དང༌། ཚེ་འདི་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་དེས་གཞག་པའི་ས་བོན་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འགགས་ཀྱང་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེས་གཞག་པའི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་སྤངས་ན་ནི་དེ་ཡང་སྤངས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དཔེར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལས་སྔར་འགགས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་དེས་གཞག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མ་ཟད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་མི་བྱ་ལ། དེ་ཟད་ན་ནི
Chinese
所谓的“变动”就是这个意思。过去和未来的时间，如果只执着于一刹那，那是不行的。要知道，这是指过去和现在的世代而言。同样，这里也要与前世和今生的所有烦恼相联系，而不是指一刹那。那十八种贪欲，比丘们，如果认为“我是”，就会产生“我就是这样的”，以及“我就是这样的”、“我不是那样的”、“我很好”、“现在我很糟糕”的想法。对于“将会发生”的想法，就会认为“将会发生”，对于“不会发生”的想法，以及“将会这样发生”、“将会那样发生”、“不会那样发生”的想法，都会产生。 对于“变成那样”的想法，就会认为“将会变成那样”，对于“变成这样”、“变成那样”、“不会变成那样”、“即使变成那样又有什么关系”、“即使变成这样又有什么关系”、“即使变成那样又有什么关系”、“即使不会变成那样又有什么关系”的想法，都会产生。这些区别将在后面解释。所谓的“这两个烦恼”，是指前世和今生的烦恼。所谓的“对于这个相续”，是指现在发生的。所谓的“种子的事物”是指能力。像这样，这两个烦恼也能使相续产生未来的烦恼，这就是所谓的“在此处安立种子的事物”。如果舍弃了种子的事物，也就舍弃了前世和今生的这两个烦恼。只要它所安立的种子存在，烦恼即使止息，也不能说是舍弃了。如果舍弃了它所安立的种子的事物，那才能说是舍弃了。例如，对于“异熟果报已尽”这句话，即使业已先行止息，只要它所安立的异熟果报的果实没有穷尽，就不能说是穷尽了，如果穷尽了，那才能说
English
The meaning of "those that change" is just that. It is not permissible to be attached to a single moment of past and future time. It should be understood that this refers to past and present lifetimes. Similarly, here too, it should be connected with all the defilements of past and present lives, and not just a single moment. Those eighteen kinds of craving, monks, if you think "I am," you will have thoughts like "I am like this," and "I am like this," "I am not like that," "I am good," and "Now I am bad." For the thought of "it will happen," you will think "it will happen," and for the thought of "it will not happen," and the thoughts of "it will happen like this," "it will happen like that," "it will not happen like that," will arise. For the thought of "become like that," you will think "it will become like that," and for the thoughts of "become like this," "become like that," "do not become like that," "even if it becomes like that, what does it matter," "even if it becomes like this, what does it matter," "even if it becomes like that, what does it matter," "even if it does not become like that, what does it matter," will arise. The differences between these will be explained later. The so-called "these two defilements" refer to the defilements of past and present lives. The so-called "for this continuum" refers to what is happening now. The so-called "seed-like thing" refers to the ability. Like this, these two defilements can also enable the continuum to produce future defilements, which is called "establishing the seed-like thing here." If the seed-like thing is abandoned, then these two defilements of past and present lives are also abandoned. As long as the seed that it has established remains, even if the defilements cease, it cannot be said that they have been abandoned. If the seed-like thing that it has established is abandoned, then it can be said that it has been abandoned. For example, for the phrase "the fully ripened result has been exhausted," even if the karma has ceased beforehand, as long as the fruit of the fully ripened result that it has established has not been exhausted, it cannot be said that it has been exhausted, but if it is exhausted, then it can be said that