Tibetan
་གྱི། ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་ཡིན་ཞིང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་ཉིད་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་གིས་འདུས་ནས་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ལྟར་རྒྱུན་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མངོན་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སུས་སྨྲས། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ལྟར་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱི། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་རྒྱུན་གྱི་སྐྱེ་བ་ནི་གང་ཡིན། འཇིག་པ་ནི་གང་ཡིན། གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །ཡང་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དུས་ཐ་མི་དང་ཅིང༌། ཡུལ་རྣམ་པར་མ་ཆད་པ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་དུ་བརྗོད་ཅིང་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་གི་མི་དང༌། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་གི་འབྲུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་བཏགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་གྱི་དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཐོག་མ་སྟེ། དེ་ནས་རྒྱུན་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་སྐྱེས་པའོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དང་པོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྡོག་པ་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཞིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ཉིང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ནི་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཆི་བ་གང་ཞེན། སེམས་ཅན་གྱི་རིས་དེ་ནས་འཆི་འཕོ་ཞིང་འཕོ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུན་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཞིག་པའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
的。不是存在本身，也不是善与非善本身，应当这样理解。有为法是因和缘聚合而成的。如果因为不是存在，生等刹那也安立在相续上，并且不能显现，那么谁会说生等不存在呢？只是说如你所分别的那样不存在，但不是说完全不存在。这样，如果相续的生是什么？ 灭是什么？安住变异又是什么，应当说。因此，对此详细说明相续的事物就是生。那么，相续是什么呢？就是因和果，时间不相违背，处所不间断，凡是说和执著为一的，例如，幼小等等状态的人，以及苗芽等等状态的种子。它不是从假立的近取来的，也不是非异体，因为会成为实有。也不是没有，因为承诺了二谛。我们认为世俗谛和胜义谛是存在的。相续的最初也是生，所谓最初就是最初的刹那，因为从此相续才开始。显现为“生于何处”的就是最初，如经中所说：“什么是生？蕴、界、处最初的生就是生。” 灭是坏灭，所谓相续，就是与相续相连，前一刹那坏灭，后一刹那不连接，就是坏灭，如经中所说：“什么是死？众生从那个类别中死亡和转移。” 所谓相续随行，那么，什么是随行呢？相续随行就是前一刹那坏灭时，后一刹那以后者获得自体。那个
English
of. It is not existence itself, nor is it good or non-good itself, it should be understood in this way. Conditioned phenomena are those that are made by the aggregation of causes and conditions. If, because it is not existence, arising and so on are also established on the continuum as momentary, and cannot be manifested, then who would say that arising and so on do not exist? It is only said that it does not exist as you distinguish it, but it is not said that it does not exist completely. Thus, if the arising of the continuum is what? What is destruction? What is abiding and changing, should be said. Therefore, it is explained in detail that the object of the continuum is arising. So, what is the continuum? It is the cause and effect, the time is not contradictory, the place is not interrupted, whatever is said and held as one, for example, the person in the state of being young, etc., and the seed in the state of sprouts, etc. It is not other than the imputed close taking, nor is it non-other, because it would become substantially existent. Nor is it non-existent, because the two truths are promised. We believe that conventional truth and ultimate truth exist. The first of the continuum is also arising, the so-called first is the first moment, because the continuum starts from then on. What appears as "born where" is the first, as it is said in the sutra: "What is birth? The first birth of aggregates, elements, and sources is birth." Cessation is destruction, the so-called continuum, is connected to the continuum, the previous moment is destroyed, and the latter moment is not connected, is destruction, as it is said in the sutra: "What is death? Sentient beings die and transfer from that category." The so-called continuum follows, so what is following? The continuum following is when the previous moment is destroyed, the latter moment obtains itself with the latter. That
Tibetan
ནི་གནས་པའི་སྔ་ཕྱི་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ནི་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ཏེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་ལས་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཉིད་ རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་པའམ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའི་མ་ཡིན་པས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དགའ་བའི་ཚོར་བ་ནི་རིག་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། རིག་བཞིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་དུས་ཕྱི་ནས་གནས་མི་སྲིད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེར་བའི་རྫས་གཅིག་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་དུས་དག་ཏུ་སེམས་གཅིག་གིས་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པ་ལ་རིག་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་དགའ་བོ་ལ་གཞན་དག་པས་ཅི་ཞིག་གསུངས་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རིགས་ཀྱི་བུ་དགའ་བོའི་ཚོར་བ་ནི་རིག་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་པར་གསུངས་ཀྱི། སྐད་ཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུན་གྱི་དང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཆད་པ་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གནས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུན་དེ་ཉིད་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ད་ཉིད་ཀྱིའོ། །སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྔ་མ་ནི་རྒྱུའོ། །ཕྱི་མ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུའི་རིགས་མི་མཐུན་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔོན་མེད་ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་སྟེ། །སྔོན་མེད་ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཆད་འཇིག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡི་ཆོས་ལ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ནི་གནས་པ་མེད་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདིའི་གནས་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དེ་ཡང་གནས་པ་མེད་
Chinese
是安住的前后，因和果的差别不同，就是安住转变为其他的状态。恒常的意思是加在一切上，因为是正当的时候。或者说，前者和后者的差别，是从因的刹那产生果的差别之意。因此，之所以说恒常随之而来是安住，或者说生等是恒常的体性，而不是刹那的体性。种姓之子，喜悦的感受是如实觉知的，这是广说。如实觉知的刹那不可能从后面的时间安住，因为是刹那的缘故。荆棘的物质，在生、住、灭的时候，也不是一个心识所能觉知的，而且因为没有承诺对自己的本体起作用，所以也不存在觉知自己的体性。如果承认对显现出来的东西进行觉知，那么对于喜悦者，其他人会说什么呢？因此，世尊只是从恒常的角度出发，才说：“种姓之子，喜悦的感受是如实觉知地产生的”，而不是刹那产生的。为了用前面所说之义的两个偈颂来表示，所以说了“恒常的最初是生”，一切都只是理解意思而已。断灭的意思，这里和前面一样。对于“安住彼”，如果恒常就是安住，那么“彼”就是指恒常本身。对于“前后的差别”，前者是因，后者是果，意思是说从因产生和果不相同的种类。“从先前没有而产生是生”，意思是说，意义就在于此。用其他的名称来说明，意思是说“从先前没有而产生是生”，就是从没有产生出来的意思。恒常安住的意思和前面一样。“彼断灭是灭”就是恒常断灭。对于“刹那的法”，这是广说，刹那的法是没有安住而坏灭的，因此才承认这里的安住。法也是没有安住的
English
It is the before and after of abiding. The difference between cause and effect is that abiding changes into other states. The meaning of "constant" is added to everything, because it is the right time. Or, the difference between the former and the latter is the meaning of the difference between the moment of cause and the effect. Therefore, the reason why it is said that constancy follows is abiding, or that birth, etc., are the nature of constancy, not the nature of the moment. Son of the lineage, the feeling of joy is truly known, which is extensively explained. The moment of truly knowing cannot abide from the later time, because it is a moment. The substance of thorns, at the time of birth, abiding, and destruction, is not something that can be known by one mind, and because it has not been promised to act on its own essence, there is no knowledge of its own nature. If one admits to knowing what has appeared, then what would others say to the joyful one? Therefore, the Blessed One only spoke from the perspective of constancy, saying, "Son of the lineage, the feeling of joy arises with true knowledge," not from the moment. In order to express the meaning of what was said earlier with two verses, it is said, "The first of constancy is birth," and everything is just understanding the meaning. The meaning of cessation is the same as before here. Regarding "abiding that," if constancy is abiding, then "that" refers to constancy itself. Regarding "the difference between before and after," the former is the cause, and the latter is the effect, meaning that a different kind of effect arises from the cause. "Arising from what was not before is birth," meaning that the meaning lies in this. Explaining with other names, it means "arising from what was not before is birth," which means arising from what did not exist. The meaning of constant abiding is the same as before. "That cessation is destruction" is constant cessation. Regarding "the dharma of the moment," this is extensively explained. The dharma of the moment is destroyed without abiding, therefore abiding is admitted here. Dharma is also without abiding.