Tibetan
་ལན་སྨྲས་པ་ནི། འདི་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་གལ་ཏེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལྟར་སེམས་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་རྩིང་བ་ཡང་ཆོས་གཞན་ཡིན། ཞིབ་པ་དཔྱོད་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། རིགས་པའམ་ལུང་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་ཀྱང་རིགས་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འགལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཚོར་བ་རགས་པ་ཡིན་ཞིང་འདུ་ཤེས་ཕྲ་བ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཡིན་ཡང་སེམས་གཅིག་ལ་མི་འགལ་ན། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལ་ནི་དེ་ལྟར་རིགས་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ངེས་པར་མ་ཟིན་པའི་རིགས་གཅིག་ལ་ཆུང་དུ་དང༌། ཆེན་པོ་ཉིད་དེ། རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དེ། སེམས་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ལའོ། །ཐུན་མོང་བ་ལས་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལྟར་རིགས་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་འགལ་ལོ། །འོ་ན་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་གི་རིགས་ཐ་དད་པ་དེ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལྟར་ཕན་ཚུན་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ངེས་པར་གཟུང་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མ་བརྗོད་པར་ནི་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཁྱད་པར་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བརྗོད་པར་དཀའ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆུང་དུ་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཆུང་བས་གསལ་བར་འགྱུར་ཞིང་མངོན་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་དབང་གིས་ཞིབ་པ་མངོན་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཅུང་ ཟད་ཅིག་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩིང་བ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཅི་ཞེ་ན། རིགས་ཐ་དད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་ཐ་དད་པར་གསལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དུ་མར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། ནུས་པ་དང༌། དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། གདོན་མི་ཟ་བར་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ནི་མཆོག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ས་ལས་བསམ་གཏན་དེ་ནི་ཇི་ལྟར། དང་པོ་ལ་ལྔ་རྟོག་དཔྱོད་དང༌། །དགའ་དང་བདེ་དང་ཏིང་འཛིན་རྣམས། །ཞེས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་ལྔ་པར་བཤད། ཡན་ལག་བཞི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ས་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དེ་ཡན་ལག་ལྔ་པར་བཤད་དེ། རེས་འགའ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་ལ། རེས་འགའ་ནི་དཔྱོད་པ་དང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི། སྐད་ཅིག་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་ལ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་མི་རུང་ངོ༌། །ང་རྒྱལ་ཁེངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུད་པ་དང༌། མངོན་དུ་ལྡང་བ་དང༌། སྲི་ཞུ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བདག་ལ་སྟོད་པ་དང་གཞན་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །ཕ་རོལ་པོ་ལས་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སེམས་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བདག་ནི་གཏོང་བ་དང་ལྡན་ནོ། །ནོར་དང་ལྡན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ནོ། །བློ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་རང་གི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་ཆགས་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་བྱེད་པའི་དྲེགས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་འདིས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ སྟེ། སོ་གའི་ཉི་མས་ཆུ་མིག་གཡོ་བ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་བྱེད་པ་ལྟར། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རང་གི་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དགེ་བའི་ཆོས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཆང་ལས་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཀུན་དུ་དགའ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེད་པའི་ཀུན་དུ་དགའ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་དགའ་བའི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་དུ་དགའ་བའི་བྱེ་བྲག་སྨོས་པ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སེམས་དང་བཅས་ཏེ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རེ་ཞིག་སེམས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌
Chinese
回答说：这有什么矛盾呢？分别说者说，如果像感觉和意识一样，一个心识中粗大的分别也是其他法，细致的观察也是其他法，这有什么矛盾呢？有什么道理或依据呢？如果像感觉和意识一样，分别和观察二者也是种类不同的，那就没有矛盾了。如果种类不同，感觉是粗大的，意识是微细的，因此二者虽然是粗大和细致，但在一个心识中不矛盾，那么对于分别和观察来说，就没有那样种类不同了。除了粗大和细致之外，它们没有确定自己的体性。对于没有确定体性的一个种类来说，有小和大，粗大和细致不可能同时出现，在一个心识的物质上。不仅仅是共同的粗大和细致，而且像感觉和意识一样，也有种类不同。因此，分别和观察二者同时出现不矛盾。那么，分别和观察的种类不同，就像感觉和意识一样，必须确定并说明彼此自己的体性是特别殊胜的，如果不说明，就无法理解。因为差别微小，所以难以说明，因此通过小和大来显现，通过小心识来显现和明显，明显地进行观察，这是最后一句话。凭借什么细致明显地进行观察，这是有少许理由的。同样，对于粗大也要说明。如果那样，就不会显现，为什么呢？因为种类不同。为什么呢？因为种类各自有小和大，因此种类不同不会显现。论师集贤说，因为法的体性显示为多种，所以显示自性、相似具有、因、果、能力、所缘等等的体性，但肯定不是仅仅通过自性，法的自性是完全理解的
English
The answer is: What contradiction is there in this? The Vaibhashikas say, if, like feeling and perception, coarse conceptualization in one mind is also another dharma, and subtle examination is also another, what contradiction is there in this? What reason or basis is there? If, like feeling and perception, the two, conceptualization and examination, are also of different kinds, then there will be no contradiction. If they are of different kinds, feeling is coarse and perception is subtle, so although the two are coarse and subtle, they do not contradict each other in one mind. Then, for conceptualization and examination, there is no such difference in kind. Apart from being coarse and subtle, they have not determined their own nature. For one kind that has not determined its nature, there are small and large, and it is impossible for coarse and subtle to occur simultaneously in one mind-substance. Not only are they commonly coarse and subtle, but also, like feeling and perception, they are of different kinds. Therefore, it is not contradictory for the two, conceptualization and examination, to occur simultaneously. Then, the difference in kind between conceptualization and examination, like feeling and perception, must be determined and stated that each other's own nature is particularly excellent. If it is not stated, it cannot be understood. Because the difference is subtle, it is difficult to state. Therefore, it is revealed through small and large. It is revealed and manifested through a small mind. It becomes manifest to examine. This is the last word. By what power does subtle become manifest to examine? There is a slight reason for this. Similarly, coarseness should also be stated. If so, it will not be revealed. Why? Because the kinds are different. Why? Because each kind is small and large, so the difference in kind will not be revealed. The teacher Samghabhadra said that because the nature of dharma is shown in many ways, it shows the nature of self-nature, similarity, cause, effect, ability, object, etc., but it is definitely not only through self-nature, the self-nature of dharma is completely understood.
Chinese
说是难以计数。另一些人说，一个心识中不会同时生起寻和伺，因为它们是按类别产生的，所以不会导致一个心识刹那既粗大又细微。这是他们的想法。从地产生的禅定是怎样的呢？“初禅有五支，寻伺与喜乐，以及等持。”这样说初禅有五支。应该说有四支，因为寻和伺任何一个都不存在。这是他们的想法。从地产生的初禅说成是五支，是因为有时具有寻，有时具有伺。因此，那样说是就相续而言的，而不是就刹那而言的，因为在一个刹那中，寻和伺不可能同时产生。傲慢自大等，与恭敬、显扬、侍奉等相违背，心所生的法赞扬自己，贬低他人，这就是傲慢。任何一个，指的是既是它，又不是它。通过完全比较他人而内心骄傲，这就是傲慢。我认为自己具有布施，具有财富，具有戒律，具有智慧，像这样执着于自己的功德，从而生起使心识的善根完全衰竭的骄慢，这就是骄慢。或者，因为它使之完全衰竭，所以是完全衰竭，就像夏天的太阳使水泉干涸一样。心所生的法，从执着于自己的功德而产生，这就是使善法显现的完全衰竭。另一些人说，就像从酒中产生一样等等。就像从酒中产生的普遍喜悦一样，从贪欲中产生的普遍喜悦也是如此。在普遍喜悦的差别中，说普遍喜悦的差别是为了区别于意乐。心所生的法与心一起，已经分别讲述完毕。暂时，心识是自己的体性，蕴，处，界。
English
It is said to be difficult to count. Others say that conceptualization and analysis do not arise simultaneously in one mind, because they arise in categories, so it would not lead to a single moment of mind being both coarse and subtle. This is their thought. How is the meditation arising from the earth? "The first dhyana has five branches, conceptualization and analysis, joy and bliss, and equanimity." Thus, it is said that the first dhyana has five branches. It should be said to have four branches, because neither conceptualization nor analysis exists. This is their thought. The first dhyana arising from the earth is said to have five branches, because sometimes it has conceptualization, and sometimes it has analysis. Therefore, saying it that way is in terms of continuity, not in terms of a moment, because in a single moment, conceptualization and analysis cannot arise simultaneously. Pride and arrogance, etc., are contrary to reverence, manifestation, service, etc. The mind-born dharma that praises oneself and disparages others is pride. Any one, refers to both being it and not being it. Being proud in mind by completely comparing oneself to others, that is pride. I think I have generosity, I have wealth, I have discipline, I have wisdom, like this, being attached to one's own merits, thereby giving rise to the pride that completely exhausts the roots of virtue of the mind, that is arrogance. Or, because it makes it completely exhausted, so it is completely exhausted, just like the summer sun dries up the spring. The mind-born dharma, arising from attachment to one's own merits, that is the complete exhaustion that manifests virtuous dharma. Others say, just like arising from alcohol, etc. Just like the universal joy arising from alcohol, the universal joy arising from desire is also the same. In the difference of universal joy, saying the difference of universal joy is to distinguish it from mental pleasure. The mind-born dharmas together with the mind have been explained separately. For the time being, the mind is its own nature, aggregate, source, and realm.