Tibetan
པའི་རྩེ་མོན་དཔྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ཅིང༌། བར་ན་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ས་ཐམས་ཅད་ན་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་ཡོད་ཀྱི། འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ནི་སླར་ཡང་སེམས་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་མི་སྨྲའི། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སེམས་རྩིང་བ་ནི་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་རྩིང་བའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་རྩིང་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཞིབ་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཕན་ཚུན་ནམ་སེམས་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སེམས་དེ་ཉིད་གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ལ་ཞིབ་པ་ཡིན་ལ། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ན་རྩིང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་རྩིང་བའམ་ཞིབ་པ་ཆོས་གཞན་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ཡང་ན་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དག་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚོར་བ་ནི་རགས་པ་ཡིན་ལ། འདུ་ཤེས་ནི་ཕྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མཐོང་ན། རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ཡང་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །ངག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་ནི་ངག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ལས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་དང༌། འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྨྲ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རྩིང་བ་གང་དག་ ཡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་རྩིང་བ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ཞིབ་པ་ནི་ཟློག་པའོ། །རྟོག་པ་འདི་ལྟར་ན་ནི་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་གཉིས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་དང༌། རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཡོད་པར་ཁས་བླང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་པ་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངག་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། སེམས་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེས་མདོ་སྡེ་པས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཁས་བླངས་ནས
Chinese
顶峰唯有伺察，中间则二者皆有。以种类差别而言，一切地皆有二者，但并非唯有欲界和初禅才有。论师集贤则再次说，心之粗细即是心的粗细。并非如此说，那应如何说呢？心粗是心上有的粗。其事物是心粗本身。心细也与此相同，如是说。在粗细本身等之中，粗细本身，即思和伺察相互之间，或者与心性不同，也不合理，因为不是自己的体性不同之故。这是说心本身在某些时候是细的，某些时候是粗的，于此粗或细并非其他法。或者认为感觉和知觉也应成为思和伺察，因为感觉是粗的，知觉是细的缘故。如果见到自性相异，则不是因为粗细本身，因为在同一自性上也能见到粗细之故。其他人则说会出现这样的情况。关于语的现行，语完全生起的现行即是语的现行。思和伺察被认为是现行的，这是从何而来呢？因此，说了“考察并伺察之后”。“考察并伺察之后”的意思是，要说这样或那样的话。其中，哪些是粗的 轻微之意是指语粗进入。细微则是遣除。如果这样认为，那么思和伺察二者将被承认为假立存在和名言存在，因为心和心所的集合是语完全生起的原因，并且语的粗细也不能同时产生。如果心是一个，则会详细阐述，即如果承认经部师所说的“一个心如何具备二者”的说法，那么...
English
At the peak, there is only investigation, while in the middle, both are present. In terms of the difference in types, both are present in all realms, but it is not the case that they are only present in the desire realm and the first dhyana. The teacher Samantabhadra again said that the coarseness and subtlety of the mind are the coarseness and subtlety of the mind itself. It is not said in this way, so how should it be said? Coarse mind is the coarseness that exists in the mind. Its entity is the coarse mind itself. Subtle mind is also the same, so it is said. Among coarseness and subtlety themselves, coarseness and subtlety themselves, that is, thinking and investigation, are not reasonably different from each other or from the nature of the mind, because they are not different in their own essence. This means that the mind itself is subtle at some times and coarse at other times, and there is no other dharma of coarseness or subtlety in it. Or it is thought that feeling and perception should also become thinking and investigation, because feeling is coarse and perception is subtle. If difference is seen in what has become different in nature, it is not because of coarseness and subtlety themselves, because coarseness and subtlety can also be seen in the same nature. Others say that such a situation will occur. Regarding the manifestation of speech, the manifestation of speech arising completely is the manifestation of speech. Thinking and investigation are considered to be manifest, from where does this come? Therefore, it is said, "After examining and investigating." The meaning of "After examining and investigating" is to say this or that. Among them, which are coarse? The meaning of lightness is that coarse speech enters. Subtlety is the removal. If it is thought in this way, then thinking and investigation will be acknowledged as nominally existent and conventionally existent, because the collection of mind and mental factors is the cause of speech arising completely, and the coarseness and subtlety of speech cannot arise simultaneously. If the mind is one, it will be elaborated, that is, if one acknowledges what the Sautrantikas say, "How can one mind possess both?", then...