Tibetan
་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེས་པ་དག་ལ་འཛེམ་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གུས་པའི་འབྲས་བུ་འཛེམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། གུས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་གཉིས་འདོད་དང་གཟུགས་དག་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་དུ་བརྩམས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་དག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་དག་མེད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན་དགའ་བ་དང་གུས་པའི་རྟེན་མེད་པ་དང༌། དེ་དག་གི་རྒྱུ་མེད་པའོ། །རྟེན་ནི་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའོ། །དེ་ལ་སློབ་མ་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་དགའ་བ་དང་གུས་པ་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་པ་དང་འདྲེས་པ་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་དག་ན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང་གུས་པ་མེད་དོ། །དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དགའ་བ་དང༌། གུས་པ་གཉིས་ནི་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དག་ནི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པར་བཀག་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དག་བཀག་གི །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདི་གང་ལས་ཤེ་ན། སྐབས་ཀྱིས་ཏེ། གང་ཟག་དག་ལ་དགའ་བ་དང་གུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འདིར་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་དེ་དག་ལ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དག་ལ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པས་སེམས་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། སེམས་གཅིག་ལ་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །མར་སར་ ཆུ་དག་གི་ནང་དུ་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྐྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཧ་ཅང་རྩིང་བ་དང༌། ཧ་ཅང་ཞིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་དང་ཆོས་མཚུངས་པའོ། །ཧ་ཅང་ཡང་མི་འཁྱག་ཅེ
Chinese
是考虑到罪过而产生的畏惧。其他人说，恭敬是指广大的显现，恭敬的果实畏惧就是知惭，但并不是恭敬本身。那二者在欲界和色界中，这是为了确定地把握其意义而造的，因此才说在无色界中没有欢喜和恭敬。如果问，没有这些的原因是什么呢？是因为没有欢喜和恭敬的所依，以及没有它们的因。所依是师父和弟子。其中，弟子们是对师父欢喜和恭敬，而师父们只是对弟子们欢喜，而不是恭敬。因是身体和语言的清净行为和合，而这二者在无色界中都没有。因此，没有欢喜和恭敬。信仰和知惭是指广大的显现，欢喜和恭敬二者是信仰和知惭的自性，信仰和知惭是许多善法的地基，因此如果说在无色界中遮止它们就相违了。如果这样说，那么“信仰有两种”等等，是指广大的显现，在那里，是对有情所缘的信仰和知惭进行遮止，而不是对法所缘的信仰和知惭进行遮止，因此没有相违。这是从哪里来的呢？是从语境来的。对有情是欢喜和恭敬，这是语境。因此，这里说的是对那些欢喜和恭敬进行思考，是对有情所缘的信仰和知惭而言，而不是对法所缘的信仰和知惭而言。寻和伺是指广大的显现。如果问，一个心中如何能同时具有这二者呢？因为没有显示它们各自的体性，所以不是其他的心，而且一个心中也不可能有粗和细，因为它们是互相矛盾的。如果这样问，有些人说等等，是指广大的显现。如同酥油、新油倒入水中等等，“抛弃”是同义词。因为寻、伺和随后的关联，心不会变得非常粗大，也不会变得非常细微，这是比喻和意义的相似之处。也不会太冷
English
It is the fear that arises from considering faults. Others say that respect refers to a vast manifestation, and the fruit of respect, fear, is knowing shame, but it is not respect itself. That the two are in the desire and form realms is stated to establish their meaning definitively. Therefore, it is said that there is no joy or respect in the formless realm. If asked, what is the reason for their absence? It is because there is no basis for joy and respect, and no cause for them. The basis is the teacher and the student. Among them, the students have joy and respect for the teacher, while the teachers only have joy for the students, not respect. The cause is the combination of pure actions of body and speech, but both of these are absent in the formless realm. Therefore, there is no joy or respect. Faith and knowing shame refer to a vast manifestation, and joy and respect are the nature of faith and knowing shame. Faith and knowing shame are the foundation of many virtuous qualities, so if it is said that they are prohibited in the formless realm, it is contradictory. If this is said, then "faith is of two kinds," etc., refers to a vast manifestation. There, it is the faith and knowing shame that focus on persons that are prohibited, but not the faith and knowing shame that focus on the Dharma, so there is no contradiction. Where does this come from? It comes from the context. Joy and respect are for persons, this is the context. Therefore, it is said here that it is those joys and respects that are being considered, and it refers to the faith and knowing shame that focus on persons, but not to the faith and knowing shame that focus on the Dharma. Investigation and analysis refer to a vast manifestation. If asked, how can one mind simultaneously possess these two? Because their respective natures have not been shown, it is not another mind, and it is not possible for one mind to have both coarseness and subtlety, because they are mutually contradictory. If this is asked, some say, etc., refers to a vast manifestation. Like ghee, fresh oil poured into water, etc., "abandoned" is a synonym. Because of the connection between investigation, analysis, and subsequent events, the mind will not become too coarse or too subtle, this is the similarity between the metaphor and the meaning. Nor will it be too cold.
Tibetan
ས་བྱ་བ་ནི་ཧ་ཅང་འཐས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཧ་ཅང་མི་འཇུ་བ་ནི་ཧ་ཅང་ཞུ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཧ་ཅང་ནི་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྩིང་བ་དང་ཞི་བ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་ལྟར་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡོད་ན་སེམས་རྩིང་བར་སྐྱེ་བ་སྟེ་དེ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་ཡོད་ན་ཞིབ་པར་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སེམས་གཅིག་ལ་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་གཉིས་མི་འཐད་དེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ་ནི་སེམས་གཅིག་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་རྫས་མཉམ་ཡང་མཐུའི་དུས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཚོགས་ལ་རྟོགས་པའི་མཐུ་བླ་ལྷག་ན་ནི་དཔྱོད་པའི་མཐུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་སེམས་རྩིང་བར་འགྱུར་ལ། དཔྱོད་པའི་མཐུ་བླ་ལྷག་ན་ནི་རྟོག་པའི་མཐུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཞིབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚ་དང་ཆུ་གྲང་སྲང་རེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་གང་ཞིག་མཐུ་ཤས་ཆེ་བ་དེ་ནི་ཚ་དང་མཚུངས་ལ། གང་ཞིག་ཆ་ཤས་ཆུང་བ་དེ་ནི་ཆུ་དང་མཚུངས་པས་དཔེ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་ལ། སེམས་རྩིང་བ་དེ་ཉིད་ནི་ཞིབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་སའི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་འདོད་པའི་ཁམས་རགས་ལ། འདུ་བྱ་བ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་ལྟོས་ནས་བསམ་གཏན་དང་བོ་ཕྲ་ཞིང་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡིན་ན། །ཡང་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རགས་ལ། བསམ་གཏན་ གཉིས་པ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ས་གཅིག་ལ་ཡང་ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སླར་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་བ་ལས། དེ་ལྟར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ལ། སྲིད་
Chinese
所谓的“地”不会变得非常坚硬。非常难以消化也不会变得非常容易融化。就像说那些事物本质上的“非常”不是指粗糙和寂静的自性。如果说“寻”和“伺”是心的粗细，这只是从作用的角度来阐述，而不是从自性的角度，这是被承认的。因此，不会陷入“成为理由”的过失。就像经部中说的那样，无论任何一种识，无论是粗大的还是微细的。因此，如果存在某种法，能够使心生起粗大的状态，那就是寻；如果存在某种法，能够使心生起微细的状态，那就是伺。即使如此，一个心识同时具有粗大和微细两种状态是不合理的，因为它们彼此矛盾。学派大师僧护说，不是指一个心识，虽然物质相同，但因为势力的时间不同，所以没有矛盾。在集合中，如果寻的势力增强，那么伺的势力就会减弱，心就会变得粗大；如果伺的势力增强，那么寻的势力就会减弱，心就会变得微细，就像热和冷水一样，各自一两。在这里，势力较强的一方就像热，份额较小的一方就像水，所以这个比喻没有不恰当之处。因此，有人说寻和伺是同时存在的，而粗大的心识本身不是微细的。粗大和微细是由于地和相的差别而产生的。其中，由于地的差别，显现的对境较大，因此相对于初禅来说，欲界是粗大的；由于对境较小，因此相对于欲界来说，初禅是微细且非常寂静的。同样，相对于二禅来说，初禅是粗大的；二禅相对于初禅来说是微细的。乃至有顶之间也应如此叙述。由于相的差别，即使在同一个地上，也可以分为小、中、大，然后又分为更小等等。因此，寻和伺会一直存在到有顶。由于地的差别，欲界只有寻，而有
English
The so-called "earth" will not become very hard. What is very difficult to digest will not become very easy to melt. Just as saying that the "very" in the essence of those things does not refer to the self-nature of roughness and tranquility. If it is said that "seeking" and "examining" are the coarseness and fineness of the mind, this is only explained from the perspective of function, not from the perspective of self-nature, which is admitted. Therefore, it will not fall into the fault of "becoming a reason." Just as it is said in the Sutra Pitaka, no matter what kind of consciousness, whether it is coarse or subtle. Therefore, if there is a certain dharma that can cause the mind to arise in a coarse state, that is seeking; if there is a certain dharma that can cause the mind to arise in a subtle state, that is examining. Even so, it is unreasonable for one mind to have both coarse and subtle states at the same time, because they contradict each other. The master Sangharakshita said that it does not refer to one mind, although the substance is the same, but because the time of the forces is different, there is no contradiction. In the assembly, if the power of seeking increases, then the power of examining will weaken, and the mind will become coarse; if the power of examining increases, then the power of seeking will weaken, and the mind will become subtle, just like hot and cold water, each one or two. Here, the side with the stronger power is like heat, and the side with the smaller share is like water, so this metaphor is not inappropriate. Therefore, some say that seeking and examining exist simultaneously, and the coarse mind itself is not subtle. Coarseness and subtlety arise due to the difference between earth and aspect. Among them, due to the difference of earth, the manifested object is larger, so relative to the first dhyana, the desire realm is coarse; because the object is smaller, relative to the desire realm, the first dhyana is subtle and very tranquil. Similarly, relative to the second dhyana, the first dhyana is coarse; the second dhyana is subtle relative to the first dhyana. It should be described in the same way up to the peak of existence. Due to the difference of aspect, even on the same ground, it can be divided into small, medium, and large, and then divided into smaller, and so on. Therefore, seeking and examining will continue to exist until the peak of existence. Due to the difference of earth, there is only seeking in the desire realm, and there is