Tibetan
ག་སྒྲའི་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དེའི་དམིགས་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་སྒྲ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ་གལ་ཏེ་གང་ཞིག་གང་སྒྲའི་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དེས་སྒྲ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ན་གང་ཞིག་སྒྲ་མེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་ལ་སྒྲ་དབྱུང་དགོས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྟེ་དེས་སྔ་ན་མེད་པ་ནི་འདི་གང་གི་ཡིན་པ་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ལ་དམིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཞིག་སྒྲ་སྔ་ན་མེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་སྒྲ་དབྱུང་དགོས་པ་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པའི་བློར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་པའི་སྒྲ་དེ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་གང་ཞིག་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ལ་མེད་པའི་བློར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་མེད་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ད་ལྟར་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་དེ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་བློ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་ད་ལྟར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་མེད་པའི་བློ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཡང་ན་དེའི་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ན་མ་འོངས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་ཕྱིས་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་དག་ན་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ཁྱད་པར་དེ་མེད་ན་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི། དེ་མ་བྱུང་བ་ལས་ འབྱུང་བར་འགྲུབ་སྟེ། ཁྱད་པར་དེ་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེས་འགྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པས་གཉི་ག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་འདི་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྱུང་
Chinese
对于声音的先前不存在所缘，那个所缘又是什么呢？这是句子的剩余部分。在这样的情况下，分别说部说唯有声音，将“所缘”一词与语境联系起来。论师对此详细阐述说，如果是这样，如果对声音的先前不存在所缘，那么它所缘的只是声音，而不是先前不存在，那么对于寻求无声音者来说，就必然需要发出声音。如果说是未来的情况，那么，如果他所缘的先前不存在是属于未来的情况，因此，对于寻求声音的先前不存在的人来说，就不一定需要发出声音，如果这样想，那么，如果存在，怎么会变成不存在的念头呢？如果存在这个声音属于谁的先前不存在，那么对于所缘先前不存在的人来说，怎么会变成不存在的念头呢？如果说是现在不存在，那么，如果他这样想，认为现在不存在，那么对于他来说，就会产生所缘不存在的念头。但那是不对的，因为是一体的缘故。未来的和现在的是一样的，不是其他的，怎么会对现在的那个产生不存在的念头呢？或者说，它的差别是什么呢？或者说，未来和现在的差别，如果认为没有那个差别就没有了，那么，从没有产生而产生才能成立，那个差别是从先前没有产生而后来产生才能成立。如果说是有和没有两种，那么，在现在的情况下是存在的，在过去和未来的情况下是不存在的，所以是两种分别识的所缘。如果说是不存在的分别识的所缘，那么，菩萨详细阐述说，最后的菩萨这样说，世间上不存在的，我都知道，这是不可能的。
English
The object of focusing on the prior non-existence of sound, what is that object? This is the remainder of the sentence. In such a situation, the Vaibhashikas say that it is only sound, and relate the word "object" to the context. The teacher elaborates on this, saying that if this is the case, if one focuses on the prior non-existence of sound, then one only focuses on sound, and not on prior non-existence, then for someone seeking the absence of sound, it would necessarily become necessary to produce sound. If it is said that it is a future situation, then, if one focuses on the prior non-existence as belonging to the future situation, therefore, for someone who seeks the prior non-existence of sound, it would not necessarily become necessary to produce sound, if one thinks in this way, then, if it exists, how could it become a thought of non-existence? If the sound of whose prior non-existence this belongs to exists, then how could it become a thought of non-existence for someone who focuses on prior non-existence? If it is said that it does not exist now, then, if one thinks in this way, thinking that it does not exist now, then for that person, a thought of the absence of an object will arise. But that is not correct, because it is one. What is future is the same as what is now, it is not different, how could a thought of non-existence arise for that very thing that is now? Or what is its difference? Or, the difference between the future and the present, if one thinks that if there is no difference, then there is nothing, then it can only be established by arising from non-arising, that difference can only be established by arising later from not arising earlier. If it is said that it is both existent and non-existent, then, in the present situation it is existent, and in the past and future situations it is non-existent, so it is the object of two kinds of discriminating consciousness. If it is said that it is the object of discriminating consciousness of non-existence, then, the Bodhisattva elaborates, saying that the last Bodhisattva says this, whatever does not exist in the world, I know it, that is impossible.
Tibetan
བའི་ཕྱིར་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་མདོ་འདི་དགོངས་པ་གཞན་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། མདོ་འདི་ལ་དགོངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ང་རྒྱལ་ཅན་གཞན་དག་སྦྱོར་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྣང་བས་ཏེ་ལྷའི་མིག་གི་སྣང་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་ལྟའི་བདག་ནི་ལྷའི་མིག་གི་སྔ་ལྟས་སྣང་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདིའི་རྟོག་པར་ཡང་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ན་འདི་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུར་བརྟག་པ་སྟེ་དཔྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དུ་ཡང་ག་ལ་འགྱུར་བློ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་རྟོག་པ་འདི་སྲིད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་གི་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། བློ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་འདི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །འདིར་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་ཤེས་ལ་མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡོད་ པ་ཉིད་དུ་ཤེས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། །མེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བློ་དག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དགག་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཇུག་ནས་གནས་མའི་བུའི་གཞུང་ལུགས་དགག་པ་ནས་སོ། །འོ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མེད་པ་ལས་ད་འབྱུང་བས་སྔོན་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཚུལ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ
Chinese
为了这个缘故，已经显示了没有缘于不存在之境的识。因为导师已经显示此经有其他的密意，所以广说了“其他的具有增上慢者”。此经的密意是，由于禅定未完全清净，其他的具有增上慢者在修习的阶段显现，即虽然没有天眼之显现，但视持有者唯有在天眼之先兆显现时才存在。此为“视持有者”之意。 “又怎会成为分别”是指，如果将一切心识之境安立为存在，那么世间上不存在的事物又是什么呢？如广说的那样去观察，又怎会成为思择、犹豫呢？如果心识的对境存在与不存在是相同的，那么这种分别是有可能的，否则则不然。 “又有什么差别呢”是指，如果他们也仅仅是见到存在的事物存在，而不是见到不存在的事物，那么与其他菩萨又有什么差别呢？如果心识的对境存在与不存在是相同的，那么这就有差别了。 “那必定要了解是那样的”是指，心识是缘于不存在之境的。 此处的例子是，对于存在的事物也了解为存在，对于不存在的事物也了解为不存在。对于存在的事物也了解为存在本身。
English
For this reason, it has been shown that there is no consciousness that is based on the non-existent. Because the teacher has shown that this sutra has other intentions, he extensively mentioned "other arrogant ones." The intention of this sutra is that, because the samadhi is not completely pure, other arrogant ones appear during the stage of practice, that is, although there is no appearance of the divine eye, the holder of sight only exists when the premonition of the divine eye appears. This is the meaning of "holder of sight." "How could it become discrimination" means that if all objects of consciousness are established as existing, then what is it that does not exist in the world? To examine it as it is extensively said, how could it become contemplation and hesitation? If the objects of consciousness, existence and non-existence, are the same, then this discrimination is possible, otherwise it is not. "What difference is there" means that if they only see existing things as existing and not non-existing things, then what difference is there from other Bodhisattvas? If the objects of consciousness, existence and non-existence, are the same, then there is a difference. "It must be understood to be like that" means that consciousness is based on the non-existent. The example here is that one understands existing things as existing and non-existing things as non-existing. One understands existing things as existence itself.
Tibetan
་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ན་ཡོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གང་ལ་གང་ཞིག་ནུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་གང་ལ་རྒྱུ་གང་ཞིག་ནུས་ཏེ། རྒྱུ་དང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་པས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ད་ལྟར་དུ་བྱེད་པ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ད་ལྟར་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨྲས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་ད་ལྟར་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ད་ལྟར་དུ་བྱེད་བ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་ཡུལ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ནི་འདི་ལ་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡུལ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྟེ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བར་འགྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་ པར་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དེ་དེས་ན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་འདིར་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཁྱད་པར་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ན་དུས་གསུམ་སྟེ་ཅི་ཞེ་ན་ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱུང་ནས་མ་ཞིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བསྟན་པ་ལ་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེས་སམ་དེར་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེས་སམ། ཇི་ལྟར་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དེར་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ
Chinese
再说，如果认为原因和结果不仅存在于未来，而且也存在生，那么这是什么对什么有效呢？意思是说，什么原因对什么结果有效呢？因为原因和如上所说的生以及未来的结果也都存在。分别说者说，现在做才能有效。对此，论师详细地说，现在做是什么意思呢？生不是现在做，因为它是存在的，所以才这样问。如果说是引导到其他地方，那么，如果认为现在做是原因把结果引导到其他地方，那么这就会导致常恒的过失。结果这个词是多余的。仅仅是从一个地方引导到另一个地方，而生一点也不存在，所以会导致常恒的过失。对于非物质的感受等，又如何引导到其他地方呢？因为非物质本身不住在自己的地方，所以这是不行的。所谓引导，也是从未生到生，意思是认为从未生到生是可以成立的。如果说是自己体性的差别，那么，如果认为原因是使这个结果的自体变得不同，因此是结果的差别，那么，这里就成立了从未生到生，意思是说，成立了差别是从未生而生。如果问，在处所有三时，那是什么呢？应该结合语境说一切都存在。如其存在，已经说完了，意思是说，过去发生的，就是过去。如果存在原因就会发生的，就是未来。已经发生而没有坏灭的，就是现在。这样说一切都存在，对教法是有利的。如果问，如何与它们相应或具有它们呢？意思是说，过去的和未来的烦恼如何与它们相应呢？过去的和未来的事物如何具有它们呢？
English
Furthermore, if one thinks that cause and effect not only exist in the future, but also that birth exists, then what is effective for what? The meaning is, what cause is effective for what effect? Because the cause and the aforementioned birth, as well as the future effect, all exist. The Vaibhashikas say that only doing it now is effective. To this, the teacher elaborates, saying, what does it mean to do it now? Birth is not doing it now, because it exists, so that is why the question is asked. If it is said to be leading to another place, then, if one thinks that doing it now is the cause leading the effect to another place, then this would lead to the fault of permanence. The word 'effect' is redundant. It is merely leading from one place to another, and birth does not exist at all, so it would lead to the fault of permanence. For non-material feelings and so on, how can they be led to another place? Because the non-material itself does not abide in its own place, so this is not possible. The so-called leading is also from the unarisen to the arisen, meaning that it is thought that it can be established from the unarisen to the arisen. If it is said to be a difference in its own nature, then, if one thinks that the cause makes the self-nature of this effect different, therefore it is the difference of the effect, then here it is established from the unarisen to the arisen, meaning that it is established that the difference arises from the unarisen. If one asks, what are the three times in the place? One should say in context that everything exists. As they exist, it has already been said, meaning that what has happened in the past is the past. If there is a cause, what will happen is the future. What has happened and has not perished is the present. Saying that everything exists in this way is beneficial to the teachings. If one asks, how do they correspond to them or possess them? The meaning is, how do past and future afflictions correspond to them? How do past and future things possess them?