Tibetan
ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད། གྲགས་པ་བཤེས་གཉེན། ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད། གྲགས་པ་བཤེས་གཉེན། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་དག །ཡང་སེམས་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འདྲི་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱེ་གནས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །སྣོད་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རི་རབ་དང༌། གླིང་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །འདྲེན་མར་བྱེད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ལུས་ནི་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་མ་ཡིན་ལ། ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི་དགའ་ལྟར་འདུག་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ། སྲིད་དེ་ལུས་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་གཉེན་པོར་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདྲེན་མར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་དག་ཀྱང་འདྲེན་མར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ལུས་དང་ཡུལ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་སྟེ། དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གཉིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་བྱའོ་ སྙམ་དུའོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡིན་ན་ནི་ངག་གི་ལས་གཅིག་པུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་ཉིད་ལས་ཡིན་པས་ན་ངག་གི་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གཉིས་ལས་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ལས་སམ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པས་ན། ལུས་ཀྱི་ལས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཀུན་ནས་སློང་བས་སོ། །གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་སོ། །རྟེན་ལས་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ཏེ། ལུས་ལ་རྟེན་པའི་ལས་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ནི་ངག་གི་ལས་ཏེ། ངག་ཉིད་ངག་གི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ནས་སློང་བ་ལས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་གོ །བདག་ཉིད་དུ་རེད་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན་བདག་ཉིད་དུ་རེད་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ནི་དུས་
Chinese
《俱舍论》释，名称为格巴谢年。 《俱舍论》释 名称为格巴谢年。 为了消除外道邪见所产生的怀疑，进一步详细询问“有情”等问题。其中，有情种类繁多，这是由于界、趣和生处等方面的差异造成的。器物种类繁多，这是由于须弥山和洲等方面的差异造成的。“引导者”指的是行善和作恶的人。此外，为什么他们的身体不像快乐一样存在，而享用却像快乐一样呢？如果这样，接近对境而享用，为了使身体像快乐一样存在，有些人会以对治的方式接近对境而享用。 “非引导者”指的是享用色等对境的人。欲界享用的天神也类似于非引导者，因为身体和对境都像快乐一样存在，这是由于从快乐存在的因中产生了两种结果。 “思考”指的是“应该这样做”的想法。如果本质上是这样，那么就只会变成语言的业，因为仅仅是语言，所以是语言的业。另外两种不是本质，身体的业或者因为是身体的业，所以是身体的业，心的业也是如此，因此本质上不是业。 “通过三种因”指的是所依、本质和发起。 “三种”指的是身、语、意的业。所依的业是身体的业，依靠身体的业称为身体的业。本质的业是语言的业，语言本身称为语言的业。发起的业是意的业，因为由意发起。另一些人说，这是行者，指的是住胎子的部派。 “自身刚刚产生就坏灭”指的是，刹那间坏灭就是刹那，以决定的词语方式来说，自身刚刚产生就坏灭，这被称为刹那。另一种方式是，刹那是指时间。
English
Commentary on the Abhidharmakosha, named Drakpa Shenyen. Commentary on the Abhidharmakosha. Named Drakpa Shenyen. In order to dispel doubts arising from the wrong views of non-Buddhists, further detailed inquiries are made regarding "sentient beings" and so on. Among these, there are various kinds of sentient beings, which are due to differences in realms, destinies, and birthplaces. There are various kinds of containers, which are due to differences in Mount Meru and continents. "Guides" refers to those who do good and evil. Furthermore, why are their bodies not as pleasant as enjoyment, while enjoyments are like pleasure? If so, approaching objects to enjoy, in order to make the body exist like pleasure, some will approach objects to enjoy in an antidotal way. "Non-guides" refers to those who enjoy forms and other objects. Gods who enjoy in the desire realm are also similar to non-guides, because both the body and the object exist like pleasure, which is because two results arise from the cause of pleasure existing. "Thinking" refers to the idea of "this should be done like this." If it is essentially so, then it will only become the karma of speech, because it is merely speech, therefore it is the karma of speech. The other two are not essential, the karma of the body or because it is the karma of the body, therefore it is the karma of the body, and the karma of the mind is the same, therefore it is not karma in essence. "Through three causes" refers to the basis, essence, and motivation. "Three" refers to the karmas of body, speech, and mind. The karma of the basis is the karma of the body, the karma that relies on the body is called the karma of the body. The karma of essence is the karma of speech, speech itself is called the karma of speech. The karma of motivation is the karma of the mind, because it is motivated by the mind. Others say that this is the traveler, referring to the lineage of the Sthavira school. "Self-immediately perishes upon arising" refers to the fact that a moment perishes immediately is a moment, in terms of definite words, self-immediately perishes upon arising, which is called a moment. Another way is that a moment refers to time.
Tibetan
ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གནས་སྐབས་ན་འདུག་པ་དེ་འདི་ལ་ཡོད་ པས་ན་སྐད་ཅིག་པའོ། །འདུས་བྱས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལ་བསྒྲུབ་པ་ནི་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིང་ལ་སོགས་པ་དག་མེད་དང་འབྲེལ་པ་ལས་འཇིག་པའང་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །མེ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་བཟློག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒོ་ནས་འོངས་སོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མཐོང་བ་ལས་བརླིང་བའི་ཚད་མ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་པས་བརླིང་བའི་ཚད་མ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕ་རོལ་པོ་དག་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཇི་ལྟ་བུར་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྨོས་ཏེ། ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་དམིགས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཤིང་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པ་ནི་མེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ཡོད་ན་འབྱུང་བའི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །རེ་ཞིག་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་ཡོད་ན་འཇིག་པ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རླུང་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་མར་མེ་འཇིག་མོད་ཀྱི། འཇིག་པ་དེ་ནི་རླུང་དང་འབྲེལ་པས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མར་མེ་ནི་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་པས་མར་མེ་དེ་ནི་སྐྱེས་ནས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རང་ཞིག་པ་ཡིན་ལ། རླུང་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་གཞན
Chinese
的结尾，因为自己的状态存在于此，所以是刹那。有为法必定坏灭，因为是刚生就坏灭的自性，因为是有为法，如心和心所。诸法坏灭是从无因而生，因为是从无因而生，所以是从无因而生，是无因的同义词。对此的论证是，坏灭是无因的，因为是事物不存在的自性，如完全不存在。见到木头等与不存在相关联而坏灭，等等，等等一词包括色等。与火相关联而坏灭，这是为了显示违背法自身体性的现量而来的过失。因此说，没有比所见更可靠的量，意思是说，没有比现量更可靠的量。阿阇黎为了显示对方认为现量是显而易见的傲慢，所以说了从“暂时你”到“如何想”之间的话，意思是说，木头等的坏灭不像色等那样现量不可见。说刹那非有者说，因为那些也不显现。因为那些木头等不显现。这样就显示是通过比量来成立的，木头等的坏灭是与火相关的因，因为有它就产生。凡是有它就产生的，就是它的因，例如有种子就产生的苗芽。暂时对此进行观察，这是在陈述不确定性。凡是有它就产生坏灭的，就不是它的因，虽然与风相关联灯会熄灭，但熄灭不是由与风相关联造成的。因为灯是承认刹那的缘故。因为认为坏灭是无因的，所以灯是从产生到坏灭，是自己熄灭的，而且因为与风相关联，所以是其他。
English
is the end, because its own state exists in this, so it is momentary. Conditioned things are bound to perish, because they are of the nature of perishing as soon as they are born, because they are conditioned, like mind and mental factors. The destruction of things arises from no cause, because it arises from no cause, so it arises from no cause, which is synonymous with causeless. The proof for this is that destruction is causeless, because it is the nature of the non-existence of things, like complete non-existence. It is seen that wood and so on are destroyed in connection with non-existence, and so on, the word "and so on" includes form and so on. To be destroyed in connection with fire is to show the fault of the direct perception that contradicts the nature of the Dharma itself. Therefore, it is said that there is no more reliable measure than what is seen, which means that there is no more reliable measure than direct perception. The Acharya, in order to show the arrogance of the other party who thinks that direct perception is obvious, said from "for the time being you" to "how do you think", which means that the destruction of wood and so on is not directly visible like form and so on. Those who say that the moment is not existent say that because those also do not appear. Because those wood and so on do not appear. In this way, it is shown that it is established through inference that the destruction of wood and so on is the cause related to fire, because it arises when it exists. Whatever arises when it exists is its cause, for example, a sprout that arises when there is a seed. For the time being, this should be examined, which is to state uncertainty. Whatever exists and causes destruction is not its cause, although the lamp goes out when it is related to the wind, but the extinction is not caused by the relationship with the wind. Because the lamp is admitted to be momentary. Because it is believed that destruction is causeless, the lamp is extinguished from birth to destruction, and because it is related to the wind, it is other.