Tibetan
ཕན་ཚུན་དུ། མཉམ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ལམ་ལ་དམིགས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ས་པ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པའི་བར་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ལམ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ས་པ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ས་པའི་བར་ཡང་ལམ་ལ་དམིགས་པ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་གྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་བཞི་བཅུ་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་ལམ་ལ་དམིགས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་པོ་འགོག་པ་དང་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་ན་གོ་ཅིའི་ཕྱིར་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་ཡང་དམིགས་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་དེ་ལ་དམིགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་གང་ཡིན་ཏེ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བལ་སོགས་པ་ས་དགུ་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མཐའ་དག་ཀྱང་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་དེ་མཐའ་དག་ནི་ གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཤེས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དག་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་
Chinese
互相，是共同和特殊的。 已经讲完了。 这样，如果想要以道为目标，那么行持的目标，与法智的方面相符，从无间道到第四禅之间的地，以及与随智的方面相符的道，从无间道到无所有处之间的地，也是以道为目标，从第一禅的地，那些目标本身，到同样有顶的地之间的目标。 第四十品。 如果与法智的方面相符的一切也都是互相为因，如果想要以道为目标，那么以行持邪见等，作为色界和无色界的对治，称为道。 如果法智也作为目标，那么为什么邪见等那些本身，不也作为随智的方面相符的道的目标呢？如果问，因为法智和随智是互相为因的缘故。 如果法智和随智等，详细地说明，随智不是欲界的对治，因此那些不以它为目标。 法智是欲界的对治，因此即使是色界和无色界的对治，也作为目标。 那么，法智详细地出现，是从宗义中，对于修道来说，是断灭和道，对于道来说，什么是法智呢？ 是三界的对治。 因为这样出现。 法智是色界和无色界的对治。 它的自性就是那样。 因此，色界和无色界的地上的邪见等，会成为第九地的目标。 那些全部也不是对治，详细地出现，法智那些全部不是色界和无色界的界的对治。 那么是什么呢？ 是一点点。 为什么呢？ 因为苦和集等，被法智的修道所包括的那些，不是那些的对治，不是色界和无色界的界的对治。
English
Mutually, they are both common and distinct. That has already been explained. Thus, if one wishes to focus on the path, then the focus of the practices is in accordance with the aspect of Dharma-knowledge, from the ground of non-interruption up to the ground of the fourth dhyana. And the path that accords with the aspect of subsequent knowledge, from the ground of non-interruption up to the ground of the sphere of nothingness, is also the focus on the path, from the ground of the first dhyana, those very objects of focus, up to the objects of focus up to the peak of existence. Fortieth fascicle. If all that accords with the aspect of Dharma-knowledge is also mutually causal, then if one wishes to focus on the path, then by means of practices such as wrong views, the antidote to form and formlessness is called the path. If Dharma-knowledge is also made the object, then why do not those very wrong views and so forth also make the path that accords with the aspect of subsequent knowledge the object? If asked, because Dharma-knowledge and subsequent knowledge are mutually causal. If Dharma-knowledge and subsequent knowledge, etc., are extensively stated, subsequent knowledge is not the antidote to the desire realm, so those do not make it the object. Dharma-knowledge is the antidote to the desire realm, so even if it is the antidote to form and formlessness, it is made the object. Then, the extensive appearance of what is called Dharma-knowledge is from the tenets: "For the path of cultivation, there is cessation and path; for the path, what is Dharma-knowledge? It is the antidote to the three realms." Because it appears thus. Dharma-knowledge is the antidote to form and formlessness. Its very nature is such. Therefore, wrong views and so forth on the grounds of form and formlessness will become the object of the ninth ground. All of those are also not antidotes, and it appears extensively that all of those Dharma-knowledges are not antidotes to the realms of form and formlessness. What then? It is a little. Why? Because suffering and arising, etc., included in the path of cultivation of Dharma-knowledge, are not antidotes to those, they are not antidotes to the realms of form and formlessness.
Tibetan
ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མཐའ་དག་གི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་གང་ཡིན་དེ། །ཞེས་འབྱུང་བས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དག་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དེ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་དེའི་ས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཁམས་གསུམ་པ། བཅོ་བརྒྱད་མ་གཏོགས་པ་ཕྲ་རྒྱས་ལྷག་མ་བརྒྱད་ཅུ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པ་བཅད་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཔེར་ན་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་མངོན་པར་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པས། ཐོབ་པ་བཅད་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ མ་ཡིན་པ་ལྟར་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གནོད་མི་བྱེད་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་དང༌། ལམ་དག་ནི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་དོ།། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་དག་པ་ཡིན་ལ། ལམ་ཡང་འདིས་དོན་དམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས། གང་ཞིག་དེ་ཉིད་ལ་དག་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་
Chinese
是总结语。因此，法智不是在色界和无色界中行持的邪见等所缘。另外，广泛地说，“也不是一切的”，法智不是色界和无色界一切的对治。为什么呢？因为经中说：“修道之对治，以及道之法智。”因为不是见道所断之品的对治。在此，因为没有最初，以及不是最初的，所以说不是所缘，这是总结。苦、集、灭、道之法智等，最初苦、集之法智，如前所说，不是色界和无色界的对治，法智不是见道和修道所断，不是在色界和无色界中行持的最初见道所断之品的对治，因此，法智是彼之同分，不是色界和无色界同分的邪见等所缘。这样，可以安立无漏所缘三界，除了十八界之外，剩余的八十微细增长都是有漏所缘。说“不是所断”，是说断绝了获得，因此不是所断，这是总结语。例如，对善法的意乐，显现信的自性是正确的见解，因为断绝了获得，所以不是所断，这个也和它一样，因此不是无漏所缘。“不损害故非嗔恚”，灭和道等超越了一切烦恼之物九种行相的自性，因此没有嗔恚。说“于真实义中清净故”，灭是舍弃了烦恼垢染，因此于真实义中清净，道也因此在胜义中变得清净，因此在胜义中是清净的。如果有人认为什么是清净，那就是执持戒律苦行最为殊胜，这是不容许安立的。这个
English
It is a concluding remark. Therefore, Dharma-knowledge is not the object of wrong views, etc., which are practiced in the form and formless realms. Furthermore, to say extensively, "It is not everything either," Dharma-knowledge is not the antidote to all of the form and formless realms. Why? Because it is said in the scripture: "The cessation on the path of cultivation, and the Dharma-knowledge on the path." Because it is not the antidote to those to be abandoned by seeing. Here, because there is no beginning, and because it is not of the first, it is said that it is not an object, which is a conclusion. The Dharma-knowledge of suffering, origin, cessation, and path, etc., the Dharma-knowledge of the first suffering and origin, as previously stated, is not the antidote to the form and formless realms, and Dharma-knowledge is not to be abandoned by seeing and cultivation, it is not the antidote to the first to be abandoned by seeing, which is practiced in the form and formless realms. Therefore, Dharma-knowledge is of the same category as that, it is not the object of wrong views, etc., of the same category of the form and formless realms. Thus, it can be established that the object of the uncontaminated is the three realms, and the remaining eighty subtle increases, excluding the eighteen realms, are the objects of the contaminated. To say "It will not be abandoned" means that it is not to be abandoned because it has cut off attainment, which is a concluding remark. For example, the intention towards virtuous Dharma, the nature of manifest faith, is the correct view, because it has cut off attainment, it is not to be abandoned, this is also the same as that, therefore it is not the object of the uncontaminated. "Not harming, therefore not hatred," cessation and path, etc., transcend the nature of the nine aspects of all afflicted things, therefore there is no hatred. To say "Because it is pure in the true meaning," cessation is pure in the true meaning because it has abandoned the defilement of afflictions, and the path also becomes pure in the ultimate sense because of this, therefore it is pure in the ultimate sense. If someone thinks that what is pure is the holding of discipline and asceticism as the most supreme, this is not permissible to establish. This