Tibetan
པ་ལ་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་འབྱུང་གི །བདག་གི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ལས་ནི་བདག་ཁོ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དབང་བྱེད་པར་ལྟ་བ་ནི་བདག་གིར་ལྟ་བར་འགྱུར་བར་བཤད་དེ། བདག་ལ་ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། བདག་གིར་ཡང་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འདི་ཉིད་སྒོ་གཉིས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་སྒོ་ཅན་ཏེ། རྫས་སུ་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པའི་སྒོ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་པོར་བསྟན་པ་འདི་ལས་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་དྲུག་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལ། བདག་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དག་ ལས་གཞན་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། ངེས་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པ་དག་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། གང་ལ་རྒྱུ་འདི་དག་རིལ་གྱིས་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ལ་རིལ་གྱིས་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་འདག་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཙམ་གྱིས་འདག་གོ་སྙམ་དུ་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་འདག་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འབའ་ཞིག་གིས་མི་འགྱུར་བར་ཟད་དོ། །འདིའི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་འདག་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་སྒྲོ་
Chinese
说“对于彼者，认为是‘我’，是颠倒。”因为不会出现“认为是‘我的’”这样的说法。经中虽然有如此的教导，但那也不是从我见转变为其他意义。如何理解呢？从那里面说，仅仅执取五取蕴，认为可以支配，这就被说是‘我所见’。不仅仅是‘我见’，而且也‘我所见’，这是它的定义。‘我见’本身是具有两扇门的，即‘我’和‘我的’之门，但实质上是一体的。这是具有执着于‘我’和执着于‘我的’两扇门的定义。然而，如果说首先提到的‘我’与第六个提到的‘我的’是不同的见解，那么‘我的’和‘为了我的’也会随之改变。将不同的见解与语境结合起来，因为‘我的’是第三个提到的，而‘为了我的’是第四个提到的。但这不是所希望的，因此可以确定它们都是一样的。为什么其他的烦恼不是颠倒呢？这是因为有坏聚见、边执见、见取见，以及其他的断见、邪见、戒禁取见和贪欲等。‘通过三种原因’是指通过颠倒、确定性的分别和增益来区分颠倒。对于那些完全具备这些原因的，就被区分为颠倒。对于那些不完全具备的，就被说成不是颠倒。‘因为仅仅以那些为目标来清净’是指因为认为仅仅通过戒律和苦行就能清净，所以会产生确定性的分别。因此，戒禁取见并不是完全的颠倒，因为戒律和苦行并非不能成为清净的原因，只是不能仅仅依靠它们。那么，这种增益的方式是怎样的呢？将仅仅通过那些就能清净的事物增益为原因的实体。
English
It is said that "to think of that as 'I' is inverted." Because the saying "to think of as 'mine'" does not occur. Although there are such teachings in the sutras, that does not change from the view of self to another meaning. How is it? From that, it is said that merely grasping the five aggregates as one's own, thinking that one can control them, becomes the 'view of what is mine.' Not only is it the 'view of self,' but also the 'view of what is mine,' that is its definition. 'The view of self' itself has two doors, namely the door of 'I' and 'mine,' but in essence, it is one. This is the definition of having two doors of clinging to 'I' and clinging to 'mine.' However, if the 'I' mentioned first and the 'mine' mentioned sixth are different views, then 'mine' and 'for my sake' would also change accordingly. Combining different views with the context, because 'mine' is mentioned third, and 'for my sake' is mentioned fourth. But this is not what is desired, therefore it is established that they are all the same. Why are other afflictions not inverted? This is because there are the view of the aggregates of destruction, the view of clinging to extremes, the view of holding views as supreme, as well as other annihilationist views, wrong views, the view of holding morality and asceticism as supreme, and desire, etc. 'Through three causes' means that inversions are distinguished by inversion, definitive discrimination, and superimposition. Those that fully possess these causes are distinguished as inversions. Those that do not fully possess them are said not to be inversions. 'Because of aiming at purification by just that much' means that because one thinks that one can be purified by just morality and asceticism, one makes a definitive discrimination. Thus, the view of holding morality and asceticism as supreme is not entirely inverted, because morality and asceticism are not incapable of being a cause of purification, but they are merely not sufficient. What is the nature of this superimposition? Superimposing on things that can be purified by just that much as the entity of the cause.