Tibetan
་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་ ལམ་པ་དམིགས་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་འམ། ཐེ་ཚོམ་ཐར་པའི་ལམ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་འམ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དེས་འདག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་འདག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལ་རིགས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་གང་གིས་ན་དེ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་རིགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་ཞིག་སྙིང་ལ་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པའི་ལམ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཐར་པའི་ལམ་གཞན་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་སོ། །རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་འདག་པའི་ཐབས་ལེན་པར་འཐད་དོ། །དེས་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་ལ་དམིགས་པ་སྙིང་ལ་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དེའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རིས་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་དང་མཚུངས་པར་རྟག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གང་གིས་ན་དེ་ཡང་དག་པའི་ཐར་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་རིགས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཐར་པའི་གནས་གཞན་ཞིག་སྙིང་ལ་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་འདྲའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་ཞི་བར་འཛིན་པར་མཚུངས་ན་དེ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་འདག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་དང་རྫས་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་འགའ་ཞིག་ཐར་པའི་ཐབས་ཚོལ་བར་བྱེད་ལ། དེ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐར་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་ཡོད་དོ། གང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐར་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་རྟག་པ་དང་ཞི་བར་ཡང་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དཔེར་ན་ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྫས་དང་རྫས་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང་རྟག་པ་དང༌། ཞི་བར་འཛིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་ནི་སྐྱོན་ ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལྟར། གང་གིས་ཐར་པའི་གནས་ཅུང་ཟད་ཅིག་སེམས་ལ་བཞག་པ་ད་ཡང་རྟག་པ་དང་ཞི་བར་འཛིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་རིགས་པར་འཛིན་པ་མི་འཐད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཡིན་གྱི། རྟག་པ་དང་ཞི་བར་འཛིན་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པས་མཚུངས་པར་རྟག་ཏུ་རུང་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་སྲིད་ཀྱི། འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་ཆོས་མངོན་པ་པ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་རྣམ་པར་འཇོག །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། གང་ཞིག་བ་ལང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་འདག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ནི་ལྟའོ་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དམིགས་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་ལམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ནི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ལམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་རགས་པ་དང། རིང་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསམ་པ་བརྟན་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབད་པ་ཆུང་དུས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ལམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ དག་ནི་ལྟ་བ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིར་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང། བདག་གིར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཇི་ལྟར་ན་བདག་གིར་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་གིར་ལྟ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་མི་བྱའོ། །ཕ་རོལ་པོས་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མདོ་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མདོ་ལས་བདག་མེད་
Chinese
以见而断者亦不转变。于何者，以歧途为目标的邪见，或怀疑没有解脱道的见解，或有疑惑，那如何能因此而相信清净呢？对诽谤圣道的邪见显现执着清净是合理的，因为对此持有理智。因此，以何者，他对诽谤正道的邪见生起理智之念，乃是心中怀有其他的解脱道，凡说没有其他的解脱道，以及怀疑是否有其他的解脱道，认为这是理智。以理智之门采取清净之法是合理的。因此，心中怀有以其他解脱道为目标者，此乃持戒与苦行最为殊胜，是道见所断之境，因为仅以自宗为目标。然而，若与此相同而恒常可行，则亦将成为以灭见所断，因为以何者，他对诽谤真实解脱的邪见持有理智，乃是心中怀有其他的解脱之处。因此，若说此二者相似，则不然，若执着常与寂灭相同，则不应显现执着于诽谤，因为若有对实有与非实有的不同思辨，则有人会寻求解脱之法，并且对此人有必定获得解脱的定解。凡有必定获得解脱的定解者，则亦执着于常与寂灭。若非如此，则寻求彼者是不合理的。例如，对于这些教派来说，涅槃是对实有与非实有的不同思辨，但执着于常与寂灭相同，因此诽谤彼者的见解是过失。如同凡心中怀有少许解脱之处者，今亦执着于常与寂灭相同，因此不应以理智执着于诽谤解脱。戒律与苦行等，与圣道相比，无论是自性还是形态上
English
Even what is abandoned by seeing will not change. To whomsoever has a wrong view that aims at a wrong path, or a view that doubts there is no path to liberation, or has doubts, how can they believe in purification through that? It is only reasonable to be manifestly attached to purification from a wrong view that denigrates the noble path, because one holds reason for that. Therefore, by what means does one develop a rational mind towards a wrong view that denigrates the correct path, but rather cherishes another path to liberation in their heart, saying that there is no other path to liberation, and doubting whether there is another path to liberation, thinking that this is reasonable. It is reasonable to take the means of purification through the gate of reason. Therefore, whoever cherishes in their heart aiming at another path to liberation, this itself is the object of what is to be abandoned by seeing the path, holding morality and asceticism as supreme, because it aims only at its own kind. However, if it is always permissible to be similar to that, then it would also be excessive to be abandoned by seeing cessation, because by what means does one hold reason for a wrong view that denigrates true liberation, but rather cherishes another place of liberation in their heart. Therefore, if one says that these two are similar, then it is not so, because if one is attached to permanence and peace as being the same, then it is not reasonable to be manifestly attached to denigrating that. If there is a different conception of substance and non-substance, then some will seek a method of liberation, and there is certainty that they will undoubtedly have liberation. Whoever has the certainty that they will undoubtedly have liberation also holds onto permanence and peace. If it is not like that, then it is not reasonable to seek that. For example, for these religious sects, although Nirvana is a different conception of substance and non-substance, they are attached to permanence and peace as being the same, therefore the view of denigrating that is only a fault. Just as whoever cherishes a little place of liberation in their heart, now also holds onto permanence and peace as being the same, therefore it is not reasonable to hold reason for denigrating liberation. Morality and asceticism, etc., compared to the noble path, whether in terms of nature or form,
Chinese
从“我”是不同的，但执著于常与寂灭没有不同，因此同样地永远不可能。因此，执持戒律和苦行为至上，只能是通过见道所断除的，而不是通过见灭所断除的，他们这样说。在此，如果俱舍论师们认为执持戒律和苦行为至上有两种，那么，什么样的执持戒律和苦行为至上被认为是见苦所断除的？什么样的被认为是见道所断除的呢？如果有人相信通过牛戒等可以清净罪业，那些人也是把非道视为道，那么，什么样的执持戒律和苦行为至上，以戒律和苦行等为痛苦所缘，那是见苦所断除的，什么样的以邪道为所缘，那是见道所断除的。以戒律和苦行等为所缘的，不是进入邪道，也不像以邪道为所缘那样有害，因为以戒律和苦行等为所缘是粗糙的、不是长久的、不是坚定的想法、在努力小的时候就可以摧毁的，而以邪道为所缘则与之相反。名为三种见中的四颠倒，是要表明颠倒即是三种见的自性。从坏聚见中，执我见是颠倒，这是认为不是执我所。另一些人说，一切都是，这是说坏聚见、执我见和执我所见，一切都是我之颠倒的同义词。分别说部问道，如何执我所见是颠倒呢？回答说，执我所见不能称为颠倒。对方问道，如何不是颠倒呢？分别说部回答说，因为颠倒的经中没有出现。经中说无我
English
It is different from "I", but there is no difference in clinging to permanence and tranquility, so it is equally impossible forever. Therefore, holding precepts and asceticism as supreme can only be abandoned by seeing the path, but not by seeing cessation, they say. Here, if the Abhidharma masters think that there are two kinds of holding precepts and asceticism as supreme, then, what kind of holding precepts and asceticism as supreme is considered to be abandoned by seeing suffering? What kind is considered to be abandoned by seeing the path? If someone believes that sins can be purified by cow precepts, etc., those people also regard the non-path as the path, then, what kind of holding precepts and asceticism as supreme, taking precepts and asceticism, etc., as the object of suffering, is abandoned by seeing suffering, and what kind of taking the wrong path as the object is abandoned by seeing the path. Taking precepts and asceticism, etc., as the object is not entering the wrong path, nor is it as harmful as taking the wrong path as the object, because taking precepts and asceticism, etc., as the object is rough, not long-lasting, not a firm idea, and can be destroyed when the effort is small, while taking the wrong path as the object is the opposite. The four perversions in the three views, called, is to show that perversion is the nature of the three views. From the view of the aggregate of destruction, the view of self is perverted, which is thought to be not the view of what belongs to self. Others say that everything is, which is to say that the view of the aggregate of destruction, the view of self, and the view of what belongs to self are all synonyms for the perversion of self. The Vaibhashikas asked, how is the view of what belongs to self perverted? The answer is, the view of what belongs to self cannot be called perverted. The other party asked, how is it not perverted? The Vaibhashikas replied, because it does not appear in the sutra of perversion. The sutra says no self.