Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྲ་རྒྱས་བརྒྱད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་དག་ཀྱང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཟག་གང་ཞིག་ལ་ལམ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ལམ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་འམ། ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པའི་གང་ཟག་དེ་ཐར་པའི་ལམ་མེད་དོ་ཞེས་ལྟ་བ་འམ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་སྟེ། ཅི་ལམ་འདི་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་ཇི་ལྟར་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེས་ལོག་པར་ལྟ་བ་འདིས་སམ། ཐེ་ཚོམ་འདིས་འདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཞིང་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཁོ་ནས་དེ་ལ་འདག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། འོན་ཏེ་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པའི་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་བླངས་ནས། འདི་ནི་ཐར་པའི་ལམ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་པའི་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་གྲངས་ཅན་པས་བརྟགས་པ་དེ་ཁོ་ནས་དག་ པར་ཡིད་ཆེས་ཀྱི། ལོག་པར་ལྟ་བ་དེས་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གྲངས་ཅན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ལམ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་གཞན་འདི་ཡང་ཡོད་པས། ཡང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཞིག་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང༌། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་འདི་ནི་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཡང་མི་སྲིད་ལ། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་བལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ། སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར
Chinese
如是说，道所见而断之邪见等八种细微之过患，是执持戒律与苦行为最胜之对境。彼等亦因是有漏，故为苦谛所摄。彼亦是于彼颠倒分别，故思惟唯为苦所见而断者。又何者，此句广说，谓于何补特伽罗，作是思惟：无道耶？于道作对境而起邪见，或有犹豫之补特伽罗，如是见解：彼无解脱道耶？或于犹豫时，谓此道是有耶？是无耶？如是犹豫时，云何以彼邪见，此邪见耶？此犹豫能清净耶？即生起信解及分别，然唯以邪见及犹豫，于彼无信解清净。然解脱道其他，此句广说，然数论等所观察之其他解脱道执为最胜而取之，云：此是解脱道，然非佛教之解脱道。若如是说，彼亦唯以数论所观察者而信解清净，然非以邪见。故彼之执持戒律与苦行最胜，亦不成立于道所见而断之对境。若尔为何耶？是唯于数论等所遍计之道作对境。此复有其他过失，又何者，此句广说，谓何邪见，于集与灭所见而断之对境，以邪见信解清净者，为何彼等非所见而断耶？执持戒律与苦行最胜，彼为何非集与灭所见而断耶？是为总说。如是之故，此义是应观察者，此句谓：以何之故，如是执持戒律与苦行，亦不可能为苦所见而断者，亦太过于成为道所见而断者，故有过失。因此，执持戒律与苦行最胜，苦所见而断
English
It is said that the eight subtle faults, such as wrong views to be abandoned by seeing the path, are the objects of holding precepts and asceticism as supreme. Since they are also with outflows, they are included in the truth of suffering. It is also a reversed distinction of it, so it is thought that it will only become what is to be abandoned by seeing suffering. Furthermore, what is said extensively is that for any person who thinks, "Is there no path?" or has a wrong view of the path as an object, or a person who has doubts, such as the view that there is no path to liberation for that person, or when in doubt, such as doubting whether this path exists or not, how can that wrong view, this wrong view, or this doubt purify? Belief and distinction arise, but only with wrong views and doubts, there is no belief in purification. However, the other path to liberation, which is extensively explained, is that the other path to liberation contemplated by Samkhya and others is held as supreme and taken, saying, "This is the path to liberation, but not the Buddhist path." If it is said like that, then it is only through what is contemplated by Samkhya that one believes in purification, but not through wrong views. Therefore, that holding of precepts and asceticism as supreme does not establish the object to be abandoned by seeing the path. If so, what is it? It is only making the path contemplated by Samkhya and others as the object. There is also this other fault. Furthermore, what is said extensively is that any wrong view that is the object to be abandoned by seeing the origin and cessation, with the wrong view believing in purification, why are those not to be abandoned by seeing? Why is holding precepts and asceticism as supreme not to be abandoned by seeing the origin and cessation? This is a summary. Therefore, this meaning is to be examined, which means that because of what, such holding of precepts and asceticism, it is also impossible to be abandoned by seeing suffering, and it is also too much to become what is to be abandoned by seeing the path, so there is a fault. Therefore, holding precepts and asceticism as supreme, to be abandoned by seeing suffering.
Tibetan
་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ནི་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐེ་ཚོམ་བསྐུར་བ་འདི་བྱས་ཀྱིས། རང་གི་གཞུང་ལུགས་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བརྗོད་དེ། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་འདི་དག་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་དང༌། འགོག་པ་མཐོང་བས་ སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་བཅུ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆད་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲུག་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། ཁོང་ཁྲོ་བ་མ་གཏོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་དག་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འགོག་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་ཞུགས་པས་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ
Chinese
是应该做的，以及通过见道应该断除的，这个道理是应该考察的。 导师作了这样的疑惑，却没有阐明自己的宗义。 其他人说，是参照瑜伽行派的宗义那样做的。 瑜伽行派也说有一百二十八种烦恼，比如苦谛见所断的微细部分，即有身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见、疑、贪、嗔、慢、无明这十种，同样，集谛见所断的有十种，灭谛见所断的有十种，道谛见所断的有十种，在欲界中行持，见所断的有四十种。 修道所断的，即非由分别产生的有身见，与生俱来的断见，贪、嗔、慢、无明这六种，在欲界中行持的微细部分有四十六种。 在色界中行持的有四十一种，除了嗔之外，就是那些。 在色界中行持如何，在无色界中行持的也与此相同。 对此，有些人回答说，因为所有缘于有漏法的都错误地趋向于痛苦，所以会太过分，对于这种说法应该这样说，因为是通过痛苦等方式错误地趋入，所以不会太过分。 缘于有漏法的，虽然是错误地趋向于痛苦，但是，有些是通过痛苦的方式错误地趋入，有些是通过集的方式错误地趋入。 有些是通过灭的方式错误地趋入，有些是通过道的方式错误地趋入。 其中，那些通过痛苦的方式趋入痛苦的，是苦谛见所断的。 戒禁取
English
should be done, and what should be abandoned by seeing the path, this reason should be examined. The teacher has made this doubt, but has not clarified his own doctrine. Others say that it was done in reference to the doctrine of the Yogacara school. The Yogacara school also says that there are one hundred and twenty-eight afflictions, such as the subtle parts that are abandoned by seeing the truth of suffering, namely the ten kinds of views of the body, views of extremes, wrong views, views of holding views as supreme, views of holding morality and asceticism as supreme, doubt, greed, anger, pride, and ignorance, similarly, there are ten kinds of things to be abandoned by seeing the origin, ten kinds of things to be abandoned by seeing the cessation, and ten kinds of things to be abandoned by seeing the path, in the desire realm, there are forty kinds of things to be abandoned by seeing. What is to be abandoned by meditation is the view of the body that is not produced by discrimination, the innate view of annihilation, greed, anger, pride, and ignorance, these six, in the desire realm, the subtle parts of practice are forty-six kinds. In the form realm, there are forty-one kinds of practices, except for anger, they are the same. How the practices are in the form realm, the practices in the formless realm are also the same. To this, some people answer that because all that is based on contaminated things wrongly tends to suffering, it will be too extreme, to this statement it should be said that because it wrongly enters through suffering and so on, it will not be too extreme. Although what is based on contaminated things wrongly tends to suffering, however, some wrongly enter through the way of suffering, and some wrongly enter through the way of origin. Some wrongly enter through the way of cessation, and some wrongly enter through the way of the path. Among them, those who enter suffering through the way of suffering are those who are abandoned by seeing the truth of suffering. Holding morality and asceticism as supreme