Tibetan
་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ནི་རྣམ་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་དང༌། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་བཟོད་པ་ཡིས། །གཞོམ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཟོད་པ་ཡིས་གཞོམ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་གཞན་གྱི་ས་པ་ལས་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་མེད་དོ། །ས་ལྷག་མ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ས་དག་ནའོ། །ཅི་རིགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡན་ཆད་ས་ལྷག་མ་དག་ན་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཉིད་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་ པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཟོད་པས་གཞོམ་མིན་བསྒོམ་ཁོ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཟོད་པས་གཞོམ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉེ་བར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་གྱི་ས་ཐམས་ཅད་ན་ཅི་རིགས་པར་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པའི་ཕྲ་རྒྱས་གང་དག་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་གཉི་གའི་ཡང་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་འམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ས་གོང་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་མི་སྤོང་བ་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་གནོ
Chinese
是形态的缘故。那些本身的怀疑有十二种形态。形态没有差别，因为一切都是怀疑的形态。见道的微细部分，以形态、差别和界限的区分，有三十六种形态。从有顶生起的忍，以“所断”来说，说“以忍所断”是为了遣除以修所断。说“从有顶生起”是为了将有顶的烦恼以见所断的，仅仅是见道，也与其他地有所区别，因为世间的修道成为有顶的对治是不存在的。所谓“在剩余的地上”，是指从欲界到无所有处的地上。所谓“各各适合”，是指在欲界是以法智忍所断，在那以上剩余的地上是以类智忍所断。那些是圣者们的见所断，而那些本身是凡夫们的修所断。修道有世间和出世间两种。如此论典中说：薄伽梵的声闻以见道断除，凡夫以修道断除。所谓“以忍非断唯修断”，说“以忍非断”是为了摄取以修所断，从欲界到有顶的所有地上，各各适合的贪欲、嗔恚、我慢和无明的微细部分，哪些不是以忍断除的，而是以智断除的，那些无论是圣者还是凡夫，都是恒常以世间或出世间的修道，以修断除的。有顶的唯有以出世间断除，因为没有世间的道更高的地。外道们的见所断是不断除的，因为他们的修所断完全存在。
English
It is because of the form. Those doubts themselves have twelve forms. There is no difference in form, because all are forms of doubt. The subtle aspects of view are thirty-six in form, by the distinction of form, difference, and realm. The forbearance arising from the peak of existence, in saying "to be abandoned," saying "to be abandoned by forbearance" is to avert what is to be abandoned by meditation. Saying "arising from the peak of existence" is to distinguish that which is to be abandoned by seeing, due to the afflictions of the peak of existence, from other grounds, since there is no worldly path of meditation that is an antidote to the peak of existence. "In the remaining grounds" means in the grounds from the desire realm up to the sphere of nothingness. "Appropriately" means that in the desire realm, it is to be abandoned by the forbearance of knowing the Dharma, and above that, in the remaining grounds, it is to be abandoned by the forbearance of subsequent knowledge. Those are to be abandoned by seeing for the noble ones, and those themselves are to be abandoned by meditation for ordinary beings. The path of meditation is of two kinds: worldly and transcendental. Thus, it is said in the treatise: "The hearers of the Blessed One abandon by the path of seeing, and ordinary beings abandon by the path of meditation." In saying "not abandoned by forbearance, but only by meditation," saying "not abandoned by forbearance" is to include what is to be abandoned by meditation, that in all the grounds from the desire realm to the peak of existence, appropriately, whatever subtle aspects of desire, anger, pride, and ignorance are not to be abandoned by forbearance, but are to be abandoned by knowledge, those are always to be abandoned by meditation, either worldly or transcendental, for both noble ones and ordinary beings. The peak of existence is only by the transcendental, because there is no worldly path to a higher ground. The things to be abandoned by seeing by the outsiders are not abandoned, because their things to be abandoned by meditation are completely present.
Tibetan
ན་པར་བྱེད་ཀྱི། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་ས་ཐམས་ཅད་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ན་ལ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བའི་བར་དུ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཡང་མི་དགའ་ཞིང་སོ་སོར་མི་དགའ་ལ། ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དམྱལ་བ་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མུ་སྟེགས་པ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ཡང་རུང༌། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། ལྷའི་མིག་དང་ལྡན་པ། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གིས་མཐོང་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་མེད་ལ། ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་མེད་ལ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་ པར་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལས་དེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམྱལ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚངས་པའི་དྲ་བའི་མདོ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་ཚེ་སྔ་མ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་མང་པོ་ཞིག་གསུངས་པ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་དཔེར་བརྗོད་པ་གཅིག་ཅིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ལ་ལ་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཁང་སྟོང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཀུན་དུ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུ་དང༌། སྤོང་བའི་རྒྱུ་དང༌། བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྒྱུས་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྔོན་གྱི་མ
Chinese
能断除。见断之法在一切地唯有以出世间道才能摧毁。如《大分别经》中说，离欲者对欲界有执着的见解都会产生。庆喜，在此有人从断除杀生到断除邪见，对此也不喜欢，个别也不喜欢，身体坏死之后，堕入恶趣恶道邪见地狱中。那些外道修行者或婆罗门，无论拥有神通、天眼、知晓他人心者，如果见到此人，就会想：此人身体没有好好修行，也没有身体好好修行的果报。语言和心意也没有好好修行，也没有语言和心意好好修行的果报。这样想的情况会详细出现。邪见是针对欲界的，因为业是在欲望中产生的，而且地狱也只存在于欲界。关于“执着于前际的常论者”，《梵网经》中说，离欲者对欲界有执着的见解都会产生。那些追随前世所见而产生这种见解的人，就是执着于前际的人。其中说了许多常论者，现在举一个例子来说明。在此，有些修行者或婆罗门，无论住在寂静处、树下或空屋中，通过全面修行之因、舍弃之因、禅修之因、多次练习之因和善加作意之因，以某种方式使心入于等持，从而能够如实忆起二十个成住坏空的劫数，并证得那种寂静的心之等持。他们会这样想：我和这个世界是常恒的。就是这样说的。如此，前际的...
English
can be eliminated. The things to be abandoned by seeing can only be destroyed by the transcendental path in all the grounds. As it is said in the Sutra of Great Differentiation of Karma, those who are free from desire will have all the views that are directed towards the desire realm. Ananda, here, some people abstain from killing to abstaining from wrong view, and they do not like this, and they do not like it individually. After the body is destroyed and dies, they will be born in the hells of evil destinies, evil paths, and wrong views. If those non-Buddhist ascetics or Brahmins, who have miraculous powers, divine eyes, and know the minds of others, see this, they will think, "This person has not practiced well with his body, and there is no fruition of practicing well with his body. He has not practiced well with his speech and mind, and there is no fruition of practicing well with his speech and mind." Such thoughts will appear in detail. Wrong view is directed towards the desire realm, because karma is practiced in desire, and hell also exists only in that realm. Regarding "those who speculate on the past and speak of permanence," it is said in the Brahma Net Sutra that those who are free from desire will have all the views that are directed towards the desire realm. Those who follow the sight of previous lives and give rise to such views are those who speculate on the past. Among the many who speak of permanence, I will give one example to illustrate. Here, some ascetics or Brahmins, whether they live in a secluded place, under a tree, or in an empty house, through the cause of complete training, the cause of abandonment, the cause of meditation, the cause of repeated practice, and the cause of proper attention, in some way cause the mind to enter into samadhi, so that they can truly remember twenty kalpas of formation, abiding, destruction, and emptiness, and attain that peaceful samadhi of the mind. They will think, "I and this world are permanent." That is what is said. Thus, the past...