Tibetan
་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་སའི་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་འཕོ་བ་དེ་དང་དེ་ནས་ཉི་མ་འཕོས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་འདི་ནི་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཉིད་དམ་བཅས་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་དང་གང་དུ་ཡིད་འཕོ་བ་དེ་དང་དེར་བདག་འཇིག་པས་དེ་ཉིད་འདིར་དམ་བཅས་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྲད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་བདག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་ཕྲད་པའམ། བདག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིད་དང་ཕྲད་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་ཡིད་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ན་ཡོད་པའི་བདག་གི་ཕྱོགས་དང་ནི་ཡིད་མི་ཕྲད་ཀྱི། ཕྱོགས་གཞན་དང་ནི་གློ་ནས་ཕྲད་དོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྲད་པ་ནི་མ་ཕྲད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བདག་གི་ཕྱོགས་མ་ཕྲད་པ་ཁོ་ན་དང་ཡིད་དང་ཕྲད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། བདག་གི་ཕྱོགས་ཀྱང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཕྲད་པ་ཁས་བླངས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། འོན་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་རྟག་ཏུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཕྲད་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕྲད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་འདི་ལྟར་དེ་སྐད་བཤད། གལ་ཏེ་བློའི་ཁྱད་པར་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བློའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞེས་དེ་ཉིད་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་རྟག་ཏུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དེ་དུང་དང་རྫ་རྔ་པ་ཊ་ཧ་ལ་ སོགས་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་བདག་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་སོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་དང་ཡིད་ནི་རྟག་ཏུ་ཁྱད་པར་མེད་མོད་ཀྱི་བདག་དང་ཡིད་སྦྱོར་བ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བློའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་ནའོ། །འདི་སྐད་དུ་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་བདག་དང་ཡིད་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་ལས་བློའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་སེམས་ཁོ་ན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོ
Chinese
将会变成无意义的，例如，人从这个方向移动到那个方向，就像太阳从那里移动一样。如果是这样，这也会损害无为本身，因此这是违背誓言的过失。 “消逝”这个词与“我”这个词和“将会消失”这个词结合在一起。无论心移动到哪里，我都会在那里消失，因此这是违背誓言的过失，因为我变得无常。如果说一个方向相遇，这意味着心与我的一个方向相遇，或者我的一个方向与心相遇。如果身体的哪个方向心存在，那么存在于那里的我的方向不会与心相遇，而是会突然与另一个方向相遇，因此，即使相遇是非相遇之前的，如果认为只有我的未相遇的方向与心相遇，那是不对的，因为那个方向本身不可能存在。我没有其他方向，我的方向也不可能存在。即使允许相遇存在，详细的解释是，即使已经承认了相遇，但由于没有变化，心总是没有差别的，相遇怎么会变得有差别呢？如果相遇变得有差别，就像这样说。如果说是依赖于智慧的差别，那么，怎么会是智慧的差别呢？这就是对它本身进行挑剔，如果我是永恒不变的，为什么不会只产生相同的东西呢？原因的差别被认为是结果的差别，就像海螺、陶鼓、打击乐器等的声音一样。如果说是依赖于造作的差别，我和心相遇，如果说是从那里产生，这意味着即使我和心总是没有差别，但如果认为我和心的结合依赖于造作的差别，从而产生智慧的差别。这就是说，通过需要的差别的特征，从造作的差别中产生我和心结合的差别，从那个差别中产生智慧的差别。在这里，详细地说，仅仅依赖于造作的差别的心。
English
it will become meaningless, for example, a person moving from this direction to that direction, like the sun moving from there. If that is the case, this will also harm non-action itself, therefore it is the fault of breaking the vow itself. The word "perish" is combined with the word "I" and the word "will perish." Wherever the mind moves, I will perish there, therefore it is the fault of breaking the vow here, because I become impermanent. If it is said that one direction meets, it means that the mind meets one direction of the self, or one direction of the self meets the mind. If the direction of the body where the mind resides, the direction of the self that exists there does not meet the mind, but suddenly meets another direction, therefore, even if the meeting is preceded by non-meeting, if it is thought that only the non-meeting direction of the self meets the mind, that is not right, because that direction itself cannot exist. I do not have other directions, and my direction cannot exist either. Even if it is allowed that meeting exists, the detailed explanation is that even if meeting has been admitted, but since there is no change, the mind is always without difference, how can meeting become different? If meeting becomes different, it is said like this. If it is said that it depends on the difference of wisdom, then, how can it be the difference of wisdom? This is to find fault with it itself, if I am eternally unchanging, why doesn't it only produce the same thing? The difference of cause is considered to be the difference of result, like the sound of conch, pottery drum, percussion instrument, etc. If it is said that it depends on the difference of formation, the self and the mind meet, if it is said that it arises from there, it means that even if the self and the mind are always without difference, but if it is thought that the combination of the self and the mind depends on the difference of formation, thereby producing the difference of wisdom. This is to say that through the characteristic of the difference of need, from the difference of formation arises the difference of the combination of the self and the mind, and from that difference arises the difference of wisdom. Here, in detail, the mind that only depends on the difference of formation.
Tibetan
ས་ཏེ། འདི་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི་ཁོ་བོའི་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱང་ཡོད་ན། དགོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཁོ་བོ་ཅག་བག་ཆགས་དང་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་པས་བརྩད་པ་མེད་ཀྱི། དངོས་པོ་གཞན་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་སེམས་ཁོ་ན་ལས་བློའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ན། བདག་གམ་དེ་དང་ཕྲད་པར་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་ནུས་པ་ནི་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྨན་པ་ངན་གཡོ་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་ནད་པ་འགའ་ཞིག་སྨན་བྱིན་ནས་བསམས་པ། སྨན་འདི་ནི་རྙེད་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །སྨན་འདིས་ཀྱང་ནད་པ་འདིའི་ནད་ཞི་བར་ནི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་གཞན་ཡང་འདི་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བདག་གིས་ནོར་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཕུ་སྭཱ་ཧཱ་ཐུ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ནས་སྔགས་འདིས་ནི་སྨན་འདི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་ལ་བསྟན་ན། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྨན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྨན་པ་ངན་པ་གཡོ་ཅན་གྱིས་ཕུ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་ཀྱི། སྨན་གྱི་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བློའི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་ལ་བདག་གི་ནུས་པ་མེད་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ནའི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་ན་དེ་གཉིས་སྲིད་དོ་ཞེ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་དང་སེམས་དེ་གཉིས་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། འདིར་སྨྲས་པའི་ ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འདི་ལ་རིགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ནའོ། །དཔེར་ན་གང་གི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ཚོལ་བའོ། །འདི་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་མི་རིགས་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། འདུ་བྱེད་དང་སེམས་དེ་དག་ཀྱང་རི་མོ་དང་རྒྱ་ཤུག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་དེ་དཔེར་ན་རྩིག་པ་ལ་རི་མོ་དང་གཞོང་བུ་ལ་རྒྱ་ཤུག་བརྟེན་པ་ལྟར་རོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སྣོད་ལ་ཟས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སོགས་པ་བསྡུ་སྟེ། འདུ་བྱེད་དང་སེམས་དེ་དག་ནི་རྟེན་བདག་དེ་ལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྩིག་པ་དང་གཞོང་བུ་ལ་སོགས་
Chinese
萨谛。对此，依我看来，导师的观点是，即使有心，也必然有作为必要差别的特征的行之差别，我们称之为习气和种子，这是毫无疑问的。只有是否是其他事物这一点存在差别。因此，当仅仅依靠行之差别的心的作用而转变为智慧的差别时，思考我或与它相遇能做什么呢？这是指“我的能力即使是微小也无法察觉”这句话的详细阐述，就像一些恶劣狡猾的医生给一些病人开了药后心想：这药很容易得到，即使是他的随从也知道。这药也能治好这个病人的病。因此，我最好隐藏起来，让别人来做这件事。这样我就不会得到财富了。于是他念诵咒语“ཕུ་སྭཱ་ཧཱ་ཐུ་སྭཱ་ཧཱ་ (藏文)，phu svāhā thu svāhā (梵文罗马拟音)，呸 梭哈 突 梭哈 (汉语字面意思)”，并向人们展示说这个咒语能使这药有效。那么，就像恶劣狡猾的医生念诵“ཕུ་སྭཱ་ཧཱ་ (藏文)，phu svāhā (梵文罗马拟音)，呸 梭哈 (汉语字面意思)”等并不能使药有效，而只是药本身的力量一样，产生智慧的差别也不是我的力量，而是仅仅是心的力量。如果说，如果我存在，那么这两者（行和心）就可能存在，那么，如果认为如果我存在，那么行和心这两者就可能存在，因此我存在，那么这仅仅是说说而已，没有任何道理。如果说它是所依，那么，如果认为它是这两者的所依，那么，例如，什么依靠什么，就像那样，这是在寻找所依的本质的比喻。为了表明这不适合作为所依的意义，详细地阐述了“那些也是”，就像行和心那些也像绘画和漆树等一样，例如，就像绘画依靠墙壁，漆树依靠容器一样。等等这个词包括了从食物依靠容器等等，行和心那些并不是那样依靠所依的我，而那也像墙壁和容器等。
English
Satī. Regarding this, according to my view, the teacher's opinion is that even if there is mind, there must also be the difference of actions that are the characteristics of necessary distinctions, which we call habits and seeds, this is without doubt. Only the point of whether it is another thing or not is different. Therefore, when the difference of wisdom is transformed only by the function of the mind that relies on the difference of actions, what can be done by contemplating me or encountering it? This refers to the detailed explanation of the statement "My ability is not even slightly discernible," just as some bad and cunning doctors give medicine to some patients and think: This medicine is easy to obtain, even his entourage knows it. This medicine can also cure this patient's illness. Therefore, I should hide myself and let others do this. That way I won't get wealth. So he recites the mantra "ཕུ་སྭཱ་ཧཱ་ཐུ་སྭཱ་ཧཱ་ (Tibetan), phu svāhā thu svāhā (Sanskrit Romanization), phu svaha tu svaha (Literal Chinese meaning)", and shows people that this mantra makes the medicine effective. So, just as the bad and cunning doctor reciting "ཕུ་སྭཱ་ཧཱ་ (Tibetan), phu svāhā (Sanskrit Romanization), phu svaha (Literal Chinese meaning)" etc. does not make the medicine effective, but only the power of the medicine itself, the difference of wisdom is not my power, but only the power of the mind. If it is said that if I exist, then these two (action and mind) may exist, then, if it is thought that if I exist, then these two, action and mind, may exist, therefore I exist, then this is just talk, there is no reason at all. If it is said that it is the support, then, if it is thought that it is the support of these two, then, for example, what relies on what, like that, this is looking for the metaphor of the essence of the support. In order to show that this is not suitable as the meaning of support, it is explained in detail that "those are also," just as those actions and minds are also like paintings and lacquer trees, for example, just as paintings rely on walls and lacquer trees rely on containers. The word "etc." includes from food relying on containers etc., those actions and minds do not rely on the supporting self in that way, and that is also like walls and containers etc.