Tibetan
་ཟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད་འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་ན་ནི་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་དོ། གང་ཟག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་དམ་བཅའ་སྟེ། དམིགས་པའི་དབང་གིས་དེ་ཡོད་པར་དམ་བཅའ་བར་ཟད་དོ། །ཕྱོགས་འདིས་ཆོས་ཀྱི་བར་དག་ལས་ཀྱང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྔོན་པོ་ལས་སེར་པོ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་སྔོན་པོ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་སེར་པོ་མི་དམིགས་སོ། །ཕྱིས་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་གཞན་གྱིས་དམིགས་ཏེ་སེར་པོ་དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་གང་ཟག་ཀྱང་དམིགས་པ་གཞན་གྱིས་དམིགས་པས་གཟུགས་ལས་གཞན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གཞན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་བར་དག་ལས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེ་ན་ནི། དུས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྫ་བོ་ཆེའི་སྒྲ་ལས་རྫ་རྔའི་སྒྲ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་བཞིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གོང་དུ་སྔོན་པོ་ལས་སེར་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་ཆོས་ཀྱི་བར་དག་ལས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་ཡུལ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་དང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་དུས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུགས་དང་གང་ཟག་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་དང་གང་ཟག་དག་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་དག་དམིགས་པ་དག་ཀྱང་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་ན་འོ་ན་ནི་དེས་ན་འདུས་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དམིགས་པ་འདུས་བྱས་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་གང་ཟག་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ཡོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གལ་ཏེ་འདི་གཟུགས་རྣམས་སམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འ
Chinese
那么，这个“有漏”又该如何断除呢？如果不能这样断除，那么色也是存在的，补特伽罗也是存在的，这又该如何立宗呢？这不过是凭借所缘而立宗其存在罢了。这一方法也应适用于法之间的区分。比如“黄色不同于蓝色”，这是在什么情况下断除的呢？在缘取蓝色时，不缘取黄色。后来缘取，是通过其他所缘来缘取，因此黄色也说是不同于蓝色。这样一来，补特伽罗也是通过其他所缘来缘取，因此会变成不同于色。同样，就像前一刹那不同于后一刹那一样，应该这样举例说明。同样，也应在法之间的区分中说明，这是什么意思呢？如果说是通过其他，那么，由于在不同时间缘取，就会变成不同，比如大鼓的声音不同于小鼓的声音，前一刹那不同于后一刹那。正如前面所说，“蓝色不同于黄色，前一刹那不同于后一刹那”一样。如果说是通过其他，那么，从“也应在法之间的区分中说明”开始，详细说明了由于境和自性不同，以及自性相同但在不同时间缘取，仅仅是显示了不同而已。那么，就像色和补特伽罗一样，详细说明的是，如果像色和补特伽罗那样，不能说成是不同，那么，那些所缘也不能说成是不同，如果这样说，那么，因此有为法也不能说成是不能说，那些所缘有为法也不能说成是不能说，这样一来，宗义就破灭了。宗义是补特伽罗本身不能说，如果这样，这个宗义就会破灭，因为有为法也不能说。如果说“如果这个存在”，详细说明的是，如果不能说“这些是色或者不是色”，那么，为什么世尊要说从“色不是我”到“识不是我”为止呢？
English
So, how should this "tainted" be eliminated? If it cannot be eliminated in this way, then form also exists, and the person also exists. How should this be established? It is merely establishing its existence by relying on the object of perception. This method should also be applied to the distinctions between dharmas. For example, "yellow is different from blue," under what circumstances is this eliminated? When blue is perceived, yellow is not perceived. Later perception is through perceiving with another object of perception, so yellow is also said to be different from blue. In this way, the person is also perceived through another object of perception, so it will become different from form. Similarly, just as the previous moment is different from the next moment, it should be illustrated in this way. Similarly, it should also be explained in the distinctions between dharmas. What does this mean? If it is said to be through others, then, because of perceiving at different times, it will become different, such as the sound of a large drum being different from the sound of a small drum, the previous moment being different from the next moment. Just as it was said earlier, "blue is different from yellow, the previous moment is different from the next moment." If it is said to be through others, then, starting from "it should also be explained in the distinctions between dharmas," it is explained in detail that due to the difference in object and nature, and the same nature but perceived at different times, it is only showing the difference. So, just like form and person, what is explained in detail is that if, like form and person, it cannot be said to be different, then those objects of perception cannot be said to be different either. If it is said in this way, then, therefore, conditioned phenomena cannot be said to be unspeakable, and those objects of perception, conditioned phenomena, cannot be said to be unspeakable either. In this way, the tenet is destroyed. The tenet is that the person itself cannot be spoken of. If this is the case, this tenet will be destroyed, because conditioned phenomena cannot be spoken of either. If it is said, "If this exists," what is explained in detail is that if it cannot be said, "These are form or not form," then why did the Blessed One say from "form is not self" to "consciousness is not self"?