Tibetan
་སུ་འགྱུར་བ་མི་སློབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་དུ་བསྟེན་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཀུན་དུ་བསྟེན་གོམས་པར་བྱས་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་ནི་བསྟེན་པ་བསྡོམས་པས་སོ། །གོམས་པར་བྱས་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་སྤངས་ པས་སོ། །ལན་མང་དུ་བྱས་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཐག་བསྲིང་བས་སོ། །དེ་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ངེས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཚེ་ཕྱི་མ་ནི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའོ། །དེར་བདེ་བར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེའི་ཆེད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་ཉམས་པ་རྣམས་དང༌། གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་བསྡུའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མཐོང་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །སྨྲས་པ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་གང་གི་འབྲས་བུ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་ཤེས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་སོ། །གང་དག་གི་ཕྱོགས། རྣམ་གྲོལ་ལམ་བློ་རྣམ་པ་དྲུག །ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཀླན་ཀར་མི་རུང་བ་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དེ་དག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ནི་ཕྱོགས་གོང་མ་ཁོ་ན་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁམས་གསུམ་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁམས་གསུམ་པ་ནི་མི་སྡུག་པ་དང་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་དྲན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་ པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་དང་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རང་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ་བཤད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གཟིགས་པའི་ཆེད་དུ་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། ཤིང་འཛམ་བུའི་དྲུང་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྐྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ནི་ཐུན་དང་པོ་ལ་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་ནས་ལྷའི་སྤྱན་བསྐྱེད་དེ། ལྷའི་སྤྱན་དེས་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཉམ་ང་བར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་གུང་ཐུན་ལ་བསམ་གཏན་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་དེ། འདིའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་རབ་ཏུ་རྣོན་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཐུན་གསུམ་པ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ངེས་པར་ཞུགས་པ་ནས། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་པ་བདག་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ཐ་མ་བཞི་པ་ཁོ་ནའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར
Chinese
为了背离不学之空性等等的等持，而等入其他的等持。所谓广大生起，就是经中说，如果修习等持，普遍地亲近、串习、多次修习，也有在现法中安乐住等等，直到修习等持，普遍地亲近、串习、多次修习，也有漏尽。其中，普遍亲近，就是总合亲近。串习，就是舍弃不相符。多次修习，就是延长不相符。因为这是最初的，所以要知道其他也是如此，这是譬喻的性质。所谓来世安乐住，是不一定的。来世就是未来的生。在那里安乐住，这不是为了那个而一定需要的。为什么呢？回答说，因为从第一禅退失的人，以及生于第二禅等等的人，以及完全从痛苦中解脱的人，没有来世的安乐住。所谓知见，是知和见这两个词的合称。其中，知是与意识相应的智慧，例如分别思维这些有情具有身体的恶行等等。见是与眼识相应的无分别智慧。有人说，天眼通是知见，如果有人说天眼通不是修习等持，那么，这里所说的是将因安立为果，即以修习等持为因，其果为天眼通，因此，以该果为知见的等持修习，这是将因安立为近取因。那些方面的，解脱道或六种智慧。如果按照这些观点，那么六神通只是由意识解脱道和禅定所包含。
English
In order to turn away from the samādhi of non-learning emptiness, etc., one enters into other samādhis. What is called 'extensive arising' is what is said in the sutra: if one cultivates samādhi, universally approaches, habituates, and repeatedly practices, one will also abide in comfort in the present dharma, etc., until one cultivates samādhi, universally approaches, habituates, and repeatedly practices, one will also exhaust the outflows. Among these, universally approaching is the aggregation of approaching. Habituating is abandoning what is incompatible. Repeatedly practicing is prolonging what is incompatible. Since this is the first, one should know that others are also like this, which is the nature of an example. What is called 'abiding in comfort in the next life' is not certain. The next life is the future birth. Abiding in comfort there is not necessarily needed for that. Why? Because those who have fallen from the first dhyana, and those who are born in the second dhyana, etc., and those who are completely liberated from suffering, do not have abiding in comfort in the next life. What is called 'knowing and seeing' is a compound word of knowing and seeing. Among these, knowing is the wisdom that corresponds to consciousness, such as the discriminating thoughts that these sentient beings possess evil deeds of the body, etc. Seeing is the non-discriminating wisdom that corresponds to eye consciousness. Someone says that divine eye clairvoyance is knowing and seeing. If someone says that divine eye clairvoyance is not cultivating samādhi, then what is said here is establishing the cause as the result, that is, taking the cultivation of samādhi as the cause, the result of which is divine eye clairvoyance. Therefore, taking that result as the samādhi cultivation of knowing and seeing, this is establishing the cause as the proximate cause. In which aspects, the path of liberation or the six kinds of wisdom. If according to these views, then the six superknowledges are only included by the path of liberation of consciousness and dhyana.
Chinese
因此，这不应该被指责，因为那些解脱之道是平等安立的。按照《阿毗达磨俱舍论》的思想，应该像理解上述方向一样理解，因为他们认为天眼和天耳的识是神通。所谓的三界和无漏，三界是指不净观、呼吸、忆念元素、无烦恼、随愿智、个别正知、神通、解脱和胜伏处等。无漏是指解脱门、超越的等持，以及漏尽神通等。在这里，因为与等持相应，所以将从修行中产生的功德，近似地称为修习等持。所谓智慧完全区分，是指智慧的殊胜之处变得卓越。世尊宣讲此法是亲近于自己的，所谓亲近于自己，就是亲近于自己。这是说自己作主而宣说的同义词。菩萨为了观察业的边际而外出，在阎浮树下生起了初禅。在菩提树下，第一个时段降伏了魔子，生起了天眼。以天眼观察到众生死殁和出生的痛苦境地，为了完全救护他们，在中午时段现证了禅定、解脱和等持。这些从修行中产生的功德，会使智慧变得非常敏锐。在那之后，第三个时段依靠第四禅，从决定进入开始，以金刚喻定舍弃了一切串习的自在。因为那样说法是亲近于自己的，所以说什么是仅仅第四禅的金刚喻定。因为缘于无量众生。
English
Therefore, this should not be blamed, because those paths of liberation are equally established. According to the thought of the Abhidharma-kośa, it should be understood as understanding the above direction, because they consider the consciousness of the divine eye and ear to be supernormal powers. The so-called three realms and the unpolluted, the three realms refer to the contemplation of impurity, breathing, mindfulness of elements, freedom from afflictions, knowledge according to wishes, individual correct knowledge, supernormal powers, liberation, and the spheres of overcoming, etc. The unpolluted refers to the gate of liberation, the samadhi of transcendence, and the supernormal powers of the exhaustion of defilements, etc. Here, because it corresponds to samadhi, the merits arising from practice are approximately called the practice of samadhi. The so-called complete distinction of wisdom means that the excellence of wisdom becomes outstanding. The Blessed One's teaching of this Dharma is close to oneself, and the so-called closeness to oneself is closeness to oneself. This is a synonym for saying that one speaks as one's own master. The Bodhisattva went out to observe the limits of karma, and generated the first dhyana under the Jambudvipa tree. Under the Bodhi tree, in the first period, he subdued the son of the gods and generated the divine eye. With the divine eye, he observed the painful states of beings' death and birth, and in order to completely protect them, he manifested dhyana, liberation, and samadhi in the midday period. These merits arising from practice will make wisdom very sharp. After that, in the third period, relying on the fourth dhyana, from the definite entry onwards, he abandoned all habitual freedom with the Vajra-like Samadhi. Because that way of speaking is close to oneself, it is said what is the Vajra-like Samadhi of only the fourth dhyana. Because it is focused on limitless beings.
Tibetan
་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཚད་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱ་བའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སེམས་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱམས་པའོ། །རྣམ་པར་འཚེ་བ་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའོ། །མི་དགའ་བ་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དགའ་བའོ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་དག་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཏང་ སྙོམས་སོ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕ་དང་མ་དང་བུ་དང་ཉེ་དུའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཆགས་པས་དྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གནོད་སེམས་ཆགས་པས་དྲངས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཆོས་གཅིག་ལ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་བཟུང་ངོ༌། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དག་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤོག་ཤིག་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བར་མར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཡང་མེད། ཞེ་འགྲས་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་བདེ་བ་ཡོད་པར་མོས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་བསམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཏེ། སེམས་ཅན
Chinese
所謂「若」是指作為修持無量想的因。所謂「如其數」是指對於多嗔恚者，為了捨棄嗔恚而修慈。對於多惱害者，為了捨棄惱害而修悲。對於多不喜者，為了捨棄不喜而修喜。對於多貪欲和嗔恚者，為了捨棄這些而修捨。所謂「貪欲的對治有何差別」是指為了多貪欲者而修心。所謂「父母、子女和親屬的貪欲的對治」是指對於無關者如何，對於他們也同樣修捨的想法。所謂「因為那是被貪所引導的緣故」是指因為嗔恚是被貪所引導的緣故，所以顯示貪的對治的自性。所謂「這可以是二者的自性」是指可以是無貪的自性和無嗔的自性，這是總結語。為什麼呢？因為是對治貪和嗔的緣故。在此，不認為一個法具有二者的自性。那麼是什麼呢？對於無貪和無嗔，施予捨的名稱。所謂「唉！願眾生安樂」是指希望他們快樂的想法。所謂「唉！眾生痛苦」是指希望他們從痛苦中解脫的想法，將會如此闡述。所謂「因為是處於中間的緣故」是指因為不偏袒任何一方，所以沒有隨之而來的貪著，也沒有嗔恨，這是總結語。對於不具備這些者，廣泛地說，對於不具備安樂者，因為相信他們具有安樂，如果這樣，怎麼不會變成顛倒呢？所謂「因為希望他們變成那樣的緣故」是指因為希望他們安樂的緣故，所以不是顛倒，這是結合上下文的說法。或者，因為想法不是顛倒的緣故。想法是善法，眾生
English
The term "Roga" refers to the cause for cultivating the perception of the immeasurable. The term "As many as" refers to loving-kindness for those with much anger, in order to abandon it. For those with much malice, it is compassion in order to abandon it. For those with much displeasure, it is joy in order to abandon it. For those with much desire and anger, it is equanimity in order to abandon them. What is the difference in being the antidote to desire? It is thinking for the sake of those with much desire. The antidote to desire for father, mother, son, and relatives is thinking that one should practice equanimity towards them in the same way as towards those who are unrelated. "Because it is led by attachment" means that because anger is led by attachment, it shows the nature of the antidote to attachment. "This can be the nature of both" means it can be the nature of non-attachment and the nature of non-hatred, which is a concluding statement. Why? Because it is the antidote to desire and hatred. Here, it is not accepted that one dharma has the nature of both. What then? The term equanimity is applied to non-attachment and non-hatred. "Alas! May all beings be happy" means thinking, "May it be so!" "Alas! Beings are suffering" means thinking, "May they be liberated from suffering," which will be explained as such. "Because it abides in the middle" is a concluding statement meaning that because it does not fall to either side, there is neither attachment nor aversion following it. To those who do not possess it, it is explained extensively that to those who do not possess happiness, how can it not become inverted since they believe they possess happiness? "Because of thinking 'May it be so'" means that because of thinking 'May they be happy,' it is not inverted, which is to be connected with the context. Or, because the thought is not inverted. Thought is a virtuous dharma, beings.