Tibetan
་པུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འབྲེལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའི་གོ་རིམས་བཞི་དུའོ། །བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པའི་མ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དམན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་རྩེར་འཕགས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འཕགས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཤིང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཟག་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དམིགས་ཀྱིས་བསྩལ་བའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །རང་གི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཐག་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་རྣམས་ནི་སྲེད་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་གང་གི་སྲེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེས་ས་དེ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་གོང་མ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ས་གཅིག་པའི་གནས་གཞན་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་གཞན་གསུམ་གསུམ་པ་རྣམས་དང༌། བརྒྱད་པོ་དག་ལྟག་འོག་ཏུ་འདུག་ཀྱང་ས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་སྟེ། སྲེད་པའི་འཆོལ་བར་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་དགེ་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འོག་མ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་སྨོས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བསམ་གཏན་དག་ནི་ཀུན་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་གཞི་ཡང་བྲག་པ་དང་བཅས་པའི་དགོས་པོ་འོག་མ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གཞི་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཉེར་བསྔོགས་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཉེར་བསྔོགས་དག་ནི་ས་འོག་མ་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །དགེ་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ རོ་མྱང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཉི་ག་དགེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཞིག་བརྗོད་ན་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་དངོས་གཞི་རོ་མྱང་བ་དང་མཚུངས་པར
Chinese
名为“部生”者，是与决定之分相符，乃以常恒之方式。名为“关联”者，是依次第。名为“如次第”者，是依顺于理之次第，及不顺于理之次第。名为“作”者，是“作之不舍弃”之同义词。何以故？以低劣之故。有顶无胜者。如是说者，胜者是无漏，生于有顶者，是已现证且已现前无漏之无所有处生处，由此能断除漏。名为“乃”之语，是显示特意指定之义。名为“以无自性之故”者，是有顶者无无漏道之故之同义词。又，名为“以近故”者，是无所有处以近故，即以相近故。名为“诸地以贪所断故”者，是任何地之贪为何，则彼地即于彼地增长之故，彼以此断彼地也。若非如是，则亦不成办于彼上地，唯一如一地之异处。以是之故，异处之三三者等，及八者虽上下相叠，然亦成办为一地，以具有贪之放逸行故。名为“以过失为善性之故，亦非于无漏”者，是彼追求之义，乃是对善法之希求故。无色实事善诸之，行境有漏下非有。如是说者，说无色者，是为指定禅定之故，禅定等是周遍见之故，实事亦将缘于具贪之所需下品。说实事者，是为指定近分之故，无色之近分等是缘于下品有漏地。说善者，是为指定与品尝等同之具足，且为摄集二者为善之故。若仅说无色者，则无色之实事与品尝等同者，
English
That which is called "Bu skye'o" is that which accords with the aspect of ascertainment, and is in a constant manner. That which is called "relation" is in order. That which is called "as in order" is in accordance with the order of reason, and the order not in accordance with reason. That which is called "do" is a synonym for "not abandoning the doing." Why? Because of inferiority. There is nothing superior at the peak of existence. As it is said, the superior is the uncontaminated; one born at the peak of existence has manifested and realized the birth of the realm of nothingness without contamination, and from this, the outflows will be abandoned. The word "is" indicates the meaning of specific designation. That which is called "because of the absence of self" is a synonym for the absence of the uncontaminated path of the peak of existence. Moreover, that which is called "because of proximity" is because the realm of nothingness is near, that is, because it is close. That which is called "the grounds are completely severed by desire" is because whatever desire of any ground is, that ground will increase in that ground alone, therefore, it is said that it is severed by that. If it is not like that, then it will not be accomplished in that higher ground either, only like another place of one ground. Therefore, the three-three of other places, and the eight, although they are stacked up and down, are accomplished as one ground, because they have the wandering conduct of desire. That which is called "because the fault becomes virtuous, it is not in the uncontaminated either" is because the meaning of that pursuit is the desire for virtuous Dharma. Of the formless, real things, and virtues, the object of practice is not the lower contaminated. As it is said, to say formless is to specify meditative concentration, because meditative concentrations are all-encompassing views, and real things will also be directed towards the lower qualities with desire. To say real thing is to specify the near-division, the near-divisions of the formless, etc., are directed towards the lower contaminated ground. To say virtue is to specify the possession of equality with tasting, and to collect both as virtue. If only the formless is said, then the real thing of the formless is equal to tasting,