Tibetan
་བཞི་པ་ན་ཡང་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གཏོགས་པ་དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་གཏོགས་པ་དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི་བཤད་པ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། འདི་ནི་དེ་དག་ལས་གཅིག་དབྲི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ཡོད་པའི་བདེ་བ་རྫས་གཞན་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན། །དེ་དག་ ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ཡང་མིང་གི་སྒོ་ནས་ནི་དེ་ལྟའོ། །རྫས་སུ་བཅུ་གཅིག །རྫས་སུ་ནི་དེ་དག་བཅུ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ལྷག་གོ །གསུམ་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། བདེ་བ་རྣམས་སོ་ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་ཆར་ན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་ཀྱི་བར་སྐབས་སུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དཔེས་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲག་སྟེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་བདེ་བའི་དབང་པོས་གཉིས་པ་འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བདེ་བའི་དབང་པོ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པའི་བར་ས་བཞི་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལས། མདོ་སྡེ་པའི་བཙུན་པས་ཆོས་མངོན་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད་མོ་ལྟ་བུར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་གོང་དུ་འདྲེན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་འདོད་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཚིག་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་ཞེས་རང་གི་སྒྲས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྟན་པ་ལས་འདི་སྐད་དུ། དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་ཤིང་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་གང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བ་ལ་གན
Chinese
如果问第四个也有吗，有四种情况：第一种情况是除了禅定之外的它的所有支分。第二种情况是除了禅定之外的它的所有支分。第三种情况是禅定。第四种情况是除了讲述之外的法，这被称为从那些之中减少一个。为什么说第三禅中的快乐是其他事物呢？怎么说呢？那些是禅定的十八支分，这样详细地解释之后，又从名称的角度来说是那样的。从实体上说是十一个。从实体上说，那些是十一个，初禅的所依是第五个。第二个有内在的极度澄净。第三个有舍、念、正知和快乐，因为这样说了。因为没有快乐的根，意思是说没有快乐的根是不可能的。即使在所有三个禅定中，也没有从心生起的快乐的根。那么是什么呢？只有身体的快乐才被安立为支分，因为在等持的处所的间隙中会产生。据说这是用比喻来展示的人们的观点。按照他们的观点，快乐的根不仅限于第二个欲界和初禅的所依。那么是什么呢？快乐的根是从欲界到第三禅的所依之间的四个地。因此，在《分别论》中说，经部的比丘说，按照法相部的观点，就像用绳子提水桶一样，从下往上提眼识等。他们的观点是，眼识等也存在于第二禅等所依之中。有人说这句话是捏造的，指的是从心生起的部分。因为用自己的声音说“身体感受快乐”，所以说在讲述第三禅时这样说：从喜悦中脱离贪欲，住在舍、念、正知中，身体感受快乐，凡是圣者都具有舍、念、正知，住在快乐中。
English
If asked whether the fourth also exists, there are four possibilities: The first possibility is all its limbs except for samadhi. The second possibility is all its limbs except for samadhi. The third possibility is samadhi. The fourth possibility is the dharmas other than the exposition, which is called subtracting one from those. Why is the happiness in the third dhyana said to be other things? How is it said? Those are the eighteen limbs of dhyana, after explaining in detail like this, and again from the perspective of names, it is like that. Substantially, there are eleven. Substantially, those are eleven, the basis of the first dhyana is the fifth. The second has inner extreme clarity. The third has equanimity, mindfulness, vigilance, and happiness, because it is said like that. Because there is no faculty of pleasure, it means that the faculty of pleasure is impossible. Even in all three dhyanas, there is only no faculty of pleasure arising from the mind. Then what is it? Only bodily pleasure is established as a limb, because it arises in the interval of the place of equipoise. It is said that this is the view of those who show with examples. According to their view, the faculty of pleasure is not limited to only the second desire realm and the basis of the first dhyana. Then what is it? The faculty of pleasure is also the four grounds from the practice in the desire realm to the basis of the third dhyana. Therefore, in the Vibhasa, it is said that the sutra monks say that according to the view of the Abhidharma masters, like drawing a bucket of water with a rope, the eye consciousness and so on are drawn from below to above. Their view is that eye consciousness and so on also exist in the basis of the second dhyana and so on. Some say that this statement is fabricated, referring to the part that arises from the mind. Because it is said with one's own voice, "the body experiences pleasure," it is said that when explaining the third dhyana, it is said like this: Separated from desire from joy, abiding in equanimity, mindfulness, and vigilance, the body experiences pleasure, and all noble ones possess equanimity, mindfulness, and vigilance, and abide in pleasure.
Tibetan
ས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ སོ། །དེ་སྐད་དུ་བཤད་དེ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཡིད་ཀྱིས་མྱོང་ལ་ཞེའམ། བདེ་བ་མྱོང་ལ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མང་བཞིན་དུ་བདེ་བ་མ་སྨོས་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་མང་བ་ཡིན་ཞིང་ཆེས་ཕལ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་གཞན་དག་པས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མང་བཞིན་དུ་ཡང་བདེ་བ་མ་སྨོས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བདེ་པ་མ་བརྗོད་དོ། །བདེ་བ་དེ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཚོར་བའི་བདེ་བ་ཁོ་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཀྱི། བཞི་པ་ལ་ནི་ཚོར་བའི་བདེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མ་བརྗོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ལ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡོད་པས་དེ་དག་གིས་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་མ་བཤད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གསུམ་པ་ན་ཡོད་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བདེ་བར་མ་གསུངས་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་མ་བཤད། ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་ཚོར་བའི་བདེ་བ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་གཞག་གི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་གཉིས་མི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་ལས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བཅོམ་པས་མ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ཁོ་ནས་དེ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ཁོ་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་འཕེལ་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ཁོ་ནས་དེ་འཕེལ་ཞེ་ན།
Chinese
说“地”是指第三禅圆满而住。如果它是从心中产生的，那它怎么能被身体所感受呢？“意的身体”是指意的集合。如果这样说，有什么功德呢？是说快乐被意所感受吗？或者说感受快乐，应该那样说吗？是这样想的。第四禅虽然极度纯熟，但为什么没有提到快乐呢？这是因为第四禅有极度纯熟的快乐，而且是最主要的。因为其他的禅定没有第四禅那么极度纯熟。虽然它很多，但也没有提到快乐，第四禅没有说快乐。因为没有说那个快乐，所以要知道第三禅只有感受的快乐。第四禅没有感受的快乐，所以没有说它，是这样想的。如果说与快乐的感受相合的极度纯熟就是快乐，那么，如果第一禅和第二禅有与快乐的感受相合的极度纯熟，所以它们才被称为快乐。如果认为第四禅的极度纯熟与快乐的感受不相合，所以没有说，那么，如果那样的话，为什么也没有说第三禅的极度纯熟是快乐呢？第三禅的极度纯熟也与快乐的感受相合啊。为什么没有说它是极度纯熟的快乐呢？你们只是将它安立为感受的快乐，而不是极度纯熟的快乐，因为没有说两种快乐。如果说是因为被舍所摧毁，那么，如果认为第三禅的舍是能起作用的自性，它摧毁了极度纯熟，所以没有说，那是不对的，因为只有舍才能使它增长。事实并非如此，因为只有舍才能使第三禅的极度纯熟的快乐增长。如果作为损害之因本身不能增长，那怎么能说只有舍才能使它增长呢？
English
Saying "earth" means that the third dhyana is complete and dwells. If it arises from the mind, how can it be experienced by the body? "Body of mind" refers to the collection of mind. If it is said like that, what merit is there? Is it saying that happiness is experienced by the mind? Or should it be said to experience happiness? That is what is thought. Although the fourth dhyana is extremely cultivated, why is happiness not mentioned? This is because the fourth dhyana has extremely cultivated happiness and is the most predominant. Because other dhyanas are not as extremely cultivated as the fourth dhyana. Although it is abundant, happiness is not mentioned, happiness is not spoken of in the fourth dhyana. Because that happiness is not spoken of, it is known that the third dhyana only has the happiness of feeling. The fourth does not have the happiness of feeling, so it is not spoken of, that is what is thought. If it is said that extreme cultivation that is in accordance with the feeling of happiness is happiness, then, if the first and second dhyanas have extreme cultivation in accordance with the feeling of happiness, therefore they are called happiness. If it is thought that the extreme cultivation of the fourth dhyana is not in accordance with the feeling of happiness, so it is not spoken of, then, if that is the case, why is the extreme cultivation present in the third not spoken of as happiness? The extreme cultivation of the third dhyana is also in accordance with the feeling of happiness. Why is it not spoken of as the happiness of extreme cultivation? You only establish it as the happiness of feeling, not the happiness of extreme cultivation, because two kinds of happiness are not mentioned. If it is said that it is destroyed by equanimity, then, if it is thought that the equanimity of the third dhyana is the nature of being able to function, it destroys extreme cultivation, so it is not spoken of, that is not right, because only equanimity causes it to increase. That is not the case, because only equanimity causes the happiness of extreme cultivation of the third dhyana to increase. If the cause of harm itself is not able to increase, how can it be said that only equanimity causes it to increase?