Tibetan
ས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ལམ་སླ་བ་ཞེས་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སླ་བའི་ཕྱིར་དེས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་ཡིན་ན། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རོ་མྱང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་ཉིད་དུ་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་རོ་མྱང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། དག་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པར་ངེས་པར་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་ངེས་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལོག་པར་ངེས་པར་སེམས་པའི་ཕྱིར་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པ་མཚར་གཅིག་མཚན་ཉིད་མང་པོ་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་བསམ་གཏན་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ་ས་བོན་རུལ་བ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྡོ་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་མ་ཡིན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་དེའི་རིགས་དང་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ས་བོན་རུལ་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ས་བོན་གྱི་རིགས་ཉིད་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ས་བོན་རུལ་པའོ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །བསམ་གཏན་མི་དགེ་བ་དག་ཀྱང་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ནང་དུ་བྱས་ནས་སེམས་པར་བྱེད། རབ་ཏུ་སེམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཡང་བསམ་གཏན་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།། ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དུ་བ་དང་མེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་འདི་ན་དུ་བ་ཡོད་པས་ཞེས་དུ་བ་སྨོས་པས་མེ་ཡང་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། མེ་མེད་ན་དུ་བ་མི་འབྱུང་བས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དུ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་མེ་ཡོད་ཀྱི་གང་ན་མེ་ཡོད་པ་དེ་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྕགས་བཞུ་བ་དང་མདག་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེ་ཁོ་ན་འཛིན་གྱི་དུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དུ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔར་སྨོས་ཏེ། ནོར་ལྷ་དང་སྲིད་སྒྲུབ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔར་སྨོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་རྟོག་པ་མེད་པར་ནི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་དཔྱོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དཔྱོད་པ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་ལྟར་དཔྱོད་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞེས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་བཅས་པར་སྟོན་པས་དཔྱོད་པ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་མདོར་བྱས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་བྱ་བར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། ཡན་ལག་ལྔ་ལྔ་སྤངས་པ་ཡིན། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ་ཞེས་བྱས་ན་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ལག་བཞི་པར་བསྟན་པའི་མཇུག་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་འདི་སྐད་དུ། རྟོག་པ་དང་བཅས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ ཡོད་པས་ཡན་ལག་དེ་བཞི་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་བཤད་པ་རྟོགས་པ་དང༌། ཡན་ལག་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཡན་ལག་བཞི་པོ་འདི་དག་ལས་ཡན་ལག་དང་པོ་དཔྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་བདེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་གཞན་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཅན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་པས་དེ་ལ་
Chinese
关于“地”的说法是，具有支分的等持本身就是简易之道。因为简易，所以它非常容易被理解。如果有人问：具有烦恼的如何是禅定呢？如果具有善的支分的等持是禅定，那么具有与品尝滋味相似的烦恼，又如何被称为禅定呢？这是多余的词句。因为禅定有三种：与品尝滋味相似的，清净的，以及无漏的。因为是邪分别的缘故。所谓“因为是邪分别的缘故”，就是“因为是邪分别的思择”的同义词。所谓“将会太过分了”是指，被欲贪所缠缚的心也进行邪分别的思择，因此会太过分吗？不是的，仅仅与它相似而已。详细地说，并非会那样太过分，仅仅是与它相似，具有单一特征，多种属性，没有不一致的烦恼，才被命名为禅定，就像腐烂的种子一样。例如，石头等一些不是种子的东西，因为它们的种类和特征非常不同，所以不能被称为腐烂的种子。那么，什么才是呢？只有种子本身的种类变质了，才能被命名为腐烂的种子，这就像禅定一样。也说了不善的禅定，被欲贪所缠缚，将它作为内在，然后进行思择，反复思择，这是详细的说法。这表明，即使是被欲贪等缠缚，也是禅定本身，所以没有过失。所谓“像烟和火一样”，例如，因为这里有烟，所以说了烟，也就说了火。因为没有火就不会有烟，所以它们一起存在。正是因为没有它就不会产生，所以烟是主要的。哪里有烟，哪里就有火，但哪里有火，哪里不一定有烟。例如，在熔化铁和木柴等时，只有火，没有烟。因此，烟是主要的。
English
The statement about "ground" is that the samadhi with limbs is said to be an easy path. Because it is easy, it is very easy to understand. If someone asks: How can that which has afflictions be dhyana? If the samadhi with virtuous limbs is dhyana, then how can that which has afflictions similar to tasting flavors be called dhyana? This is a superfluous statement. Because there are three kinds of dhyana: similar to tasting flavors, pure, and without outflows. Because of wrong conceptualization. The so-called "because of wrong conceptualization" is synonymous with "because of wrong conceptualization of thinking." The so-called "it will be too extreme" means that even a mind entangled by desire and attachment also engages in wrong conceptualization of thinking, so will it be too extreme? No, it is only similar to it. To explain in detail, it will not be too extreme in that way, it is only similar to it, having a single characteristic, many attributes, and no inconsistent afflictions, that is named dhyana, just like a rotten seed. For example, some things that are not seeds, such as stones, cannot be called rotten seeds because their kind and characteristics are very different. Then, what is it? Only when the kind of the seed itself deteriorates can it be named a rotten seed, just like dhyana. It is also said that unwholesome dhyanas, entangled by desire and attachment, are taken as internal, and then thought about, repeatedly thought about, this is a detailed explanation. This shows that even if one is entangled by desire and attachment, it is still dhyana itself, so there is no fault. The so-called "like smoke and fire," for example, because there is smoke here, so smoke is mentioned, and fire is also mentioned. Because without fire there would be no smoke, so they exist together. It is precisely because it does not arise without it that smoke is the main thing. Where there is smoke, there is fire, but where there is fire, there is not necessarily smoke. For example, when melting iron and firewood, there is only fire, not smoke. Therefore, smoke is the main thing.
Chinese
又如前所说，如同财神和治理政事一样。如果不是这样，那么“火”这个声音就会像之前说的那样出现。还有，像一起行事一样，如果没有分别，就没有具备喜乐的观察，这样说了。就像殊胜禅定的观察不具备喜乐，没有分别一样，这个观察不是那样的。因此，因为说观察与喜乐具备，显示与喜乐一起，所以这个观察被特别强调了。初禅是与具备喜乐的观察，以及与喜乐相同而具备，这是总结性的词语。如果简略地说，具备分别、喜乐，有什么过失呢？不能那样做，因为会解释成舍弃了五支。如果说二禅舍弃了分别，那么殊胜禅定也会变成二禅。此外，在初禅显示为四支的结尾之后，按照顺序这样说：具备分别，具备观察，具有从寂静处产生的喜乐，初禅圆满而住。因此，初禅有观察、喜乐、安乐和禅定，因为有这四支，并且最先说的是分别，所以称为第五支。第二禅也说，没有分别，没有观察，具有从禅定产生的喜乐，二禅圆满而住。这四支中，第一支是舍弃了观察的特征。第三禅也这样说：从喜乐中脱离贪欲，安住在舍的状态，从广义上说，直到安乐而住，三禅圆满而住。其他支也舍弃了喜的特征。第四禅也这样说：也舍弃了安乐，从广义上说，直到既非痛苦也非安乐，具有舍和完全清净的忆念，四禅圆满而住。因此，支分中的安乐也舍弃了。
English
Again, as previously mentioned, it is like the god of wealth and governing affairs. If it is not like that, then the sound of "fire" will appear as previously mentioned. Also, like acting together, if there is no distinction, there is no observation with joy and happiness, so it is said. Just as the observation of special meditation does not have joy and happiness, and there is no distinction, this observation is not like that. Therefore, because it is said that observation is with joy and happiness, showing it together with joy and happiness, this observation is particularly emphasized. The first dhyana is a summary word that is with observation with joy and happiness, and with the same joy and happiness. If it is said briefly, what is the fault of having distinction, joy and happiness? It cannot be done that way, because it will be explained as abandoning the five limbs. If it is said that the second dhyana abandons distinction, then the special dhyana will also become the second dhyana. In addition, after the first dhyana is shown as four limbs, it is said in order: with distinction, with observation, with joy and happiness arising from solitude, the first dhyana is complete and dwells. Therefore, the first dhyana has observation, joy, happiness, and samadhi, because it has these four limbs, and the first thing that is said is distinction, so it is called the fifth limb. The second dhyana also says, without distinction, without observation, with joy and happiness arising from samadhi, the second dhyana is complete and dwells. Among these four limbs, the first limb is abandoning the characteristic of observation. The third dhyana also says: having detached from desire from joy, and abiding in equanimity, in a broad sense, until abiding in happiness, the third dhyana is complete and dwells. The other limbs also abandoned the characteristic of joy. The fourth dhyana also says: also abandoning happiness, in a broad sense, until neither pain nor happiness, having equanimity and completely pure mindfulness, the fourth dhyana is complete and dwells. Therefore, the happiness in the limbs is also abandoned.