Tibetan
་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་གྱི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །དེས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ཡང་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དཔེར་བརྗོད་པས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཚེ་འདི་ལ་གཏོང་བ་ཡང་བསྡུའོ། །འཕགས་ནི་དང་པོ་འདས་དང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཟག་པ་མེད་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཡང་གཞན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ནི་འདས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་ན། ལམ་སྔོན་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་སམ་དབང་པོ་འཕོ་བའི་དུས་ན་ཡང་ལམ་སྔ་མ་བཏང་ན་འདས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་འབྲས་བུའི་ལམ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུའི་ལམ་སྔོན་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་བཤེས་ནི་ཀླན་ཀ་འདི་འི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་འཆད་དེ་འདིར་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་ན་ཐོབ་པས་དེའི་ཕྱིར་ སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་འདས་པ་དེ་དང་མི་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། །གོང་དུ་འམ་ལམ་གཞན་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་འདྲ་བ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་འདྲ་བ་དེ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནི་མི་མཛད་དེ། ཅི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྡོམ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་བརྗོད་དམ། འོན་ཏེ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན། གལ་ཏེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་
Chinese
因为没有做成两方面，所以是两者，那是具有与过去和未来的显现非理智。如果问有什么样的体性？因为是禅定的场合，所以显现为具有禅定戒律的体性。因此，即使是第一个刹那，也说成是投生到其他世，这只是用比喻来充分显示，所以也包括了投生到今世。圣者最初不是过去和未来。这是说，圣者总是具有与过去和未来的显现非理智。如果问有什么样的体性？因为是圣者的场合，所以显现为无漏。正因为如此，才说了圣者也同样具有无漏。这是一种差别，这是为了显示这个“这”字的意义。这也是另一种显示，也就是第一个刹那，在苦法智忍的第一个刹那，是不具有与过去的显现非理智的。为什么呢？因为在无始以来的轮回中，没有生起过先前的道。如果有人问，在获得果位的时候，或者转依的时候，如果舍弃了先前的道，难道不是也认为是不具有与过去的显现非理智吗？如果是那样，那么那个果位之道也是第一个刹那，因为没有生起过先前的果位之道，所以应该说它不具有与过去的显现非理智。论师友善为了回答这个诘难，这样解释说，这里是无漏戒律的场合，而且也是在证悟苦法智的时候获得的，因此，第一个刹那不具有那个过去。对于第二个等等，则具有过去和未来。对于上面或者获得其他道的情况，因为有同样的无漏戒律，所以就不说了。不要认为这里有相似之处，这是针对有漏戒律存在而说的呢？还是针对无漏戒律存在而说的呢？如果说是针对有漏戒律存在而说的，那么
English
Because it is not made into two aspects, it is both. That is, it possesses non-intellectuality of manifestation of past and future. If asked, what kind of nature does it have? Because it is the occasion of meditation, it manifests as having the nature of the discipline of meditation. Therefore, even the first moment is said to be reborn in other lives, which is fully shown by example, so it also includes rebirth in this life. The noble one is not past and future at first. This means that the noble one always possesses non-intellectuality of manifestation of past and future. If asked, what kind of nature does it have? Because it is the occasion of the noble one, it manifests as being without outflows. For the same reason, it is said that the noble person also possesses the same outflowlessness. This is a distinction, which is to show the meaning of the word "this." This is also another display, that is, the first moment, in the first moment of the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering, it does not possess non-intellectuality of manifestation of the past. Why? Because in the beginningless cycle of existence, the previous path has not arisen. If someone asks, when attaining the fruit or at the time of transformation, if the previous path is abandoned, is it not also considered to be without the non-intellectuality of manifestation of the past? If that is the case, then that path of fruition is also the first moment, because the previous path of fruition has not arisen, so it should be said that it does not possess the non-intellectuality of manifestation of the past. The teacher Vasubandhu explains in order to answer this objection, saying that here is the occasion of the discipline without outflows, and it is also obtained at the time of realizing the knowledge of the Dharma of suffering, therefore, the first moment does not possess that past. For the second and so on, it possesses the past and the future. For the above or the attainment of other paths, because there is the same discipline without outflows, it is not mentioned. Do not think that there is a similarity here, is this said in relation to the existence of the discipline with outflows? Or is it in relation to the existence of the discipline without outflows? If it is said to be in relation to the existence of the discipline with outflows, then