Tibetan
རེས་འགའ་ནི་དང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མཐར་གྱིས་པའི་ཡིན་ནའོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་འམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། ཕྱིར་མི་འོང་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་རུང་འབྲས་བུ་དང་པོ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའང་རུང་ཕྱིས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་རིགས་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནའོ། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་དྲུག་དང་བདུན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སོ་ན་གནས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དབང་པོ་འཕོ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་ནས་སློ་བ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང། འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་སླར་འོང་བ་དང༌། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་ཏེ། ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་དང༌། དྲུག་པ་རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་སླར་འོང་བའོ། །རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པོ་དེ་དག་ཉིད་དང༌། བདུན་པ་གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ཅན་དུ་སླར་འོང་བའོ། །དེ་སློབ་པར་གྱུར་ན་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ༌། །གང་གི་རིགས་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གནས་ཀྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རིགས་ཁྱད་ བར་ཅན་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རིགས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་དེ་འཕེལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། རེ་ཞིག་དཔེར་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ན་དབང་པོ་སྦྱངས་པས་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ། སློབ་པར་གྱུར་པ་དེ་འི་རིགས་པས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ནས་འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་ཀྱི་བར་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་རིགས་གཞན་ལ་གནས་པར་གྱུར་ནའོ། །རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་རིགས་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་དབང་པོ་སྦྱངས་པས་ཐོབ་པ་ལས་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་འབྲས་བུ་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དག་ནི། བདག་གི་གཞི་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དབང་གིས་ཀུན་དུ་འབྱུང་སྟེ། མདོ་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་ན་ལྟ་བ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་གཞི་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིགས་ཅན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདག་དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ སོགས་པའི་བདེན་པ་དག་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་གཙང་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། རྟག་པ་དང་བདག་གི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་གང་ལ་ལ་བདག་གོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཁོ་ན་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་གཞི་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་བདག་གི་གཞིའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་རྟག་གོ །ཆད་དོ་ཞེས་བྱ་བའམ། བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའམ། འདི་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདི་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པས་གཞི་མེད་པ་དག་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྟེན་དག་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །
Chinese
有时不是最初的，如果最终是逐渐的。对于它，无论是入流果，或一来果，或不来果，无论哪个是最初的果，都不会完全退失；无论是后来获得的一来果，或不来果，或阿罗汉果，都会完全退失。如果这样做，就是说，无论哪个种姓和最初的果是什么，都不会完全退失。次第是五种、六种和七种，意思是说，随顺守护的法者有五种：即在其处所住而完全般涅槃，根转变，完全退失而成为愚者，完全退失，以及于死有想的法者之种姓中再来；不从住处动摇的有六种：即前述五种，以及第六种随顺守护的法者之种姓中再来。有证悟之分者有七种：即前述六种，以及第七种不从住处动摇的种姓中再来。如果他成为学者，那么“后来”这个词就从心中去除。无论哪个最初的种姓是什么，都只安住于学者之位，而不是在其他位。如果不是这样，那就是为了获得种姓的差别，因为从学者之位的种姓中获得差别，所以那个人只会增长而不会完全退失。如何做到呢？例如，如果一个完全退失的法者，在阿罗汉之位，通过修习根而成为有证悟之分者，那么他就会从阿罗汉之位完全退失，如果他成为学者，那么按照这种推理，如果完全退失，就不会安住于从不从住处动摇的种姓到于死有想的法者之种姓之间。如果不是这样，那就是如果安住于其他种姓。为了获得种姓的差别，意思是说，那个种姓比完全退失的种姓更殊胜。因此，阿罗汉
English
Sometimes it is not the first, if it is gradual in the end. For it, whether it is the fruit of stream-enterer, or the fruit of once-returner, or the fruit of non-returner, whichever is the first fruit, it will not be completely lost; whether it is the later obtained fruit of once-returner, or non-returner, or the fruit of Arhat, it will be completely lost. If it is done like that, it means that whatever the lineage and the first fruit are, it will not be completely lost. The order is five kinds, six kinds and seven kinds, which means that the one who follows and protects the Dharma has five kinds: that is, abiding in that place and completely passing into Nirvana, transformation of the senses, completely degenerating and becoming a fool, completely degenerating, and returning again in the lineage of the one who has the Dharma of thinking about death; the one who does not move from the dwelling place has six kinds: that is, the previous five kinds, and the sixth kind of returning again in the lineage of the one who follows and protects the Dharma. The one who has a share of realization has seven kinds: that is, the previous six kinds, and the seventh kind of returning again in the lineage of the one who does not move from the dwelling place. If he becomes a scholar, then the word "later" is removed from the heart. Whatever the first lineage is, it only abides in the position of a scholar, not in other positions. If it is not like that, it is to obtain the difference of lineage, because the difference is obtained from the lineage of the position of a scholar, so that person will only increase and will not completely degenerate. How is it done? For example, if a completely degenerated Dharma practitioner, in the position of Arhat, becomes a person with a share of realization by practicing the senses, then he will completely degenerate from the position of Arhat, and if he becomes a scholar, then according to this reasoning, if he completely degenerates, he will not abide between the lineage of not moving from the dwelling place to the lineage of the Dharma practitioner who has the thought of death. If it is not like that, it is if he abides in another lineage. To obtain the difference of lineage, it means that that lineage is more superior than the lineage of complete degeneration. Therefore, Arhat
Chinese
如果从自身完全退失，那么即使通过勤修根器所获得的（果位），也无疑会完全退失。为什么说不会从最初的果位退失呢？因为最初的果位是指什么，就是指入流果、一来果或不来果。见道所断的（烦恼）因为没有基础，也就是没有所依，这是它的定义。这些都属于我之基础。详细解释就是，见道所断的（烦恼）是依附于我执而产生的。为什么呢？因为它们以坏聚见为根本。因此，见道所断的（烦恼）都是由于我见的力量而产生的。经中也说：世间所有不同的见解，都是以坏聚见为基础的，都是从坏聚见产生的，属于坏聚见的种类，都是从坏聚见生起的。所谓“我”也是不存在的，因为没有基础，所以不会退失。所谓“以真谛为对境”，是因为执着于苦等真谛为常等。那么，哪些不是这样的烦恼呢？比如贪欲等修道所断的（烦恼），也是因为将不净等事物执着为净、乐、常、我等相，所以是颠倒的对境。所谓“对非真实的‘我’进行增益”，就像经中所说：比丘们，对于什么是‘我’的真实见解呢？就是仅仅对于这五取蕴，如实地视为‘我’和‘我所’。所谓“执边见等也属于它的基础”，就是说，除了这些之外，其他的见道所断的（烦恼）也都是依附于我执的基础的，比如执着‘我是常’、‘我是断灭’，或者‘我没有’，或者‘只有这个是最高的’，‘这个是清净的’，‘这个存在还是不存在’等等，以这样的方式存在，所以说没有基础，也就是没有所依的意思。
English
If one completely falls away from oneself, then even what is obtained through cultivating the faculties will undoubtedly be completely lost. Why is it said that there is no falling away from the first fruit? Because what is the first fruit? It refers to the fruit of stream-enterer, once-returner, or non-returner. The afflictions to be abandoned by seeing are without a basis, that is, without a support, that is the definition. These enter into the basis of self. The detailed explanation is that the afflictions to be abandoned by seeing arise in dependence on the view of self. Why? Because they have the view of the aggregates as their root. Thus, the afflictions to be abandoned by seeing all arise due to the power of the view of self. The sutra also says: 'Whatever different views exist in the world, they are based on the view of the aggregates, they arise from the view of the aggregates, they belong to the category of the view of the aggregates, and they are born from the view of the aggregates.' The so-called 'self' also does not exist, because it has no basis, so there is no falling away. The so-called 'focusing on the truth' is because of clinging to the truths such as suffering as permanent, etc. So, what are the afflictions that are not like that? For example, desire and other afflictions to be abandoned by cultivation are also because of clinging to impure things as pure, pleasant, permanent, and having the nature of self, so they are perverse objects. The so-called 'imputing what is not a true self' is like what is said in the sutra: 'Monks, what is the true view of self? It is merely to truly view these five aggregates of appropriation as self and as belonging to self.' The so-called 'clinging to extremes, etc., also belongs to its basis' means that other afflictions to be abandoned by seeing also depend on the basis of the view of self, such as clinging to 'I am permanent,' 'I am annihilated,' or 'I do not exist,' or 'Only this is supreme,' 'This is pure,' 'Does this exist or not?' and so on, existing in such ways, so it is said that they have no basis, which means they have no support.