Tibetan
ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དག་བསྡུའོ། །སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ འཐུངས་པའི་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོ་མའོ། །སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཐོབ་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དགེ་བའི་ཐོབ་པ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་རྣམས་སོ། །སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སེམས་ནི་དགེ་བ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བའི་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ན་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རེ་ཞིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་སློང་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སྐྱེས་ནས་འཐོབ་པ་དག་ཇི་ལྟར་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འདི་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ལན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་དགེ་བ་ཡིན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་ནི་དེ་དག་གི་ཐོབ་པའི་གགས་སེལ་བར་བྱེད་ཀྱི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ནི་དོན་དམ་པར་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་བསྡུས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌།
Chinese
以“惭”等语，总摄知惭与有愧者。如药和饮料所生之乳，即是说，饮用药和饮料后，母牛所产之乳，即是药和饮料所生之乳。以不平等心所引发之获得等，广说即是以不平等心所引发之善之获得等。不平等心异于善，因疑惑阻碍善根之连接，故善之获得，如暂时进入涅槃般，非真善，因非极乐之故。如无贪等，亦非自性之善，因非彼之自性故。如受等，亦非相应，因非相应故。亦非由发起，因发起彼之心乃烦恼心故。如是，于有中结生时，生而获得者，如何是善？亦应述说。如何是善，是应述说，此乃思惟应于此努力之意。对此之答复是，因由善根所发起，故彼等在未来之际是善，而烦恼心则消除彼等获得之障碍，而非使之成为善，如是作答。以一切痛苦皆入之自性，即是说，于此，一切痛苦皆入之自性，即本质上具有一切痛苦皆入之自性。故轮回于胜义谛中是不善的。身语之业与生等，即是说，身语之业，即表色与非表色之自性，非律仪与非非律仪，亦非律仪非非律仪所摄，以及生等，即生、老、住、无常之相。
English
The term "shame," etc., encompasses those who know shame and are conscientious. Like milk produced from medicine-mixed drinks, it means that the milk produced by a cow that has consumed medicine-mixed drinks is milk produced from medicine-mixed drinks. The attainments arising from unequal minds, etc., are extensively explained as the attainments of virtue arising from unequal minds. Unequal minds are different from virtue because doubt hinders the connection of virtuous roots. Therefore, the attainment of virtue is not truly virtuous, like temporarily entering Nirvana, because it is not supreme bliss. Like non-attachment, etc., it is also not virtuous by nature because it is not its nature. Like feeling, etc., it is also not in accordance because it is not in accordance. It is also not from arising because the mind that causes it to arise is an afflicted mind. Likewise, how can those born and attained at the time of rebirth in existence be virtuous? It should also be stated. How it is virtuous should be stated, which means thinking that one should strive for this. The answer to this is that because it is initiated by virtuous roots, they are virtuous in the future, and the afflicted mind eliminates the obstacles to their attainment, but does not make them virtuous, so it is answered. By the nature of entering all sufferings, it means that here, the nature of entering all sufferings is essentially the nature of entering all sufferings. Therefore, samsara is unwholesome in the ultimate truth. Actions of body and speech, birth, etc., mean actions of body and speech, which are the nature of revealing form and non-revealing form, non-discipline and non-non-discipline, and neither discipline nor non-non-discipline, as well as birth, etc., which are the characteristics of birth, aging, dwelling, and impermanence.
Tibetan
རྗེས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་དང༌། མི་དགེ་བ་དག་གིས་ཐོབ་པ་རྣམས་སོ། །ནད་དང་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་ལ་སོགས་པས་དཔེར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་དཔེ་ནི་ནད་ཀྱིས་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་ནི་ནད་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ནི་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་གྱིས་བྱ་སྟེ། གཞན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དཔེ་ནི་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བས་བྱའོ།། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དཔེ་ནི་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོ་མས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འཁོར་བ་དོན་དམ་པར་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཁོར་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའམ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་སྐད་དུ་བཤད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁས་ལེན་ཏོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཞིག་འདི་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་མི་བདེ་བའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་ཡང་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སེམས་པ་ཁོ་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་འདིས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་དེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང༌། དེ་དག་གི་འབྱུང་བ་ ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། བྱེད་པ་པོ་ནི་ལས་ལ་སེམས་པ་ཡིན་གྱི། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་བྱའོ་སྙམ་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ལས་འདི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡིན་པས
Chinese
之后，是自性的体性，以及不善所获得的果报。用疾病和不适之药等来作比喻，即轮回的比喻是用疾病来作的，轮回就像疾病一样的说法。贪着等的比喻是用不适之药来作的，因为与其他相同而具有，并且不依赖于发起。与那些相同而具有的比喻，是用与不适之药混合的饮料来作的。身语之业和生等以及所获得的果报的比喻，是用从与不适之药混合的饮料中产生的牛奶来作的。如果是这样，那么，如果轮回在胜义谛中是不善的，那么有漏法因为属于轮回的范畴，所以有漏法一点也不被记别或者不会变成善的吗？在胜义谛中是那样说的，即属于轮回范畴的一切都是不善的，这是承认的。为了异熟的缘故而广说，即凡是这个是有异熟的，为了异熟的缘故而不记别，那就是不记别。如此说，凡是有漏法，那在胜义谛中因为是不安乐的缘故也是不善的，并且为了异熟的缘故也不是不记别的。善也是同样，也是不善的，并且因为异熟是可意的缘故也是善的，应当理解。如果由于发起的势力而广说，即认为只有心是善和不善的，以这种想法来行持身语之业的善和不善。如果不是大种，即是善和不善，善和不善的心也发起身语之业，以及那些大种。分别部论师说，作者是对业的心，而不是对认为要做大种的大种。那么是什么呢？是认为要做这个业的心。
English
After that, are the nature of self-nature, and the results obtained by non-virtues. The analogy is made with diseases and unsuitable medicines, etc., that is, the analogy of samsara is made with diseases, the saying that samsara is like a disease. The analogy of attachment, etc., is made with unsuitable medicine, because it is the same as others and has it, and does not depend on initiation. The analogy of having the same as those is made with a drink mixed with unsuitable medicine. The analogy of the actions of body and speech, birth, etc., and the results obtained, is made with milk produced from a drink mixed with unsuitable medicine. If that is the case, then, if samsara is non-virtuous in the ultimate truth, then because the contaminated dharma belongs to the category of samsara, will the contaminated dharma not be mentioned at all or will it not become virtuous? In the ultimate truth, it is said that way, that is, everything belonging to the category of samsara is non-virtuous, this is admitted. It is widely said for the sake of ripening, that is, whatever this is with ripening, for the sake of ripening it is not distinguished, that is not distinguished. It is said that whatever is contaminated dharma is also non-virtuous because it is not happy in the ultimate truth, and it is also not not distinguished for the sake of ripening. Good is also the same, it is also non-virtuous, and it is also good because the ripening is desirable, it should be understood. If it is widely said due to the power of initiation, that is, thinking that only the mind is good and non-virtuous, with this thought one practices the good and non-virtuous actions of body and speech. If it is not the great elements, that is, good and non-virtuous, the good and non-virtuous mind also initiates the actions of body and speech, and those great elements. The Vaibhashika masters said that the author is the mind for the action, not for the great elements who think to do the great elements. Then what is it? It is the mind that thinks to do this action.
Tibetan
་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་ལས་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི། བྱེད་པ་པོ་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་མེད་དོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ནི་སའི་སྒོ་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པས་སྐལ་བ་མི་མཉམ་ཞིང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུར་སེམས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དེ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་དང་རྣ་བ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སེམས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདིའི་འབྲེལ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ན། ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་སེམས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རྣ་མིག་མངོན་ཤེས་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་ནི་དགེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །མཐོང་བས་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཤེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ནི། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལོག་པར་ལྟ་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་ལོག་པའི་དག་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་རྒྱུ་དང་ནི། དེ་ཡི་དུས་ཀྱི་སློང་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་སློང་བ་དང་དེའི་དུས་ཀྱི་སློང་བ་ནི་རྒྱུ་དང་དུས་ཀྱི་སློང་བའོ། །རྒྱུ་དང་དེའི་དུས་ཀྱི་སློང་བ་ཞེས་མིང་བཏགས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་དེའི་དུས་ཀྱི་སློང་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པའོ། །ཡང་འདི་ལ་རྒྱུ་དང་དེའི་དུས་ཀྱི་སློང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པས་ན། རྒྱུ་དང་དེའི་དུས་
Chinese
大种并非如业一般是善与非善。论师说，对于入定的非表色法，作者没有“我要做非表色法”的想法。未入定的心，不是以地界的方式入定，因为因缘不平等且不同，所以如果认为它能发起一切，那么如何能说入定的非表色法是善呢？它不会像大种一样变成善，是这样想的。或者说，天眼等和天耳等也会变成是善的，这是说，即使没有心，非表色法也是善的。或者，这之间的联系是这样的：如果因缘不平等和未入定的心的作用使它是善的，那么天眼和天耳在连接时，因为它们有心，也会变成是善的，这样的话，“耳眼现识无记”就会出现，因为这二者连善也不是。因为见到而应断除的是进入内视，因此这样说，所说的因为见到而应断除的心不是发起表色法的。那么，为什么世尊要说呢？这句话的意思是，这与世尊所说相违背。那又是什么呢？就是详细地说了从邪见中……，如邪见是见断，那么邪见的表色法的 自性，以及邪业的边际的自性才会出现，这样说了因和，它的时机发起，这是因的发起和它的时机的发起，就是因和时的发起。因和它的时机的发起被命名为因和它的时机的发起，就是被命名了。还有，因为这里有因和它的时机的发起，所以因和时
English
The great elements are not good or bad like karma. The teacher said that for the non-manifestation of meditative equipoise, the agent does not have the thought, "I will do non-manifestation." The mind that is not in meditative equipoise is not in meditative equipoise through the element of earth, because the conditions are unequal and different, so if it is thought that it causes everything, then how can it be said that the non-manifestation of meditative equipoise is good? It will not become good like the great elements, that is what is thought. Or, the divine eye and so on, and the ear and so on, would also become good, which means that even if there is no mind, non-manifestation is good. Or, the connection between them is like this: if it is good due to the power of unequal conditions and the mind that is not in meditative equipoise, then the divine eye and ear, when connected, would also become good because they have mind, in that case, "ear, eye, consciousness, neutral" would appear, because these two do not even have good. Because what is to be abandoned by seeing is entering into introspection, therefore it is said that the mind that is to be abandoned by seeing is not what causes manifestation. Then, why did the Blessed One say it? The meaning of this sentence is that it contradicts what the Blessed One said. And what is that? It is said in detail that from wrong view..., if wrong view is to be abandoned by seeing, then the nature of the manifestation of wrong view, and the nature of the boundary of wrong action will appear, thus it is said the cause and, its time of arising, this is the arising of the cause and its time of arising, that is the arising of cause and time. The arising of cause and its time is named the arising of cause and its time, that is, it is named. Also, because there is the arising of cause and its time here, so cause and time