Tibetan
ས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་བོ་ཞེས་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་དེ་ཡང་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཞེ་ན། བདེན་པ་མཐོང་དང་བསྒོམས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཟླས་དབྱེ་བ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ན་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་ཏེ་རྒྱུ་དེ་ལས་སོ། །དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་བས་རིམ་བཞིན་སྤོང་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བཞི་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཡིན་ལ། བདེན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ད་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་དག་ཅི་ཟག་པ་མེད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་བརྗོད་དོ། དེ་ལམ་བསྟན་པ་ཉེ་བར་དགོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པ་དགུ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་སྤོང་བ་དང་རྣམ་པ་དགུ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བ་དེ་འདྲ་བའི་མཐུ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བའི་མཐུ་ཞིག་ཡོད་ན་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ཅིག་ཅར་སྤོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནས་ཅིག་ཅར་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་གི །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་ཡིན་པས་དེར་ཐལ་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་གཞི་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་མི་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་བསྟན་པར་བཞེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན། འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུ་རྣམས་སྔ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར
Chinese
之所以说“获得完全知晓之名”，是因为说的是将因安立为果。而“断除也已宣说”是指已经阐述。如果问：如何阐述的呢？那就是提到了“从见谛与修习中”。这表明以“与”字区分，具有同一体性的性质，因为见谛的缘故，以及修习的缘故，所以是从见谛与修习中，即从那个因中产生。其中说：“彼等十与七七八，除三二见余贪欲，苦等见断渐断除，四者修断应知晓。”等等，详细阐述了烦恼可以通过见断和修断来断除。见谛是通过见道实现的，而修谛是通过修道实现的，因此现在要说的是，见道和修道这些是有漏还是无漏呢？这是为了将道路的阐述紧密结合起来。之所以说“是三界之对治”，是因为如果见道本身是世间道，那就不会成为有顶天的对治了。此外，由于见断要断除的九品烦恼是同时断除的，所以不像修道那样是世间道。因为世间道没有断除三界和同时断除九品烦恼那样的力量。如果说，如果出世间道有同时断除九品烦恼的力量，那么修断也要由出世间道同时断除，岂不是成了过失？应该确定地说，只有出世间道才能同时断除。但并非说只有出世间道才能同时断除，所以不会有那个过失。之所以说修断的烦恼是有所依的，是因为已经阐述了，因此即使是出世间道也不能同时断除它们。如果不是这样，也就是说，如果不是按照如实现证那样来阐述，那么在世间，因为先见到因的缘故。
English
The reason for saying "obtaining the name of complete knowledge" is because it refers to establishing the cause as the result. And "the abandonment has also been explained" means it has been elucidated. If asked, how is it elucidated? It is mentioned as "from seeing the truth and from cultivation." This indicates that the nature of having the same entity is distinguished by the word "and," because of seeing the truth, and because of cultivation, so it is from seeing the truth and from cultivation, that is, from that cause. Among them, it says: "Those ten and seven, seven and eight, except for three and two views, greed and so on, are gradually abandoned by seeing, the four should be known as abandoned by cultivation." And so on, it elaborates in detail that afflictions can be abandoned by seeing and abandoned by cultivation. Seeing the truth is achieved through the path of seeing, and cultivating the truth is achieved through the path of cultivation, therefore, now what is to be said is whether these paths of seeing and cultivation are contaminated or uncontaminated? This is in order to closely connect the explanation of the path. The reason for saying "is the antidote to the three realms" is because if the path of seeing itself is a worldly path, then it will not become the antidote to the peak of existence. Furthermore, since the nine categories of afflictions to be abandoned by seeing are abandoned simultaneously, it is not a worldly path like the path of cultivation. Because the worldly path does not have the power to abandon the three realms and simultaneously abandon the nine categories of afflictions. If it is said that if the supramundane path has the power to simultaneously abandon the nine categories of afflictions, then the afflictions to be abandoned by cultivation should also be simultaneously abandoned by the supramundane path, wouldn't that become a fault? It should be determined that only the supramundane path can simultaneously abandon. But it is not said that only the supramundane path can simultaneously abandon, so there will not be that fault. The reason for saying that the afflictions to be abandoned by cultivation are based on something is because it has been explained, therefore even the supramundane path cannot simultaneously abandon them. If it is not like this, that is, if it is not intended to be explained according to the way of actual realization, then in the world, because the causes are seen earlier.
Tibetan
་རྒྱུ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་སྔར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རགས་པ་བཞིན་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ། རྒྱུ་བ་ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་སྒོ་ནས་སམ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་སྐྱེས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །སྩོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ བརྟགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཏེ། རྟོགས་སླ་བར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཔེར་ན་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ལྟ་བུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་དང་ནག་པོའི་ཕྱོགས་དག་ལ་སོ་སོར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྐྱེས་པ་ནི་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོས་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པར་སླའི་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའམ། ནག་པོའི་ཕྱོགས་རྟོགས་པར་སླ་བས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ ། མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པར་བྱ་བ་དང༌། མི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་སྔར་ནི་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་ལ། ཕྱིས་ནི་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ངེས་པ་འདི་ནི་མེད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྔར་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འདུན་པ་བསྐྱེད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་དེ། དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས
Chinese
原因是之前已经阐述过的，集谛也将在此之前被阐述。例如，正念等，就像是与生起相符的阐述一样。身体的正念，就像是以粗略的方式作为目标一样，通过细微和粗略的方式，或者通过先前和之后成为原因和结果的方式，先产生，然后在它之后是感受的正念。在它之后是心的正念。在它之后是法的正念。这样，这些就是与生起相符的阐述，禅定等也与此相同。“等”这个词表示解脱和胜处，以及灭尽处等，也是与生起相符的阐述。有些人说是与分别相符的阐述，也就是与分别相符，是容易理解的阐述的意思。例如，就像是正断一样，就像是在白色和黑色方面，分别通过生起和未生起的差别来阐述一样。生起的是容易理解的调伏者所生起的，未生起的是不是，或者黑色方面是容易理解的。如果这样，那么，为了舍弃已经生起的罪恶和不善之法，生起意愿，发起精进，摄持心，正确地安立。为了不生起未生起的，生起意愿，就像之前一样。为了生起未生起的善法，生起意愿，就像之前一样。为了使已经生起的住立，不忘失和习惯，生起意愿，就像之前一样。先前是为了舍弃已经生起的而生起意愿，之后是为了不生起未生起的而生起意愿，这种确定性是没有的。那么是什么呢？先前也是为了不生起未生起的，生起意愿，之后也是为了舍弃已经生起的而生起意愿，这个例子就是这样。善的方面。
English
The cause has been explained before, and the truth of the origin will be explained before this as well. For example, mindfulness and so on, are like explanations that are in accordance with arising. Mindfulness of the body is like targeting it in a coarse manner, through subtle and coarse ways, or through the way the former and the latter become cause and effect, first arising, and then after that is mindfulness of feeling. After that is mindfulness of the mind. After that is mindfulness of phenomena. Thus, these are explanations that are in accordance with arising, and meditation and so on are similar to this. The word "etc." indicates that liberation and the spheres of mastery, as well as the spheres of exhaustion, etc., are also explanations that are in accordance with arising. Some say that it is an explanation that is in accordance with discrimination, that is, in accordance with discrimination, which means an explanation that is easy to understand. For example, like the right abandonments, it is like explaining the white and black sides separately through the difference of arising and non-arising. What has arisen is easy to understand as arising from a tamer, and what has not arisen is not, or the black side is easy to understand. How is it? In order to abandon the sinful and unwholesome dharmas that have arisen, one generates intention, exerts effort, grasps the mind, and establishes it correctly. In order not to generate what has not arisen, one generates intention, just like before. In order to generate the wholesome dharmas that have not arisen, one generates intention, just like before. In order to make what has arisen abide, not be forgotten, and become habitual, one generates intention, just like before. Previously, intention was generated in order to abandon what had arisen, and later, intention was generated in order not to generate what had not arisen, but this certainty is not there. So what is it? Previously, intention is generated in order not to generate what has not arisen, and later, intention is also generated in order to abandon what has arisen, this is the example. The side of virtue.