Tibetan
པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པའི་རྣམ་པ་ཐ་མ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྲལ་བ་ཡང་ཡང་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པའི་དུས་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དུས་དང་དབང་པོ་འཕོ་བའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་དུས་གསུམ་ཁོ་ནར་འཐོབ་བོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བྲལ་བ་ནི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དུས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རུང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་དང་དབང་པོ་འཕོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དུས་གཉིས་སུ་འཐོབ་སྟེ་རེ་ཞིག་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོས་འཐོབ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོས་ནི་དབང་པོ་འཕོ་བའི་དུས་གཅིག་ཏུ་བོར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཁ་ཅིག་གི་ནི་དུས་ལྔར་འཐོབ་པས་ན་དུས་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་པོ་འཕོ་བ་མེད་དོ། །དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྲལ་བ་དུས་གཅིག་ཏུ་འཐོབ་པ་ཡོད་དེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཡང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བས་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟའོ། །འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤངས་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་སྤངས་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་སྔོན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་ཤིང་ཆེད་དུ་བསྩགས་པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་གང་ནས་སྤང་བ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒྲར་བསྟན་ཞེ་ན་མདོ་ལས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དག་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་དང༌། འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་ཡང་དག་པར་ འདས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །འདོད་པ་ན་དང་པོའི་རྣམ་གཉིས་ཟད་ལ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་བའི་གཏན་ཚིགས་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཟད་མེད་དང༌། སྲིད་རྩེ་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང༌།། རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་དུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནས་འཆད་བར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཟག་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་འདི་ཉིད་དེའི་མིང་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཟག་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཟག་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེའི་མིང་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དེ་ན་འདོད་ཆགས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་བའི་མིང་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཐ་དད་པར་བསྟན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སོ་སོར་མི་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ས་དང་ས་ན་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་མི་ ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་བའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྔོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བར་རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ
Chinese
以修所断的烦恼，从最大的大到最小的小之间所断的九种行相是什么呢？从那些行相中，除了有顶天的最后一种最小的小之外，所有断除都是在反复生起对治的时候，以及阿罗汉果位的时候，和转根的时候，这三个时候才能获得。在无色界中所行持的最小的小的行相，它的断除是因为生起对治和获得断除之果是同一时间，所以既可以称为生起对治的时候，也可以称为获得阿罗汉果位的时候，任何一个都可以，以及转根的时候，这两个时候获得，暂时是这样，这是说钝根者所获得的。利根者则是在转根的时候一次性舍弃，有些烦恼则是在五个时候获得，所以应该说在两个时候之间获得。对于那些来说，并非所有时候都有转根。因此，烦恼的断除有在同一时间获得的，如果像是修所断的有顶天的最小的小的行相的断除，那么就不会再次获得，所以不说了。因为在果上安立因的缘故，这叫做断除。因是遍知，是智慧的自性。在果上安立因，说断除就是遍知，这是安立近取因，比如就像说六处是以前显现积聚和特意积累的，这些应该知道是以前的业。又从何处显示断除是遍知的名言呢？经中说：比丘们，应该说遍知之法，以及遍知，以及具有遍知的人。什么是遍知之法呢？是五取蕴。什么是遍知呢？就是在此舍弃了欲贪，并且完全超离了欲贪，这叫做遍知，经中广说。在欲界中最初ི་二者灭尽而一，名为遍知，是为遍知而立宗，无有离系之得，无有灭尽有顶，因二者皆已摧伏。此遍知将从此处宣说。与最后分相应之舍断，是指舍断欲界之漏的同义语，此即是其名称。舍断色之漏，是指舍断色界之漏之义，从其名称来说，名为色界贪欲灭尽之遍知。虽有我慢等烦恼及近烦恼于色界中行转，然此遍知之安立，是因彼处贪欲为主要之故，与上分相应之随缚，即说是色界贪欲灭尽之遍知。一切随缚皆已穷尽之遍知，此乃舍断一切漏之名称。遍知是各别显示，是指以修断所应断于色界中行转之诸法，是色界贪欲灭尽之遍知。对于无色界之诸法，则是一切随缚皆已穷尽之遍知，是故如此说。然非见断所应断之诸法，是指为何于色界与无色界中行转之见断所应断之诸法，不个别显示遍知耶？如是，于色界与无色界中行转之见断所应断之诸法舍断，亦是三种遍知，是故如此说。因修断所应断之诸法对治不同之故，是指如此，地与地于色界中行转之修断所应断九种之对治，无间道与解脱道无漏无 能胜等之地，以及有漏之二禅近分所摄乃至空无边处近分所摄之间有九种，而于无色界中行转之诸法对治，无间道与解脱道
English
What are the nine aspects of abandonment, from the greatest of the great to the smallest of the small, that are abandoned by meditating on the afflictions to be abandoned by cultivation? Among those aspects, the abandonment of all except the last, smallest of the small aspect of the peak of existence is attained only at three times: the time when the antidote repeatedly arises, the time of the fruit of arhatship itself, and the time of transformation of faculties. The abandonment of whatever is the smallest of the small aspect that is practiced in the formless realm is at the same time as the arising of the antidote and the attainment of the fruit of abandonment itself, so it can be called the time of the arising of the antidote, or it can be called the time of attaining the fruit of arhatship itself, whichever it may be, and the time of transformation of faculties, at two times. For the time being, that is how it is said to be attained by dull faculties. Sharp faculties abandon it at one time, at the time of transformation of faculties, and some afflictions are attained at five times, so it should be said that they are attained between two times. For those, there is no transformation of faculties at all times. Therefore, there is attainment of abandonment of afflictions at one time. If it is like the abandonment of the smallest of the small aspect of the peak of existence, which is to be abandoned by cultivation, then it will not be attained again, so it is not spoken of. Because the cause is attributed to the effect, it is called abandonment. The cause is complete knowledge, which is the nature of wisdom. Because the cause is attributed to the effect, it is said that abandonment is complete knowledge, which is the attribution of the proximate cause, just as it is said that these six sources of contact, which were previously manifestly accumulated and intentionally heaped up, should be known as previous actions. Furthermore, from where is it shown that abandonment is the expression of complete knowledge? From the sutra: Monks, the dharmas to be completely known, and complete knowledge, and the person who possesses complete knowledge should also be explained. What are the dharmas to be completely known? They are the five aggregates of grasping. What is complete knowledge? It is the abandonment of desire and attachment to desire, and the complete transcendence of desire and attachment to desire. This is called complete knowledge, as is extensively explained in the sutra. In the desire realm, the first
English
The term 'one in the exhaustion of two' is called 'complete knowledge.' It is established as complete knowledge because there is no attainment of detachment, and the peak of existence is destroyed, because both causes are completely subdued. This complete knowledge will be explained from here. 'Abandoning what is in accordance with the final part' is a synonym for abandoning the outflows of the desire realm; this itself is its name. 'Abandoning the outflow of form' means abandoning the outflows of the form realm; from its name, it is called 'complete knowledge of the exhaustion of desire in the form realm.' Although there are afflictions such as pride and near afflictions that operate in the form realm, the establishment of this complete knowledge is because desire is the main thing there. The bondage that accords with the higher part is said to be the 'complete knowledge of the exhaustion of desire in the form realm.' 'Complete knowledge that exhausts all bondages' is the name for abandoning all outflows. 'Complete knowledge is shown separately' means that abandoning the phenomena that should be abandoned by cultivation and that operate in the form realm is the 'complete knowledge of the exhaustion of desire in the form realm.' For formless phenomena, it is the 'complete knowledge that exhausts all bondages,' and that is why it is said so. 'However, it is not for the phenomena to be abandoned by seeing' means why the complete knowledge of the phenomena to be abandoned by seeing that operate in the form and formless realms is not shown separately. Likewise, abandoning the phenomena to be abandoned by seeing that operate in the form and formless realms is also three kinds of complete knowledge, and that is why it is said so. 'Because the antidotes for the phenomena to be abandoned by cultivation are different' means that, like this, the antidotes for the nine types of phenomena to be abandoned by cultivation that operate in the form realm in the ground and in the ground are the uninterrupted path and the path of liberation, the uncontaminated, invincible ground, etc., and there are nine types between the contaminated near attainment of the second dhyana and the near attainment of the sphere of infinite space, while the antidotes for the phenomena that operate in the formless realm are the uninterrupted path and the path of liberation.