Tibetan
།བཏང་སྙོམས་ནི་བར་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཚོར་བ་བར་མ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སིམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཉི་གའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་ཡན་ལག་གཉི་ག་ཡོད་པས་ན་གཉི་གའི་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དང་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་རྟོག་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་དབང་ཁོ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་སོ། ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག །དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཐ་དད་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་དག་དང་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཐ་དད་དེ་སོ་སོར་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། བཏང་སྙོམས་ནི་ལུས་ཀྱིའམ་སེམས་ཀྱིའམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའམ་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་རང་གི་ངང་གིས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བས་དེ་ལྟ་བས་ན་དབང་བོ་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་དབང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ།། །།བམ་པོ་དགུ་པ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱིས་རྗེས་སུ་འཛིན་ལ་སེམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་གྱིས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ནི་མི་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱིས་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཐ་དད་པ་མེད་
Chinese
“舍”即“中”，意为舍的根源是中性的感受。既非愉快，亦非不愉快，此乃其定义。“二者”是指此有身心二支，故称“二者”，即身与心之定义。“不分别故”是指因无现前作用之分别念之故，此乃其定义。言“大抵”是为了完全舍弃由禅定生起及由异熟生起的喜与乐。“非身的”是指身体的快乐与痛苦并非由分别念所生。何以故？言“由境之故，阿罗汉亦生”，乃因仅由外境之故，即使已断除可爱与不可爱分别念的阿罗汉，亦会生起身体的快乐与痛苦。 “是故彼等，于根各异。”意为身体与心理的快乐及痛苦，于根源上是各异的，即分别为乐根、悦意根、苦根及忧根。至于舍，无论是身体的、心理的、由异熟生起的，或是由等流因所生的，皆是无分别念，仅是无现前证悟，自然而生，无有主动造作，因此，于根源上并无差异，故将舍受称为舍根，视为单一根源。第九品。身体的快乐亦于他处广说，即身体的快乐亦由体验之自性差别所随持，而心理的快乐亦由他者所随持，身体的快乐是所依，而心理的快乐则非所依。同样地，身体的痛苦亦由体验之自性差别所随持，而心理的痛苦亦由他者所随持。“舍无差别”，意指于自性与特性的体性上无有差别。因此，为了舍，即为了成为舍，因无有差别，故于自性与特性上无有差异，故无有不同。
English
"Equanimity" means "intermediate," signifying that the root of equanimity is a neutral feeling. It is neither pleasant nor unpleasant, this is its definition. "Both" refers to the fact that this has two branches, body and mind, hence it is called "both," which is the definition of body and mind. "Because of non-discrimination" means because there is no discrimination of manifest activity, this is its definition. The mention of "mostly" is to completely abandon the joy and happiness arising from meditation and arising from maturation. "Not of the body" means that the happiness and suffering of the body do not arise from discrimination. Why? It is said, "Because of the object, even arhats arise," because solely due to the external object, even arhats who have abandoned the discrimination of the lovely and unlovely will generate bodily happiness and suffering. "Therefore, those, are different in their faculties." It means that the happiness and suffering of body and mind are different in their faculties, namely the faculty of pleasure, the faculty of joy, the faculty of pain, and the faculty of displeasure. As for equanimity, whether it is bodily, mental, arising from maturation, or arising from a cause in accordance, it is non-discriminating, only without manifest realization, arising naturally, without active creation, therefore, there is no difference in the faculties themselves, so the feeling of equanimity is called the faculty of equanimity, regarded as a single faculty. Ninth Chapter. The happiness of the body is also extensively explained elsewhere, that is, the happiness of the body is also sustained by the difference in the nature of experience, while the happiness of the mind is also sustained by others, the happiness of the body is dependent, while the happiness of the mind is non-dependent. Similarly, the suffering of the body is also sustained by the difference in the nature of experience, while the suffering of the mind is also sustained by others. "Equanimity has no difference," meaning there is no difference in the nature of self and characteristics. Therefore, for the sake of equanimity, that is, to become equanimity, because there is no difference, there is no difference in self and characteristics, so there is no difference.
Tibetan
དོ། །མཐོང་བསྒོམ་མི་སློབ་ལམ་ལ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི་མཐོང་བསྒོམ་མི་སློབ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་དང༌། བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་རྫས་དགུ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཐོང་པའི་ལམ་ལ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། རྫས་དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་མིང་དེ་དང་དེ་འཐོབ་ བོ། དགུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རྫས་དགུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལམ་དེ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། རྣམ་ཤེས་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་དག་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་བའི་ས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཁོ་ན་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་ས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ནི་མེད་དོ། །མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་བཞི་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཀུན་རྟོགས་པར་བྱ་བར་ཞུགས་པ་སྟེ། ཀུན་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེའི་དབང་པོ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་སྔོན་མ་མཐོང་བ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ལྷག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་ཉིད་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཟག་ཀུན་ཤེས་པ་དེའི་དབང་པོ་ཡིན་པའམ་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་དབང་པོ་ཡིན་པས་ན་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོའོ། །མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ནི་ཀུན་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་སྒྲའི་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱའོ། །ཀུ
Chinese
དོ། །见、修、无学道有九（མཐོང་བསྒོམ་མི་སློབ་ལམ་ལ་དགུ།）。 所谓“见”就是见。见道、修道和无学道就是见修无学道。这三个道本身，以及意、乐、悦、舍、信、精进、念、定、慧这九种事物，哪些是见道呢？就是“未知当知根”。什么是修道呢？就是“已知根”。什么又是无学道呢？就是“具知根”。这样安立，这些事物是互相观待而得到这些名称的。“九”这个词是观待其他组合而说的，并不是一个组合里有九种事物。因为乐、悦和舍根中，只有其中之一存在。如果这个道是无间道、殊胜禅定、第四禅、空、识、无所有处，那么就只有舍根，而没有乐和悦根。如果是在第一禅和第二禅的阶段，那么就只有悦根。如果是在第三禅的阶段，那么就只有乐根，没有其他的根。“进入未知当知”是指进入对四圣谛的未知当知和完全证悟，也就是想要完全了解。它的根就是未知当知根。修道是没有先前未见的需要了解的，因为已经断除了细微的烦恼残余。为了断除修道所要断除的烦恼，所以要完全了解这四圣谛。证悟一切的补特伽罗是他的根，或者说证悟本身就是根，所以是已知根。无学道中，认为“我已知”的证悟就是已知，这只是陈述意义而已，词语的组合应该这样进行。
English
Do. The path of seeing, meditation, and no-more-learning has nine. The so-called 'seeing' is seeing. The path of seeing, meditation, and no-more-learning is the path of seeing, meditation, and no-more-learning. These three paths themselves, as well as the nine things called mind, pleasure, joy, equanimity, faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom, which of these are on the path of seeing? It is called the 'faculty of what is to be known.' What is the path of meditation? It is called the 'faculty of what is known.' And what is the path of no-more-learning? It is called the 'faculty of complete knowledge.' Thus, these things are established, and these things obtain these names in relation to each other. The word 'nine' is spoken in relation to other groups, but it is not that there are nine things in one group. Because among the faculties of pleasure, joy, and equanimity, only one of them exists. If that path is the path of no interval, special concentration, the fourth concentration, space, consciousness, or the birthplace of nothingness, then there is only the faculty of equanimity, and there are no faculties of pleasure and joy. If it is a stage of the first and second concentrations, then there is only the faculty of joy. If it is a stage of the third concentration, then there is only the faculty of pleasure, and there is no other. 'Entering into what is to be known' means entering into the unknown of the four truths to be known and fully realized, that is, thinking to fully understand. Its faculty is the faculty of what is to be known. The path of meditation does not have what was not previously seen to be known, because the subtle remnants have been abandoned. In order to abandon the afflictions to be abandoned by meditation, therefore, these four truths themselves are fully known. The person who knows everything is his faculty, or knowledge itself is the faculty, so it is the faculty of knowledge. On the path of no-more-learning, the realization that 'I know everything' is knowledge, which is only a statement of meaning, and the combination of words should be done in this way.