Tibetan
་ཡང་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པར་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་འཇུག་པས་འཇུག་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྕི་བ་དང་ཡང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་མདོ་ལས་གསུངས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིར་དཔེ་ནི་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་དག་ཁོ་ན་རྟེན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་བཏང་སྙོམས་ནི་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྟོན་པའི་བཀའ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་འབྱུང་བས་འདི་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ན་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ། །ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཁ་ཅིག་ནི་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སོ། །ཞེན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཅོ་བརྒྱད་ཕྲག་གཉིས་ན་སྟོན་པའི་བཀའ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གོ །དེ་དག་གིས་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དེ་དག་གིས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་གཉིས་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཅིང་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་ བཞིན་ནོ། །སྔར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་གཞི་རྣམས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་གསུམ་མོ་ལས་གཉིས་སོ། །གཞི་བདུན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་ཐག་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་གང་འཆི་དང་སྐྱེ་བ་ཡི། །སྲིད་པའི་བར་དུ་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ད
Chinese
也无论在哪里都不可能完全清净。因此，烦恼诸法互相违背而存在，相对于其他存在方式而言，具有功德，因此经中考虑到轻重而宣说，没有过失。这里的例子就像喜乐等。因此，这是世尊为了舍弃而仅仅将舍弃作为所依而宣说，因为世尊曾说“比丘们，舍弃有两种”等等。如果有人问：依赖贪执和依赖出离的差别而宣说的三十六种教言，难道不是已经成立了这些既是遍计烦恼，又是清净吗？答：为了符合分别说者的宗义，所以没有过失。按照论师的观点，那里也有除了意近行之外的意乐等。所谓意乐等，详细来说，就是十八种意近行中的一些是依赖贪执的，也就是依赖显现贪执的。另一些是依赖出离的，出离的自性就是出离，也就是从遍计烦恼或轮回痛苦中出离。以依赖贪执和依赖出离的差别，十八乘以二，有三十六种教言。因为佛陀已经开示和宣说了以这些差别，即以这些意近行的差别来显示两种不同的方式，所以就像经中所说的那样。之前所说的缘起，如果简略来说，就是烦恼、业和基础等，这是因为经中说有三种烦恼，两种业，七种基础。对于诸业也同样，所谓“如是”是指诸业也同样是产生异熟的近取因，应结合语境来理解。烦恼也是异熟的因，但那是远因。这些已经讲完了，所谓“在此死亡和出生之间，存在于有之中”等等。
English
And it is impossible to be completely purified anywhere. Therefore, since afflictions arise in mutual opposition, they are virtuous in relation to other ways of arising, so there is no fault because the sutras speak with regard to heaviness and lightness. The example here is like joy and so on. Therefore, this is because the Blessed One has shown only equanimity as the basis for abandonment, because he said, "Monks, there are two kinds of equanimity," and so on. If someone asks: Are not the thirty-six teachings that are taught by the distinction of relying on attachment and relying on renunciation, have not these been established as both pervasive afflictions and purification? Answer: In order to conform to the tenets of the distinction speakers, there is no fault. According to the teacher's view, there are also mental pleasures and so on other than the mental near-going. The so-called mental pleasures and so on, in detail, some of the eighteen mental near-goings are dependent on attachment, that is, dependent on manifest attachment. Some are dependent on renunciation itself, and the nature of renunciation is renunciation, that is, renunciation from pervasive afflictions or the suffering of samsara. By the distinction of relying on attachment and relying on renunciation, eighteen times two, there are thirty-six teachings. Because the Buddha has taught and explained that these distinctions, that is, the distinctions of these mental near-goings, show two different ways, so it is as it says in the sutras. The previously mentioned dependent origination, if briefly summarized, is afflictions, karma, and foundations, etc., because the sutras say that there are three afflictions, two karmas, and seven foundations. For all karmas as well, the so-called "thus" means that all karmas are also the proximate cause of producing ripening, and should be understood in conjunction with the context. Afflictions are also the cause of ripening, but that is a distant cause. These have been explained, the so-called "Here, between death and birth, it occurs in existence," and so on.