Tibetan
པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ལེན་པ་སྨོས་པ་ཁོ་ནས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡན་ལག་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་ཡང་མི་དགོས་ན། འོ་ན་ནི་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་དག་ཀྱང་ལེན་པའི་ནང་དུ་འདུ་བས་དེ་གཉིས་ཀྱང་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་གཞན་ཉིད་དུ་མི་བྱ་བར་འདུས་ཏེ། ལེན་པ་སྨོས་པ་ཁོ་ནས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་དག་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཡང་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་ལེན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་ཏོ། །མདོ་གཞན་ལས་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་རྐྱེན་དང་བཅས་གཞི་དང་བཅས་པའི་མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག་མ་རིག་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་རྐྱེན་དང་བཅས་གཞི་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་རེག་པའི་དུས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྙོག་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རེག་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྙོག་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རམ། གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པའོ། །མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་སྟེ། གང་ལ་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཡོད་ པ་དེ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྲེད་པའི་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རེག་པའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཚོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པས་མ་རིག་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལྟར་རེག་པའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཚོར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པས་བཅུ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་གཞན་གྱིས་ཁ་བསྐང་བར་ཡང་མི་བྱའོ། །ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྙོག་པ་ཞེས་འབྱུང་བས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་རིག་པ་འབྱུང་ལ་མ་རིག་པ་ལས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་གཟིགས་ནས་ཉེས་པ་དེ་མངོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བརྩམ་པར་འོ་ན་ནི་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་ལྡན་ཁྱད་པར་ཅན་ན་རེ་ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་དང་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མདོ་གཞན་དུ་གསུངས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མདོ་འདིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །བརྗོད་པར་བྱ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ བ་ནི་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་ཏོ། །རིགས་པ་གང་གིས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་བཙུན་པ་དཔལ་ལེན་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བ་མ་རིག་པ་མེད་པ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཚོར་བ་ཡོད་ལ་དེ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཚོར་བ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་རེག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚོར་བའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་མ་རིག་པ་མེད་པའི་རེག་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་ཚོར་བའི་རྐྱེན་དུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའི་རེག་པ་ཡང་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ལ་མ་རིག་པ་ཡང་འདིའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་རིགས་པ་འདིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་རེག་པ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ། ཚོར་བ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་འདིས་དེ་
Chinese
被认为是“作意”之意。既然仅仅提到“取”就能成立，那么也不必将它说成是其他的支分。如果那样的话，贪欲和无明也包含在“取”之中，既然这两者也包含在其中，就不应作为其他的支分，而是包含在“取”中，因为仅仅提到“取”就能成立。贪欲和无明也分别被说成是支分，因此，它们也不能包含在“取”之中。有些人说，这是指尊者华取。其他的经中说，无明的因是不如理作意，这是指在《具有因、缘、基础的经》中，世尊说：‘比丘们，无明也具有因、缘、基础。’有详细的阐述。这里所说的，是指不如理作意也是在触的时候显现的。比如，经中说：‘依靠眼和色，由愚痴产生的作意，会产生混乱。’这里所说的，是指眼识产生的时刻就是触的时刻。混乱的作意，是因为不如理的缘故吗？或者是因为由愚痴产生的缘故？由愚痴产生就是由愚痴产生的。无明和合触所生的感受，是指与无明相应的触所生，就是无明和合触所生的感受。无论谁有无明和合触所生的感受
English
It is shown that it means "to pay attention." Since it can be established only by mentioning "grasping," it is not necessary to say that it is another limb. If that is the case, then craving and ignorance are also included in "grasping," and since these two are also included in it, they should not be made other limbs, but included in "grasping," because it can be established only by mentioning "grasping." Craving and ignorance are also separately explained as limbs, so they cannot be included in "grasping." Some say that this refers to the venerable Dpal len. Other sutras say that the cause of ignorance is inappropriate attention, which means that in the Sutra with Cause, Condition, and Basis, the Blessed One said, 'Monks, ignorance also has a cause, condition, and basis.' There is a detailed explanation. What is said here is that inappropriate attention is also shown at the time of contact. For example, the sutra says, 'Depending on the eye and forms, the attention born of delusion will produce confusion.' What is said here is that the moment when eye consciousness arises is the moment of contact. Confused attention, is it because of inappropriateness? Or is it because it is born of delusion? Born of delusion is born of delusion. Feeling born of ignorance and contact means that which is born of contact corresponding to ignorance is the feeling born of ignorance and contact. Whoever has the feeling born of ignorance and contact
Chinese
由於無明之因的自性是與輪迴一同產生的，所以十二緣起之外的其他支分也不能補足它。也不會變成沒有邊際的過失，因為從愚癡產生的作意被稱為雜染，所以說不如理作意也是從愚癡產生的緣故。因此，從不如理作意也產生無明，從無明也產生不如理作意，這樣就像輪迴一樣地宣說。這是阿闍梨看到過失後，為了彰顯那個過失而開始闡述過失，廣泛地說了「如果那樣就是」。所謂「如果那樣就是」是想要表達其他意義。具備殊勝善緣者說：「現在就是」是意義。所謂「那樣就是」是從經和理的角度，無明的因是不如理作意，如是廣泛地宣說。因為那是在其他經中宣說的，所以在這個緣起經中也必須要說。說不必說的是比丘華護。被問到用什麼道理時，比丘華護廣泛地說道：阿羅漢們的感受，沒有無明，不是貪愛的因。阿羅漢們也有感受，但那也不是貪愛的因，所以要知道只有與無明相伴的感受才是貪愛的因。沒有顛倒的觸也是煩惱的感受之因，要結合語境。阿羅漢沒有無明的觸也不是顛倒，這就是說，從緣起經中所說的感受之因的觸，要知道也只有與無明相伴的觸，也要知道無明也是它的因。以這個道理，從緣起經中產生的是，觸是與無明相伴的因，感受是觸的果。感受是與無明相伴的因，貪愛是感受的果。因此，要知道如前所說的道理就是這樣。
English
Since the nature of the cause of ignorance arises together with samsara, other limbs besides the twelve links cannot supplement it either. Nor would it become the fault of being without limit, because the attention that arises from delusion is called contaminated, so it is said that inappropriate attention also arises from delusion. Therefore, from inappropriate attention also arises ignorance, and from ignorance also arises inappropriate attention, thus it is taught like a cycle. This is because the teacher, having seen the fault, extensively stated "if that is so" in order to manifest that fault by beginning to elaborate on the fault. The term "if that is so" is intended to express another meaning. Those with excellent fortune say that "now it is" is the meaning. The term "that is" is from the perspective of sutra and reasoning, the cause of ignorance is inappropriate attention, as has been extensively explained. Because that is taught in other sutras, it must also be stated in this sutra of dependent origination. Saying that it is not necessary to state is the monk Śrīpāla. When asked by what reasoning, the monk Śrīpāla extensively stated that the feelings of the arhats, without ignorance, are not the cause of craving. Arhats also have feelings, but that is not the cause of craving either, so it should be known that only feelings accompanied by ignorance are the cause of craving. Contact without perversion is also not the cause of afflicted feelings, it should be connected with the context. The contact of arhats without ignorance is also not perverse, that is to say, from the contact that is taught as the cause of feeling in the sutra of dependent origination, it should be known that only contact accompanied by ignorance is the cause, and it should also be known that ignorance is also its cause. With this reasoning, what arises from the sutra of dependent origination is that contact is the cause accompanied by ignorance, feeling is the result of contact. Feeling is the cause accompanied by ignorance, craving is the result of feeling. Therefore, it should be known that the reasoning as previously stated is like that.
Tibetan
ཡང་རེག་པའི་དུས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདིར་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བརྒལ་པ་གལ་ཏེ་ཚོར་བ་མ་རིག་པ་མེད་པ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་རང་གི་རིགས་པ་ཁོ་ནས་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡང་མ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ན། འོ་ན་མ་རིག་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་མདོ་གཞན་ལ་བརྟེན་ཅི་དགོས། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ནི་བདེན་ན་འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རིགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཞལ་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞལ་ནས་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་ པའི་སྒོ་ནས་རིགས་པ་འདི་རྣམ་པར་འཇོག་པས་མདོ་གཞན་ཉེ་བར་འགོད་པ་དགོས་པ་གཞན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། མདོ་གཞན་ལས་ནི་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བ་མ་རིག་པ་མེད་པ་ནི་སྲེད་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་རེག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚོར་བའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ལ། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་རིག་པ་མེད་པའི་རེག་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་འདིས་རེག་པ་དང་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་འདི་གཉིས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མདོ་འདིར་མ་སྨོས་བཞིན་དུ་གཞན་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ཡན་ལག་འདི་གཉིས་ཀྱང་མ་སྨོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་གཞན་ལས་དེ་གལ་ཏེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། མི་གཡོ་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་འདུ་བྱེད་མ་རིག་པ་མེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས། མི་གཡོ་བ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་བས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་ཡང་རིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། འདིར་བརྗོད་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞི
Chinese
又说在触的时候是教导，因此，在此广说缘起时，无明的因是不如理作意，这是成立的。这里有辩驳，如果感觉没有无明，就不是贪的因等等的语句，仅凭自己的理路就知道无明的因也是不如理作意，不如理作意的因也是无明。那么，无明和不如理作意互为因果，何必依靠其他经典来充分显示呢？这里说，那是真实的，但那只是理路而已。不是佛陀亲口在缘起经中说的。因此，佛陀亲口从其他经典中所说的角度来安立这个理路，所以必须引用其他经典，这是另一种需要理解的。如果那样，就会太过分了，这是论著作者说的。怎样会太过分呢？解释说，其他经典中说，依靠无明的聚集而从触产生的感受，就会生起贪。阿罗汉们的感觉没有无明，就不是贪的因。没有颠倒的触也不是烦恼的感受的因，阿罗汉没有无明的触也不是颠倒，以这个理路，触和感受这两个支分，也因为是从其他经典中教导的，就像没有在此缘起经中说一样，就会知道这两个支分也没有说。同样，其他经典中说，如果福德的行显现造作，就会成为趋近福德的识，趋近非福德和趋近不动摇也是如此。阿罗汉的行没有无明，从趋近福德的识到趋近不动摇的识之间也不会改变，所以行的支分也以理路成立，就会变成不需要在此说了。就像那样
English
Also, it is taught at the time of contact, therefore, here in elaborating on dependent origination, the cause of ignorance is improper attention, which is established. Here is a refutation: if feeling is without ignorance, it is not the cause of craving, etc. With words like these, one knows from one's own reasoning alone that the cause of ignorance is also improper attention, and the cause of improper attention is also ignorance. Then, since ignorance and improper attention are mutually causal, why is it necessary to rely on other sutras to fully demonstrate this? Here it is said: That is true, but that is only reasoning. It is not what the Buddha himself said in the Sutra on Dependent Origination. Therefore, it is necessary to understand that it is another necessity to cite other sutras, since this reasoning is established from the perspective of what the Buddha himself said in other sutras. If that is the case, it would be too extreme, says the author of the treatise. How would it be too extreme? It is explained: Other sutras teach that craving arises from reliance on the feeling that arises from contact, which is gathered by ignorance. The feeling of the Arhats, which is without ignorance, is not the cause of craving. Contact without perversion is also not the cause of afflicted feeling, and the contact of the Arhats without ignorance is also not perverted. With this reasoning, these two limbs, contact and feeling, will also be known because they are taught from other sutras, just as they are not mentioned in this Sutra on Dependent Origination, and these two limbs will also not be mentioned. Similarly, other sutras teach that if virtuous formations manifestly create, they will become consciousness that approaches merit, and approaching non-merit and approaching immovability are also the same. The formations of the Arhats, which are without ignorance, will not change from consciousness that approaches merit to consciousness that approaches immovability, so this limb of formations is also established by reasoning, and it will become unnecessary to say it here. Like that