Tibetan
ད་དག་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཆི་བའི་སྲིད་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དགེ་བར་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བཏགས་ནས་འགྲོ་བའི་བར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྲིད་པ་བར་མ་བྱུང་བ་མིན། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་ཞིང་རྫོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་རིས་མཐུན་པ་མངོན་ལ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དག་གིས་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་ནི་གཅིག་གིས་འཕེན། །རྫོགས་པར་བྱེད་ པ་དུ་མ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལས་གཉིས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གང་དུ་མིང་དང་གཟུགས་ལས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འཕངས་པ་བཞིན་འབྱུང་ཞིང་མངོན་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཚང་ཞིང་རྫོགས་པ་དེ་ནི་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འབྲུ་ཡི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ་འབྲེལ་ཞིང་འཕེལ་བ་ནི་རྒྱུན་ཏོ། །འབྲུའི་རྒྱུན་ནི་འབྲུའི་རྒྱུན་ཏེ། དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ཆད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའི་གཟུགས་ནི་གང་དང་འབྲལ་བ་དང་གང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་གི་བར་མའི་རྒྱུན་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲུའི་རྒྱུན་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་གཟུགས་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གཞན་དག་ཏུ་འབྱུང་བ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་འབྲུའི་རྒྱུན་ལྟ་བུའོ། །འབྲུའི་རྒྱུན་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་གཟུགས་ནི་ཡུལ་གཞན་གང་དང་འབྲལ་བ་དང་ཡུལ་གཞན་གང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་གི་པར་མའི་རྒྱུན་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འབྲུ་གྲོང་ནས་གྲོང་གཞན་དུ་ཁྱེར་བ་ན་འབྲུ་དེ་གྲོང་སྔ་མར་འགགས་ནས་གྲོང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་འབྱུང་བར་དཔག་ཚད་དུ་མས་བཅད་པའི་གྲོང་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བར་མ་པའི་རིམ་གྱིས་གྲོང་གཞན་དུ་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོའི་
Chinese
而且因为有这些，所以在欲界和色界中，身体的感官也无疑是存在的。死亡的有，也不一定像出生的有一样，一定是烦恼的。也不一定是善的。因此，对这些冠以“行”之名，是因为它们不是行之间的中间状态。中间有不是产生的。那么是什么呢？是产生。显现和圆满，是指以投生的业使同类显现，以圆满者使之圆满。一个生是由一个投生，圆满者众多。因为产生在一切生中都做两种业的作用。在哪个地方，名和色如业所投生般产生和显现，六处齐全且圆满，那就是应该前往的地方。因为与谷物的相续和法相合。所谓增长而产生相关联和增长，就是相续。谷物的相续就是谷物的相续。因为它与法相合，所以不是从有中断而产生的。出生的有的色，是与什么分离和在什么地方产生，那些中间相续中存在的色是先行的。因为是自己近取色相续的体性的体性。就像谷物相续后来产生的色一样。以相续而产生的法，由于相续不间断地在其他地方产生，所以在其他地方也能见到产生，例如谷物的相续。谷物相续后来产生的色，是在与哪个其他地方分离和在哪个其他地方产生，那些中间的相续中存在的色是先行的。这是我们这些说刹那论者的宗义。当谷物从一个村庄被带到另一个村庄时，谷物在之前的村庄停止，而不是在两个村庄之间产生，而是出现在被许多俱卢舍所隔开的另一个村庄，这不是这样的。那么是什么呢？是在虚空的方向上，以生和灭的中间次第在另一个村庄产生。而且，那是自己近取色相续的体性的
English
And because these exist, the sense organs of the body undoubtedly exist in the desire and form realms. The existence of death is not necessarily afflicted like the existence of birth. Nor is it necessarily virtuous. Therefore, these are labeled as "going" because they are not intermediate states between goings. Intermediate existence is not produced. What then? It is production. Manifestation and completion mean that the karma of projecting causes the manifestation of similar kinds, and those who complete cause it to be completed. One birth is projected by one, and many complete it. Because production performs the function of two karmas in all births. In whatever place name and form arise and manifest as projected by karma, where the six sense bases are complete and perfect, that is the place to be traveled to. Because it is in accordance with the continuity and dharma of grain. What is called growing and producing in relation to and growing is continuity. The continuity of grain is the continuity of grain. Because it is in accordance with the Dharma, it is not produced from the cessation of existence. The form of the existence of birth is that which separates from what and arises in what place, the form that exists in those intermediate continuities is antecedent. Because it is the nature of the nature of one's own closely taken form continuum. Like the form produced later in the grain continuum. The dharmas that arise by continuity are seen to arise in other places through the non-interruption of continuity, such as the continuity of grain. The form produced later in the grain continuum is the form that exists in the intermediate continuum of what separates from another place and what arises in another place, and this arises as antecedent. This is the tenet of us momentary speakers. When grain is taken from one village to another, the grain stops in the previous village, and it does not arise between the two villages, but appears in another village separated by many krosas, this is not the case. What then? It is produced in another village in the direction of the sky, in the intermediate order of arising and ceasing. Moreover, that is the nature of one's own closely taken form continuum.