Tibetan
བས་གང་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པ་གང་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་འཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་གཉིས་མ་གཏོགས་པའོ། །དཔེར་ན་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཐོབ་པ་དག་ལྟ་བུ་སྟེ། འབྲས་བུ་འཛིན་པར་ཡང་བྱེད་ལ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ལ་ནི་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་འཛིན་པ་དང་འབྱིན་པ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་གོང་མ་ལས་ཡོངས་སུ་ ཉམས་པའི་དགེ་བའི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ས་གོང་མ་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་བཟུང་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འཛིན་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། ས་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལ་ས་དེ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་དུ་ཆད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟངས་ན་རེ་འདི་སྐད་དུ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་བོར་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི་དེ་ནི་དེའི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་སྔོན་རོལ་དུ་འགགས་པའི་ཡང་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་སྨོས་པས་ཟད་པར་དེའི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུར་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་སྙམ་དུ་དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་ཉིད་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཚིག་གི་སྐྱོན་བརྗོད་ན། ཚིག་གང་ཞིག་བཟང་ཞེ་ན། འདིར་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་བཟང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟའོ། །དགེ་བའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཆོས་ཐོབ་པ་ད་ལྟར་གྱི་ཐོབ་པ་དག་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་ཡང་བྱེད་ལ་འཛིན་པར་ཡང་བྱེད་ཀྱི། འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ།
Chinese
因此，在善根的连接处所获得的那些，除了最初获得的所有情况中的两种情况之外。例如，像我们等等的善的获得，既能执持果，也能产生果。如果说，必须说“不平等分的刹那没有被其他事物中断”，那就不必说了。因为就获得的自性而言，对于平等分的因，即使被不平等分的其他刹那中断，也有可能执持和产生果。第四种情况是，除了那些情况之外，例如，从上地完全 退失的善的平等分的因，即上地者的善根的获得，那些因为先前已经被执持，所以既不执持果，又因为从该地完全退失，所以没有该地的善法的获得，因此也不产生果。同样，对于善根完全断绝的情况也应当这样说。对此，学问僧众认为，像这样说“正是那些进行连接”是可以的，但所说的是不合适的。为什么呢？因为那些通过连接而成为最初获得的所有，不仅是所有最终失去的那些的同类因，而且也是其获得之因先前已灭的同类因。因此，仅仅因为说这是果，就耗尽了将其归纳为其平等分之因的想法，所以才这样说。因此，他们说，像这样安排才是好的。如果对两者都指出语言的过失，那么哪种语言更好呢？在这里，应该认为唯有从阿毗达磨中产生的才是好的。善的连接之法的获得，现在的获得既能产生果，也能执持果，但仅仅是产生果而不是执持果是不可能的，因为没有做出区分，所以是错误的，难道不是这样说的吗？那没有错误，因为
English
Therefore, among those obtained at the juncture of virtuous roots, there are only two exceptions to the initial attainment of all. For example, like the attainment of virtue by us and others, it both holds the fruit and produces the fruit. If it is said that one must say, "Unequal moments are not interrupted by others," then it is not necessary to say so. Because, in terms of the nature of attainment, for the cause of equal division, even if interrupted by other unequal moments, it is possible to both hold and produce fruit. The fourth is other than those aspects. For example, from the higher ground, the completely diminished virtuous equal share cause, the attainment of the virtuous roots of the higher ground being, those do not hold the fruit because they have already been taken, and because there is no attainment of the virtuous dharmas of that ground for those who have completely diminished from that ground, they do not produce fruit either. Similarly, it should be said for the state of complete severance of virtuous roots. To this, the teacher Sangharakshita says, "It is appropriate to say, 'Those themselves cause the connection,'" but what is said is not appropriate. Why? Because those who attain first through connection are not only the homogeneous fruit of those who are all ultimately lost, but also the homogeneous cause of the attainment of that cause that has previously ceased. Therefore, merely saying that this is the fruit exhausts the idea of reducing it to its equal share cause, so it is said for that reason alone. Therefore, they say that it is good to arrange it in this way. If one points out the fault of language in both, then which language is better? Here, one should consider that only that which arises from the Abhidharma is good. The attainment of the dharma of virtuous connection, the present attainments both produce and hold the fruit, but it is not possible to only produce the fruit and not hold the fruit, because no distinction has been made, so it is wrong, is it not said? That is not wrong, because
Tibetan
དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་གི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བར་ཆས་པའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཐོབ་པ་དག་འགའ་ཡང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་འབྲས་བུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འབྱིན་ པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས། རང་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཐོབ་པ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་འདས་པ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་སྔོན་བཟུང་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་པ་འདིས་ཆོས་མངོན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་གཞུང་གཟུགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚིག་བྱེ་ཕྲག་ཏུ་མ་ཕྱེ་ན་དགེ་བའི་ཐོབ་པ་མ་འོངས་པ་རྣམས་མུ་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དེའི་ཚེ་འདས་པའི་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་འདིར་ནི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་འཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་ཐོབ་པ་དག་ཉི་ཚེ་བརྗོད་པར་མི་བྱའི་འདི་སྐད་དུ་གང་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་འཐོབ་པ་སྟེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་གང་དག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དགེ་བའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། དེའི་ཐོབ་པ་དག་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དགེ་བའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན་ཐོབ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་གདོན་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཐོབ་པ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའམ་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀྱང་རུང་དགེ་བའི་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་དགེ་བའི་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན་རེ་ཞིག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་ཐོབ་པ་དག་ཁོ་ན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་སྐལ་པ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཡང་མི་དགེ་བའི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་བུ་འཛིན་པར་བྱེད་ལ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་མུ་བཞི་པར་སྦྱ
Chinese
所謂“善根之相續”是指僅僅在獲得善根、趨向產生的階段而言，而不是指現在的階段。如果現在沒有任何善根的獲得，又怎麼能說它們既能執持果，又能產生果呢？過去在自相續中，已成為善根獲得之等流因的一切，都是在那時立即以成辦的方式，產生與自己同類的果，而不是因為先前已經執持而執持。因此，應當以這種理路將《法蘊論》中所說的內容作為立論的依據。如果不這樣詳細區分，那麼將來獲得的善，將會被認為是二者之一。如果有人問：那些（將來獲得的善）不也像過去獲得的善一樣，會被獲得嗎？答：這沒有過失，因為將來的（善）沒有等流因，而這裡是指等流因的作用。即使這樣，也不應僅僅說“最初獲得的是哪些”，而應說“哪些是最初獲得的”。“哪些是善法”是總括性的詞語，如果有人問：從善的相續開始，心和心所也將首先被獲得，而不僅僅是它們的獲得嗎？答：確實如此，但之所以這樣說，是因為在善的相續中，只有獲得是必然的。善的獲得，無論是通過正確的見解還是通過懷疑，在善的相續中都會必然產生，而心和心所，在懷疑的善的相續中，有時不會產生，所以才僅僅說獲得。不善的廣泛產生，是指不善的等流因，也有不善的等流因執持果，但不產生果的情況。這應當廣泛地與四句分別相聯繫。
English
The expression "continuity of virtuous roots" refers only to the stage of obtaining virtuous roots and tending to arise, not to the present stage. If there is no attainment of virtuous roots at present, how can it be said that they both hold the fruit and produce the fruit? All past events in one's own continuum that have become the co-operative cause of the attainment of virtuous roots are only producing fruits that are homogeneous with oneself in the manner of accomplishing immediately at that time, but not holding because they have already been held in the past. Therefore, according to this reasoning, only what comes from the Dharma Abhidhamma should be taken as the basis of the theory. If it is not divided into hundreds of thousands of words in this way, then the future attainments of virtue will be said to be the second extreme. If those (future attainments) will not be attained like the past attainments at that time, then? There is no fault in that, because the future ones do not have the cause of equal share, and here it is made in terms of the cause of equal share. Even so, one should not merely say, "What are the first to be attained of all," but should say, "What are the first to be attained of all." The term "what are the virtuous dharmas" is a general term. If someone asks, "From the continuity of virtue, mind and mental factors will also be attained first, but not only their attainment?" That is true, but it is said that way because only attainment is inevitable in the continuity of virtue. The attainment of virtue, whether through right view or through doubt, will inevitably arise in the continuity of virtue, but mind and mental factors will sometimes not arise in the continuity of doubt, so only attainment is mentioned. The extensive arising of non-virtue refers to the co-operative cause of non-virtue, and there are also cases where the co-operative cause of non-virtue holds the fruit but does not produce the fruit. This should be extensively related to the fourfold distinction.