Tibetan
་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཐ་མ་དེ་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་པའམ་གང་གིས་ཡི་གེ་དེ་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་པ་དེས་ཀྱང་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །ངག་མིང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་རྣམས་ནི་ཚོགས་པ་མེད་ལ་ཆོས་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་གསལ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ན་ཇི་ལྟར་ངག་གིས་མིང་གསལ་བར་བྱེད། རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ན་འདས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ནི་སྒྲ་ཐ་མ་ཁོ་ནས་མིང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་དེ་གཅིག་ཁོ་ན་ཐོས་པ་དེས་ཀྱང་དོན་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ངག་གིས་ན་ཡི་གེ་གསལ་བར་བྱེད་ལ་ཡི་གེས་ནི་མིང་གསལ་བར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་ཡི་གེ་རྣམས་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་གི་ལྟར་ན་མིང་ནི་སྒྲ་ཙམ་ཡིན་ཞིང་མིང་ཡི་གེ་དུ་མ་ཡང་ཡིན་ལ། ཡི་གེ་རྣམས་ཚོགས་པ་ཡང་མེད་པ་དེའི་ལྟར་ཇི་ལྟར་མིང་གི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དོན་ནི་ ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་རྗེས་ལ་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཡི་གེ་དང་པོ་ཐོས་པའི་ཚེ་ཉིད་ན་ཡི་གེ་ལྷག་མ་རྣམས་དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་གོ་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །ངག་ནི་ཡི་གེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ནི་ཡི་གེ་སྒྲས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ནས་ཉེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྒྲ་ལ་མ་གཏོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ཉིད་དུ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་ནི་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དུ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡི་གེ་གོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ངག་ནི་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཙམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡི་གེ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲའི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡི་གེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འམ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡི་གེའི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མིང་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མིང་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་བརྟགས་ན་མིང་ནི་ངག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའམ། གསལ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཕྱོགས་གཞན་འདི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་རྣམས་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་འདོད་པས་དོན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ད་ལྟར་ངག་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་གལ་ཏེ་མིང་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་འདོད་ན་ནི་དོན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་མིང་ད་ལྟར་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེས་ན་དོན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཐ་སྙད་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་མིང་གིས་དོན་བརྗོད་པར་ནི་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ངག་གིས་མིང་སྐྱེད་པ་འམ་གསལ་བར་བྱེད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །མིང་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིང་ཡོངས་སུ་ཆོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདུས་ མ་བྱས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མིང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་འདི་ནི་མིང་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་འདོད་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་བཅད་མིད་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་ངག་ཡིན་ལ་དེ་ནི་མིང་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ་མིང་དག་བྱུང་ན་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མིང་རྣམས་དང་ཚིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་སྐབས་ཡོད་པས། དེར་ཡང་དོན་རྣམས་ལ་མཚམས་བཅད་པའི་སྒྲ་ནི་མིང་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། དོན་ལ་མཚམས་བཅད་པའི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མིང་རྣམས་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ཏེ། བསྡེབས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་གྲོག་མ་ལ་སོགས་པ་སྦྲེངས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྲེང་བ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །ཕྲེང་བ་ནི་གྲོག་མ་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ན་ཡོད་པ་རྣམས་སྦྲེངས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བྱ་ལ་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྒྲ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མི་མཚུངས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་སྐབས་ལ་བརྟགས་ནས། དཔེ་གཉིས་པ་སེམས་ཀྱི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་བཀོད་དེ་ཇི་ལྟར་སེམས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དག་ལས་རིམ་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །རྟོག་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་ཚིག་དོན་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་
Chinese
仅仅听到产生（ཡི་གེ，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：字）的最后的语音，或者听到一个（ཡི་གེ，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：字）字，也能理解其含义。如果说语言能清晰地表达名称，那么就会有同样的错误，因为语音没有集合，而且用部分来清晰地表达一个事物也是不合理的，那么在清晰地表达时，语言如何清晰地表达名称呢？暂时来说，如果依赖于过去的能表诠的最后一刹那产生了非能表诠，那又该如何解释呢？如果那样，那么仅仅是最后的语音就能清晰地表达名称，因此，仅仅听到一个语音也能理解其含义。或者，如果有人认为语言能清晰地表达字，而字能清晰地表达名称，那么也会有同样的错误，因为字没有集合。那么，按照哪种观点，名称仅仅是语音，而且名称也是多个字，字也没有集合，按照那种观点，名称如何表达含义呢？含义是 因为在忆念所有字之后才能理解。因此，如果没有，因为没有，有些人认为仅仅在听到第一个字的时候，就能凭借忆念其余字的力量来理解含义。说语言既不能产生字，也不能清晰地表达字，这就像是之前承认了字是由语音产生和清晰表达的，然后又进行指责。现在，因为除了语音之外没有其他可观察到的，所以对于语音来说，既没有产生也没有清晰表达，这是直接揭示的，而不是要指责语音没有集合的错误，因为理解字不是依赖于多个语音。然而，因为语言就是字的自性，所以所有的语音都能产生字。或者，如果有人问，是否是某种特殊的语音能够产生或清晰地表达字，那么，正是那种特殊的语音能够实现字的作用。或者，如果有人认为名称和含义是同时产生的，就像出生等一样，那么“是”这个词就会被广泛地使用，因为名称和含义是同时产生的。
English
Even hearing only the last sound that produces the (ཡི་གེ，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：letter), or hearing only one (ཡི་གེ，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：letter), one can understand the meaning. If it is said that language clearly expresses the name, then there is the same fault, because sounds do not have an aggregate, and it is not reasonable to clearly express one thing with parts, so how does language clearly express the name when it is clearly expressing? For the time being, how does the last moment of the expressive, which relies on the past, produce the non-expressive? If that is the case, then only the last sound clearly expresses the name, therefore, hearing only one sound can also understand the meaning. Or, if someone thinks that language clearly expresses the letter, and the letter clearly expresses the name, then there is the same fault, because letters do not have an aggregate. So, according to which view, the name is only a sound, and the name is also many letters, and the letters do not have an aggregate, according to that view, how does the name express the meaning? The meaning is because it is understood after remembering all the letters. Therefore, if there is not, because there is not, some people think that only when hearing the first letter, one can understand the meaning by the power of remembering the remaining letters. To say that language can neither produce letters nor clearly express letters is like previously admitting that letters are produced and clearly expressed by sound, and then blaming it. Now, because there is nothing observable other than sound, so for sound, there is neither production nor clear expression, this is directly revealed, rather than blaming the fault that sounds do not have an aggregate, because understanding letters does not depend on multiple sounds. However, because language is the very nature of letters, all sounds can produce letters. Or, if someone asks whether it is a special sound that produces or clearly expresses the letter, then it is that special sound that can accomplish the function of the letter. Or, if someone thinks that the name and meaning are born simultaneously, like birth and so on, then the word "is" will be widely used, because the name and meaning are born simultaneously.
Chinese
如果仔细观察，会想到名字是用语言产生或者说明的，像这样等等的过失不至于发生吧？这样想着，就在另一方面进行分别思考。就像生等等的体性，仅仅被认为是与事物一同产生，所以过去和未来的事物现在不是语言一样，如果名字也像那样被认为，那么过去和未来的名字现在就不会存在，因此就不能对过去和未来的事物进行命名了。用过去和未来的名字来表达事物是不合适的，例如过去和未来的语言不适合产生或说明名字一样。如果存在很多名字，那么一同产生的名字也不会完全确定。未组合的事物因为具有不产生的性质，所以名字不会一同产生，这正是名字所希望的。这仅仅是不应该希望的，我是这样想的。偈颂依赖于名字，意思是说偈颂是语言，它依赖于名字，因为名字出现，它才存在。因此，在说名字和词语存在的时候，在那里也详细地说了，对事物进行限制的声音是名字。将对事物进行限制的声音的自性名字进行排列的差别也是偈颂，是组合的差别。像念珠一样，例如蚂蚁等等串联起来的念珠，不会从中产生其他物质，这和它是相似的。念珠是指蚂蚁等等同时存在的事物串联起来的差别，而排列的差别是指声音依次出现的差别。因此，考虑到说不相似的情况，就接近地安排了第二个例子，就像心的次第一样，就像心依次产生，不会有其他的次第一样。分别念是没有意义的，意思是说不需要将名字和词语分别念为其他的意义。一切法不是分别念的行境，因为
English
If we observe carefully, we might think that names are produced or clarified by language, and that such faults would not occur, right? Thinking this way, we contemplate this other aspect. Just as the nature of birth, etc., is only considered to arise simultaneously with things, so past and future things are not language now. If names are also considered to be the same, then past and future names would not exist now, and therefore we would not be able to name past and future things. It is not appropriate to express things with past and future names, just as past and future language is not suitable for producing or clarifying names. If there are many names, then the names that arise together will not be completely determined. Because uncompounded things have the nature of not arising, names will not arise together, which is what names desire. This is just what should not be desired, I think. Verses depend on names, meaning that verses are language, and they depend on names, because when names appear, they exist. Therefore, when saying that names and words exist, it is also said in detail there that the sound that limits things is a name. The difference in arranging the names of the nature of the sound that limits things is also a verse, which is the difference of combination. Like a rosary, for example, a rosary strung together by ants, etc., does not produce other substances from it, and it is similar to that. A rosary refers to the difference of stringing together things that exist at the same time, such as ants, etc., while the difference of arrangement refers to the difference of sounds appearing in sequence. Therefore, considering the situation of saying that they are not similar, the second example is arranged closely, just like the sequence of mind, just as minds arise in sequence, and there is no other sequence. Discrimination is meaningless, meaning that there is no need to discriminate names and words into other meanings. All dharmas are not the objects of discrimination, because