Tibetan
་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་དུ་བ་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་ཡང་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དེ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ་ཐ་དད་པར་སྣང་མོད་ཀྱི་འདུས་བྱས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། འདུས་བྱས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྲིད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་གཟུང་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་མེད་པ་དང་ཕྱིས་མེད་པ་མི་ཤེས་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་མེད་པ་མི་ཤེས་པའོ། །ཕྱིས་ཅི་ཞེ་ན། མེད་པར་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་མེད་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་པ་མི་ཤེས་པའོ། །རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྲིད་དུ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མཚོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་དེ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྔ་ན་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་འདུས་བྱས་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཟུང་བ་ན་འདུས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འཛིན་པར་གྱུར་ན་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཕྱིས་མེད་པ་དང་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་མ་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་དེ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མཚོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་གྱི་དང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བའི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིའི་ཞེ་ན། བྱ་བའི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྩལ་གྱི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མ་འོངས་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅི་མ་འོངས་པ་ རྫས་སུ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་རེ་ཞིག་མ་འོངས་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ན་སྐྱེ་བ་མ་འོངས་པ་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་མ་འོངས་པ་དེ་པ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་བྱ་བ་བྱེད་ན་གོ །ཇི་ལྟར་མ་འོངས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་འོངས་པ་ནི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ
Chinese
所谓“如是”是指向上升腾，如同不是烟以外的其他东西一样。这里也同样是那个道理，所谓“如是”，就是指生、灭、变异，虽然显现为各不相同，但也不是其他的有为法。有为法，如色等，无论何时执取其自性，无论何时不知其无有和后来的无有，也就是说，对于色等，不知其先前的生起是没有的。后来是什么呢？是没有，也就是说，不知何时没有，以及坏灭后没有。将“恒常的差别无论何时不知”连接起来。因此，并非由它本身来表示它本身，也就是说，并非由有为法本身来表示有为法本身。那么是什么呢？是由先前没有等来表示有为法本身。如果执取色等的自性时，执着于“是有为法”，那么仅仅是先前没有、后来没有、以及不知恒常的差别，如果知道这些，那么也无法知道，因此，并非由它本身来表示它本身。色等那些东西，生等也并非作为其他的实体存在，因为“恒常的最初是生”等会广说。那些是同时产生的，也就是说，生等是同时产生的。因为行为的时间是不同的，不是这样的。为什么呢？因为行为的时间是不同的，也就是说，技能的时间是不同的，这是总结。为了说明这一点，所以说了“未来的生是行为”等等。如果未来 作为实体存在还是不存在呢？如果暂时确定未来本身是不存在的，那么怎么会有“未来的生是行为”这样的说法呢？这是思考。即使允许它存在，也就是说，即使允许它作为实体存在，那么未来的生在未来的时候进行行为吗？如果这样，那么如何能在未来实现呢？因为未来是不进行行为的，这与实现的终极目标相违背。因此，那是不应该说的。
English
The term "as it is" means that which rises upwards, just as it is not something other than smoke. Here too, the same principle applies. "As it is" refers to arising, ceasing, and changing, which, although appearing different, are not other conditioned phenomena. Conditioned phenomena, such as form, etc., whenever their own nature is grasped, whenever their non-existence and subsequent non-existence are not known, that is, for form, etc., the prior arising is not known to be non-existent. What is later? It is non-existence, that is, not knowing when it is non-existent and non-existent after destruction. Connect "the constant difference is not known at any time." Therefore, it is not represented by itself, that is, the conditioned phenomenon itself does not represent the conditioned phenomenon itself. What is it then? It is represented by the prior non-existence, etc., which represents the conditioned phenomenon itself. If, when grasping the nature of form, etc., one clings to "it is a conditioned phenomenon," then it is only the prior non-existence, the subsequent non-existence, and the ignorance of the constant difference. If these are known, then it is also impossible to know, therefore, it is not represented by itself. Those things like form, etc., birth, etc., are also not present as other entities, because "the first of the constant is birth," etc., will be explained extensively. Those are produced simultaneously, that is, birth, etc., are produced simultaneously. Because the time of action is different, it is not like that. Why? Because the time of action is different, that is, the time of skill is different, this is the summary. To illustrate this, it is said that "the future birth is action," etc. If the future exists as a substance or does not exist? If it is temporarily determined that the future itself does not exist, then how can there be a statement like "the future birth is action"? This is a thought. Even if it is allowed to exist, that is, even if it is allowed to exist as a substance, then does the future birth perform an action in the future? If so, how can it be realized in the future? Because the future does not perform actions, this contradicts the ultimate goal of realization. Therefore, that should not be said.
Tibetan
འོ། །ཇི་ལྟར་ན་ད་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ཞིག་པ་ནི་འདས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་འོངས་པ་ཉིད་ན་བྱ་བ་ཞིག་པས་ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ན་འདས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་ད་ལྟར་ཡིན་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ད་ལྟའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ་གལ་ཏེ་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ད་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདས་པ་ཡང་ད་ལྟ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་འདས་པ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། འདི་གང་གི་ཚེག་ན་གནས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གནས་པ་དང་རྒ་བ་དང་འཇིག་པའི་བྱ་བ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འཇིག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ནི་གནས་པས་གནས་པར་བྱེད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་རྒ་བས་རྒས་པར་བྱེད། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་བྱེད་པས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བྱེད་པར་མི་རུང་ན་རེ་ཞིག་གནས་པས་གནས་པར་བྱེད་ཀྱི་དེའི་ཚེ་རྒ་བས་ཀྱང་རྒས་པར་མི་བྱེད་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས། ཕྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་གང་གིས་ན་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་གང་གི་ཕྱིར་ན་གནས་པ་འདི་ཆོས་དང་ལྷན་ཅིག་གང་ལ་གནས་པ་ཡོད་པའི་ཆོས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོམས་པར་བྱེད། བྱ་བ་བྱས་པས་ཡང་མི་ནུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བས་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་ཏོ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་བསྐྱེད་ནས་ནུས་པ་ཐད་ན་ཡང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པས་ཀྱང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་བས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱ་བ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་ནི་ཡང་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་ཀྱི། གནས་པ་ནི་གནས་པར་བྱ་བ་ཡེ་གནས་པར་བྱ་བར་ནུས་ཏེ་གནས་པ་ནི་འཇིག་པའི་བགེགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉི
Chinese
哦！ 那么，如何才能实现当下呢？ 意思是说，坏灭的事物被认为是过去，而生起也仅仅是未来，因为事物坏灭，所以在当下的情况下，就仅仅是过去，而不会成为当下。因此，也必须说明当下的体性，如果说完全完成的事物是当下，那么过去也会成为当下，因为过去被认为是具有产生结果的作用。 所谓“这在哪个刹那中存在”等广说，存在、衰老和坏灭的作用是相互矛盾的，不能安立为“法既是存在的，又是坏灭的”。 所谓“会损害刹那性”，意思是说，首先是由存在而存在，之后是由衰老而衰老，再之后是由无常性而坏灭，因为存在于三个刹那中，所以会损害刹那性。 所谓“我们的刹那仅仅是这个”，意思是说，这是能力完全圆满的体性，而不是刚生起就坏灭的体性。 即使那样，所谓广说，如果不能次第地做同时产生的事物，那么暂时由存在而存在，但那时衰老也不会衰老，无常性也不会坏灭，这从何而来？ 之后为什么会变得没有力量呢？ 意思是说，之后由什么而变得没有力量呢？因为什么原因，存在与法一同，与存在所依的法一同，被无常性所摧毁。 所谓“即使做了也无能为力，就像生起一样”，意思是说，就像生起已经做了作用一样。 已经产生的事物，即使在能力方面也不会再产生，同样，存在也不会再存在。 所谓“生起所产生的事物就在当下”等广说，因为会陷入无穷无尽的过失，所以生起所产生的事物在当下已经产生，就不能再产生了。 而存在能够使存在所依的事物永远存在，因为存在是阻碍坏灭的体
English
Oh! Then, how can the present be accomplished? It means that a destroyed thing is considered to be the past, and arising is also merely the future. Because things are destroyed, in the present situation, it will only be the past, and will not become the present. Therefore, the nature of the present must also be explained. If it is said that a completely accomplished thing is the present, then the past will also become the present, because the past is considered to have the function of producing results. The so-called "in which moment does this exist," etc., is explained in detail. The actions of existence, aging, and destruction are contradictory to each other. It is not reasonable to establish that "a dharma is both existent and destroyed." The so-called "it will harm the momentariness" means that first it exists by existence, then it ages by aging, and then it is destroyed by impermanence. Because it exists in three moments, it will harm the momentariness. The so-called "our moment is only this" means that this is the nature of complete perfection of ability, not the nature of destruction immediately after arising. Even so, the so-called detailed explanation is that if things that arise simultaneously cannot be done sequentially, then for the time being, it exists by existence, but at that time, aging will not age, and impermanence will not destroy. Where does this come from? Why does it become powerless later? It means, by what does it become powerless later? For what reason does existence, together with the dharma, together with the dharma on which existence depends, be destroyed by impermanence? The so-called "even if it is done, it is powerless, just like arising" means that it is like arising has already done its function. A thing that has already arisen will not arise again even in terms of ability. Similarly, existence will not exist again. The so-called "the thing produced by arising is in the present" etc., is explained in detail. Because it will fall into the fault of endlessness, the thing produced by arising has already arisen in the present, and cannot be produced again. But existence can make the thing on which existence depends exist forever, because existence is the nature of hindering destruction.