Tibetan
།རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་དག་གི་ལྟར་རྫས་གནས་པ་ལ་ཆོས་གཞན་ལོག་ན་ཆོས་གཞན་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གནས་པ་ཞིག་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་དུས་གསུམ་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། འདུ་བྱེད་དུས་གསུམ་པ་དག་ལ་རྒྱུད་ཅེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ལས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་མདོ་གང་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་པོ་དག་སྟེ་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཐོབ་པ་ས་བོན་ཡིན་ནས་ས་བོན་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ལྟ་བུར་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བས་འདི་ནི་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེར་ནི་ལྡན་པ་ཆགས་པ་དང་དུ་ལེན་པའམ་མི་སེལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གཉི་གར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དང་དུ་ལེན་པ་ནི་གནང་བའོ། །མི་སེལ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཞིག་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་འགོག་པ་བཏགས་པའི་ཆོས་དེ་འགོག་པ་མི་ལྡན་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་རྫས་ཀྱི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་རུང་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་རུང་གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཡང་རུང༌། །གལ་ཏེ་དང་དུ་ལེན་པའམ་མི་སེལ་བ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །བཏགས་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་སོ། །རྫས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་དེ་རྫས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་པས་དེ་ནི་རྫས་ ཀྱི་ཆོས་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ་ཐོབ་པ་ནི་འདི་ལ་ནི་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་རྟགས་དང་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ལ་ནི་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་དེར་ཤེ
Chinese
那麼，這個所謂的“相續”是什麼呢？就像數論派所認為的那樣，當實體存在時，如果其他法消失，就會產生其他法，那麼相續是否也是一種存在，會轉變成其他的東西呢？回答說：不是的。那麼是什麼呢？是成為過去、現在、未來三時的行，即因和果，因和果就是因和果。所謂的因和果，就是不間斷地產生。對於過去、現在、未來三時的行，就稱之為相續。從何處所說呢？廣泛地出現，是從哪部經所說的呢？是什麼呢？回答說：具有貪著，就是四念住，即身體念住等，不具備產生和適合的條件。如果獲得是種子，因為種子是恆常存在的，所以念住不會產生，是這樣嗎？如果按照你的觀點，即使獲得了，也不會產生，所以這是一樣的。因此，在那裡，具有就是貪著，接受或不捨棄，這兩種說法都可以說。接受就是允許。不捨棄就是完全摧毀。那種滅盡，與假立的法，那種滅盡是不具備的。在任何情況下都是假立的法，而不是實體的法。如果說是產生的因也好，如果說是安立的因也好，如果說是所依的差別也好，如果說是接受或不捨棄也好，在任何情況下，即在所有情況下，都是假立的法。假立、世俗和名稱的法，就是假立的法。不是實體的法，就不是實有法的自性。這就是它的定義。或者，它既是實體又是法，所以它是實體的法。就像色等一樣，不是存在的自相之法。這就是它的定義。學者的善聚說，獲得就是知道“這個有這個”的標誌，並且是獲得的法不浪費的原因。知道“這個有這個”的標誌，這是不成立的，因為如果所依有差別，那麼就會知道。
English
So, what is this so-called "continuum"? Is it like the Samkhya school's view that when a substance exists, if another dharma disappears, another dharma arises, is the continuum also something that exists and transforms into something else? The answer is: No. Then what is it? It is the formations of the three times—past, present, and future—that become cause and effect, that is, cause and effect are cause and effect. The so-called cause and effect is that which arises without interruption. For the formations of the three times, they are designated as the continuum. From where is it spoken? Where does it appear extensively, from which sutra is it spoken? What is it? The answer is: Having attachment, that is, the four mindfulnesses, such as body mindfulness, etc., do not possess and are not suitable for the conditions for arising. If attainment is a seed, because the seed is constantly present, the mindfulness will not arise, is that so? If according to your view, even if it is attained, it will not arise, so this is the same. Therefore, there, having is attachment, accepting or not abandoning, both of these can be said. Accepting is allowing. Not abandoning is completely destroying. That cessation, with the imputed dharma, that cessation is not possessed. In all cases, it is an imputed dharma, not a dharma of substance. Whether it is said to be the cause of arising, whether it is said to be the cause of designation, whether it is said to be the difference of the basis, whether it is said to be accepting or not abandoning, in all cases, that is, in all situations, it is an imputed dharma. Imputed, conventional, and nominal dharmas are imputed dharmas. Not a dharma of substance is not the nature of a substantially existing dharma. This is its definition. Or, it is both a substance and a dharma, so it is a dharma of substance. Like form and so on, it is not a dharma of its own characteristic that exists. This is its definition. The scholar Dusang says that attainment is the sign of knowing "this has this," and it is the cause of not wasting the attained dharma. The sign of knowing "this has this" is not established, because if there is a difference in the basis, then it will be known.
Tibetan
ས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན། ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཞིག་ན། ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་གྱི་ས་བོན་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ཉིད་སུ་ན་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ། ནུས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་སེམས་ལས་དོན་གཞན་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་དོན་གཞན་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཐོབ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མིང་ཙམ་ལ་རྩོད་པར་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་མི་དགེ་བ་ཡང་དགེ་བའི་ས་བོན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ་དགེ་བ་ཡང་མི་དགེ་བའི་ས་བོན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། སུ་ཞིག་ཚ་བ་དང་མེ་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཚ་བ་ཁོ་ན་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་འགྱུར། དགེ་བའི་ས་བོན་ཡང་མི་དགེ་བའམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ལ་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བའི་ས་བོན་ཡང་དགེ་བའམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ས་བོན་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་ཡོད་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་ཡོད། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡོད་པས་འཆོལ་བའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་བདག་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་འཆོལ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ས་བོན་དེ་ནི་སེམས་ལས་དོན་གཞན་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་སྟེ་དོན་གཞན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། དགེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པས་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་རང་གི་རིགས་དང་མཐུན་པའམ་གཞན་གྱི་རིགས་དང་མཐུན་པ་ལ་ས་བོན་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལས་ནི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་སྐྱེ་སྟེ། སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ནི་དགེ་བའི་ས་བོན་གྱིས་དགོས་པ་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དེ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བས་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་རང་གི་རིགས་དང་མཐུན་པའམ། གཞན་གྱི་རིགས་དང་མཐུན་པ་ལས་ས་བོན་འཇོག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ནི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་མི་དགེ་བའི་ས་བོན་གྱིས་དགོས་པ་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དེ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་ཀྱང་རང་
Chinese
如是说。如果又认为获得之法是获得不浪费的因，那么，如果获得也不会完全舍弃，就不会完全舍弃，因此，这不成为理由。论师所安立的种子是能力差别的自性，是谁产生的呢？这个能力差别是心之外的其他事物吗？还是不是其他事物？如果说是其他事物，那么就成立了“有获得”之说，只是在名言上争论而已。如果说不是其他事物，那么就承认了不善也是善的种子，也承认了善也是不善的种子。谁会知道，热和火不是他体，只有热才能燃烧，而不是火呢？善的种子也在不善或无记的心中，同样，不善的种子也在善或无记的心中。同样，无记的种子也在善和不善中，有漏的种子也在无漏中，无漏的种子也有漏中，因此会陷入混杂的过失，他们这样说。对此我应当说，如果不是他体，就会陷入混杂的过失。种子不是心之外的他体，也不是非他体，因为是依仗而假立的自性。 如果说没有他体，也没有过失，因为生起善心，就会在自己的相续的心中，在与自己同类或与他类相符的心中，安立种子。从因的差别会转变成果的差别，因此会生起特殊的那个心，那个特殊的心，是善的种子需要作用而生起的能力。同样，不善也会在自己的相续的心中，在与自己同类或与他类相符的心中，安立种子，因此会生起特殊的心，不善的种子需要作用而生起那个能力。同样，无记也
English
Thus it is said. Furthermore, if it is thought that obtaining the Dharma is obtaining the cause of not wasting, then if what is obtained is not completely abandoned, it will not be completely abandoned. Therefore, this does not become a valid reason. The characteristic of the seed as a difference in potential, as established by the teacher, who brings it forth? Is this difference in potential something other than the mind, or is it not something other? If it is said to be something other, then it is established that there is "obtaining," and it is merely arguing about names. If it is said to be not something other, then it is admitted that non-virtue is also a seed of virtue, and virtue is also admitted to be a seed of non-virtue. Who would understand that heat and fire are not different entities, and that only heat burns, not fire? The seed of virtue is also in the mind of non-virtue or the unspecified, and likewise, the seed of non-virtue is also in the mind of virtue or the unspecified. Similarly, the seed of the unspecified is also in virtue and non-virtue, and the seed of the contaminated is also in the uncontaminated, and the seed of the uncontaminated is also in the contaminated, so it would follow that there would be the fault of mixing, they say. To this I should say that if they are not different entities, there would be the fault of mixing. The seed is not something other than the mind, nor is it not something other, because it is the nature of being dependently designated. If it is said that there is no other entity, there is no fault, because the arising of a virtuous mind plants a seed in the mind of one's own continuum, in accordance with one's own kind or another kind. From the difference of the cause, the difference of the result changes, so from that, that special mind arises, and that special mind is the ability that arises when the seed of virtue needs to function. Likewise, non-virtue also plants a seed in the mind of one's own continuum, in accordance with one's own kind or another kind, and from that, a special mind arises, and that ability arises when the seed of non-virtue needs to function. Similarly, the unspecified also