Chinese
就像拥有七宝的转轮王一样。这表明所立誓的法与自己的体性相违背。所谓“权力令人喜悦”就是随心所欲。所谓“在那里就是权力”是指《转轮王经》。另外，所谓“是实有”是指宣说具有不学之十法的经典。即使那样，有什么不合理的呢？小部派的人说，如果经中说事物有实有和假有这两种，那怎么合理呢？阿阇梨详细地说了“这个不合理是存在的”，这里，凡是实有的事物，必定是现量所取，或是比量所取。其中，现量所取的是色、声等，因为是五根所取。意所取也有少许是现量，因为贪欲、嗔恨等是自证。眼、耳等，如果它们存在或不存在，因为它们存在和不存在，所以是比量所取，因为眼识等的行为可以比量。获得既不是现量所取，也不是比量所取，因为成立它的比量没有过失。因此，“实有的法不可能，所以不合理”这个说法是成立的。现在，阿阇梨为了展开辩论并驳斥，详细地说了“如果诸法是生起的因”，凡是有获得的，因为有因，所以会生起，那么就不是无为法了，因为无为法不是被产生的。对于苦法智忍等未获得的法，以及那些转地和离欲所舍弃的法，例如欲界中的非烦恼和烦恼，以及上地者
English
It is like possessing the seven precious things of a wheel-turning king. This shows that the vowed dharma contradicts its own nature. The so-called "power makes one happy" is just doing as one pleases. The so-called "there is power" refers to the Sutra of the Wheel-Turning King. Alternatively, the so-called "is substance" refers to the Sutra that teaches the ten dharmas of the non-learner. Even so, what is unreasonable? The Vaibhashikas say, if the scriptures say that things have two types of existence, substantial existence and imputed existence, how is that reasonable? The teacher elaborately stated that "this unreasonableness exists," here, whatever is substantially existent must be apprehended by direct perception or by inference. Among them, what is apprehended by direct perception is form, sound, etc., because it is apprehended by the five senses. What is apprehended by mind is also somewhat direct, because desire, hatred, etc., are self-aware. Eyes, ears, etc., if they exist or do not exist, are apprehended by inference because they exist and do not exist, because the actions of eye consciousness, etc., can be inferred. Attainment is neither apprehended by direct perception nor by inference, because the inference that establishes it is without fault. Therefore, the statement "the dharma of substance is impossible, therefore it is unreasonable" is established. Now, in order to open a debate and refute, the teacher elaborately stated, "If all dharmas are the cause of arising," whatever has attainment, because it has a cause, will arise, then it will not be unconditioned, because the unconditioned is not produced. For the dharmas that have not been attained, such as the forbearance of knowledge of suffering, and those that have been abandoned by changing grounds and detachment from desire, such as non-afflictions and afflictions in the desire realm, and those of higher grounds.
Tibetan
འི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཁམས་སུ་ཕྱིར་འོང་བའམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་དག་གི་ཐོབ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་ལ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ན། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བའམ་སྐྱེས་པའི་སྐྱེ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཅི་ཞིག་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་མཚན་གཞིའི་ཆོས་སྐྱེད་པར་ བྱེད་ལ། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་ནི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་མཚན་གཞི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་ན། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད། །འོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་ན། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། །སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེས་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་ཁྱེད་སྐྱེ་བས་ནི་ཆོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། ཐོབ་པས་ནི་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གང་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་དེ་དག་ནི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐོབ་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ། འཆིང་བ་མ་ཚང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་མ་ཐང་བའི་ཕྱིར་ཉིན་མོངས་པ་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐོབ་པ་རྣམས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་དེའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྱུར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གོམས་པའམ་རྒྱུ་གཞན་དེ་ལས་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་གི་ནི་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་འགའ་ཞིག་གི་ནི་འབྲིང་ཡིན། །འགའ་ཞིག་གི་ནི་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཐོབ་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དེ་སྐ
Chinese
的烦恼者和非烦恼者，彼等如何于界中，由还来或完全退失而生？彼等之获得非有，以于未生而灭故。若谓俱生之获得为因者，是就彼等之生而言，俱生之获得，于彼时，何为生者，彼等即能生之，如是，于彼时，生或已生之生，将作何事耶？如是说，作何事之体性，即是作何事也。生能生自相之法，而生之生，则能生彼自性之生。是故，若谓自相诸法之生，为获得之因者，于彼，生作何事？抑或谓自性之生，为其因者，是故说，生之生作何事耶？如是思择。又若汝谓生能生法，而获得能生生者，是故说，生之生作何事耶？如是说也。具一切结缚者，广说者，谓何者未舍弃烦恼之任何一分，彼等即是具一切结缚者。具一切结缚者，彼等之烦恼，亦不转为小、中、大生之差别，以获得无差别故。第十三品。不具足结缚者，以获得不具足故，则能了知烦恼小、中、大生之差别，而具一切结缚者则不然，以获得诸法相同故。若由此转为彼差别者，谓由前习或他因，由此转为彼等之差别，谓具一切结缚者，有者是大，有者是中，有者是小。若谓烦恼小等生起各别之因，唯由此生者，如是则获得非生之因。分别说者，彼
English
Of afflictive and non-afflictive ones, how do they arise in the realm, by returning or completely degenerating? Their attainment is non-existent, because it ceases in the unborn. If it is said that the cause of co-emergent attainment is related to their arising, then the co-emergent attainment, at that time, whatever is born, they are able to produce it, then at that time, what will the birth or the birth of the born do? Thus it is said, the nature of doing what, is doing what. Birth produces the dharma of its own characteristic, and the birth of birth produces that birth of its own nature. Therefore, if it is said that the birth of the dharmas of own characteristics is the cause of attainment, then what does birth do to it? Or if it is said that the birth of own nature is its cause, therefore it is said, what does the birth of birth do? Thus contemplate. Or if you say that birth produces dharma, and attainment produces birth, therefore it is said, what does the birth of birth do? Thus it is said. Those who possess all bonds, speaking extensively, means those who have not abandoned even a single aspect of affliction, they are the ones who possess all bonds. Those who possess all bonds, their afflictions also do not turn into the difference of small, medium, and large births, because attainment is without difference. Thirteenth fascicle. Those who do not possess complete bonds, because attainment is incomplete, then they can understand the difference of small, medium, and large births of afflictions, but those who possess all bonds are not like that, because the attainments of all dharmas are the same. If it turns from this to that difference, it means that from previous habits or other causes, it turns from this to the difference of those, meaning those who possess all bonds, some are large, some are medium, some are small. If it is said that the causes of the arising of small afflictions and so on are only born from this, then attainment is not the cause of birth. The Vaibhashikas, that
Tibetan
ད་དུ་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡོད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འདི་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་ཡོད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པའོ། །འཕགས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་སྨོས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཡང་སྲིད་དོ། །འཕགས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དྲུག་པ་ནི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་འམ། འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་སྟེ། གང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱས་པ་དེ་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དག་ནི་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ། དེ་ལས་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བར་འོས་སོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །ཇི་ལྟར་ན་འཕགས་པ་དག་ཁོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་ཞེ་ན། གཏན་དུ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཐོབ་པ་ཡོད་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ལས་དེ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ཡང་འགྲུབ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཆད་པ་དང་མ་ཆད་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། གང་དག་དེའི་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་ནི་འཕགས་པ་ཡིན་ལ་གང་དག་མ་བྲལ་བ་དེ་དག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བྲལ་བ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལ
Chinese
现在就广泛地谈谈“说”这个词，它是安立的原因。如果没有获得，那么“具有世间心”这个词，因为存在于世间，所以是世间的。心本身，因为这些人具有世间心，所以是具有世间心的人。“圣者和凡夫”是指圣者们和凡夫们。提到具有世间心是为了区分圣者，因为凡夫们总是具有世间心。或者在无想和无想定状态下，也可能需要区分凡夫。对于那些圣者和凡夫来说，第六个“的”字是用于特别指定或表示关联的性质。那些不会被安立的事物是被完全排除的，因为任何被安立的事物都是获得。从烦恼已断和未断以及未断本身的差别来说，烦恼已断的人是圣者，烦恼未断的人是凡夫。那是它的自性。那本身就是差别，所以从烦恼已断和未断本身的差别来说，由此应该可以安立。难道有些凡夫没有断除烦恼吗？如果这样，怎么能确定只有圣者才断除了烦恼呢？因为是永远彻底地摧毁了烦恼，所以才那样说的。那么，这本身又会如何呢？也就是说，这些是断除了烦恼的人，这些是没有断除烦恼的人，这样的安立又会如何呢？如果存在获得，那么从烦恼的获得来说，通过与它分离和不分离的方式，这个安立也能成立，即通过与烦恼的获得分离和不分离的方式。这是“断除和未断除的方式”的同义词。那些与烦恼的获得分离的人是圣者，而那些没有分离的人是凡夫。难道有些凡夫没有与烦恼的获得分离吗？虽然分离是有的，但是超世间的
English
Now, let's extensively discuss the term "saying," which is the cause of establishment. If there is no attainment, then the term "possessing a worldly mind" is worldly because it exists in the world. The mind itself, because these individuals possess a worldly mind, they are considered to possess a worldly mind. "Noble ones and ordinary beings" refers to the noble ones and the ordinary beings. Mentioning those who possess a worldly mind is to distinguish the noble ones, as ordinary beings always possess a worldly mind. Alternatively, in the state of non-perception and the absorption of non-perception, it may also be necessary to distinguish ordinary beings. For those noble ones and ordinary beings, the sixth "of" is used for special designation or to indicate the nature of relation. Those things that cannot be established are completely excluded, because whatever is established is attainment. From the difference between having abandoned afflictions and not having abandoned them, and the very distinction of not having abandoned them, those who have abandoned afflictions are the noble ones, and those who have not abandoned afflictions are the ordinary beings. That is its nature. That itself is the difference, so from the very distinction of having abandoned afflictions and not having abandoned them, it should be possible to establish this. Haven't some ordinary beings abandoned afflictions? If so, how can it be determined that only the noble ones have abandoned afflictions? Because afflictions are completely and permanently destroyed, that is why it is said that way. Then, how will this itself be? That is, how will the establishment that these are those who have abandoned afflictions, and these are those who have not abandoned afflictions, be? If there is attainment, then from the attainment of afflictions, through the means of separation and non-separation from it, this establishment can also be accomplished, that is, through the means of separation and non-separation from the attainment of afflictions. This is a synonym for "the means of cutting off and not cutting off." Those who are separated from the attainment of afflictions are the noble ones, and those who are not separated are the ordinary beings. Haven't some ordinary beings separated from the attainment of afflictions? Although there is separation, it is not supramundane.