Tibetan
ག་དང་གང་ཟག་དག་ལ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དེ་དག་དེ་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་གང་དག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་སེམས་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་མེད་ལ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དག་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དེ་ཉིད་དེ་དག་དང་ལྡན་པས་རྩིང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཞིབ་པ་ཡང་ཡིན་པར་མི་རུང་སྟེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་སྒྱུར་ཏེ་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཧ་ཅང་མི་འཁྱག་པ་ནི་ཏེ་བོར་སྲ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཧ་ཅང་མི་འཇུ་བ་ནི་ཏེ་བོར་རྐྱང་རྐྱང་པོར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཧ་ཅང་ཞིབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ལ་ཧ་ཅང་རྩིང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མར་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆུ་དང་ཉི་མ་དག་མར་སར་འཁྱག་པ་དང་འཇུ་བ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་འཁྱག་པ་ཉིད་དང་འཇུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཀྱང་སེམས་རྩིང་བ་ཉིད་དང་ཞིབ་ པ་ཉིད་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་དུ་སེམས་རྩིང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ལ་སེམས་ཞིབ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དགོས་སོ། །ཁྱོད་ཁས་ལེན་པས་འདི་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་གཞན་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ནི་ལྟོས་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །ས་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་བྱེ་བྲག་དང་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ་རེ་ཞིག་སའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ན་འདོད་པའི་ཁམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩིང་བ་ཡིན་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་ལྟོས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཆུང་ངུས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞིབ་པ་ཡིན་ཏེ་རབ་ཏུ་ཞིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ན་རྩིང་བ་ཡིན་ཏེ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ཕྲ་བ་ཡིན་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀྱང་ས་དེ་ཉིད་ན་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པ་ཉིད་དག་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ད
Chinese
并且对于那些人有羞耻心。如果说那些以人为对象的信仰和羞耻心在那里没有，这是就那些认为以人为对象的信仰和羞耻心是同一事物的人而言的。据说只有它们在无色界没有，而在欲界和色界有。如果问一个心识怎么能同时具有这两种特性，那么这个心识就不能因为具有这些特性而既粗大又精细，因为这是矛盾的。所谓“抛弃”，是把“哇”字变成“抛弃”的同义词。所谓“不太冷”，就是不太硬。所谓“不太融化”，就是不太稀。所谓“不太精细”，也所谓“不太粗大”，是“处于中间状态”的同义词。如果这样，那么“因为是原因”这句话的详细解释是，就像水和太阳是黄油变冷和融化的原因一样，但它们本身的性质不是变冷和融化的性质一样，思和伺也是心识变得粗大和精细的原因，但不是粗大和精细本身的性质。因此，应该这样说：心识粗大的原因是思，心识精细的原因是伺。如果你承认这一点，说这没有过失，那么因此，另一个过失是，粗大和精细也是相对的，所以要详细说明。所谓“以地和种类来区分”，就是以地的区分和种类的区分来区分。暂时以地的区分来说，相对于初禅，欲界需要通过巨大的显现来成就，所以是粗大的。相对于欲界，初禅需要通过微小的显现来成就，所以是精细的，是非常精细的。同样，相对于二禅，它是粗大的，直到有顶都是如此。以种类的区分来说，在同一个地上，粗大和精细也是相对的。
English
And there is a sense of shame for those people. If it is said that those beliefs and senses of shame that are directed towards people are not there, this is in reference to those who think that beliefs and senses of shame that are directed towards people are the same thing. It is said that only they are not in the formless realm, but are in the desire and form realms. If one asks how one mind can possess both of these characteristics, then that mind cannot be both coarse and subtle because it possesses these characteristics, because it is contradictory. The so-called "abandoning" is the synonym of "abandoning" by changing the word "wa". The so-called "not too cold" means not too hard. The so-called "not too melting" means not too thin. The so-called "not too subtle", also the so-called "not too coarse", is the synonym of "being in the middle state". If so, then the detailed explanation of the phrase "because it is the cause" is that, just as water and the sun are the cause of butter becoming cold and melting, but their own nature is not the nature of becoming cold and melting, so too, thinking and pondering are the cause of the mind becoming coarse and subtle, but are not the nature of coarse and subtle themselves. Therefore, it should be said that the cause of the mind being coarse is thinking, and the cause of the mind being subtle is pondering. If you admit this, saying that there is no fault in this, then therefore, another fault is that coarse and subtle are also relative, so it should be explained in detail. The so-called "distinguishing by land and type" means distinguishing by the distinction of land and the distinction of type. Temporarily speaking in terms of the distinction of land, relative to the first dhyana, the desire realm needs to be accomplished through great manifestation, so it is coarse. Relative to the desire realm, the first dhyana needs to be accomplished through small manifestation, so it is subtle, it is very subtle. Similarly, relative to the second dhyana, it is coarse, and it is the same up to the peak of existence. In terms of the distinction of type, coarseness and subtlety are also relative on the same ground.